Las primeras 200 líneas.
สวัสดี แดเนียลซัง
อรุณสวัสดิ์ครับ
โดโจตระกูลมิยากิขอต้อนรับ ชอบมั้ย
ไม่ธรรมดาฮะ พวกนี้รูปใคร
บรรพชนตระกูลมิยากิ
คนนั้นใครฮะ
นั่นเซ็นเซมิยากิ ชิมโป
มิยากิคนแรกที่นําคาราเต้สู่โอกินาวะ
เหมือนมิยากิทุกคน เซ็นเซชิมโปก็ทําประมง
รักการจับปลา
รักเหล้าสาเก
วันนึง สายลมพัดแรง แสงแดดเจิดจ้า สาเกเข้มข้น
แต่ไม่ได้ปลา
เซ็นเซชิมโปผล็อยหลับไป ที่ชายฝั่งโอกินาวะ
ตื่นอีกทีที่ชายฝั่งจีน
ตระกูลฮันช่วยเขาไว้
สอนวิชากังฟูให้
พอเซ็นเซได้กลับมาโอกินาวะ
ก็เกิดคาราเต้แบบมิยากิ
สองวัฒนธรรม สองตํารับมวย
สองกิ่งใหญ่ ในต้นเดียว
วิชาที่เชื่อมโยงฮันและมิยากิ ไว้ด้วยกัน จนถึงทุกวันนี้
ไป สอง สาม
ประลอง
เข้าใจใช่มั้ย
เข้าใจแล้ว
เข้าใจใช่มั้ย
เข้าใจแล้ว
สวมเสื้อ
ถอดเสื้อ
สวมเสื้อ
อาจารย์ฮัน
หมอมาค่ะ
ไปถ่วงไว้ ไป
ตามลี่หน่อย
หมอมา ลี่ หมอมา
หมอมา
สํานักฮันขอต้อนรับค่ะ
สนใจฝึกกังฟูมั้ยคะ
ไม่มีแก่เกินค่ะ รุ่นป้าก็ฝึกได้
เริ่มจากท่าเหวี่ยงเสื้อง่ายๆ
ท่าถอดเสื้อ ท่าสวมเสื้อ
รู้นะอาจารย์ให้มาถ่วงเวลาฉัน
ฉันไม่ทําอะไรงั้นหรอก
อาจารย์สั่งจริง หนูขอโทษ
หลบไปเลย
ลูกชายฉันล่ะ
น้ําชามั้ย
ฉันไม่ได้มาดื่มชา
ลี่อยู่ไหน
กังฟูเพิ่มพลังคน
ลุงคะ
ด้วยความเคารพ
ฉันเสียลูกชายคนนึงให้วิถีของลุงไปแล้ว
ฉันไม่ยอมเสียลูกชายอีกคน
เข้าใจแหละ
ฉันรู้ ลี่มีความหมายกับลุง
แต่ฉันไม่ยอมให้เขาเสี่ยงอันตราย
เรามองตรงกัน
ถ้าเธอเห็นว่ากังฟูช่วยเขาได้มาก
ทุกครั้งที่ชีวิตซัดฉันล้ม
กังฟูช่วยพากลับสู่วิถีที่ถูก
ฉันเอานี่มาฝาก
คืออะไร
ฉันได้งานตําแหน่งใหม่
ที่โรงพยาบาลในนิวยอร์ก
นิวยอร์กเหรอ
เป็นโอกาสเริ่มชีวิตใหม่ ของเราแม่ลูก
ไหงมีสองใบ
ลุงเอาให้ลี่ด้วย
ตอนเขากล้าพอจะไม่หลบหลังฉาก
เสี่ยวลี่ เจอกันมื้อเย็นคืนนี้
ฉลาดมาก
แม่เธอน่ะ
ไม่ถามผมสักคํา
ออกมาแล้ว
งั้นขอโทษ
เสี่ยวลี่ อยากย้ายไปนิวยอร์กมั้ย
ไม่ แม่ ผมชอบอยู่นี่
จะปิดผมอีกนานแค่ไหน
ใครกันแน่ที่มีเรื่องปกปิด
ผมแค่ฝึก ไม่ได้สู้
เมื่อฝึกต่อสู้ ก็ย่อมได้ความรุนแรง
ลูกควรรู้ดีกว่าใคร
เสี่ยวลี่ มีอะไรอีกเยอะรอลูกอยู่ที่นิวยอร์ก
ทําไมแม่ไม่พูดจีนเนี่ย
เปลี่ยนเมือง เปลี่ยนภาษา
ลูกทิ้งทุกอย่างไว้นี่ได้เลย
นี่ ฉันขอนวมนายได้มั้ย
แล้วแต่เลย
ของมาถึงแล้ว
น่าอยู่
ไปดูห้องลูกสิ
หม่าม้า
ผมไปหาซื้อมื้อเย็นนะ
เหมือนใกล้ๆ มีร้านพิซซ่า
- งั้นอย่าไปไกลล่ะ - ครับ
ระวังตัวด้วย
ผมระวังตลอด
รับอะไรดี
ครับ
ร้านนี้มีมั้ย เอ่อ... พิซซ่าขอบชีส
ไม่ เราไม่มีขอบชีส
เอางี้ พอมีทางช่วย
นายกลับไปขึ้นรถ
ขับลอดอุโมงค์ฮอลแลนด์ไปเจอร์ซีย์
ไปทางไหนก็ได้ 32 กิโลเมตร
น่าจะเจอห้างชุมชนเก่าๆ ดีๆ
ต้องมีร้านที่ขายขอบชีส
พอได้ยัง
หวัดดีค่ะ ขอโทษแทนพวกติงต๊องด้วย
- คนนึงก็พ่อฉัน - โดนแล้ว
เราไม่มีขอบชีส
มีแบบธรรมดา เปปเปอโรนี ไส้กรอก พริกหยวก
สูตรซิซิลีของคุณยาย มะเขือ
ครับ งั้นเอาเปปเปอโรนี
- เปปเปอโรนี อย่างอื่นมั้ย - กระดาษทิชชู่
ไงนะ กระดาษทิชชู่
โทษค่ะ
ขออธิบาย ผมเพิ่งย้ายมาแถวนี้
เลยต้องหาซื้อของเข้าบ้าน
ยังมีร้านใกล้ๆ เปิดมั้ย
ร้านที่ไม่ต้องขับรถชั่วโมงนึงไปเจอร์ซีย์
เพิ่งบิน 18 ชั่วโมงจากปักกิ่งน่ะ
มี ตรงหัวมุมมีโบเดก้า
ร้านสะดวกซื้อ ที่นี่เรียกโบเดก้า
แปลกดี แจ๋ว ขอบคุณ เดี๋ยวมาเอา
ขอชื่อลงออร์เดอร์
ครับ ลี่ฟง
นิวยอร์กขอต้อนรับ ลี่ฟง
ขอบคุณครับ
อะไร
เสน่ห์แรงตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็มีแต่คนไล่ลูกค้า
โดนอีก
โรงเรียนเข้า 7.45 น. ตรง ขึ้นรถไฟสายแอล...
ไปยูเนียนสแควร์ ต่อสายหกไปถนนคาแนล ครับ
- ไปหาครูมอร์แกน - ครูมอร์แกน
จะได้ตารางเรียน ผมเอาอยู่ แม่
มั้งนะ
แม่แหละ ไปโรงพยาบาลวันแรก พร้อมมั้ย
แม่เอาอยู่
มั้งนะ
- ขอบใจ - ครับ
(ยิมแชมป์ห้าเขต เซ็นเซโอเชและคอเนอร์ เดย์)
หายใจลึกๆ วางมาดมั่นใจ
ความประทับใจแรกไม่มีการแก้ตัว
แม่จะให้เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วย
ต้องติวกันหลายอย่างเลย
เปิดห้องปกครองให้มั้ย
เออๆ บ้าเอ๊ย โทนี่
ฉันจ่ายหนี้แน่ ค้าขายมีสัจจะ
โธ่เอ๊ย
กล่องนายห่วยกว่านายอีก
มา เดี๋ยวผมช่วยเก็บ
ขอบคุณ ฉันเก็บได้
ไม่เป็นไร
ผมลี่ จําได้มั้ย
เมื่อคืน ร้านพิซซ่าคุณ
ได้ จําได้ ขอบชีสไง
ใช่ นั่นแหละ
นายขอบชีส
ว่าแต่ ทําไมเธอภาษาดีจัง
อ๋อ แม่ผมเคยเป็นหมออยู่ฮ่องกง
เลยเรียนโรงเรียนอเมริกันที่นั่น
แล้วไง ตอนนี้ ลดตัวมาช่วยฉัน
ใช่ ถูก
โอเค
ขอบคุณนะ
จากนี้ฉันไปได้
ไม่เป็นไร ผมว่างอยู่แล้ว
แน่ใจเหรอ ฉันต้องไปอีกสองที่
ได้ พูดจริง ไม่ติด
วันนี้ได้เพื่อนใหม่เยอะสินะ ลี่
ขอบคุณที่ประชด ยังไม่หมดวัน
ไปเถอะ
หนักอยู่นะ มะเขือเทศเนี่ย
ใช่ไง รู้สึกโชคดีที่ไม่ต้องถือเอง
- ไหงมันหนักงี้ - สบายแล้วฉัน
ได้ผ้ากันเปื้อน ซอส
ต่อไปร้านเครื่องครัว จากนั้น...
เวร
เธอฝึกพวกคาราเต้เหรอ
ใช่ กังฟูน่ะ เคยฝึก
เจ๋งดี แต่...
ใช่ ตอนนี้ไม่เล่นแล้ว
ดูยังตัดใจไม่ได้
ขอแค่อย่าฝึกที่นี่
- ทําไม - ก็ไม่ได้น่ะ
มีอา
ไม่เจอกันนาน
ยังไม่นานพอ
บอกพ่อเธอโทรหาฉันด้วย
ไปบอกเองสิ โอเช
ลองแล้ว แต่พ่อเธอไม่ฟังเลย
ฉันก็ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
ขอตัวละ
นั่นใคร
เจ้าของยิมนั้น
พ่อฉันติดเงินเขาอยู่ ขอแค่...
No comments yet. Be the first to leave one.