Iron Wok Jan! (鉄鍋のジャン！)

(เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับบุคคลหรือเหตุการณ์จริง)

ภัตตาคารโกบังโจ กินซ่า

วันนี้ในครัวก็ยังวุ่นวายไม่ต่างจากทุกวัน

นี่ อากิยามะ

ไปประจำเตาผัด ทำชิงเจียวเนื้อให้หน่อย

ทันทีที่ยาอิจิสั่งแบบนั้น

เชฟทั้งครัวก็พากันตกตะลึง

-หา -หา

เดี๋ยวก่อนครับ หัวหน้าเชฟ

หมอนี่ยังเป็นเด็กฝึกอยู่เลยนะครับ

ไม่เห็นต้องตกใจกันขนาดนั้นเลยนี่ พวกรุ่นพี่

มันก็ง่ายๆ

แสดงว่าฉันเก่งกว่าพวกนายทุกคนไง

รีบไปทำได้แล้ว

นายต้องทำสำหรับ 50 ที่นะ

นี่เป็นอาหารจัดเลี้ยง เข้าใจไหม

โอเค

หมอนั่นได้จับเตาผัดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ

นี่ อากิยามะ จะไหวแน่เหรอ

ของกล้วยๆ

แค่เอาสูตรสำหรับห้าที่คูณสิบก็พอ

คูณสิบเหรอ

ชิงเจียวหนิวโร่วซือ เมนูเนื้อผัดพริก

ต้องตั้งกระทะให้ร้อน แล้วใส่ต้นหอม ขิง

หน่อไม้ลวกน้ำมัน เนื้อวัวหั่นฝอย

แล้วก็พริกหวานสามสี

สูตรสำหรับห้าที่ ใช้ซีอิ๊วหนึ่งช้อนโต๊ะ

ซอสหอยนางรมหนึ่งช้อนโต๊ะ

ตามด้วยน้ำตาล สาเก และน้ำสต๊อกไก่ อย่างละสองช้อนโต๊ะ

จากนั้นก็…

คูณสิบ

แล้วใส่เต้าซี่สับเพื่อให้ได้กลิ่นและรสชาติที่ดีที่สุด

เต้าซี่ หรือถั่วดำหมัก เป็นเครื่องปรุงพื้นฐานของอาหารจีน

คล้ายถั่วหมักของญี่ปุ่น อย่างฮามะนัตโตะ

เอาละ มาชิมกัน

อากิยามะ

ไม่เป็นไร แค่รสมันเพี้ยนไปนิด…

อากิยามะ เสร็จหรือยัง

รีบเสิร์ฟได้แล้ว มัวชักช้าอะไรอยู่

เฮ้ย

นี่มันอะไรกัน

เจ้าบ้า

คิดจะเสิร์ฟรสชาติครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้ ให้แขกงั้นเหรอ

มีลิ้นไว้ประดับหัวเฉยๆ หรือไง

แสดงว่าไม่อร่อยเหรอครับ

หรือว่าอาหารของอากิยามะจะไม่อร่อยเหรอ

คิริโกะ มาทำต่อ เดี๋ยวนี้เลย

ค่ะ

เจ้าบ้า มันคูณสิบเอาเลยได้ที่ไหน

อากิยามะ

เร่งมือเร็วเข้า

-ครับเชฟ -ครับเชฟ

เหนื่อยหน่อยนะทุกคน

ขยับไม่ไหวแล้ว

หมดแรงเลยเนี่ย

นี่ โอโกโนงิ

อากิยามะมันหายไปไหน

คือว่า…

ออกไปร้องไห้ข้างนอกครับ

จริงเหรอ

หมอนั่นร้องไห้เหรอ อยากเห็นแล้วสิ

ตั้งแต่มาที่นี่ เจ้านั่นก็ทำตัวอวดดีตลอด

คงได้บทเรียนแล้วสินะ

เข้าใจแล้ว อากิยามะกับปู่เขา ทำอาหารกินกันแค่สองคนมาตลอด

คงไม่เคยทำอาหารครั้งละเยอะๆ มาก่อนแน่

ฉันพลาด…

ฉันทำพลาด

ฉัน อากิยามะคนนี้ ทำอาหารพลาด

โธ่เว้ย โธ่เว้ย โธ่เว้ย

โธ่เว้ย โธ่เว้ย

คือว่า…

อากิยามะ

ทุกคนกลับบ้านกันหมดแล้วนะ

อากิยามะ ไม่ต้องคิดมากหรอก

ฉันก็ทำพลาดบ่อยไป

อย่าเอาฉันไปเทียบกับคนระดับนายสิ

ฉันคืออากิยามะนะ

ฉันเองก็มีอีกหลายอย่าง ที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการทำอาหาร

เพราะงั้นสิ่งที่จะพูดนี่อาจไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้น แต่ว่านะ

ที่อเมริกาน่ะ

มีผู้ชายคนหนึ่ง ถามราคารองเท้าแตะกับพนักงานว่า

"รองเท้าแตะขายยังไง"

พนักงานก็ตอบว่า

"ก็เอาเงินมาเอาของไป"

เก็ตหรือเปล่า

เป็นยังไงบ้าง

หมอนี่…

วันก่อนที่ร้านขายยา

พนักงานถามว่าจะเอายาแก้หวัดตัวไหน ฉันเลยตอบว่า

"เอาตัวที่กินแล้วหายครับ"

เก็ตปะ

ไอ้หมอนี่…

ว่าไง อยากฟังอีกไหม

นายเป็นคนดีจริงๆ

ไปช่วยเก็บครัวดีไหม

ช่วยกันสองคนเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว

แต่นายเจ๋งจริงนะ อากิยามะ

ได้จับเตาผัดแล้ว

ส่วนฉัน แค่ผัดผักที่ทำให้พนักงานกิน ยังโดนทุกคนบ่นอยู่เลย

บอกว่าผัดผักของฉันแฉะจนกินไม่ได้

แฉะเหรอ ก็แค่เร่งไฟ…

แฉะเหรอ

คูณสิบเอาเลยได้ที่ไหน

บอกว่าผัดผักของฉันแฉะจนกินไม่ได้

-น้ำ… -อะไรเหรอ

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว

อากิยามะ

เฮ้ย อะไรของนายเนี่ย

หัวใจของการทำอาหารจัดเลี้ยง

คือน้ำไงล่ะ

เวลาผัดผักครั้งละเยอะๆ

ถ้าไม่เร่งไฟให้แรง น้ำก็จะระเหยไม่ทัน

แปลว่าฉันไม่จำเป็นต้อง ใส่น้ำสต๊อกไก่เพิ่มเท่าตัวก็ได้

แค่ใส่พอเพิ่มรสชาติก็พอ

ใช่แล้ว

สิ่งสำคัญของอาหารจัดเลี้ยงคือต้องคิดว่า พอทำปริมาณมากขึ้นจะต้องปรับอะไร

(ชิงเจียวหนิวโร่วซือ เนื้อผัดพริก)

อร่อย

อร่อยสุดๆ เลย อากิยามะ

ได้กลิ่นเต้าซี่หอมมาก

ใช่ไหมล่ะ กินเลยๆ ยังมีอีกเยอะ

อะไรของเขาเนี่ย

ก็คิดเองได้ไม่ใช่เหรอ

-กินได้ไม่เบื่อเลยเนี่ย -ใช่ไหมล่ะ

นายทำไว้เท่าไหร่ล่ะเนี่ย

พอสำหรับ 50 ที่เลย

เราสองคนจะกินหมดไหมน้า

หมดอยู่แล้ว นี่อาหารฝีมืออากิยามะเลยน้า

รู้ว่าเร็วไปหน่อย แต่ขอเรียก "จาง" ได้ไหม

วันหยุด

โอโกโนงิที่นั่งมอเตอร์ไซค์มากับจาง

เริ่มเสียใจซะแล้วที่ขอตามมาด้วย

ไกลชะมัด…

พักก่อนเถอะ จาง

เอาละ ไปกันเถอะ

หา ไปไหน

ไปหาอาหารกันไง

แต่เราเอาแกงกะหรี่กับข้าวถั่วแดง แบบสุญญากาศมาด้วยนี่

ที่ถ่อมาถึงนี่ ก็เพราะจะมาทำอาหารต่างหาก

แต่ว่า…

เอ้า

นายไปจับปลาหรือล่านกอะไรมาก็ได้

นกกระทา

นกในวงศ์ไก่ฟ้า ลำตัวยาวประมาณ 20 เซนติเมตร

ว่ากันว่าช่วงก่อนออกไข่ เป็นช่วงที่อ้วนและอร่อยที่สุด

อาหารที่จางกำลังจะทำจะไม่ถ่ายเลือดออก

เพื่อเก็บรสชาติของเนื้อเอาไว้เต็มๆ

โดยใช้เทคนิคฝรั่งเศสที่เรียกว่าเอตูเฟ

แค่นี้น่าจะพอแล้วมั้ง

เหลือแค่หาผักป่าอีกหน่อย…

ไม่รู้โอโกโนงิจับอะไรได้บ้าง

-หยุดดิ้นนะ -ทำอะไรของนาย

ฝีมือฉันเป็นไงบ้าง ดูสิ จาง

ไก่ตัวเบ้อเริ่มเลยเดินอยู่ริมแม่น้ำ

คงหนีออกมาจากฟาร์ม แล้วกลายเป็นไก่ป่าไปแล้วแน่ๆ

แค่เจ้านี่ก็น่าจะพอเป็นอาหารของเราแล้วเนอะ

เสียใจด้วยนะ โอโกโนงิ

เรากินเจ้านี่ไม่ได้หรอก

ไก่เลี้ยงปล่อยตัวนี้แก่เกินไป

เอาไปทำน้ำสต๊อกอาจจะได้

แต่เนื้อน่าจะเหนียวเกินกว่าจะกินให้อร่อย

ปล่อยมันไปเถอะ

แต่ว่า…

เลิกคร่ำครวญได้แล้ว

จริงด้วย ปล่อยไปไม่ได้หรอก

ทำได้ดีมาก โอโกโนงิ

คราวนี้เราจะได้ทำเมนูไก่ป่าที่อร่อยสุดๆ กัน

เรามีผักป่าคลุกโต้วป้านเจี้ยง ผักกาดดอง

ข้าวถั่วแดงแบบสุญญากาศ แฮม

แล้วก็นกกระทาที่ฉันจับได้ ที่เอาปีกกับเครื่องในออกแล้ว

แล้วเราจะทำวัตถุดิบพวกนี้มาทำอะไร

"มูซูจวนชุน" หรือนกกระทาอบยัดไส้

อาหารจีนมีไก่ขอทานที่ใช้วิธีห่อไก่ด้วยดินเหนียว

ส่วนฝรั่งเศสก็มีการอบไก่ในเปลือกเกลือ

เมนูนี้อาศัยแนวคิดจากเทคนิคทั้งสอง

จนเป็นเมนูต้นตำรับของอากิยามะ "มูซูจวนชุน"

เริ่มจากย่างนกกระทาไว้เหนือไฟ

จี่ให้หนังเป็นสีน้ำตาล แล้วทาซีอิ๊ว

จากนั้นยัดไส้ด้วยผักป่าคลุกโต้วป้านเจี้ยง

แล้วมัดด้วยเชือกสำหรับทำอาหาร