How to Train Your Dragon 2

To jest Berk,

najlepiej strzeżony sekret po tej stronie... cóż, wszystkiego.

Może nie robi wielkiego wrażenia, ale ta sterta mokrych kamieni

kryje niejedną niespodziankę.

Życie tu jest wspaniałe, tyle że nie dla ludzi o słabych nerwach.

Podczas gdy większość spędza czas wolny na struganiu drewna czy dzierganiu,

my, na wyspie Berk, wybieramy

małą atrakcję, którą nazywamy

smoczymi wyścigami!

Wybacz, Śledzik. Miałeś na to chętkę?

Sączysmark, ta była moja!

Proszę, kotku.

Mówiłem, jak pięknie dziś wyglądasz?

Bo tak jest.

Rusz się, Wym. Strasznie tu kadzą.

Dalej cię nie cierpi.

Spadamy, Jot!

Ekstra!

Tak!

Dziewięć dla bliźniąt,

Astrid zostaje w tyle z trzema,

Śledzik i Sączysmark na szarym końcu, z zerem.

A Czkawka jest...

wciąż nieobecny.

Wystraszyłeś go tą swoją rewelacją, co, Stoick?

Co robisz, Sączysmark?

Teraz oni wygrają.

To moja księżniczka. Dostaje, czego zapragnie.

Szpadka? Czy to nie ona próbowała pogrzebać cię żywcem?

Tylko na parę godzin.

Mieliśmy tu pewne problemy ze smokami,

ale to było 5 lat temu.

Teraz wszystkie przeniosły się do nas. I dlaczego by nie?

Mają tu wygodne stajnie,

paśniki "jesz-ile-chcesz",

smoczą myjnię z pełną obsługą,

a my mamy najdoskonalsze zabezpieczenia przed ogniem.

Już czas, Pyskacz.

Tak jest. Ostatnie okrążenie!

Czarna owca! No, Wichura,

jeszcze możemy wygrać!

-Dawaj, Wym! -Szybko!

Pędź, Sztukamięs!

Dawaj, dawaj!

To twoja wielka chwila.

Miłego lotu!

Wyżej, wyżej!

-Nie! -Tak!

Dobra robota, Sztukamięs.

Masz, kochana. Ta jest warta dziesięciu.

Tak! Czarna owca!

Pracujecie na konto Szpadki?

Wygram jak nic!

Wygramy razem!

Nie!

Już mnie nikt nie zatrzyma!

Chyba że ja. Jesteśmy złączeni, mądralo.

-Nie próbuj pozbawić mnie chwały. -Hej!

Pokaż im, Astrid!

-To moja chwała! -Zawsze wszystko skiepścisz!

Nie ma owcy, nie ma chwały!

Mam cię!

Astrid!

Ładnie rozegrane!

To moja przyszła synowa!

Przepraszam.

Wichura!

Trzynaście! Astrid wygrywa!

Tak, życie na Berk jest niemal doskonałe.

Moja ciężka praca się opłaciła.

I dobrze, bo odkąd wikingowie dosiedli smoków,

świat stał się nagle o wiele większy.

Tak!

To jak myślisz, kolego?

Spróbujemy jeszcze raz?

Szczerbatek, będzie dobrze.

Gotowy?

Tak!

Tak!

To jest niesamowite!

Już nie jest!

Szczerbatek!

O nie!

Ta góra pojawiła się znienacka.

Musimy popracować nad twoim solowym ślizgiem, kolego.

Przez ten sztywny ogon

manewry ratunkowe wychodzą nam trochę koślawo, co?

Chyba znaleźliśmy jeszcze jeden.

No, co? Mam cię przepraszać?

Dlatego stroisz fochy, dzieciuchu?

To uważaj!

Już to czujesz?

Moja skrucha już do ciebie dociera?

Daj spokój.

Nie skrzywdziłbyś jednonogiego...

Masz rację! Masz rację! Wygrałeś. Wygrałeś.

Leży na łopatkach. To straszne.

Smoki i wikingowie znów są wrogami,

którzy walczą na śmierć i...

Wiesz, że to się nie zmywa.

Jak go nazwiemy?

"Swędząca Pacha", proszę bardzo.

To jak, kolego?

Myślisz, że znajdziemy w tych lasach jakieś Drzewokosy?

Albo z jednego czy dwa Szeptozgony wśród skał?

Kto wie, może w końcu namierzymy drugą Nocną Furię.

To by było coś.

Co ty na to? Polecimy tam?

Witaj, moja pani.

Gdzie byłaś?

Cześć.

Musiałam znowu wygrać wyścig.

Ciekawsze jest,

gdzie ty byłeś.

Z dala od taty.

O, nie. Co się tym razem stało?

Spodoba ci się.

Budzę się. Słonko świeci.

Straszliwce Straszliwe śpiewają na dachu.

Schodzę sobie na śniadanie

spokojny o ład na świecie, aż tu nagle:

"Synu, musimy pomówić".

"Nie teraz, tato. Mam przed sobą długi dzień zbijania bąków".

Po pierwsze, ja tak nie mówię.

Kto to niby miał być?

A po drugie, co ty robisz z tymi ramionami?

Tak, to bardzo pochlebna parodia.

W każdym razie, on dalej swoje:

"Jesteś chlubą Berk, synu, i nie mógłbym być bardziej dumny".

"Oj, dzięki, tato.

Też jestem pod swoim wrażeniem".

Kiedy ja robiłem coś takiego z rękami?

Przed chwilą.

No dobra. Siedź spokojnie.

To bardzo poważne.

"Jesteś już dorosły,

a że żaden wódz nie mógłby życzyć sobie lepszego następcy,

-postanowiłem"... -Zrobić cię wodzem!

O bogowie! Czkawka, to wspaniale!

Ta sprężyna się zużywa. Ma bardzo czuły mechanizm.

Tak,

oto z czym muszę się uporać.

Co mu powiedziałeś?

Nic. Jak tylko się odwrócił, wybyłem.

To duża odpowiedzialność.

Mapa na pewno będzie musiała zaczekać.

I Szczerbatek musi latać ze mną, bo będziesz zbyt zajęty, ale...

To nie dla mnie, Astrid.

Te wszystkie gadki, planowanie, zarządzanie osadą, to jego sprawy.

Chyba umyka ci najważniejsze.

Pomyśl: wódz. To przecież zaszczyt.

Ja bym była przejęta.

Nie jestem taki jak ty.

Ty dobrze wiesz, kim jesteś.

Zawsze wiedziałaś.

Ja wciąż jeszcze nie wiem.

Na pewno nie jestem taki jak ojciec,

a matki w ogóle nie znałem.

Kim więc jestem?

Tego, czego szukasz, nie znajdziesz gdzieś tam, Czkawka.

To jest tu.

Tylko jeszcze tego nie widzisz.

Może.

Ale, wiesz,

tam jednak coś jest.

Czkawka...

Bądź blisko.

Co się tu stało?

Spokojnie, kolego.

Czkawka!

Ognia!

Astrid, uważaj!

Czkawka!

Uwaga na ogon!

Spętać mu nogi!

Czy mi się dobrze zdaje?

Stać!

Wichura!

Co wy robicie?

Znów tu jesteście?

Zaraz się sfajdam.

To przecież Nocna Furia.

Myślałem, że wszystkie wyzdychały.

Chyba wreszcie nam się poszczęściło.

Drago raczej takiego nie ma

w swojej smoczej armii.

Smocza armia?

Słuchajcie, nie chcemy kłopotów.

Trzeba było o tym myśleć, zanim wykradliście nam smoki

i rozpirzyliście nam fort!

O czym ty mówisz?

Myślicie, że my to zrobiliśmy?

Łapanie smoków jest wystarczająco trudne bez nawiedzonych jeźdźców smoków,

którzy zlatują się im na ratunek.

Jakich nawiedzonych...

Są inni jeźdźcy smoków?

Poza waszym złodziejskim kumplem z zeszłej nocy? Ty mi powiedz.

Miejcie sobie plującego lodem smoka,

a my i tak mamy swoje umowy.

Jak się wytłumaczymy Drago Krwawdoniowi?