Love Is Blind: Sweden (Love is Blind: Sverige)

- Kailangan kong mas umayos. - Ako rin.

Kaya mo ba ito? Ang umayos.

Hindi mo alam ang nararamdaman naming mga babae.

Naiintindihan mo ba?

- Hindi pa nangyari sa akin ito. - Naiintindihan ko.

Hindi ko pa naranasan ito.

Aba, ang ganda!

- Doon tayo uupo. Magaling. - Mabuti at nakarating kayo.

- Hi. - Hello.

- Wow, tingnan mo. - Magaling. Naku, ito na ang huling araw.

- Hi. - Hi.

- Nakatulog ka ba nang maayos? - Oo. Kahit papaano.

Hi. Kamusta ka?

- Hello, hello. - Hello.

Hi.

- Kamusta? - Magandang umaga. Nice to see you.

Almusal na.

Mga babae muna.

Grabe ito. Gusto ko ito. Gusto natin lahat ito.

Puwede na ba magsimula?

Ayusin mo ang upo mo.

Paano?

- Ronja? - Ano ang gusto mo?

Gusto ko ng chocolate.

Sige. Kunin mo, mahal.

- Angie, ganiyan mo ba kausapin si Aron? - Hindi.

Siyempre hindi.

Sasabihin ko, "Ganito dapat!"

Mas malambing sila sa isa't-isa.

Mas sweet pa sila sa kanilang dalawa.

- Nagseselos ka ba? - Kaunti.

Oo, naiintindihan ko.

Hindi ako magseselos.

Magandang umaga!

- Hi. - Ang ating special guest.

Hi. Masaya akong makita kayo.

Ikaw rin.

- Maraming naganap nitong nakaraan, tama? - Oo.

Dumalo si Ludwig at Camilla sa cocktail party kahapon.

At kagabi, lumabas na sila sa experiment.

- Ano ang masasabi ninyo? - Malungkot ito.

Nakakalungkot.

Medyo nagkaiyakan kagabi.

Tuwing may hindi na magpapatuloy…

Oo, malungkot talaga ito.

Mabilis ang pagbabago sa experiment na ito.

- Tumpak. - Kailangan wag namin ito madaliin

o baka matulad kami sa iba,

sumuko sila agad bago masubukan ang mga posibilidad.

Sinuportahan mo ako noong iniisip ko na lumabas na dito.

Hindi ka nagalit o nalungkot, pinag-usapan natin ito nang maigi.

At naging palagay ang loob ko.

Kaya masayang makita na tuwing nag-uusap tayo nang maayos,

tayo ay… maraming natututunan sa isa't-isa.

Tama.

At nasubukan niyo pa ang ibang bahagi ng isang relationship,

tulad ng physical attraction. Kamusta naman ito?

Mabuti.

Napaka-pranka mo, Angelica.

- Ikuwento mo. - Hindi.

Kailangan.

Mabuti naman.

Ano ang nasa isip mo ngayon?

Oo, pinag-usapan na namin ito.

Mahilig ako sa pagiging pisikal. 'Yon ang love language ko.

At hindi lahat ng tao ay ganoon.

Kaya kailangan kong matutunan na kahit 100 beses ko na siyang hinalikan,

dapat hayaan ko rin siya na halikan din ako.

Kaya pakiramdam ko naman ay may progress ako sa trip na ito.

Oras na para sa bagong phase ng experiment na ito.

Lilisanin niyo ang paradise na ito, at magsasama na kayo.

- Ano ang pakiramdam niyo? - Marami kaming nararamdaman.

Tingin niyo ba magkakasundo kayo

pagdating sa paglilinis, pagluluto at iba pa?

Oo.

- Ako ang gagawa ng lahat. - Oo.

- Ikaw ang gagawa ng lahat? - Tama. Ako ang ilaw ng tahanan.

Oo, nagkasundo na kami. Masaya ako dito.

Hindi mo nilalabas ang damdamin mo. Puro ka, "Oo."

Naghahanda ako sa mga posibleng mangyari, kaya pumapayag ka na lang.

Mas madali pag ganito. Para may space rin kami parehas.

- Makakakilos tayo. - Gusto mo na ng space?

- Hindi, ikaw ang may kailangan nito. - Ikaw rin.

- Hindi. - Ikaw.

- Good luck sa inyong lahat. - Maraming salamat.

Paalam, at mag-kita tayo sa Sweden.

- Oo. - Maraming salamat.

- Bye. - Bye.

SWEDEN

- May katabi ako. - Sige.

Gusto mong makita?

Siyempre. Excited na ako!

KAPATID

Hello. Hi!

- Ako si Ibrahim. Ang fiancé ni Aniela. - Oo, siya na ang fiancé ko.

MGA MAGULANG NI ANIELA

- Dad, mukhang nagdududa ka. - Nagdududa dad mo.

- Oh, ganito kasi… - Duda talaga siya.

Dad…

Sabihin mo kung may kailangan ka.

Huwag kang mag-alala. Madami ba?

May 62 na message. Hindi ko alam.

Gusto ka na nilang makita.

Kakaiba lang… ang daming pangalan.

Naiintindihan ko.

Parang totoo talaga.

Nasa bubble tayo noon, kaya di ko naiisip…

ang mga tao sa labas.

- Nandito lang ako. - Oo.

Gusto kong tawagan mga magulang ko, pero gusto ko…

Parang gusto ko na kausapin silang mag-isa.

Puwede ba kita yakapin?

- Baka madumihan ang damit mo. - Ayos lang.

Dumihan mo damit ko. Pero ikaw lang ang puwede.

Kung nahihirapan kang magsalita o mag-isip ng sasabihin,

puwede kang humiga muna sa tabi ko.

Hindi mo kailangang magsalita. Kailangan mo ng yakap o kung anuman.

Puwede kang lumapit sa akin.

May salamin ka talaga?

Trabaho ito ng lalake, tama?

Sandali. Patingin.

- Kita mo? Naiipit ito… - Oo, ayaw sumara.

Ayaw sumara. Diyos ko.

Mauna na ako.

Dalhin mo ang bagahe ko.

Kailangan mong iakyat sa hagdanan.

Salamat.

Kunin mo ito. Madadala ko itong dalawa.

- Ayos lang. Malakas akong babae. - Alam ko.

Minsan gusto kong maging gentleman, pero ayaw mo.

Gentleman ka naman talaga.

- Sige. Bye, bahay. - Bye, bahay. Bye, Corfu.

Papunta na tayo sa Stockholm.

STOCKHOLM, SWEDEN

Mahal, nakauwi na tayo.

Sa wakas.

- Wow. - Wow.

Tingnan mo. Mukhang komportable.

Diyos ko, ang ganda. Wow.

Diyos ko, ang ganda.

Wow. Wala akong masabi.

Dito tayo kakain ng breakfast.

Hindi naman pala mahirap tulad ng inaakala ko, perfect pala lahat.

Isabit mo ang coat mo. Magrelax ka.

Ilabas natin agad ang mga gamit.

Masarap sa pakiramdam?

Maraming magaganap dito.

Maraming magaganap dito.

- Isang buwan tayong titira dito. - Nakakatakot.

Madali akong kasama.

- Totoo. - Talaga?

Oo, totoo.

Tama ba na pagduduhan mo ako?

Napakalambing niya at malalim siya na tao.

Siya ang unang taong nakilala ko na ganito.

Amazing, di ako sanay, at nakakatakot din.

Hindi ko pa alam kung paano pakikisamahan…

ang ganoong tao.

Sa isang relationship… na habambuhay.

Gusto mo ba ng sabitan?

- Kailangan mo ba? - Oo.

- Kailangan mo? - Oo.

Hoy, nandito ako.

Ay, hindi pala puwede sabay.

Gusto kong bumalik sa routine. Exercise.

- Marami tayong workout session. - Oo, nag-book na ako.

Sino pa?

Ako, si Ronja at Johanna.

Talaga? Inasikaso mo agad?

Di ba natin puwede tingnan muna?

Naku, pinlano ko… Pinaplano ko ang lahat.

Oo, pero puwede mo akong hintayin para dalawa tayong magplano.

Kailangan kong magpahinga.

Iniisip mo ba na, "Puwede tayong manatili dito kahit ilang araw lang"?

Nag-aalala ka ba?

Di nakakatulong ang pag-aalala. Hindi ko alam ang mararamdaman ko.

Mararamdaman mo saan?

Kung uunahin mo ang oras nating magkasama o ang ibang mga plano mo.

Tingnan natin.

May housewarming gift ako para sa iyo.

Ano?

- Ayos. - Maligayang pagdating.

- Maligayang pagdating dito sa bahay? - Oo.

Naku.

Oh, ito ay… Hindi! Ito ay munting chardonnay mula sa…

Ito ang iniinom natin?

Talaga?

Ang sweet naman. Pero di ito ang love language mo.

- Pero ito ang love language mo. - Tama.

Oo.

Ano sa tingin mo?

Nakapag-isip na ako tungkol sa panahon

na nasa bubble tayo at sa mga nangyari.

Iba't-ibang damdamin ang naramdaman ko sa loob ng tatlong linggo.

Ako ay… kung lumaki ka na di pinag-uusapan ang mga damdamin…

Ganyan ang naramdaman ko. Nawawala ako sa katinuan at nalilito.

Ano ang gagawin ko? Hindi ko alam.

Di ko alam kung paano pag-usapan ang mga ganito.

Alam kong puwedeng pag-usapan ang mga ito kahit wala namang nangyari na masama.

Pero mas magaling ako magbasa at makinig.