Fear the Walking Dead

ความเดิมตอนที่แล้ว...

มีใครอยู่มั้ย?

ใครก็ตามที่อยู่ในนี้...

ออกมาซะไม่งั้นฉันจะฆ่าแกเอง

มีโอกาสแค่ครั้งเดียว

ก็ได้

ฉันอยากอยู่คนเดียว

แกควรจะปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว

ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?

นี่เธอ...นี่เธอตามฉันมางั้นเหรอ?

เธอ...เธออยู่ที่นี่ไม่ได้

อยู่ไม่ได้นะ

เปิดสิวะ! เปิด!

ทำไมเธอถึงลากฉันกลับมาข้างใน?

ทำแบบนั้นทำไม?

รู้นะว่าอยู่ในนั้นนะ!

ทำไมถึงไม่พูดอะไรบ้าง?

ก็ได้ ถ้าเธอไม่พูดงั้นก็ฟังละกัน

แม่ฉันตายเพื่อให้ฉันรอด

เพื่อให้ Nick รอด เพื่อให้ทุกๆคนรอด

แต่เพราะเธอเอา Mel กับ Ennis มาในที่อยู่ของเรา

เพราะเธอหลอกเรา

แล้วก็ยิงพี่ชายฉัน

ฉันนั่งดูเขาเลือดออกตาย

และฉันไม่...

ฉันทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนั่งดูเขาตาย...

นั่งดูเขากำลังจะตาย

เขาไม่ได้ตายไวเลย

เขารู้ตัวและเจ็บปวด

เขารู้ว่าเธอเป็นคนยิง

เขารู้ตัวว่าคนที่ตัวเองพยายามช่วยเหลือ

กลับฆ่าเขาเองซะงั้น

และเขาอาจจะคิดว่า

ชีวิตตัวเองไม่มีค่าเอาซะเลย

ฉันเตะเธอออกจากบ้านนี้ไม่ได้

แต่ถ้าเธออยู่ในบ้านหลังเดียวกับฉัน

งั้นฉันคงต้องฆ่าเธอ

ไม่รู้ว่าอยากจะฆ่ารึเปล่านะ

แค่รู้ว่าฉันคงจะต้องทำ

ฉันพยายามที่จะเป็นแบบแม่

พยายามที่จะเชื่อเหมือนที่แม่เชื่อ

ทำในสิ่งที่แม่ทำ

เพราะว่านั่นคือทั้งหมดที่ฉันมีเหลือเกี่ยวกับแม่

เป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะคิดถึงแม่ได้

และถ้าฉันฆ่...ถ้าฉันฆ่าเธอ...

ฉันจะไม่ยอมให้เธอพรากสิ่ง เดียวที่เกี่ยวกับแม่ฉันไปอีกครั้ง

เธอาจเป็นแค่เด็กนะ Charlie

แต่เธอรู้ตัวดีว่าทำอะไรลงไป

และมันทำให้เธอเป็นเหมือนเศษขยะ

ทำให้เธอเป็นพวกไร้ค่า

แย่กว่าไอ้พวกเดินกะเผลกอยู่ข้างนอก

ที่คอยฉีกเนื้อคนกินซะอีก

ฉันหวังว่าเธอจะมีชีวิตอยู่จนแก่

จะได้รับรู้ความรู้สึกที่ตัวเองได้ทำลงไป

ทำอะไรลงไป ตัวตนเธอเป็นไง

และเธอมันพวกที่...

เสแสร้งเก่ง

ทำไมถึงเอาผ้าไปคลุมพวกมัน?

ทำไมไม่พูดอะไรบ้างเลยวะ?

รู้จักพวกเขางั้นเหรอ?

ฉันมีเหตุผลที่ลากพวกเขาออกไป

ลงมาข้างล่างสิ

ใส่เสื้อโค้ดมาด้วย

จับไว้นิ่งๆ

ดี

อีกอัน

เราทำเสียงดังไป

เข้ามาข้างใน

ไว้ค่อยลองใหม่ทีหลัง

ตอนที่พายุเริ่มซา

และพวกที่ผีดิบเดินออกไป

เอาเสื้อโค้ดมาสิ

ฉันพยายามทำดีอยู่นะ

พอจุดไฟติดฉันก็สามารถทำเสื้อให้แห้งได้

เอาเสื้อโค้ดมาสิ

จากนั้นก็ค่อยขึ้นไปข้างบน

เอาเสื้อโค้ดมา

บอกให้เอาเสื้อโค้ดมา!

นี่ใช่ปืนเดียวกับที่เธอ...

ฉันบอกเธอแล้ว เธออยู่ที่นี่ไม่ได้

ฉันบอกเธอแล้ว ฉันไม่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ

เธอมาฆ่าฉันงั้นเหรอ?

ใช่มั้ย?

ฆ่าฉันก่อนที่ฉันจะฆ่าเธอใช่มั้ย?

โอ้ นี้แกคิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอวะ?

ออกไปให้พ้น ไป

หนูขอโทษ

หนูกำลังพยายาม

Charlie!

ไม่ได้เอามายิงฉันใช่มั้ย?

เอาไว้ยิงตัวเองละสิ

ทุกคนบอกกับฉันถึงเหตุผล ที่จะต้องก้าวเดินต่อไป

แต่ฉันคิดว่าเราทั้งคู่ต่างรู้ดีว่า มันไม่ใช่แบบนั้นเลย

มันไม่มีเหตุผลดีๆสักข้อ

ถึงแม้ฉันคิดว่าไอเดียที่เธอคิดไว้อาจจะดี

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะให้เธอทำหรอกนะ

ทำไมคุณถึงช่วงฉันไว้?

เป็นเพราะคุณต้องการให้ฉัน อยู่กับมันใช่มั้ย?

สิ่งที่ฉันทำลงไป

ไม่รู้สิ

แต่ ก็ใช่เธอจะต้องอยู่กับมัน

เธอไม่มีทางที่จะหลุดจากบาปนั้นง่ายๆ

เธอคิดว่าฉันจะพูดอะไรงั้นเหรอ?

แบบ ฉันช่วยเธอไปก็เพราะฉัน "เห็นบางอย่างในตัวเธอ" งั้นเรอะ?

หรือเพราะฉันให้อภัยในเรื่องที่เธอ ทำกับครอบฉันงั้นเหรอ?

ฉันไม่พูดอะไรแบบนั้นหรอก มันไม่จริงเลย

ฉัยช่วยเธอไม่ได้หรอกนะ

สรุปก็คือไม่ว่าเธอจะรอคำพูดอะไรจากฉัน เธอไม่มีทางได้มันไปหรอก

ไม่ได้จากฉันแน่ๆ

เธอจะต้องอยู่กับเรื่องที่ทำเอาไว้

เหมือนกับที่ฉันเป็นอยู่

ต่อให้เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นตอนที่เธอเป็น ผีดิบเหมือนพวกที่อยู่ตรงระเบียงก็ตาม

คุณคิดว่าพายุจะไปเมื่อไหร่?

จะไปรู้ได้ไง

ฉันมาจากแคลิฟอร์เนีย

ลุกขึ้น เราต้องหาไรกินแล้ว

คุณอยู่ใกล้ทะเลรึเปล่า?

หืม?

เปล่า

ไหนคุณบอกว่าคุณมาจากแคลิฟอร์เนียไง

มันเป็นเมืองใหญ่

ฉันก็อยู่....ไม่ไกลมากหรอก

มันเป็นยังไงเหรอ?

มันจะเป็นสำคัญอะไรละ Charlie?

ก็ไม่หรอก

เธอไม่เคยไปละสิใช่มั้ย?

ที่แคลิฟอร์เนียนะเหรอ?

ที่ทะเล

ฉันควรจะไปอยูที่กัลเวสตัน

กับพ่อและแม่แล้ว

เราวางแผนไว้หมดแล้ว

จริงๆก็พวกเขาต่างหากที่วาง

เราจะอยู่ที่ทะเลในตอนกลางวัน

ไปเดินเล่นริมทะเลกันในตอนกลางคืน

บางทีอาจไปแวะเล่นโรลเลอร์โคสเตอร์ กันที่สุดทางเดินของเพียร์

แต่จากนั้นทุกๆอย่างก็กลับตาลปัด

และ...

พวกเราทุกคนก็พลาดเรื่องพวกนั้นกันหมด Charlie

บางครั้ง ตอนที่ฉันกำลังอ่านหนังสือ

ก็ชอบที่จะหลับตาลง

และพยายามที่จะจินตนาการว่าฉัน เห็นอะไรในเรื่องที่อ่าน

แต่ฉันก็หาหนังสือที่เกี่ยวกับกัลเวสตันไม่เจอเลย

ครั้งสุดท้ายที่ฉันอยู่ที่ทะเล

มันเหมือนกับทุกๆที่

เต็มไปด้วยพวกผีดิบ

มันก็แค่ที่ๆนึงที่ทำให้เธอต้องดิ้นรน

ไปนอนเถอะ

Charlie?

Charlie?

- เธอมาอยู่นี่ไม่ได้นะ - ไม่

- ลุกขึ้น - ไม่ๆ

ใครบางคนอาจกลับมาหาพวกเขา

- ใครบางคนอาจพยายามตามหาพวกเขาอยู่ - ใครละ?

- ใครกัน? - ใครสักคนไง

ใครก็ตามที่สนคนพวกนี้อยู่ละก็

- ตายไปหมดแล้ว - คุณไม่รู้หรอก

ฟังนะ ฉันไม่ได้พยายามที่จะเสแสร้ง ในเรื่องที่ทำไป

โอเคมั้ย? ฉันรู้ตัวดีว่าไม่ได้ทำ

ฉันรู้ตัวดีว่าตัวเองมันเศษขยะ แต่ฉันก็จะทำมัน

เรื่องของเธอเลยละกัน

มันจะไม่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นหรอก

ลมมันเริ่มแรงขึ้นแล้ว

Charlie...

Charlie ฟังนะ...

ฉันรู้ว่าเธอพยายามจะทำอะไร

ไม่มีใครจากไปจนพวกเขาจะตายไป

ฉันก็พยายามเชื่อแบบนั้นเหมือนกัน

เพื่อที่จะได้รู้สึกดีขึ้นกับเรื่องที่ฉันทำลงไป แต่ก็ทำไม่ได้

เพราะบางครั้งเมื่อเธอจะจากไป เธอก็หายไปเลย

โอเคมั้ย?

และคนพวกนี้เห็นชัดๆเลยว่าเขาตายไปแล้ว

รูปพวกนี้จะไปเปลี่ยนความจริงไม่ได้หรอกนะ

ทำไมคุณถึงมาสนใจด้วยละ?

ไปชั้นใต้ดิน

มาเร็ว

เราจะติดอยู่ในนี้ใช่มั้ย?

กลับทางเก่าไม่ได้

เราจะทำยังไงดี?

ตรงนั้นไง

ทางออกของเรา

Charlie มาทางนี้

เราต้องรอก่อน

เราจะออกไปได้แน่

ฉันไม่อยากตาย

รู้แล้ว

ฉันไม่อยากที่จะกลายเป็นแบบพวกเขา

ฉันเห็นพ่อแม่หลังจากที่พวกเขาเป็นผีดิบ