Manta Ray

پرستار سان

سان

این کیه؟

سرتو بیار بالا

دستاتو بیار بالا

دراز بکش

آروم

هی، منم میخوام اینجا بخوابم

اسمت چیه؟

شنیدی چی گفتم؟ گفتم اسمت چیه؟

لالی؟

میتونی صدامو بشنوی؟

اگه جایی برای موندن نداری

میتونی اینجا پیش من بمونی

من‌ اینجا تنها زندگی میکنم

تموم شد؟

آروم

خوبی؟ بشین

یواش

بذار ببینم چه قرصایی دارم

مسکن

زخمت هنوز درد میکنه؟

بیا

از هرکدوم یکی بردار

این برای التهابه

آب بخور

یه قرص دیگه مونده

اگر اسمی نداری

.....صدات میزنم

تونگ چای

مثل اون خواننده هه

"تونگ چای پرنده"

اون یه جورایی بزرگترین ستاره ست

آهنگاشو گوش دادی؟

تا حالا این آهنگو گوش دادی؟

فقط ساحل، فقط دریا نسیم و ما دو تا

بلدیش؟

محکم فشارش بده

زخمت رو خشک نگه دار

تونگ چای

من قبلا یه زن داشتم

اسمش سایجی بود

اون با من توی همین خونه زندگی میکرد

اون توی کارخونه ی بزرگِ نزدیک اسکله کار میکرد

ما سه چهار سال با هم زندگی کردیم

و بعدش با یه مرد دیگه فرار کرد

عشق جدیدش یه سرباز نیروی دریایی بود

من عصبانی شده بودم

خیلی عصبانی

روزی که اون رفت

اون یارو با ماشین به همینجا اومد تا اونو با خودش ببره

و من توی اتاق قایم شده بودم

نمیتونستم هیچ کاری بکنم

اون جنده و دوست پسر حرومزادش به درد هم میخورن

با این حال هنوزم فکر میکنم از اون یارو خوشتیپ ترم

طنابو شل کن تو که اون عقبی، هل بده

تونگ چای، پنجره رو ببند

ببندش

بیا امشبو صبر کنیم

تونگ چای. بیل رو بگیر

...من قبلنا

با این سنگ های قیمتی برای سایجی یه دستبند درست کردم

فقط خوباشونو بر میداشتم

و وقتی که اون رفت

دستبند رو هم با خودش برد

خجالت آوره

این جنگل

از اجسادی پر شده که فقط خدا میدونه دقیقا کجا هستن

هرکسی که مغزش سالم باشه به اینجا نمیاد

مردم میگن

در یک شب مهتابی

که ماه کامله

سنگ های قیمتی زیر نور ماه برق می زنن و به شدت می درخشن

در کل جنگل

ولی هیچکسی واقعا جرات نداره شب وارد اینجا بشه

خیلی ترسناکه

حتی منم میترسم

دارم استرس میگیرم

سفره ماهی های غول‌پیکر

اونا باله های سیاه دارن سنگای رنگی جذبشون میکنن

توی فصل باد های موسمی، اونا برای فرار از طوفان، وارد جاهای امن میشن