Las primeras 200 líneas.
(อาชูร่าเป็นเทศกาลทางศาสนา ที่เฉลิมฉลองกันในโมร็อกโก)
(เด็กๆ จะสาดน้ำกัน และมารวมตัวกันรอบกองไฟ)
- ไชโย - ไชโย
ไชโย
ไชโย
- ไชโย - ไชโย
- ไชโย - ไชโย
ไชโย
ฉันทิ้งเขาไปไม่ได้
เขาจะฟ้องฉันนะ
ฉันทนเขาไม่ได้เลย
เขาไม่มีสิทธิ์ทำกับเธอแบบนั้น
ฉันก็เกลียดเขาเหมือนกัน
แต่เขาเป็นสามีฉัน
เขาเลี้ยงดูครอบครัวฉัน
ฉันจะไม่มีวันยอมให้เขาทำร้ายเธอ
เราสองคนไปจากที่นี่ดีไหม
ไปไหน
เราไป…
เข้าเมืองไปก็ได้
แล้ว…
ถ้าเธอไม่ว่าอะไร ฉันเป็นสามีเธอได้นะ
นี่ ฉันทำนกหวีดนี่ให้นาย
เป่ามันทุกครั้งที่คิดถึงฉันนะ
ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเป่ามันตลอดเวลาเลย
บาชิร่า
บาชิร่า
บาชิร่า
บาชิร่า
บาชิร่า
บาชิร่า
บาชิร่า
ถ้าฉันจับแกได้ ฉันจะฆ่าแกซะ จะได้รู้จักมารยาทบ้าง
ฟื้นสิ
ฟื้น ฟื้นเร็ว
ฟื้นสิ
มองฉันสิ
ฟื้นสิ ได้โปรด
ลุกขึ้น
ขอร้องล่ะ
ลืมตาสิ
แม่
แม่ครับ
ตื่นได้แล้ว
มีอะไรจ๊ะ ลูกรัก
เราต้องไปแล้ว สายแล้วครับ
ทำไมไม่ปลุกแม่ให้เร็วกว่านี้ล่ะ
ฮัลโหล เป็นยังไงบ้าง สเตฟาน
สบายดี เธอล่ะ
ฉันก็สบายดี
สบายดี แต่ฉันสายมากแล้ว
ไว้ฉันโทรหาตอนพักนะ
พวกเธอจะมางานเปิดตัว นิทรรศการของฉันคืนนี้ไหม
ไปสิ ฉันไปอยู่แล้ว
- แล้วอาลีล่ะ - ไม่รู้สิ รอเดี๋ยวนะ
ยูเซฟ กดเรียกลิฟต์ให้แม่หน่อย
โอเค ฟังนะ สเตฟ ฉันต้องวางแล้ว เดี๋ยวโทรกลับได้ไหม
- ได้ ฉันไม่กวนเธอแล้ว - โอเค บาย
ยูเซฟ
เป็นอะไรหรือเปล่า เข้ามาใกล้ๆ สิ
เข้ามาใกล้ๆ
เป็นอะไรหรือเปล่า เข้ามาใกล้ๆ สิ
เข้ามาใกล้ๆ
ถ้าฉันเอารูปให้เธอดู เธอจะจำคนที่ทำร้ายเธอได้ไหม
ฉันอยากช่วยเธอนะ เจ้าหนู
พูดกับฉันสิ
มีผู้ชายคนหนึ่ง ตาโตมาก ตาโตสีดำ…
ตาโตและดำสนิท
ตาโตและดำสนิท ตาโต…
นายเอาแต่หมกมุ่นกับวิดีโอพวกนี้ทั้งวันแล้วนะ
มีบางอย่างที่เราพลาดไป
อาลี
นี่ฉันพูดในฐานะเพื่อนนะ ไม่ใช่เจ้านาย
กลับบ้านไปหาลูกชายบ้าง
เราปิดคดีนี้ไปแล้วนะ
คดีมันปิดไปแล้ว
ถ้าผมไม่ช่วยเด็กคนนั้นไว้ คนอื่นๆ ก็คงไม่ตามมาหรอก
คุณเองก็รู้ดี
ถ้าฉันเป็นนายก็ทำแบบเดียวกันนั่นแหละ
กลับบ้านเถอะ ฉันขอร้อง
ขอผมทำงานเถอะ
ถ้างั้น…
พอฉันกลับมา อย่าให้ฉันเจอนายที่นี่นะ เข้าใจนะ
ตาโตและดำสนิท
ตาโตและดำสนิท ตาโตและดำสนิท
สำเร็จ
สวัสดีครับ
อยากเล่นด้วยกันไหม
เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ
อยู่นี่ล่ะ
อย่าออกไปข้างนอก
พ่อครับ
- เป็นยังไงบ้าง - สบายดีครับ
- โรงเรียนเป็นยังไง - ก็ดีครับ
คืนนี้จะค้างกับเราไหม
ไม่ต้องห่วง
- ฉันแค่มาเอาของนิดหน่อย - นายน่าจะโทรมาก่อนสิ
- ที่นี่ก็บ้านพ่อนะ - ยูเซฟ
แต่แม่ไม่มีสิทธิ์พูดแบบนั้นนี่
นั่นแม่ของลูกนะ ระวังน้ำเสียงหน่อย
แม่เป็นนังแพศยา
เดี๋ยวลูกก็เลิกทำแบบนี้เอง
คิดว่ามันปกติเหรอที่ลูกดูถูกฉัน
เขาก็เป็นลูกนายเหมือนกันนะ
จะไปงานเปิดตัวของสเตฟานไหม
อย่างน้อยก็ทำเพื่อเขานะ
ผมจะเล่าเรื่องอะไรให้ฟัง
ผมฝันแบบเดิมมานานมาก
ในความฝันนี้ ผมเป็นเด็ก
ผมนอนอยู่บนเตียง
คนเดียว
มีสติดี แต่ขยับตัวไม่ได้
ผมหลับตาไม่ได้
ผมจ้องมองไปที่เพดาน
มีชายน่ากลัวเข้ามาใกล้ผม
เขาจ้องมองผมนานมาก
แล้วเขาก็บีบคอผม
ผมรู้สึกได้ถึงนิ้วมือร้อนๆ ของเขาบนคอผม
แล้วจู่ๆ
ผมก็จะตื่นขึ้น
ผมจำใบหน้าเขาไม่ได้
เขาเป็นเพียงแค่เงา
เป็นฝันร้าย
ผมมักจะรู้สึกเหมือน…
ตัวเองกำลังจะตาย
แล้ววันหนึ่งผมก็ตัดสินใจเผชิญหน้ากับเขา
ในคืนหนึ่ง ขณะที่ชายในฝันร้ายบีบคอผม
ผมพยายามมองเขา และได้เห็นหน้าเขา
ดวงตากลมโต
ดวงตาสีเข้มมากๆ
ผมหลงใหลในความงามแบบแปลกๆ ของเขา
สิ่งมีชีวิตชนิดนี้คือสิ่งที่งดงามที่สุดที่ผมเคยเห็นมา
วันนั้นผมตระหนักได้ว่า ตัวเองสูญเสียความไร้เดียงสาไปตลอดกาล
ผมร้องไห้
ผมวาดรูป
ไม่ต้องกลัวไปนะครับ แขกที่รักของผม
สิ่งที่คุณเห็นที่นี่ ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นเลย
ถ้าคุณกลัวสิ่งที่เห็น นั่นเป็นเพราะคุณกำลังโกหกตัวเอง
ปีศาจ…
ปีศาจคือภาพสะท้อนของสังคมเรา
พวกมันมีอยู่จริง เป็นของจริง พวกมันอยู่ที่นี่
ผมตัดสินใจเปิดปากพูด
และเล่าเรื่องฝันร้ายของผมให้ฟัง เพื่อเผชิญหน้ากับมัน
แต่ผมทำคนเดียวไม่ได้
ฉันต้องการเธอ นาเดีย
ฉันรู้ว่าอะไรเอาตัวซามีร์ไป
นาเดีย ถึงเวลาที่เธอต้องเผชิญหน้ากับปีศาจแล้ว
ถึงเวลาที่เธอต้องจำให้ได้
ฉันดีใจที่เธอมานะ นาเดีย
เราเห็นบางอย่างนะ นาเดีย เจ้าสิ่งนี้มันไม่มีเลือดเนื้อ
เอามา ตาฉันแล้ว
ไม่มีทาง เหลือแค่ลูกเดียว แล้วนายก็ปาไปห้าลูกแล้วด้วย
พ่อฉันซื้อลูกโป่งพวกนั้นมานะ
เป็นผู้หญิงแล้วทำอะไรก็ได้หรือไง
ไอ้ลูกคนรวยนิสัยเสีย
ใครกันแน่ที่เป็นผู้หญิง หา
มองอะไรของเธอ
อาลีๆ
ดูสิ
อาลี
ดูนี่สิ
แมลงสาบในขวด
ยอดเลยนะ
อยากรู้ไหมว่าฉันตั้งชื่อมันว่าอะไร
ฉันตั้งชื่อมันว่าอาลี
นี่ ถ้าฉันใส่ประทัดลงไปมันจะตายไหม
อย่านะ นิสัยไม่ดี ปล่อยมันเดี๋ยวนี้เลย
โอ้โฮ เจ๋งไปเลย ไปเจอมาจากไหนน่ะ
จากตรงนั้น มีเยอะเลย
อะไรนะ นายไปแถวบ้านฝรั่งเศสมาเหรอ
บ้านฝรั่งเศสคืออะไร
ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เหรอ
พ่อฉันชอบเล่าเรื่องนี้ให้ฟังเพื่อขู่ให้ฉันกลัว
ตรงหลังทุ่ง มีบ้านเก่าๆ อยู่หลังหนึ่ง
เป็นบ้านฝรั่งเศส
เข้ามาสิ
เร็วเข้า มา
เพราะพวกทหารฝรั่งเศส ที่ประจำการอยู่ที่นี่เป็นคนสร้างบ้านนั้น
ว่ากันว่าพวกเขาทำเรื่องชั่วๆ มากมายเลย
จนวันหนึ่ง มีบางอย่าง ที่ประหลาดมากปรากฏตัวขึ้น
ปีศาจ หรืออะไรทำนองนั้นน่ะ
มันกินเด็กจากหมู่บ้านใกล้ๆ นี่ไปหมด
ฉันเคยเห็นอะไรแปลกๆ อยู่ครั้งหนึ่ง
ฉันมาเที่ยวกับพ่อที่นี่
ทันทีที่เห็นทุ่งหญ้านั่น
ฉันก็จำเรื่องของบ้านได้ทันทีเลย
แล้วไงต่อ
แล้วพ่อก็มารับฉัน
พ่อไม่เห็นอะไรเลย
ฉันเป็นคนเดียวที่มองเห็นมัน
และฉันไม่เคยรู้เลย
ว่ามันเป็นจินตนาการของฉันเอง หรือว่าเป็นเรื่องจริง
นี่ นาเดีย พ่อเธอแค่เล่าให้เธอกลัวใช่ไหม
ไม่รู้สิ ก็อาจจะ
ผมมาเก็บลูกบอล
ทำไมคุณถึงถูกล่ามไว้ล่ะ
ผมชื่อฮาคิม
จำผมได้ไหม
นายชอบที่แบบนี้ใช่ไหม
เหยื่อคือฮาคิม ลาห์ลู อายุเก้าขวบ เป็นลูกชายคนเดียว
No comments yet. Be the first to leave one.