Miracle in Cell No. 7 (7. Koğuştaki Mucize)

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ εξέφρασε πλήρη στήριξη

προς τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους που υπερασπίστηκε την εισβολή στο Ιράκ.

Ο Τόνι Μπλερ υπερασπίστηκε

την απόφαση της χώρας του να συμμετέχει στον πόλεμο στο Ιράκ.

Ο Μπλερ δήλωσε ότι ο κόσμος έγινε πιο ασφαλής μετά τον Σαντάμ Χουσεΐν.

14 ΙΟΥΛΙΟΥ 2004

Κυρίες και κύριοι, έχουμε μια έκτακτη είδηση.

Καταργήθηκε η θανατική ποινή.

Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση πήρε την τελική απόφαση

για τη θανατική ποινή, αντικείμενο πολλών συζητήσεων.

Στο εξής, δεν θα υπάρχει θανατική ποινή στην Τουρκία.

Ειδικά η Ευρωπαϊκή Ένωση

ασκούσε πιέσεις για την κατάργηση της θανατικής ποινής.

Η τελευταία θανατική ποινή στην Τουρκία εκτελέστηκε το 1984.

Ο Ρουστάμ Κασιμτζάνοβ απ' το Ουζμπεκιστάν

νίκησε τον Βρετανό αντίπαλό του Μάικλ Άνταμς

κι έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι.

Ο Κασιμτζάνοβ...

Όβα Κογιουντσού.

Μπράβο, Όβα.

-Λίνγκο! -Μπουκάλια!

Κοίτα, μπαμπά. Κέρδισα κορδέλα.

Είναι κόκκινη, Όβα!

Ναι!

Κοίτα τον ηλίθιο! Καθυστερημένοι!

Τρελός!

-Κοίτα. -Παιδιά.

Ντροπή σου.

Συγγνώμη, κυρία.

Εντάξει. Πηγαίνετε.

Κυρία!

Βλάκα!

Πάμε.

Όβα, κοίτα τα πουλιά.

-Σταμάτα. Δεν μπορείς να τα πιάσεις. -Ναι, αλλά είναι πουλιά!

Δώστε χαιρετίσματα στην Αϊσέ μου, πουλιά!

Πουλιά! Πείτε τους πως είμαστε μια χαρά!

Κεμάλ, ακόμη κουρεύεις;

Ένα σακίδιο Χάιντι!

Ένα σακίδιο Χάιντι!

Πώς πάει, Μέμο;

Πώς πάει, κοπελιά; Το σχολείο;

-Πόσο κάνει αυτό το σακίδιο; -400.

Είναι πολύ ακριβό.

Δώσ' μου ό,τι έχεις. Τα υπόλοιπα αργότερα.

Όχι.

-Πάρ' το. -Όχι, θα θυμώσει η γιαγιά.

-Θεέ μου! -Πάμε.

Δεν μπορούμε να το αγοράσουμε. Είναι πολύ ακριβό.

Αύριο στην παρέλαση θα πουλήσω καραμελωμένα μήλα.

Μετά θα το αγοράσουμε!

Πάντα το ίδιο.

Δεν πάει άλλο έτσι, Ριζά! Πρέπει να κάνεις ό,τι κάνουν όλοι.

Θα το πω στη γιαγιά.

Κοίτα τον Χασάν.

Άσ' τον, δεν είσαι...

Έλα εδώ.

Έλα εδώ.

Γιαγιά.

Τι έχει ο μπαμπάς μου;

Τι έχει;

Είναι τρελός ο μπαμπάς;

Πρόσεχε τα λόγια σου! Μη με κάνεις να σε χαστουκίσω.

Αυτό λένε.

Ποιος το λέει;

Τα παιδιά στο σχολείο.

Πες τους

"Αν ξαναπείτε τον μπαμπά μου τρελό,

θα το πω στη γιαγιά και θα σας κόψει τις γλώσσες".

Θα το πω στη Νέλι.

Ριζά.

Δεν είναι σαν τους άλλους μπαμπάδες.

Όχι, δεν είναι.

Δεν μοιάζει με κανέναν άλλον.

Ξέρεις γιατί;

Γιατί ο πατέρας σου έχει την ίδια ηλικία με σένα.

Ο πατέρας μου έχει την ίδια ηλικία με μένα.

Προχωράτε.

Φτάνει, προχωράτε.

Εντάξει, φτάνει. Προχωράτε.

Περπατήστε.

Ελάτε εδώ.

Προχωράτε! Ελάτε μαζί μου.

Στη Χάιντι

αρέσει

να πηγαίνει στο λιβάδι

με τον Πίτερ

και τις κατσίκες

πάρα πολύ.

Μπαμπά.

Μπαμπά.

Οι γονείς της Χάιντι έχουν πεθάνει. Το ήξερες;

Ναι, έγιναν άγγελοι.

Γι' αυτό φρόντιζε τη Χάιντι η θεία της.

Μετά η θεία έπιασε δουλειά στην πόλη.

Μπαμπά.

Δεν θα πεθάνεις, έτσι;

Δεν θα φύγεις όπως η μαμά.

Ο μπαμπάς δεν θα φύγει.

Θα είμαι πάντα μαζί σου.

Ζούσαν ευτυχισμένοι

έτσι

μέχρι που μια μέρα

η θεία της Χάιντι

εμφανίστηκε.

Είναι πολύ αραιό, Μέμο. Βάλε κι άλλο.

Βαθυκόκκινο.

Βαθυκόκκινο. Βάλε λίγο.

Γιαγιά! Μπαμπά!

Έξω είμαστε.

Φτιάξαμε γλυκό από μήλα!

Έλα.

Πλύσου και φάε το ψωμί σου.

Όλο το βράδυ έλεγε για το σακίδιο της Χάιντι.

Καμιά μας δεν κοιμήθηκε.

Δώσε πέντε κέρματα

Αν δεν έχεις, δώσε δέκα

-Δώσε πέντε κέρματα -Θα σου δώσω μόλις πουλήσω αυτά.

Είναι ύμνος, μπαμπά. Δεν ξέρεις τίποτα.

Δώσε πέντε κέρματα

-Αν δεν τα 'χεις -Γιατί το είπες αυτό;

Κι η γιαγιά το κάνει. Λέει "Δεν ξέρει ο Μέμο".

-Γιατί το είπες αυτό; -Δώσε πέντε...

-Γιατί... -Το σακίδιο Χάιντι!

Το σακίδιο Χάιντι!

Ευχαριστώ!

-Ευχαριστώ! -Ευχαριστώ!

Ευχαριστώ!

Πετράδι του ουρανού, πορφυρό και άσπρο,

το νυφικό της αδερφής μου,

ο τελευταίος μανδύας του μάρτυρα

λούζεσαι στο φως,

κυματίζεις, σημαία μου.

Διάβασα τον θρύλο σου.

Θα γράψω κι εγώ γι' αυτόν.

Γι' αυτούς που δεν σε βλέπουν όπως εγώ,

θα σκάψω τάφους.

Του πουλιού που πετάει χωρίς να σε χαιρετήσει,

θα του διαλύσω τη φωλιά.

Δεν υπάρχει φόβος ή θλίψη

πάνω από όποια γη πετάξεις.

Σε παρακαλώ, πάρε με στη σκιά σου.

Κι αν δεν ανατείλει ο ήλιος κι αν δεν έρθει το πρωί,

το φως της ημισελήνου και του αστεριού αρκεί για την πατρίδα.

Ο πόλεμος μάς πήγε στα χιονισμένα βουνά.

Ζεσταθήκαμε στο πορφυρό...

-Όβα! -Όταν κατεβήκαμε στους αμμόλοφους,

βρήκαμε καταφύγιο στη σκιά σου.

-Τι κάνεις; -Αγνή εσύ!

Κυματίζεις στον άνεμο,

περιστέρι της ειρήνης, αετέ του πολέμου.

Λουλούδι μου, που ανθίζεις ψηλά.

Γεννήθηκα κάτω από σένα,

θα πεθάνω κάτω από σένα.

-Ημέρα των παιδιών! -Ιστορία μου, τιμή μου,

ποίημά μου, όλο μου το είναι.

Διάλεξε οποιοδήποτε μέρος στη γη,

πες μου πού θες να σε καρφώσω

κι εγώ θα σε καρφώσω.

Πάει το σακίδιο της Χάιντι!

Πάει το σακίδιο της Χάιντι!

-Ευχαριστώ. -Με γεια.

Μα, κύριε, θα αγοράζαμε το σακίδιο.

Φέραμε τα λεφτά.

Θα παραγγείλω άλλο.

Θα αγοράζαμε αυτό. Ορίστε τα 400.

Τι είναι αυτό;

-Μη δίνετε σημασία. -Προχώρα.

Ενδιαφέρονταν γι' αυτό καιρό.

Άσ' το, παιδί μου.

Σταμάτα, Μέμο. Έλα εδώ.

Κύριε;

Πάρτε τα λεφτά.

-Φύγε. -Αλλά αυτό...

Αρέσει στην Όβα. Είναι της Όβα.

Κύριε.

Μπαμπά!

Ποιος είσαι κι αγγίζεις την κόρη μου;

Μη, κύριε. Είναι καθυστερημένος.

Γυρίστε στις θέσεις σας.

Στο όχημα.

Έλα, κόρη μου.

Τον τρελό. Δεν είναι τίποτα.

Έλα εδώ, μαναράκι μου.

Πού είναι το σακίδιο;

Δεν υπάρχει. Πάει.

Πού πήγε;

Το αγόρασε ο πατέρας της Σεντά.

Ω, Θεέ μου!

Τέλος πάντων. Μη στενοχωριέσαι. Η Χάιντι είναι.

Δεν στενοχωριέμαι γι' αυτό.

Ο πατέρας της Σεντά χτύπησε τον μπαμπά.

Μέμο;

Είσαι καλά;

Είσαι καλά;

Γιαγιά.

Θα χαμογελάσει η Όβα;

Θα χαμογελάσει.

Μη νιώθεις ασήμαντος.

Δεν διαφέρεις από τους άλλους. Έχεις περισσότερα, όχι λιγότερα.