Roadrunner: A Film About Anthony Bourdain
Descargar subtítulo en Thai
Información de lanzamiento
Etiquetas
Vista previa de los subtítulos en Thai
Las primeras 200 líneas.
"สิ่งที่มีประโยชน์ ช่วยกระตุ้นความคิด"
"และช่วยบำบัดได้คือการคิด เรื่องความตายวันละสองสามนาที"
"อะไรจะเกิดขึ้นกับร่างกายของผม"
"ผมไม่ได้สนใจเลยสักนิด"
ผมไม่อยากให้ใครเห็นศพผม ไม่อยากให้ใคร...
ผมไม่อยากจัดงาน
แค่รายงานข่าว
เว้นแต่ว่ามันจะสร้างความบันเทิงได้
ในแบบวิตถารหรือต่อต้านสังคม
คุณเอาศพผมใส่เครื่องย่อยไม้ก็ได้ แล้วก็...
เอาซากผมไปโปรยในห้างแฮร์รอดส์ นึกออกไหม ตอน...
กลางชั่วโมงเร่งด่วน มันคงอลังการน่าดูเลย
- ใช่ - ผมโอเคถ้าคนจะจดจำผมแบบนั้น
"ผมมาทำบ้าอะไรที่นี่เหรอ ผมจะอธิบายให้ฟัง"
"ตอนแรกผมยืนอยู่ข้างหม้อทอด รู้ตัวอีกที"
"ผมก็มาดูพระอาทิตย์ตกที่ซาฮารา"
"ผมได้รู้ว่าเหตุการณ์หนึ่ง เกี่ยวโยงกับอีกเหตุการณ์โดยตรง"
"ถ้าผมไม่ไปทำงาน เป็นเด็กล้างจานไร้ทางเติบโต"
"ผมคงไม่ได้เป็นพ่อครัว"
"ถ้าผมไม่ได้เป็นพ่อครัว ผมก็คงไม่ได้เป็นเชฟ"
"ถ้าผมไม่ได้เป็นเชฟ"
"ผมก็คงไม่ได้เสียผู้เสียคน ได้อย่างน่าตื่นตาขนาดนี้"
"ถ้าผมไม่ได้รู้ ว่าความพังจริง ๆ มันเป็นยังไง"
"บันทึกฉาวโฉ่ แต่ดังไปทั่วโลกที่ผมเขียน"
"คงน่าสนใจได้ไม่ถึงครึ่ง"
"แล้วผมก็จะไม่บอก ว่าคุณควรใช้ชีวิตยังไง"
"ผมคงพูดได้แค่ว่าผมโชคดีมาก ๆ"
"ยังไงคุณก็จะได้รู้อยู่ดี"
"แต่ผมขอบอกความจริงไว้ ล่วงหน้าเลยแล้วกัน"
"เรื่องนี้ไม่ได้จบสวย"
"เขาฆ่าตัวตาย ไอ้เบื๊อกนั่นน่ะ"
คุณจะทำหนังเรื่องนี้ยังไง มันจะ...
แหงสิ คุณอยากพูดถึงเรื่องนั้น เสียงนินทามันไปทางนั้น
แต่มันไม่ใช่หนังที่คุณอยากทำ
เปล่านะ ผมอยากทำหนัง เรื่องเหตุผลที่เขา...
เป็นอย่างที่เขาเป็นน่ะ เข้าใจนะ
ผมไม่รู้ ผมถึงได้มาที่นี่ไง เข้าใจผมหรือเปล่า
ผมถึงได้มาที่นี่
ครับ นี่โทนี่ จากร้านเลอาลส์ 411 พาร์กอเวนิวเซาท์
สั่งของส่งวันจันทร์ครับ
ผมขอหัวหอมสเปนหนึ่งลัง แครอทหนึ่งลัง หอมแดงไม่ปอกสอง
ถั่วปากอ้าแช่แข็งหนึ่งลัง แล้วก็น้ำผึ้งโพรวองซ์หนึ่งลัง
แค่นั้นครับ ขอบคุณครับ
ปลาผมอยู่ไหน
ผมไม่มีทางมาสาย พ่อครัวของผมก็ไม่มีทางมาสาย
คนส่งปลามาสายได้ยังไง เพราะแบบนี้เชฟถึงชอบเมา
เพราะเราไม่เข้าใจ ว่าทำไมโลกไม่ทำงานเหมือนในครัว
- เดี๋ยวก่อนนะ - ถ้าพวกคุณหิว
เรามีบาบากานูช มันก็...
- ดีจัง ขอบคุณค่ะ - จัดจานไม่สวย ฉันรู้ โทนี่
- เจ๋ง ขอบคุณ ที่รัก - รับอะไรดีคะ
- น้ำแอปเปิ้ล - น้ำแอปเปิ้ลเหรอ
หรือแครนเบอร์รี่ อะไรก็ได้ที่เหลือเยอะ
แกะซองใหม่คือความสุข
ตื่นเช้ามาก็จัดก่อนเลย ก่อนแปรงฟันซะอีก
ผมลุกจากเตียง จุดบุหรี่
เดินโซเซเข้ามาในห้องนี้
แล้วผมก็เริ่มเขียนงานเลย
"ผมใช้ภาษาเพื่อเอาตัวรอดทุกครั้ง"
"ผมค้นพบตั้งแต่เด็ก"
ถ้าผมทำให้ทุกคนในห้องขำได้ นั่นคืออำนาจ
"หน้ากากทรยศ บอดี้การ์ดโกหก จารกรรมอเมริกัน ทหารรับจ้าง"
"ผมมาจากบ้านที่มีหนังสือเยอะ"
"ที่จริง หนังสือเล่มแรกที่ผมจำได้ ชื่อเรื่องว่า"
"'ทำไมจอห์นนี่อ่านหนังสือไม่ออก' ซึ่งผมขโมยมาจากแม่"
"แม่คิดไว้ว่า ผมจะอ่านหนังสือไม่ออก"
"เพราะผมมีแนวโน้ม จะทำตัวต่อต้านสังคมตั้งแต่ตอนนั้น"
ผมหยิบหนังสือมา แล้วก็...
หัดอ่านหนังสือเองก่อนจบอนุบาล
"ฮีโร่ในวัยเด็กของผม คือนักดนตรีกับนักเขียน"
"ความคิดที่ว่าเราจะได้ผจญภัย ไม่ว่าจะต่อต้านสังคมแค่ไหน"
"แล้วสร้างความชอบธรรมได้ ด้วยการเอามันมาเขียนเรื่องดี ๆ"
"แนวคิดนั้นฝังหัวผมตั้งแต่เด็ก"
"ผมไม่ได้จริงจังพอที่จะเริ่มเขียน จนกระทั่งปี 1993"
"แต่พอผมมีโอกาส ผมก็ทำ"
"แล้วผมก็ทำต่อไปเรื่อย ๆ"
บอกตรง ๆ นะ งานนี้ทำให้ผมกลัวจนตัวสั่น
"มอร์แกนลอฟต์ ลานจอดรถ"
ไง
เป็นไงบ้าง เพื่อน
- พวกนายคงรู้จักกันแล้ว - ใช่
ฉันขอดูว่า...
"ทำไมโทนี่ชอบมีดใหญ่นัก"
- "โจล โรส นักเขียนและเพื่อน" - มันไม่เคยคมพอเลย เขาจะ...
เวลาเขามาฉลองวันขอบคุณพระเจ้า
"ผมก็จะคว้านไส้ไก่งวง แล้วเขาก็จะขอทำแทน"
"เขาบ่นผมเยอะมาก ว่าผมใช้มีดไม่รักษา"
- ไง - โทนี่เจอลูกตอนเพิ่งเกิด
จำได้ไหม
"ความสัมพันธ์ของผมกับโทนี่ คือในฐานะนักเขียน"
เขาเป็นนักเขียนที่ทรงพลังมาก ๆ มาตั้งแต่แรก ๆ แล้ว
"เขาไปทำงานที่โตเกียวครั้งแรก"
"เขาเขียนอีเมลให้ผมต่อเนื่องเลย"
เขากลับไปที่ห้อง แล้วเขาก็ร่ายไปตามอารมณ์
"อาการเจ็ตแล็กทำให้ผมนอนไม่หลับ ผมเลยนอนดึก ตื่นเช้า"
"หลับหูหลับตาเดิน ไปตามถนนมืด ๆ ตลอดเวลา"
"ท้องถนนมีคนแน่นขนัด อย่างน่าเหลือเชื่อ"
"ผู้คนเดินไปมา แสงไฟวูบวาบ ป้ายผ้าที่พัดโบก ป้ายตัวโต ๆ"
"ชายหนุ่มท่าทางเหมือนแมงดา ใส่สูทกับรองเท้าหนังแก้ว"
"ล้อมรอบด้วยสาวเอเชียย้อมผม ใส่บู๊ตสูงถึงต้นขา กระโปรงสั้นจิ๋ว"
"ไม่มีใคร ไม่มีสักคน กล้าสบตาผมตรง ๆ เลย"
"ผมเป็นคนอเมริกันเงียบขรึม คนอเมริกันที่ไม่น่าคบ"
"เป็นผีหิวโหยที่คอยมองหา อะไรก็ตามที่ผ่านเข้ามา"
ผมชอบอีเมลนี้นะ
ผมชอบเลย ภรรยาผม แคเรน ที่ทำงานสำนักพิมพ์
"เธออยู่ในห้องนั่งเล่น กำลังให้นมลูก"
"ผมปริ้นต์อีเมลออกมา แล้วก็บอก 'แคเรน อ่านนี่ดูสิ'"
- "แคเรน รีนัลดี" - สบถได้ไหมคะ
- "ผู้ตีพิมพ์และเพื่อน" - มีใครสบถเวลาพูดเรื่องนี้ไหม
ฉันอ่านแล้วก็บอก "นี่มันโคตรเจ๋งเลย"
ฉันคิดว่า "โอเค"
"ฉันจะให้ข้อเสนอ ที่เขาแทบจะปฏิเสธไม่ได้"
เขากลับมา แล้วเราก็นั่งคุยกัน ฉันบอกว่า
"โจลบอกฉันว่า คุณมีเรื่องเล่าเยอะเลย"
เขาก็บอก "ผมมีเรื่องเล่าเยอะมาก ผมตื่นเต้นที่จะได้เล่า"
เขาบอกว่า "ผมมีชื่อเรื่องแล้ว" ฉันก็ถาม "ชื่อเรื่องอะไร"
เขาบอก "เบื้องลึกในครัวลับ" ฉันก็ "ชอบเลย จัดไป"
คิดยังไงกับโทนี่ บอร์เดน
ใช่ คิดยังไงกับผู้ชายคนนั้น เขาเท่เนอะ
ฟังดูน่าจะใช่นะ
"คุณจะเขียนหนังสือเล่มนี้ไหม" ผมก็ "เขียนสิ"
"จะเขียนเสร็จในแปดเดือนไหม"
"เสร็จแน่อยู่แล้ว"
คุณน่าจะไปคุยกับผู้จัดการของโทนี่ คิม วิทเธอร์สปูน
"ฉันคิดว่าโทนี่ไม่กลัวล้มเหลว มันฝังอยู่ในหัวเขาเลย"
เขาเป็นคนแบบที่จะคิดว่า "รู้ไหม ช่างมันสิ"
"ลองทำไปก่อน ค่อยดูว่าจะเป็นยังไง"
"แอนโทนี่ บอร์เดน ที่ทำงานเป็นเชฟมา 28 ปี"
"เปิดเผยความลับทางอาชีพ ที่น่าแปลกใจและสะเทือนใจ"
"ในหนังสือเล่มใหม่ชื่อ 'เบื้องลึกในครัวลับ'"
เชฟแอนโทนี่บอกความจริง ของขนมปังในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
เวลาสั่งเนื้อมา เราควรเตรียมเนื้ออย่างไร
และความจริงของปลา ที่ทำให้คุณป่วยได้
หลังร้านอาหารร้านล่าสุดปิดไป ผมก็อารมณ์ไม่ค่อยดี
เลยไม่มีเหตุผลที่จะปิดบังความจริง ของธุรกิจที่ผมทั้งรัก
แล้วก็รู้สึกแย่ไปพร้อมกัน
"'เบื้องลึกในครัวลับ' เป็นบันทึกชีวิตของโทนี่ในครัว"
"และการผจญภัยชวนหัวร้อน ของเขากับพ่อครัวในทีม"
เรียกว่าไม่เคารพกฎหมายก็ได้
มันผิดกฎหมายหลายข้อเลย อย่างที่โทนี่เคยบอก
"คุณบอร์เดน เป็นหัวหน้าเชฟที่เลอาลส์"
เขาประสบความสำเร็จ และมีนิสัยติดเฮโรอีนตั้งแต่เด็ก
"ผมมีปัญหาติดยา ติดโคเคน"
"แต่พอปี 1988 ผมก็เริ่มจัดการตัวเองได้"
อาหารเสริมที่เชฟทุกคนต้องการ
ผมกินวันละประมาณสิบรอบ ยาแอสไพรินผสมไทลินอล
ผมเรียกมันว่า "ครันชี่"
ผมจะพาคุณไปสัมผัสความสุข กับเมนูของเราคืนนี้
เรามีแซลมอนย่างกับซอสซอร์เรล
ไตลูกวัว
ไตนี่อร่อยมากเลยนะ
ใครที่ชอบกีฬาทางน้ำ จะต้องชอบมากแน่ ๆ
"ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเจอเขา ฉันจำได้ว่าคิดว่า"
"ว้าว คุณสูง หล่อ ตลกด้วย"
แต่คุณเป็นเนิร์ดตัวพ่อ เนิร์ดกับทุกเรื่อง
แล้วก็ท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ฉันชอบเขาตรงนั้น
"ที่เลอาลส์ ชีวิตดำเนินไปตามปกติ"
"ทีมงานเดิมเข้างาน ตรงเวลาทุกวัน"
- ใส่อีกแค่ไหน ห้าไหม - "เอ็ดดี้"
"คาร์ลอส โอมาร์ อิซาโดโร และแองเจิลยังอยู่กับผม"
"ผมหวังว่าพวกเขาจะอยู่ต่อไป"
"แต่เจ้านายของ ตอนอ่านเล่มนี้"
"จะได้พิสูจน์ตัวเองว่า เป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะตัวจริง"
"ถ้าพวกเขาไม่ไล่ผมออกทันทีนะ"
- "คุณไม่ได้ไล่เขาออกเหรอ" - "ผมไม่ได้ไล่เขาออก"
- "ฟิลิป ลาโฌนี เจ้าของเลอาลส์" - ผมไม่รู้ว่าเขาเขียนอยู่
ผมไม่รู้ว่ามันจะตีพิมพ์ออกมา
วันหนึ่ง ผมไปถึงร้านอาหาร ผมถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"
นี่มันล้อเล่นแล้วล่ะ
มีคนบอกผมว่าวันที่ 12 ของเดือนนี้
มันจะขึ้นอันดับเจ็ด ในหนังสือขายดีของไทมส์
ก่อนหน้านี้อันดับ 20 ใช่ไหม แล้วก็...
มีคนโทรมาแสดงความยินดี
เขาบอกว่าหนังสือผมขายดีติดอันดับ
มันน่ากลัวจริง ๆ นะ
- ไม่ มันน่าตื่นเต้น วิเศษเลย - ใช่ ผมแค่...
ผมสงสัยว่า เกิดอะไรขึ้นหลังประตูบานนั้นกันแน่
"เขาจ่ายค่าเช่าช้าตลอด จ่ายเงินช้าตลอด"
"ใช้ชีวิตแบบเดือนชนเดือน เหมือนอยู่ในหม้อแรงดัน"
พอมีโอกาสนี้เข้ามา เขาก็เลยพร้อม
"พออายุได้ 43 ผมก็คิดจริง ๆ ว่าผมออกผจญภัยครั้งใหญ่ครบแล้ว"
"ความบันเทิงกับความตื่นเต้น ของรายการมันจบไปนานแล้ว"
- ไง - ขอบใจนะ
เยี่ยมไปเลย
"ผมซุกตัวสบาย ๆ ในที่ปลอดภัย"
"กับภรรยาที่มองผมตลกในบางครั้ง ได้ยังไงก็ไม่รู้"
ทำอะไรน่ะ จะไปสัมภาษณ์เหรอ
หิวแสงหรือไง
"ผมมีงานที่ผมรัก ในร้านอาหารที่กิจการดี"
"และผมยังมีชีวิต ให้ตายสิ ผมยังอยู่"
ผมไม่ทำกับข้าวที่บ้าน ผมแค่...
ผมก็อยากจะพูดได้
ว่าผมกลับบ้าน ทำของว่างอร่อย ๆ ให้ภรรยากิน
แต่ถ้าพูดแบบนั้นผมก็โกหก มันแบบ...
"ที่รัก สั่งอาหารจีนกัน"
"ปรากฏว่ามีเป็นล้านวิธี ที่จะพูดว่า 'บ๊วบให้หน่อย'"
"เช่นเดียวกับการแสดงชั้นยอด"
"มันอยู่ที่จังหวะ โทนเสียง และการสื่อสาร เหมือนทำอาหาร"
ขอบคุณครับ
พวกเชฟในทีวีน่ะน่ารักน่ากอดจะตาย
Roadrunner: A Film About Anthony Bourdain subtitles in other languages
Comentarios
No comments yet. Be the first to leave one.