The Irishman: In Conversation

Εσείς πώς γνωριστήκατε;

Γνωριζόμασταν από παιδιά, κάναμε παρέα σε...

Μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά.

Έπαιζα στη γειτονιά του...

-Στην Κένμερ; -Στην Κένμερ.

Εγώ ήμουν στις οδούς Πρινς, Ελίζαμπεθ και Σπρινγκ.

Δηλαδή ήταν ο μοναδικός ανά τα χρόνια που,

υπό μία έννοια, ξέρει από πού είμαι, που τον ήξερα

και γνωρίζει αυτόν τον κόσμο και κάναμε τέτοιες ταινίες.

Πόσος καιρός πέρασε από την τελευταία φορά, πριν τον Ιρλανδό;

-Το Καζίνο πότε ήταν; -Πριν από 22 χρόνια.

-Όπως και για εσένα. -Χριστέ μου.

Θεέ μου.

Θυμάμαι ότι είχα εντυπωσιαστεί που το είχες πάρει σοβαρά

-γιατί είχες γράψει μεγάλη περίληψη. -Ναι.

Και...

Αλλά το I Heard You Paint Houses

ήταν φανταστικό βιβλίο. Δεν μπορούσα να το πιστέψω.

Μου το ανέφερες πρώτη φορά στο σπίτι σου στη Νέα Υόρκη.

-Το ανέφερα όταν ήμασταν βόρεια. -Είπες "Θα κάνουμε αυτή την ταινία".

Tο είχα διαβάσει πριν καιρό.

-Ναι; -Μου το είχαν φέρει στο γκολφ.

-Ενδιαφέρον. -Μου το είχε πει ο τύπος.

Είπε "Θα το κάνετε ταινία μια μέρα".

-Μάλιστα. -Είπα "Ναι, εντάξει. Γεια".

-Και όταν ήρθε... Όχι. -Σκέφτηκα το ίδιο.

Ναι;

Δεν ήταν ο αρχικός σκοπός να επανενωθούμε και να συνεργαστούμε.

Αλλά καταλήξαμε εκεί διά της εις άτοπον απαγωγής

-και του ενδιαφέροντος... -Είναι ενδιαφέρον

που διαφέρει από την άποψη ότι αυτό είναι αληθινό.

Είναι για τον κόσμο μας, την Αμερική μας.

Εξελίσσεται με τη μορφή οργανωμένου εγκλήματος, αλλά είναι το γενικό πλαίσιο.

Εν τέλει, είναι μια ταινία που...

καθώς μεγαλώνουμε,

θα βλέπουμε αυτόν τον κόσμο, το γενικό πλαίσιο

και τους χαρακτήρες ως ανθρώπους που μένουν ενωμένοι,

πιστοί ο ένας στον άλλον, αγαπημένοι. Και ακολουθεί η προδοσία.

Ξέρω πώς νιώθεις, Φρανκ,

Πίστεψέ με, ξέρω πώς νιώθεις.

Σου είπα, έκανα ό,τι μπορούσα για να τον βοηθήσω.

Το ξέρεις αυτό.

Προσπάθησες. Αυτός το προκάλεσε στον εαυτό του.

Φάνηκε να ταιριάζει στην ηλικία μας.

-Ναι. -Ήταν περίεργο.

Έτσι, η ταινία είναι πιο οικεία και προσωπική.

Ο καμβάς είναι μεγάλος, αλλά παραμένει στους τρεις αυτούς τύπους.

Είναι μια αντανάκλαση της εποχής.

Όλα αυτά ευνόησαν την ταινία

γιατί ταίριαζε απόλυτα με τους χαρακτήρες.

Κατάλαβες; Δεν μιλούσαμε καν πολύ

για τους χαρακτήρες.

Ειδικά όταν είχα κάποιες σκηνές με τον Αλ που είχα διαβάσει,

είπα "Θεέ μου, ελπίζω να μην ξεσπάσει πάνω μου

όπως ξεσπάει συνήθως, γιατί τι θα κάνω τότε;

Θα ξεσπάσω κι εγώ;"

Και μου είπε

"Δεν ξεσπάς καθόλου στη σκηνή αυτή".

Είπα "Τέλεια, αρκεί να μην ξεσπάσει πάνω μου..."

-Όχι, το λέει γενικά. -Ναι, έτσι το λες.

"Άντε πνιγείτε. Μπλα μπλα. Πείτε τους, μπλα, μπλα".

Έτσι ήταν, δεν απευθυνόταν σε μένα.

Είπες "Να αυτοσχεδιάσουμε;"

"Θα κάνω ό,τι θες, αλλά νομίζω ότι θέλει να ξεσπάσεις λίγο".

Η αλήθεια είναι πως αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος.

Είναι το σωματείο μου. Τι εννοείς "άλλος λόγος";

Είναι το σωματείο μου!

Είναι στοχαστική ταινία.

Είναι μια ταινία... Είναι κλειστή και περιορισμένη.

Έχει δράση, τα πάντα. Είναι μεγάλη παραγωγή.

Αλλά πρέπει να έχει τον ρυθμό

του τρόπου που σκεφτόμαστε όταν κοιτάζουμε το παρελθόν.

Ήταν τέλειο για τη...

-φύση αυτού του υλικού. -Σχετικά με τη διάρκεια,

σκέφτηκες καθόλου πώς θα τη δομήσεις;

Κοίτα, ξανά,

το σημερινό κοινό

και τα μέρη που βλέπουν τις ταινίες,

αυτά τα πράγματα, αλλάζουν, βρισκόμαστε στη μεγαλύτερη επανάσταση

από την έλευση του ήχου το 1927.

Και πήρα ένα ρίσκο. Είπα "Δεν θα την κάνω συγκεκριμένη.

Δεν θα την κάνω για αυτό το μέρος... -Ναι.

Απλώς θα την κάνω".

-Δεσμεύεσαι στην ταινία. -Ναι.

Αν θες να τη δεις,

θα περάσεις πολύ χρόνο σε αυτόν τον κόσμο.

Υπάρχουν πολλά σκληρά καρύδια εδώ.

Σου το είπε;

-Δεν φοβάσαι τα σκληρά καρύδια; -Όχι.

Το φαντάστηκα.

Μιλάμε για τους χαρακτήρες όσο μιλάμε για...

Αρχικά, είναι αληθινοί.

-Ναι. -Υπήρξαν αυτοί οι τρεις.

Το κάνει πιο εύκολο.

Βοηθάει. Δυστυχώς, οι χαρακτήρες μας δεν είναι ζωντανοί.

Αλλά βοηθάει όταν είναι ζωντανοί.

Μπορείς να τους μιλάς,

να κάθεσαι μαζί τους.

-Ο χαρακτήρας σου ήταν διάσημος. -Ναι.

-Είχες πολλή βοήθεια. -Είχα πολύ υλικό.

-Άκουγες πολύ τη φωνή του. -Ναι.

Ναι, βοήθησε.

Η ιδέα της έρευνας τώρα και του συνδυασμού

φωτογραφιών και ανάγνωσης και μετά ο άνθρωπος που βλέπεις...

Κάνει μεγάλη εντύπωση.

Το σπουδαίο στην ιστορία είναι ότι αυτοί οι τρεις τύποι...

Είναι μια κλασική ιστορία αφοσίωσης,

αδελφότητας και προδοσίας.

-Προδοσία για έναν λόγο που καταλαβαίνεις. -Ναι, αναγκαιότητα.

Είναι μια τρελή σχέση, αν το σκεφτείς.

-Ναι. -Κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο.

Πρέπει. Με σωματοφύλακες. Θα τον έχεις στο δίπλα δωμάτιο

αν συμβεί κάτι;

Θα τον έχεις στον διάδρομο;

Δεν νομίζω.

Μου φάνηκε ενδιαφέρων ο τρόπος αφήγησης του Μπομπ.

Είναι σαν να μιλούσα εγώ για το πώς έφτασα ως εκεί.

Παρουσίασε μια πραγματικότητα.

Συνέβη στα αλήθεια αυτό.

Είναι εκεί....

Και αυτός που αφηγείται είναι εκεί.

-Ήταν εκεί. -Σαν τον στρατό.

Ακολουθείς διαταγές, κάνεις το σωστό,

βραβεύεσαι.

Αλλά εσείς οι δύο παίζετε αυτούς τους χαρακτήρες

και όπως έρχεστε πιο κοντά, δεν κάνετε καν πρόβα, κατάλαβες;

-Δεν κάναμε πρόβα. -Δηλαδή συμβαίνει κάτι...

Βασίζεται σε αληθινούς ανθρώπους

αλλά ποια είναι η αληθινή ιστορία;

Βασίζεσαι στην αλήθεια της σχέσης αυτών των τριών.

Ο Ράσελ έχει ενδιαφέρον γιατί είναι το αντίθετο από αυτό που...

-Που με βλέπεις να παίζω; -Ναι.

Ναι, μου είπες"Δεν θα είσαι σαν τους γκάνγκστερ που παίζεις πάντα".

Μίλησαν οι αρχιμαφιόζοι στον γέρο.

Ο γέρος μίλησε στον γιο του, τον Τζακ, και του είπε

να μην ξεχάσει σε ποιον χρωστάει.

Του είπα "Αν δεν παίξω αυτόν τον ρόλο,

θα παίξω τον Άνθονι Προβεντσάνο.

Είπε "Όχι, δεν θα παίξεις αυτόν".

Έβαλες αυτόν κι αυτόν.

Έχεις τον Τόνι, πρέπει να τα βρεις μαζί του. Ο λόγος που κρατιέται

στη ζωή είναι εξαιτίας σου, σε εκείνο το σημείο.

Ποιος ξέρει τι συνέβη;

Δεν ξέρουμε, υπάρχει μια εκδοχή,

τρόπος του λέγειν, αλλά η αλήθεια βρίσκεται στις σχέσεις,

και η αλήθεια είναι στις σχέσεις σε αυτόν τον κόσμο.

Ο Τζίμι Χόφα ήταν ο πιο δημοφιλής,

μετά τον πρόεδρο εκείνη την περίοδο.

-Ναι. -Το ξεχνάμε αυτό.

Ξεχνάμε τα σωματεία και τι χρειάστηκε ώστε οι εργάτες

να πληρωθούν τίμια.

Νευρίασε σε μια φάση,

με όσα έγιναν με τους Κένεντι. Όταν λες στη σκηνή

"Δεν θα με συγχωρέσει που έδωσα λεφτά στον Νίξον!"

Ναι.

Θεέ μου. Πού είχες μπλέξει; Ό,τι και να κάνεις, καταστροφή.

Ο τρόπος που παίχτηκε ο χαρακτήρας "Καλά θα είμαι". Και το ύφος σου...

Ξέρεις ότι δεν θα είναι καλά.

Θυμάσαι τη σκηνή που ζητάω από τον Μπομπ

-να ξεκάνει τον Τόνι Προ; -Ξεκαρδιστική.

Λες να κάνει τίποτα για αυτόν τον τύπο ο Ρας;

Είναι περίπλοκο.

Είναι περίπλοκο.

Λέει "Μα πρέπει να καταλάβεις.

Εγώ το έχτισα αυτό. Είναι αγνό.

Είναι εξέλιξη. Είναι ιδεαλιστικό".

Αλλά είπε "Όχι, συγγνώμη,

-είναι πολύ σημαντικός". -Δεν θα το κάνει ποτέ.

-Δεν θα το επιτρέψει. -Όχι.

"Θα τον σκότωνα εγώ, αλλά είμαι γνωστός".

"Θέλω να τον σφάξω, αλλά δεν μπορώ".

Είναι τρελό γιατί λένε ότι θα σκοτώσουν κάποιον.

Σε αυτή την περίπτωση και σε αυτόν τον κόσμο,

-είναι ζήτημα εξάλειψης. -Ναι.

Είναι στη μέση.

Είναι στη μέση.

Είναι αδιανόητο.

Αλλά μετά τη συζήτηση που είχες με τον Τόνι;

-Τελείωσα. -"Συζήτηση".

Θεέ μου.

-Δεν πάει καλά. -Άφησες τον γέρο να παλέψει.

Ναι, το ξέρω.

-Μου την έπεφταν τα παιδιά. -Ο Στίβεν.

Τον μισούσε ο Τόνι Προ.

Το ξέρω.

-Ο αληθινός Τόνι Προ μισούσε τον Χόφα. -Τον μισούσε.

Τον μισούσε πολύ.

Ήθελε να σε σκοτώσει χίλιες φορές.

Ξεκίνησαν μαζί και μετά χωρίστηκαν.

-Για τη δύναμη. -Ήταν η δύναμη.

Και ο Τόνι, τι;

Έχει τη μαφία μαζί του, εσύ έχεις το σωματείο.

-Εσύ το έφτιαξες. -Ναι.

-Θα μπει ο άλλος επειδή είναι γκάνγκστερ; -Ο Τζίμι δεν καταλάβαινε.

Σωστά. Δεν καταλάβαινε.

Είχε ένα όραμα για το πώς θα είναι τα πράγματα.

-Ναι. -Δεν νομίζω να περίμενε

-ότι θα του συνέβαινε αυτό. -Όχι.

Λες "Δεν θα τολμούσαν".

Δεν θα τολμούσαν!