Dial M for Murder

"ฆาตกรรมเดลิเวอร์ลี่"

เดอะไทมส์

"ควีนส์แมรี่" มาถึงวันนี้

ท่ามกลางผู้โดยสาร "พระราชินีแมรี่”

เสด็จถึงเซาแทมป์ตันวันนี้

เป็นนักเขียนเรื่องลึกลับ มาร์ค ฮัลลีเดย์

ควีนแมรี่

ให้ฉันออกไปหาเครื่องดื่มอีกสักแก้วเถอะค่ะ

มาร์ค ก่อนโทนี่จะมา

ฉันจะบอกอะไรบางอย่าง

เอาเลย ผมรออยู่

ฉันยังไม่ได้บอกเขาเลย เรื่องของเรา

ก็ไม่แปลก เป็นเรื่องยากอยู่นะ

ตอนที่คุณโทรมาเมื่อเช้า ฉันบอกว่าคุณเขียนเรื่องอาชญากรรม

และฉันเคยพบคุณครั้งหนึ่ง เมื่อตอนที่คุณอยู่ที่นี่

ผมไม่น่าโทรไปเลย ผมจะไม่ใช้ในเรื่องของผมแน่ๆ

มาร์ค ฉันรู้ว่าคุณว่าเป็นเรื่องโง่ แต่เมื่อคุณได้รู้จักกับโทนี่

คุณจะเข้าใจ ทำไมฉันต้องพูดแบบนั้น

ที่รัก ผมเข้าใจแล้ว แต่นั่น ก็ไม่ทำให้ผมหยุดรักคุณได้

ไม่ง่ายเช่นนั้นสิ

-โทนี่เปลี่ยนไป -ขอบใจ

เขาแตกต่างไป จากที่ฉันเคยบอกคุณ

-จริงเหรอ เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ -คืนนั้นที่ฉันมาบอกลา

เมื่อตอนที่ฉันออกจากอพาร์ทเมนท์ของคุณ ฉันกลับมาที่นี่

ฉันนั่งลงบนโซฟา แล้วก็ร้องมากทีเดียว แล้วก็หลับไป

แล้วตอนที่ฉันตื่นขึ้น โทนี่ก็ยืนอยู่ในห้อง

พร้อมกับกระเป๋าทุกใบ และไม้เทนนิส

เขาบอกว่าเขาจะเลิกเล่นเทนนิส และจะมุ่งไปที่งาน

-แค่นั้นเหรอ -แค่นั้น

ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อเขา แต่เขาก็แสดงให้ห็น

ตั้งแต่นั้นเขาก็ทำตัวดี มาตลอด

ผมก็คิดอยู่แล้วเมื่อคุณ หยุดเขียนจดหมายถึงผม

มาร์กอต ใช่ไหม

คุณจำจดหมาย ที่คุณเขียนถึงฉันได้ไหม

จำได้สิ

หลังจากอ่านเสร็จ ฉันก็เผา ฉันคิดว่าดีที่สุดแล้ว เหลือไว้ฉบับหนึ่ง

คุณน่าจะรู้ ว่าฉันหมายถึงฉบับไหน

ผมคิดว่ารู้นะ ทำไมเหรอ

มันหายไป

วันหนึ่งฉันกับโทนี่ ไปเที่ยววันหยุดกับเพื่อน

ระหว่างรอที่ชานชลา กระเป๋าสะพายฉันหายไป

จดหมายอยู่ในนั้น

-ที่ไหนเหรอ -สถานีวิคตอเรีย

ฉันคิดว่าฉันลืมไว้ ในร้านอาหาร

แต่เมื่อตอนที่กลับไปดู ก็ไม่มีอยู่แล้ว

คุณหาไม่เจอเหรอ

หลังจากนั้นสองสัปดาห์ ฉันก็ได้กระเป๋าคืน

จากแผนกของหาย แต่ไม่มีจดหมายอยู่

หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ ฉันได้รับจดหมาย

มีใจความบอกว่าฉันต้องทำอย่างไร เพื่อให้ได้จดหมายคืน

เล่าต่อสิ

ฉันต้องถอนเงิน 50 ปอนด์ จากธนาคาร เป็นธนบัตรใบละ 5 ปอนด์

แล้วก็เปลี่ยนเป็น ธนบัตรใบเก่าใบละ 1 ปอนด์

มันบอกว่าหากฉันไปแจ้งความ หรือบอกใคร

เขาจะเอาจดหมาย ให้สามีของฉัน

คุณยังเก็บจดหมายไว้ไหม

พิมพ์ ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ใครๆ ก็ทำได้

หลังจากนั้นสองวัน ฉันก็ได้รับจดหมายฉบับนี้

ทั้งสองฉบับส่งมาจากบริกซ์ตัน

"เงินครึ่งหนึ่งมัดไว้ด้วยกัน

แล้วส่งถึง จอห์น เอส คิง 23 ถนนนิวพอร์ต บริกซ์ตัน โซนตะวันตกเฉียงใต้ 9"

"คุณจะได้รับจดหมายคืน"

เป็นร้านเล็กๆ ทุกคนใช้ เป็นที่อยู่ส่งต่อ

-คุณไม่ได้ส่งเงินใช่ไหม -ส่งค่ะ แต่ก็ไม่ได้จดหมายคืน

หลังจากนั้นสองสัปดาห์ ฉันไปที่นั่น

พวกเขาบอกว่า ไม่เคยได้ยินชื่อผู้ชายคนนั้น

พัสดุยังอยู่ที่นั่น ไม่เคยมีใครเปิด

ผมก็ทายว่าอย่างนั้นล่ะ ให้ผมเก็บไว้นะ

ได้สิ แล้วแต่คุณ

-ทำไมคุณไม่เคยบอกผม -ก็คุณทำอะไรไม่ได้

คุณอาจจะให้ฉันบอกโทนี่ แล้วก็แจ้งตำรวจ

มันก็แค่ 50 ปอนด์ ฉันคิดว่าฉันจ่ายได้ แล้วเรื่องก็จบ

ผมว่าคืนนี้น่าจะ บอกโทนี่เกี่ยวกับเรื่องของเรา

ไม่นะมาร์ค อย่านะ ได้โปรด

คุณไม่เข้าใจ โทนี่เปลี่ยนไป ได้โปรด

ผมหวังว่าปีที่แล้ว เมื่อตอนที่คุณกลับมาบอกลา

เราอยู่ในครัว ผมเกือบจะ บอกว่าผมไม่สามารถผ่านมันไปได้

ไปหาโทนี่กันเถอะ แล้วก็เล่าให้เขาฟังทั้งหมด

ผมเชื่อว่า คุณควรจะทำเช่นนั้น

ผมคิดว่าคืนนี้ ไม่น่าจะแย่นะ

เราทุกคน พูดกันดีๆ

นี่ ยังมีอีกเรื่อง ที่คุณยังไม่ได้บอก

ทำไมคุณไม่เผา จดหมายฉบับนั้นล่ะ

คุณมาแล้ว เราคิดว่า คุณจะไม่มาซะอีก

คุณไปไหนมาคะ

ผมขอโทษ แต่เจ้านายเข้ามา ตอนที่ผมกำลังจะออกมา

โทนี่คะ นี่มาร์ค ฮัลลิเดย์

-สวัสดีครับมาร์ค -สวัสดีครับ

ขออภัยด้วยที่ผมมาช้า

-เป็นอย่างไรบ้าง คุณชอบที่นี่ไหมมาร์ค -ดีเลยทีเดียว โทนี่

คุณมาลอนดอนครั้งแรกใช่ไหม

ไม่นะ ผมมาพักผ่อนที่นี่ เมื่อปีที่แล้ว

อ้าวเหรอ มาร์ก็อตบอกผมแล้ว

-คุณเขียนบทให้วิทยุใช่ไหม -ไม่ใช่ จริงๆ แล้วสำหรับโทรทัศน์

-ที่รัก คุณจองโต๊ะหรือยัง -ค่ะ 7:00

-ดีเลย ไปกันเถอะ-- -มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

-อย่าบอกนะว่าคุณไปไม่ได้ -ผมจะบอกเช่นนั้นล่ะ

เบอร์เกสกำลังจะบิน ไปบรัสเซลส์ในวันอาทิตย์

ผมต้องส่งรายงาน ประจำเดือนพรุ่งนี้

-คุณทำหลังจากที่เรากลับมาไม่ได้เหรอ -ไม่ได้ ใช้เวลาหลายชั่วโมงเลย

-ผมควรจะโกหกครึ่งนึงเหมือนที่มันเป็นอยู่ -แต่....

คุณเข้าร่วมกับเราหลังภาพยนตร์ได้ไหม คงออกไปไหนกัน

ลองโทรมา ตอนพักสิ

-หากน่าสนใจฉันอาจจะลองดู -ลองดูล่ะกัน

ฉันเก็บของแป๊บนึงค่ะมาร์ค

-นี่ ตั๋ว - ขอบใจโทนี่

อย่าทำให้ ผมผิดหวังน่า

- ไม่ เพียงแค่ผิดหวังนิดหน่อย - มาทานอาหารเย็นกันนะ

- ผมก็อยากให้เห็นเช่นนั้น - ช่างมันเถอะ

-แล้วพรุ่งนี้คุณว่างไหม -วันเสาร์เหรอ ผมคิดว่าว่างนะ

-แล้วปาร์ตี้ชายโสดล่ะ -ชายโสดรึ

หนุ่มอเมริกันบางคน เล่นเทนนิสตลอด

เราจัดงานเลี้ยงส่งให้พวกเขา

ผมไม่ค่อยสนใจนักเทนนิสพวกนั้นมากนัก

ไม่เป็นไร คุณรู้จักนิวยอร์กดี

-มาร์คจะมางานเลี้ยงพรุ่งนี้ -ดีจัง

คุณน่าจะแวะมานี่ก่อน แล้วดื่มอะไรสักหน่อย

-อืม เป็นความคิดที่ดี -โอเค ผมจะไปเรียกแท็กซี่ล่ะ

เราเรียกให้มารับก็ได้

-ลาก่อนที่รัก -ขอให้สนุกนะ

-ลาก่อนโทนี่ -ราตรีสวัสดิ์

-มาร์ค -อะไรรึ

ขายตั๋วให้ได้ราคาดี แล้วมาหาอะไรดื่มกัน

ได้เลย เราจะพยายาม

-ขอให้สนุก -ขอบใจ ราตรีสวัสดิ์

-สวัสดีครับ -สวัสดีครับ แฮมพ์สตีด 7899 ใช่ไหม

-ขอสายร้อยเอกเลสเกตหน่อยครับ -กำลังพูดสายอยู่ครับ

สวัสดี คุณไม่รู้จักผมหรอก ผมชื่อฟิชเชอร์

-คุณขายรถใช่ไหม -ใช่ครับ รถอเมริกัน

ครับ ผมเห็นที่โรงจอดรถแล้ว คุณขายเท่าไหร่

-1,100 ปอนด์ - 1,100 ปอนด์หรือ อืม

ก็เป็นงานของคุณนะ แต่ผมไม่ถูกใจราคานั้น

ตอนที่ซื้อมา ผมไม่ได้ชอบเลย

นัดพบกันได้ไหม

-พรุ่งนี้ตอนบ่ายล่ะ -ผมคิดว่าผมไม่ว่าง

ผมกำลังจะไป ลิเวอร์พูลในวันอาทิตย์

เสียดายจัง

คุณจะมาใกล้ๆ แฟลตของผม คืนนี้ได้ไหม

-ที่ไหนเหรอ -ไมดา เวล

ผมจะโทรไป แต่ผมยุ่งมากจริงๆ เลย

-ขอโทษนะ คุณอยู่ที่ไหนนะ -61 เอ แชร์ริงตัน การ์เดนส์

-แฮมมิงตันเหรอ -ไม่ แชร์ริงตัน

แล้วซ้ายที่รถไฟใต้ดิน เดินประมาณสองนาที

ผมจะไปถึงอีกหนึ่งชั่วโมง

คุณช่างดีจริงๆ เลย แล้วคุณจะเอารถมาด้วยไหม

-ไม่น่าจะ -ไม่เป็นไร ผมดูแล้ว

หากคุณเอาคู่มือ และเอกสารที่จำเป็นมาด้วย

เราจะได้จัดการ ทุกอย่างให้เสร็จ

คุณจะได้ลดราคาให้

-ขอโทษจริงๆ คงไม่ล่ะ -แล้วค่อยว่ากันหลังจากดื่มสักหน่อย

-สวัสดี -สวัสดี

-คุณฟิชเชอร์เหรอ -ใช่ ร้อยเอกเลสเกตเหรอ

-เข้ามาก่อนสิ -ขอบคุณ

ดีจริงๆ ที่คุณมา

ส่งเสื้อโค้ทให้ผม

-หาทางมายากไหม -ไม่เลย

นั่งก่อนสิ รับเครื่องดื่มอะไรดี

ผมว่าผมเคยเห็นคุณ ที่ไหนมาก่อน

ตลกจริง คุณรู้ไหม ตอนที่ผมเปิดประตู ผม....

เดี๋ยวนะ เลสเกตใช่ไหม

ไม่ใช่ เลสเกต สวันน์ ซี เจ สวันน์ หรือ ซี เอ

ซี เอ คุณความจำดีกว่าผม

คุณฟิชเชอร์ เราเจอกันที่ไหน

-คุณอยู่แคมบริดจ์ใช่ไหม -ใช่

คง 20 ปีที่แล้ว คุณคงจำผมไม่ได้

-ผมเข้าตอนที่คุณอยู่ปีสุดท้าย -บังเอิญอะไรเช่นนี้

งั้นมาดื่มในโอกาสพิเศษกัน

ผมกะว่าจะเลี้ยงคุณดื่มพอร์ตที่ไม่แรงมาก

แต่ไหนมาดูกันว่าเรามีอะไรบ้างดีกว่า

- ขวดนี้เป็นยังไง - เยี่ยมไปเลย

ว่าแต่ว่า คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะขายรถ

- อู่ซ่อมรถของคุณบอกผม - แปลกดี ผมไม่เคยบอกเขาเลย

ผมแวะเพื่อเติมน้ำมัน และบอกพวกเขาว่า ผมกำลังมองหารถอเมริกันอยู่

พวกเขาก็ให้เบอร์ของคุณมา ตกลงจะขาย ใช่ไหม

- แน่นอน - ดี ผมจะไม่พูดเรื่องราคา

จนกว่าคุณจะดื่มบรั่นดีสามแก้ว

ผมเตือนคุณก่อนนะ ผมต่อรองหนักแน่ จะดื่มให้เมาไปเลย หรือจะหยุดดื่มดี

ผมก็เหมือนกัน

ผมต้องเคยเห็นคุณที่ไหนซักแห่งแน่ ตั้งแต่เราจบออกจากแคมบริดจ์

คุณเคยไปวิมเบิลดันหรือเปล่า

นึกออกแล้ว เวนดิส โทนี่ เวนดิส

- ตกลงนี่เป็นเรื่องอะไรกันแน่ ฟิชเชอร์ - ตกลงนี่เป็นเรื่องอะไรกันแน่ เลสเกต

- คุณชอบสูบซิการ์มั้ย - ไม่ล่ะ ขอบคุณ

- ผมน่ะติดไปป์ - นั่นเป็นนิสัยอย่างหนึ่งที่คุณเปลี่ยนไป

ผมจำได้เมื่อตอนเรียนอยู่

คุณมักจะสูบ ซิการ์แพงๆ

เดี๋ยวก่อน ผมคิดว่า ผมมีรูปของคุณที่ไหนซักแห่ง

ใช้

ใช่แล้ว รูปนี้ไง เราถ่ายตอนงานรวมรุ่น

นี่ไงรูปคุณ ถือซิการ์อันใหญ่พร้อมสูท

นี่เป็นงานรวมรุ่นแรกและสุดท้ายที่ผมเคยไป

- ผมดูเหมือนฆาตกรเลย - ใช่ ดูเหมือนมากเลย

และแน่นอน ผมจำคุณได้เสมอ เพราะงานบอลล์วิทยาลัย

- คุณเป็นเหรัญญิก ไม่ใช่หรือ - เหรัญญิกกิตติมศักดิ์

ผมเคยจัดระเบียบ สิ่งที่เลวร้าย

ใช่ เงินค่าตั๋วบางส่วน ถูกขโมยไป ไม่ใช่หรือ

ใช่ ประมาณ 100 ปอนด์

ผมเก็บไว้ในกล่องเก็บเงินในห้องเรียน พอมาตอนเช้า กล่องก็หายไป

- ต้องเป็นเจ้าหน้าที่ในวิทยาลัยแน่นอน - ใช่เลย อัลเฟรดผู้น่าสงสาร

เขาผู้ไม่เคยชนะ