The Restaurant (Le Grand Restaurant)

LE GRAND RESTAURANT

Septime.

- Alles in orde? - Ja, dank u.

- Het is een eer dat u ons hier heeft uitgenodigd. - En het is hier helemaal niet duur.

- Echt? - Ja.

- Hoeveel? - 15.000 à 20.000 Fr per persoon.

- Zonder de wijn? - Natuurlijk.

Dat is bijna voor niets!

Tafel 4, ik betaal voor het digestief.

- Wat als ze er geen bestellen? - Dan niets.

- Wat zijn dit? - Mimosa-eieren.

- Is het de bedoeling dat dit Mimosa- eieren zijn? - Ja, Mr. Septime.

Ik heb je al verteld dat we die klaarmaken met dragon. Vooruit, naar de keuken.

- Wie heeft die eieren klaargemaakt? - Hij.

Hij?

- Heb jij dit klaargemaakt? - Ja, en dan?

Wat beleefder, graag. Wij serveren Mimosa- eieren met dragon, niet met peterselie.

Zeg dat tegen de chef.

- Met de chef heb ik niets te maken. - Is er iets?

- Hoe gaat het, Marcel? - Zeer goed, wat is er?

Niets speciaal.

Mr. Septime wil dat zijn eieren met dragon geserveerd worden.

Mimosa? Alleen met ui en peterselie, anders is het niet lekker.

- Inderdaad, dat zei ik hem ook. - Maar hij had het over dragon.

- Heb je iets tegen mijn petekind? - Petekind?

- Dat is Louis. - Ja, hij lijkt op jou. Alles in orde met Louis?

- Ja. - En met jou, Marcel?

Ook.

- Nogal druk hier, nietwaar? - Inderdaad.

Ik moet weg.

Ik krijg nog complexen van hem.

Ben je niet beschaamd? Jij hebt geen schaamte.

Lafaard. Zal het gaan, ja?

Je kan er niets aan doen.

- Je strik. - Excuseer.

- Mevrouw de barones, heeft u mij geroepen? - Nee, ik riep mijn kleine Poupette.

Ik begrijp het.

Wat is er, heten jullie soms Poupette?

- Pardon? - Heten jullie soms Poupette?

- Nee. - Wel, verdwijn dan. Excuseer me.

- Het was verukkelijk, Septime. - Dank u, meneer de baron.

Ik begeleid u naar de uitgang.

- Waar is die andere? - Ik ben hier, meneer Septime.

Jassen.

- Nogmaals, het was zeer lekker. - Dank u.

Tiens, wat is dat lawaai?

Het is donderdag. President Novales gaat naar het Élysée.

Dan zullen er wel verkeersopstoppingen zijn.

Reserveer een tafel bij Septime, als we terugkomen van het Élysée.

- Maar excellentie... - Bij Septime.

- Mr. Septime! Kijk daar eens! - Wat ?

- Kijk alstublieft. - Waar?

Daar.

Noteert u dat?

- Oh nee? - Oh ja.

Dank je, Roger.

- Wilt u een zoetje? - Nee, dank je, Roger.

- Alstublieft? - Ik luister. Wat is er gebeurd?

- Ik heb geknoeid. - Nee, niet aankomen.

Niet bewegen. En zwaai niet met uw handen.

Hier.

Meneer de minister.

Meneer de staatssecretaris.

- Meneer de onder-staatssecretaris, meneer... - Laat maar zitten.

Mijn beste Septime, ik heb nog altijd niet verteld over...

- U doet mij keer op keer lachen... - Dus, mijn chef van het kabinet...

- Is grappig... - Wacht.

Dus, mijn chef van het kabinet...

Het was zijn zuster.

Hij is gevoelig en kalm.

- Mijn vriend. - Meneer de commissaris.

Ik wil u graag voorstellen aan twee buitenlandse collega's. Commandant Riganti.

En dokter Muller van Duitsland.

Ik heb de dokter beloofd dat u het recept zou geven van uw aardappelsoufflé.

- Alstublieft.. - Maar dat is beroepsgeheim.

- Maar mijn beste... tussen ons twee... - Goed, ik maak een uitzondering voor u.

- Dus, 1 kilo aardappelen... - Voor hoeveel personen?

Dat hangt er vanaf. Voor 6 normale personen. Of voor 1 abnormale, een dikke.

Een kilo aardappelen..

...1 liter melk, 3 eieren,

90 gram boter. Zout en muskaatnoot.

Ik herhaal, ich wiederhole.

Signor Riganti. Mr de commissaris. Heeft u het begrepen, Herr Muller?

- Uw jas. - Vertrekt u bij etenstijd?

Ik kan niet anders, jammer genoeg.

U verbergt iets. Ik zal waarschijnlijk een onderzoek moeten inzetten.

Ik moet mijn oude moeder gaan bezoeken. Ze is 90 jaar oud en ze is maar zo groot.

Ze zal niet meer groeien, hoor.

- Heren, tot ziens. - Een aardappelsoufflé voor u.

Meneer... Wacht, eh...

Heb je dat gezien? Kijk. Daarboven.

Waar?

Nee, dat is wat overdreven. Ik kan niet wachten om hun gezichten te zien.

Dat wordt interessant om weten, wat ze......

...van mij denken en hoe ze de klanten behandelen, wanneer ik er niet ben.

Wel, slimmeriken, ik heb een idee.

Goeiedag.

- Is de chef beschikbaar? - Mr. Septime is niet hier op het moment.

- Bent u tevreden? - Waarover?

Is het niet te laat om nog te eten?

Nee, helemaal niet. Neemt u maar plaats, en ik breng u wat u wenst.

Zorg voor deze heer.

- Volg me, alsjeblieft. - Mijn God.

- Is de chef beschikbaar? - Mr. Septime is voor het ogenblik niet hier.

- Bent u tevreden? - Waarover?

- Dus je bent tevreden? - Ja.

- Excuseer me. - Geen probleem.

Het tocht hier nogal, het is misschien beter als ik daar ga zitten.

Ja, meneer.

- Uw chef is onrechtvaardig, niet? - Wel...

- Niet? - Ja.

Dat heb ik niet gezegd. Dit is een goede plaats.

- Wel, wel. Excuseer me. - Geen probleem.

Als ik moet kiezen tussen de piano en kou, dan kies ik de griep. Wat denkt u van daar?

- Die tafel is gereserveerd. - Dat maakt niet uit.

Hier is het veel beter.

- Geen probleem. - Even kijken.

Wat hebben we hier?

Ik denk plots aan regel uit 'n gedicht.

- Schrijft u? - Voilà, 2 regels.

Ik kan u de eend 'à la rouennaise' aanbevelen.

A la rouennaise. Geroosterd vlees, overgoten met een fluwelen sausje?

- Ja. - In fluweel. Konijn 'à la cabriole'.

Dat kan ik u niet aanraden..

Niet? Er schiet me opnieuw iets te binnen.

- Wel, brengt u mij één radijs. - Wat zegt u, meneer?

- Een radijs. - Natuurlijk. Met?

Als ik nog honger heb, zou ik graag een yoghurt willen.

- Maar snel, want ik ben gehaast. - Onmiddellijk, meneer.

Nee, nee, ik wil het lezen.

- Wat kan u me aanbevelen bij een radijs? - Het best zou een Muscadet zijn.

- Droog of zoet? - Droog.

- Ik verkies zoet. - Dan misschien Sauternes?

- Is het zoet? - Heel zoet.

Niet te zoet?

- Misschien verkiest u half droog? - Nee, half zoet.

- Misschien verkiest u half droog? - Nee, half zoet.

- Hoe is het Evian water? - Zeer fris.

- En Perrier? - Perfect.

Dan neem ik Perrier. Niet te koud, maar met bubbels. Je weet wel, zoiets...

Niet aan de kaart trekken, alstublieft.

Ik vroeg om één radijs.

Ik heb geen mes.

Ik heb het niet meer nodig.

Je liet het vallen.

En 10, dat maakt 50.

Heeft u genoten van het diner, meneer?

Zal ik u het dessert serveren?

Een wortel bestrooid met zout?

Mr Septime.

Goede truuk, huh? Maar waar is dat beroepsbewustzijn, de traditie...

...van de Franse keuken? Of ben je die vergeten, vulgair mannetje?

Lach je me uit?

Het spijt me, maar ik weet niet wanneer Mr. Septime terugkomt.

Ik ben hier. Staar niet zo naar me.

Hij komt hier met een pruik op, zit hier en daar, geeft orders en orders.

Een radijs... 'n wortel... wat een schurk.

Mijn God.

Ik hoop dat ik de verwachtingen van Zijne Excellentie zal waar maken...

We zouden graag een tafel reserveren.

Ik sta in voor de veiligheid van de president. Ik moet een inspectie doen.

Natuurlijk.

Hoeveel gekroonde hoofden heb ik hier al niet ontvangen. Deze kant uit.

- Misschien tafel nr. 15? - Nee.

- 8? - Alles, maar niet de 8.

- Waarom? - De president is bijgelovig.

- 8, in ons land... - ...in het onze niet.

- Tafel nr. 13 dan? - 13? Ja, in orde.

Hier heeft de koningin van Engeland nog gezeten.

De prins zat hier, en de kinderen daar.

- Echt geen speciale voorkeuren? - Nee, de president vertrouwt u.

- Hij houdt van verrassingen. - Ik doe alles om hem tevreden te stellen.

Ah toch wel. De president zou ook graag dat beroemde dessert proeven.

'Pyramid à la Septime'? Dat is een zeer goede keuze van meneer de president.

- Alles goed? - Ja, maar vertrouwt u uw personeel?

Ja, drie van hen zijn zonen van politieagenten.

De duivel slaapt niet, u weet maar nooit.

Het enige waar ik om geef, is de voldoening van de klant.

Dank u.

- Tot vanavond dan? - Ik laat u uit.

Mijn God.

- Ah, kleine decadentjes van de Franse keuken! - Mijn God.

Om 16u30 krijgen jullie les over het gebruik van komedie in de gastronomie.

- Alweer? - Opnieuw en opnieuw.

- Mijn God! - Het zal voor jou ook geen kwaad kunnen.

Glimlachen. Niet slecht. Sneller.

Goed.

Nee! Terug. Ik heb je al 100 keer gezegd, dat je anders moet lopen. Hier, pak aan.

Als je het niet opvangt, betaal je een nieuwe. Vooruit.

Niet slecht. Jouw beurt.

Genoeg.

Hou op.

Ga verder.

Verkeerd! Ga staan waar ik stond, ik zal het je uitleggen. De keuken is hier, en daar...

... daar in de zaal, daar moet je serveren, en glimlachen. Glimachen betekent fooien.

Geef mij dat, ik zal het tonen. We hebben allemaal problemen,maar je moet serveren...

...en glimlachen....

Net zoals ik.

Nu gaat Roger tonen hoe het moet. Je bent bang, maar je moet serveren.

Een brede glimlach, en vertrek.