Las primeras 200 líneas.
แน่นอนสิ ผมจำได้
ก็ไม่ได้นานไปนัก
ก็แค่สิบปี ผมจำได้ทุกอย่าง
"เวย์น เดวิด เฮย์ส ตำรวจรัฐอาร์คันซอ กองร้อยดี"
เราก็แน่ใจไม่ได้หรอก
"วันให้การ"
คือมัน...
สิ่งที่คุณจำไม่ได้ คุณก็ไม่รู้หรอกว่ามีอะไรบ้าง
ถือเป็นความรู้ทางอรรถศาสตร์ จริงๆ นะครับ
นี่ ข้ามเรื่องให้การไปเถอะ
ผมจะได้นั่งจดที่คุณสอน
ผมเอาแฟ้มคดีมาด้วย
ขอบคุณที่เข้ามานะ เวย์น
- ดีใจที่ได้เจอคุณ - อลัน
งานเป็นยังไงบ้าง
ก็ยังมีให้ทำ
ไม่มีคดีใหญ่ๆ แต่...
ผมมีเวลากับภรรยาและลูกๆ มากขึ้น
ก็คิดว่าดีนะ
ถ้าผมลาพักนะ ไม่เกินสามวัน ภรรยาก็จะไล่ผมกลับไปทำงาน
นักสืบเฮย์ส ทางเราจำเป็น ต้องย้อนกลับไปดูคดีเพอร์เซล
ทุกคดี
พวกเขาอยากกลับคำพิพากษาใช่ไหม
แล้วคุณโอเคเหรอ
ไม่งั้นผมคงไม่มาอยู่ตรงนี้
ทำไมถึงกลับมาสู้ตอนนี้
สิบปีหลังเกิดคดี
เป็นเพราะครอบครัวเขา ผมรู้ แต่ทำไม
คุณมีปัญหาเรื่องความจำใช่ไหม
ว่าไงนะ
นายมีปัญหาเรื่องความทรงจำ
อย่าโวยวายไปเลย
วันนี้วันที่ 20 พฤษภาคม ปี 2015
เฮนรี่มาพร้อมคนจากรายการทีวี
ถ้านายไม่ชอบคำถาม หรือไม่อยากตอบ
เฮนรี่จะไล่พวกเขาไปเอง
แต่จำไว้ ตอนที่นายพูดกับพวกเขา
ต้องคิดด้วยว่าพวกเขารู้มากแค่ไหน
นายคงไม่อยากเจอเซอร์ไพรส์ อะไรเอาป่านนี้
ฉันบันทึกเสียงวันที่ 19
วันนี้วันที่ 20
ดูรูปต่างๆ ของนาย
จดบันทึก จดจำ
จำให้ได้ทั้งตู้นั่นล่ะ
ถ้าจำเป็นนะ
- ไงพ่อ - ไง
พวกเขาพร้อมแล้ว รอแค่พ่อ
ผมมองว่าเป็นคดีที่มีน้ำหนัก
คุณถูกจ้างให้คิดแบบนั้นใช่ไหม
ภรรยาผมทำหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้
เธออาจช่วยคุณได้
มาคุยกันเรื่องนี้ก่อน
คุณเล่าเรื่องวันที่ 7 พฤศจิกายน ปี 1980 ให้เราฟังได้ไหม
ลำดับเหตุการณ์ฝั่งคุณ
ได้สิ
วันที่ 7 พฤศจิกายน ปี 1980
วันศุกร์
ผมจำได้ เป็นวันที่สตีฟ แมคควีนตาย
พ่อครับ เราปั่นจักรยาน ไปสนามเด็กเล่นได้ไหม
ไปทำไม
รอนนี่ได้สุนัขตัวใหม่ เขาจะพามันไปที่นั่น
ถึงบ้านภายในห้าโมงครึ่ง
ได้ครับ
พ่อคะ แม่จะกลับบ้านตอนไหน
พ่อไม่รู้
- นี่ ดูแลน้องสาวดีๆ ด้วย - ได้ครับ
กลับให้ทันห้าโมงครึ่ง พ่อพูดจริงนะ
ต้องกลับมาก่อนพระอาทิตย์ตกดิน เข้าใจไหม
- เข้าใจครับ - เข้าใจค่ะ
เด็กๆ ออกจากบ้าน ตอนประมาณบ่ายสี่โมง
ข้อมูลนี้ได้จากคำให้การหลายปาก
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ไปเร็ว
นี่พวก ระวังเบาะหนังด้วย
โอเค
แล้วคุณทำอะไรในเย็นวันนั้น
ผมอยู่กับคู่หูในตอนนั้น โรแลนด์ เวสต์
เราเข้ากะตามปกติ
น่าจะติดตามคดีลักขโมยต่อเนื่อง
ก็สืบคดีไป
ครั้งหน้านายต้องยิงให้โดน
ชะตากรรมยังให้โอกาส ชีวิตหนูๆ ของมัน แต่มันคงไม่รู้
หรืออาจแปลว่านายชักปืนช้า
วันนี้สตีฟ แมคควีนตาย
เราควรทำอะไรสักอย่าง
งั้นเราไปร้านมิสมินนี่
พูดอะไรของนาย ฉันไม่มีเงินจ่ายหรอก
จะอยู่กับใครก็เพิ่มความจริงใจหน่อย
ตอนอยู่นั่นไม่เคยซื้อสาวไซ่ง่อนเหรอ
ฉันคงเป็นคนโรแมนติก
ฉันเป็นสตรีนิยม
ถ้าพวกเธออยากขายน้องสาวให้ฉัน พวกเธอก็มีสิทธิ์
ให้ตายเถอะ ไม่ว่ายังไงเราก็ต้องจ่ายอยู่ดี
นี่ลุง คิดภาพตัวเองแต่งงานบ้างไหม
ไม่นะ
ก้นฉันไม่ใหญ่พอ ให้ยัดผู้หญิงกับเด็กๆ เข้าไป
นี่
อย่า
เจ้าบ้า
จิ้งจอกเป็นนักล่าที่สร้างปัญหา
ตอนฉันเด็กๆ ถ้าฉันฆ่าจิ้งจอกได้ ชาวสวนจ่ายให้ฉันเหรียญหนึ่ง
ปล่อยมันไป ฉันให้เหรียญหนึ่งเอง
ออกไปขับรถกัน
ฟังเพลงบ้าง
โอเค
เผื่อเราอาจหาใครมาหวดก้นเล่นได้
แบบนั้นคงเจ๋งเลย
มาเถอะ
ไม่น่าใช่นะ
เดี๋ยวผมถามเขาให้ นี่ลูก รอนนี่
ลูกเห็นเด็กๆ บ้านเพอร์เซลไหม วิลกับน้องสาว
- พวกเขามาที่นี่ไหม - ไม่
รอนนี่บอกว่าเด็กๆ ไม่ได้แวะมา
ได้ติดต่อกันบ้างไหม นัดกันมาหรือเปล่า
ไม่นะ ผมบอกว่าเขา แวะมาเล่นกับลูกสุนัขได้
แต่เขาไม่ได้บอกว่ามาวันนี้
ไม่นะ ทอม ขอโทษที เขาไม่ได้ติดต่อกับเด็กๆ เลย
หลังเลิกเรียนเขาก็อยู่บ้านตั้งแต่บ่าย
โอเค ถ้าได้ความอะไรผมจะบอกคุณ
บ้าเอ๊ย ไอ้เศษขยะ
ฉันคงไม่อยากกินเนื้อหมูป่า
ฉันตามมันอยู่สองวัน
ฤดูกาลนั้นฉันต้องทำปืนเอง ยัดกระสุนปากกระบอก
ทำไมนายถึงฆ่าหมูป่า แต่ไม่ฆ่าจิ้งจอก
ก็หมูป่ามันกินได้
และฉันมีโอกาสเล่นงานมันครั้งเดียว
ถ้าฉันพลาด ฉันก็โดนสอย
ฉันว่ามันดูไม่เอาเปรียบกันมาก
เว้นแต่กับหนู
รู้ไหมว่าหนูเกือบทำลาย อารยธรรมมนุษย์มากี่ครั้ง
กี่ครั้ง
ไม่รู้สิ อย่างน้อยสองครั้ง
ฉันเกลียดหนู
แล้วกวางล่ะ
- นายล่ากวางไหม - ใช้ธนูเท่านั้น
ไม่ซุ่มบนห้าง ไม่ใช้เหยื่อล่อ
ดี 12 เปลี่ยน ดี 12 ได้ยินไหม
ดี 12 อยู่นี่ เปลี่ยน
สถานีตำรวจในเวสต์ฟิงเกอร์ ขอความช่วยเหลือ
บุคคลสูญหาย
ที่ 5009 ถนนชูพิคเลน
รับทราบ เราจัดการเอง
ไปถึงในสิบนาที
สิบห้า
ชูพิคเลนเหรอ
ไปทางเดวิลส์เด็น
นายก็รู้ทางไปเวสต์ฟิงเกอร์
คืนนี้เกือบรอดอยู่แล้วเชียว
เปิดไฟฉุกเฉินหน่อยสิ
ทอม เพอร์เซล
ลูกสองคน วิลเลี่ยมกับจูลี่
สิบสองกับสิบปี
ควรถึงบ้านตั้งแต่ห้าโมงครึ่ง แต่เด็กไม่กลับมา
เรื่องนี้ผมรู้แล้ว...
บรรยากาศในห้องตอนนี้โอเคนะคะ
ครับ
ไม่มีปัญหา
"เทคหนึ่ง ม้วนหนึ่ง"
คุณได้ทำคดีนี้ในช่วงปี 1980
ใช่ครับ
คืนนั้นพระจันทร์เต็มดวง
และ...
ผมจำได้เรื่องพระจันทร์
และสตีฟ แมคควีนตายวันนั้น
วิลกับจูลี่ ผมตามหาทั่วแล้วก็ไม่เจอ
เราอยากให้คุณส่งคนของคุณ ออกไปหาเดี๋ยวนี้
ออกไปตามถนนทุกเส้น
- ในป่า... - โอเค คุณเพอร์เซล ใจเย็นก่อน
ช่วยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น
เราจะได้รู้ว่าควรทำยังไงต่อ
เด็กๆ ปั่นจักรยานออกไป สักบ่ายสี่โมงได้
และควรถึงบ้านตอนห้าโมงครึ่ง
พวกเขาควรไปแวะบ้านเพื่อน
แต่เพื่อนคนนั้นบอกไม่เห็นเด็กๆ
คุณไม่คิดบ้างเหรอว่าเขาอาจโกหก
ก็ต้องมีสิ
กฎทั่วไปคือทุกคนโกหก เสมอ
แต่ความรู้สึกครั้งแรก ไม่นะ
ผมไม่เชื่อว่าเขากุเรื่อง ไม่ใช่เรื่องนี้
- เรื่องนี้ - ใช่
คือผมก็ไม่ได้ตามไปตรวจสอบ
ว่าเขาพูดจริงไหม เรื่องทำงานล่วงเวลาหรือความสูง
นี่มันคืออะไร ถามจริง
คุณรู้อะไรที่ผมไม่รู้เหรอ
เราไม่รู้ว่าคุณรู้อะไรบ้าง
เราเองก็คงตอบเรื่องนี้ไม่ได้
คืนนั้นผมเข้าให้การ ตอนครอบครัวของชายคนนั้น
พยายามที่จะกลับคำพิพากษา
และกลับมาสืบคดีใหม่ เมื่อมีการรื้อคดีอีกครั้ง
ซึ่งเป็นตอนที่ภรรยาผมตีพิมพ์หนังสือ
ถ้าพวกคุณได้คุยกับเธอคงดี
ก่อนหน้านั้นผมเคยคิดนะ
ชีวิตคือก่อนสงครามเวียดนาม และหลังสงครามเวียดนาม
แต่กลายเป็นก่อนและหลัง คดีเพอร์เซลมากกว่า
แล้วมันก็วนกลับมาเรื่อยๆ
ก็ที่เราอยู่ตรงนี้
ปีไหนแล้วนะ 2015
มันกลับมาอีกครั้ง
และหนังสือของภรรยาคุณ ซึ่งในตอนนี้
ถือเป็นงานประพันธ์สารคดี ระดับคลาสสิก
No comments yet. Be the first to leave one.