You Are Not My Mother

‫تــرجمه از « آیــدا و سعیــد Theo_s » ‫AydaNaderiSubT@

‫مامان؟

‫مامان...

‫مامان...

‫« تـــــو مــــادرم نـــیــستی »

‫مامان‌بزرگ؟

‫چرا بیدارم نکردی؟ دیرم شده.

‫ببخشید؛ عشقم.

‫- میشه لطفاً من رو برسونی؟ ‫- تغذیه نگرفتی برای مدرسه‌ـت؟

‫اینم برای ناهار‌ـت، بگیرش.

‫- میشه لطفاً برسونیم مدرسه؟ ‫- امروز نمی‌تونم رانندگی کنم.

‫از وقتی آب‌و‌هوا ریخته بهم، پاها‌ـم گرفته.

‫میشه یه حوله برام بیاری؟

‫از اتوبوس جا موندم! چیکار کنم؟

‫چرا از مامانت نمی‌پرسی؟

‫اینطوری از خواب‌م بیدار میشه.

‫مامان؟

‫دیرم شده و مامان‌بزرگ نمی‌تونه من رو برسونه.

‫چی؟

‫بیخیال.

‫- پیاده می‌رم ‫- نه، نه، نه، نه...خودم

‫خودم می‌رسونمت. باشه؟

‫فقط چند دقیقه صبرکن، باشه؟

‫توی ماشین منتظرم...

‫امروز نمی‌ری سرکار؟

‫نه.

‫اوضاع روبه‌راهه؟

‫فقط یکم خسته‌ام.

‫بعد از اینکه من رو رسوندی مدرسه، میشه ‫لطفا یه سر بری مغازه؟

‫چرا؟

‫چیزی نیاز داریم؟

‫نمی‌دونم، نون‌ی چیزی...

‫غَلات، شیر! همه‌چی...

‫من...من باید برم خونه.

‫مامان، تو خونه غذا نیاز داریم!

‫مامان، گوشت با منه؟

‫مامان؟

‫مامان؟ مامان؟

‫چیکار میکنی؟

‫مامان، چت شده؟

‫من...

‫- ببخشید شار. ‫- اشکالی نداره.

‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!

‫چی؟

‫دیگه تحمل ندارم..

‫پس برو خونه.

‫سلام، شار.

‫میشه لطفا بری بشینی اونجا؟ سریع.

‫خب، امتحان‌تون رو تصحیح کردم و می‌خوام ‫بهتون بدمشون.

‫- سوزان؟ ‫- بله خانم؟

‫و همینطور باید بگم...

‫نمره‌هاتون نااُمید کننده بودن!

‫همه سوالا تو برگه‌هایی که قبلا ‫بهتون دادم بود!

‫فقط نیاز بود اونا رو می‌خوندین...

‫فقط کافی بود می‌خوندین‌شون.

‫- ممنون ‫- به همین سادگی...

‫یه برگه بود که...

‫که همه سوالا رو جواب داده بود،

‫پس، به عنوان یه مثال از اینکه

‫چطوری باید به سوالات امتحان جواب بدین ‫ازش یه پرینت گرفتم.

‫آفرین شار.

‫سوزان، پاشو.

‫همین‌الان.

‫خانم، قسم می‌خورم من نبودم...

‫بشین بغل شار، زودباش.

‫و میشه لطفا آدامست رو بندازی بیرون؟

‫پیشنهاد می‌کنم خودتونم آدامس بجووید خانم!

‫بی‌ادب.

‫خب، هفته پیش...

‫تکنیک‌ها و تفسیرات رو درس دادیم.

‫امروز قراره نگاهی داشته باشیم به...

‫سنگ‌تراشی های قبل از میلاد مسیح.

‫قبل از اردویی که این هفته پیش‌رو داریم.

‫همه اینایی که میگم توی امتحان میاد،

‫پس لطفاً یادداشت برداری کنید، باشه؟

‫تک تک بخش‌ها رو بررسی می‌کنیم...

‫و یادتون باشه برای اردوی این هفته رضایت‌نامه ها رو...

‫امضا شده برام بیارید. ‫ بدون رضایت نامه، سفر بی سفر! باشه؟

‫این یه اردوی علمی‌ـه.

‫- که‌اینطور خانم؟ ‫- اره اینطوری...

‫مودب باش.

‫اینم از نقاشی 2D من.

‫ممنون.

‫ایده‌ش رو از کجا آوردی؟

‫از خوابی که دیده بودم.

‫حالت چطوره؟

‫خوب.

‫یعنی‌ خب، از نظر تحصیلی که کارت حرف نداره.

‫جهشی خوندن خیلی باید سخت باشه.

‫می‌تونی دوستای قدیمی‌ت رو موقع ناهار ببینی دیگه؟

‫اره.

‫ آخرین باری که دیدینش کی بود؟

‫رفت که شار رو برسونه مدرسه.

‫و دیگه برنگشت.

‫تو رو جلوی مدرسه پیاده کرد؟

‫شار...

‫توی خیابان بریج!

‫وقتی که مامانت تو رو پیاده کرد...

‫نگفت که بعدش می‌خواد کجا بره؟

‫نه.

‫توی راه مدرسه چطور؟

‫حالش خوب بود؟

‫خیلی خسته بود.

‫هنوز خبری نشده؟

‫ایشون کیه؟

‫پسرم.

‫خب، داشتم به مادرتون می‌گفتم که...

‫کاری زیادی از دست ما برنمیاد!

‫چون هنوز فقط چندساعت گذشته...

‫درب ماشین‌ش باز بود!

‫به نظرتون این عجیب نیست؟

‫یعنی چی؟ ماشین‌ش رو وسط راه ول کرده...

‫و رفته قدم بزنه؟

‫دوربین‌های مدار بسته چی؟

‫هنوز چک‌شون نکردیم،

‫اما اونا تمامِ منطقه رو تحت پوشش قرار نمی‌دن.

‫اره، حدس می‌زدم...

‫اصلا به کسی گفتین دنبالش بگرده؟

‫به پلیس‌های توی راه خبر دادم...

‫و وقتی نزدیکِ هالووین می‌شه، روزانه ‫کُلی عادم به‌مون زنگ می‌زنن...

‫یعنی آتیش روشن کردن یه‌مشت جوجه امروزی...

‫از آدمی که گمشده مهم‌تره؟

‫اگه یکی اون رو از توی ماشین دزدیده باشه...

‫و با خودش برده باشدش چی؟ نمی‌تونه زیاد دور ‫شده باشه!

‫ارون!

‫حال‌ش زیاد خوب نبود...

‫قبلا از این کارا نکرده؟

‫خیلی وقت پیش...

‫هیچوقت تا حالا گم‌نشده؟

‫شار، میشه بری چندتا از عکس‌هاش رو...

‫پیادی کنی و بیاری؟

‫می‌دونید؟ می‌تونیم بریم بیرون و ببینیم ‫کسی دیدتش یا نه...

‫به عکسای جدیدش نیاز داریم، مامانت...

‫توی اتاق‌ش آلبوم عکسی چیزی نداره از خودش؟

‫نگاه نکردم.

‫خیلی‌خب...

‫تو برو سمت تپه و جنگل...

‫منم میرم سمت روستا.

‫فقط بپرس ببین کسی دیدتش یا نه...

‫حالت خوبه؟

‫امروز تو ماشین یه حرفایی زد!

‫چی گفت؟

‫گفت دیگه " تحمل ندارم "

‫احتمالاً تا قبل از اینکه کار ما اینجا تموم بشه رفته خونه.

‫نه؟

‫اره.

‫« هالـــوویـــن مــبــارک »

‫هی...

‫- کجا میری؟ ‫- میرم خونه

‫تو که نمی‌خواستی فرار کنی و به بقیه بگی...

‫ما داشتیم تخته‌ها رو برمی‌داشتیم؟

‫نه.

‫بهش اعتماد ندارم!

‫اونجا چی دیدی؟

‫داشتین برای بُنفایر وسایل جمع می‌کردین. ‫(بنفایر: برپا کردن آتش بزرگ در فضای باز برای هالووین)

‫اشتباهه!

‫هیچی ندیدی!

‫و اگه کسی هم ازت پرسید هیچی نمیگی! باشه؟

‫این مامانته؟

‫- یا خدا... ‫- چه زمخت!

‫میشه بدیش بهم؟ لطفاً؟

‫می‌دونم، می‌دونم...

‫اگه یه پُک از این بکشی و سرفه نکنی...

‫عکس رو بهت برمی‌گردونیم...

‫عادلانه‌ست.

‫وای...

‫- یعنی می‌تونه؟ ‫- وای...

‫وای خیلی بد شد که...

‫نه، بس‌کن.

‫چشه؟

‫لطفاً برگرد...

‫شار!

‫ همین! تموم شد...

‫ زندگی‌م به پایان رسید!

‫ میرم خودم رو از بالای پل می‌ندازم پایین...

‫معمولا چندتا می‌خوری؟

‫دوتا، وگرنه خوابم نمی‌بره.

‫خیلی‌خب، بهتره من دیگه برم.

‫فردا صبح زود باید برم سرکار...

‫حالت خوب میشه؟

‫درست میشه...

‫باشه، من رو بی‌خبر نذارید...

‫باشه.

‫شب‌بخیر، آرون.

‫یه‌چیزی برات درست کردم.

‫- این چیه؟ ‫- یه محافظ!

‫باعث میشه برات اتفاقی نیوفته...

‫ممنون مامان‌بزرگ.

‫- برو یکم بخواب... ‫- باشه

‫این قسمت تموم بشه میرم.

‫باشه پس.

‫تا دیروقت بیدار نمون.

‫مامانتم بزودی برمی‌گرده، شار...

‫برمی‌گرده...

‫ هر اتفاقی هم که بیوفته، من بازم عاشقتم! ‫تو یه پسر جادویی هستی...

‫ ممنون مامان...

‫ می‌خوای باهم کدو‌حلوایی‌ها رو آماده کنیم؟

‫ اه، اصلا دلم نمی‌خواد دستام رو کثیف کنم.

‫ از نظر منکه خیلی خوشمزه‌ان...

‫ نه