La Chimera (La chimera)

قوی‌تر از همیشه باشید به امید ایرانی آزاد

‫پس تویی.

‫چی؟

‫چهره آخرین زنم.

«مترجم: «تارخ علی‌خانی

‫متوجه شدی که خورشید دنبالمون میاد؟

‫داره تعقیبمون می‌کنه.

‫صبح‌بخیر. بلیط لطفا.

‫آقا؟

‫آقا؟

‫خواب می‌دیدید؟

‫ببخشید. حالا نمی‌دونید آخرش چی می‌شه.

‫می‌شه بلیطتون رو ببینم لطفا؟

‫چه بلیط عجیبی...

‫ازش بپرس...

‫ببخشید، اجازه هست...

‫شما اهل کجا هستید؟

‫یه جای دور؟

‫- بله. یه جورهایی. ‫- و کجا دقیقا؟

‫مهم نیست.

‫شما محلی هستید.

‫بله.

‫- انقدر مشخصه؟ ‫- آره. مشخصه.

‫معلومه دیگه. چقدر خنگی!

‫شما شبیه...

‫نقاشی هستید...

‫نقاشی‌های باستانی...

‫چهره‌تون.

‫- چهره من؟ ‫- آره.

‫آره شاید...

‫شاید نمونه‌اش رو دیده باشید.

‫نمونه چهره‌تون.

‫دماغ بزرگ؟

‫نه، دقیقا برعکس.

‫قشنگه... قشنگه.

‫پس شما دانشمندید؟

‫نه، نه، من...

‫وای. اینجا چه بویی می‌ده!

‫آقا آب میل ندارن؟

‫آخرین بار کی جورابت رو عوض کردی رفیق؟

‫ولی شانس آوردی، اینجا رو باش.

‫چون جوراب جدید لازم داری. ‫واقعا بو می‌دی!

‫یکم عطر بخر که بینیت رو نوازش کنه.

‫شما بهش بگید. ‫خیلی جذابه ولی بو می‌ده.

‫دخترهای به این خوشگلی با این چیکار دارن؟

‫- سیگار می‌کشه که بوش رو مخفی کنه. ‫- بسه.

‫حتی زندان هم انقدر بد بو نبود.

‫بسه دیگه. یعنی چی!

‫هی.

‫هی.

‫آروم باش.

‫مراقب باشید، طرف خطرناکه.

‫اصلا می‌دونی چیه؟ بهت جوراب کادو می‌دم. ‫بیا.

‫گدا گشنه.

‫یه مجرم 180 سانتی توی قطاره مردم!

‫بیایید توی صورتش جوراب پرت کنید...

‫جوراب‌هام رو بخرید!

‫جوراب، عطر، افترشیو!

‫- چی می‌بینی؟ ‫- جمعیت رو.

‫من هم ببینم؟

‫

‫آرتور!

‫آرتور!

‫بیا، سوار شو.

‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اسپارتاکو بهم گفت داری میای.

‫اون پول وکیلت رو داد که آزاد بشی!

‫بهش بگو پولش رو پس می‌دم.

‫چی؟

‫- پولش رو پس می‌دم. ‫- لزومی نداره.

‫- فقط می‌خواد یه سری بهش بزنی. ‫- بهش سر بزنم؟

‫گور پدرش!

‫بیا آرتور!

‫اینطوری نکن!

‫احمق نباش!

‫وایستا، گوش کن...

‫بابت اون روز شرمنده، ‫یعنی اون شب.

‫واقعا متوجه نشدیم که جا موندی.

‫وقتت رو تلف نکن.

‫«وقتم رو تلف نکنم»؟ ‫خودم این اصطلاح رو یادت دادم.

‫من رو ببر خونه.

‫گفتم خونه، اینجا نه! ‫نمی‌خوام کسی رو ببینم.

‫هیچکس.

‫فقط پنج دقیقه... ‫به خاطر دوست‌هات!

‫اومدن.

‫بالاخره اومد!

‫بالاخره.

‫موهات کوتاه شده. رنگت پریده. ‫چی شده؟

‫آرتور رو می‌برم خونه...

‫بره راحت باشه تا بعدش جشن بگیریم.

‫بعد این همه مدت یه جشنی نگیریم؟

‫- نه ممنون. ‫- خب پس من همراهتون میام.

‫یه بطری بیار ماریو.

‫یعنی چی؟

‫سعیم رو کردم...

‫بیا جوجه...

‫ببخشید.

‫- آرتور؟ ‫- بله؟

‫خودتی نه؟

‫آره، من دنبال خانم فلورا می‌گردم.

‫می‌دونم. فقط در مورد تو حرف می‌زنه.

‫آرتور فلان، آرتور فلان...

‫- می‌شه ببینمش؟ ‫- آره.

‫فکرش رو می‌کردم.

‫الان؟

‫آره البته.

‫همراهت میام.

‫خانم.

‫سیگار کشیدی؟ گفتم نکشی! ‫صدات رو خراب می‌کنه!

‫اومد.

‫بالاخره!

‫دوست من.

‫دوست عزیزم، تنها دوست من.

‫من رو ببر اونجا.

‫عجب فاجعه‌ای!

‫- چیکار کردی؟ ‫- پاهام به خوبی قبل نیست.

‫این پام کار می‌کنه. ‫می‌تونم تکونش بدم.

‫ولی این یکی نه. واسه همین ویلچرنشین شدم.

‫راحته.

‫ویلچر اختراع خوبیه.

‫دیدی؟ گفتم برمی‌گرده. ‫تو امید نداشتی زن.

‫این دوست‌پسر بنیامیناست.

‫برو قهوه درست کن، برو.

‫پیداش کردی؟

‫هنوز نه.

‫بنیامینا...

‫ناامید نشو.

‫پیداش می‌کنی. ادامه بده.

‫آره ولی...

‫جایی که بودم نمی‌شد دنبالش گشت.

‫ولی تو همیشه همه‌چیز رو پیدا می‌کنی.

‫بله البته.

‫سریع بود!

‫سرده!

‫نه، قهوه تازه بیار.

‫خوبه، ممنون.

‫خیلی مودبه. چه با ادبی.

‫چیزی خوردی؟

‫به دخترها می‌گم اومدی.

‫چیکار می‌کنی؟ چرا ایستادی؟

‫- چیکار کنم؟ ‫- صدات رو گرم کن.

‫نه، یکم چوب بیار داخل. ‫تمرین فیزیکی برات خوبه.

‫با مغزت که آواز نمی‌خونی، ‫با بدنت می‌خونی. زود!

‫یکم فضوله.

‫می‌دونی فضول یعنی چی؟

‫یعنی می‌خواد بشنوه چی می‌گیم.

‫- مگه نه؟ ‫- شاید. آره.

‫می‌خواد خواننده بشه.

‫ولی صداش... چطوری بگم؟ ‫در نمیاد.

‫صداش در نمیاد. ‫اصلا خوب نیست.

‫بیچاره...

‫- سلام سیستا، چطوری؟ ‫- خوبم.

‫- سلام مامان‌بزرگ. ‫- گل کوچولوی من.

‫- صبح بخیر مامان. ‫- ببین کی اومده.

‫- مامان‌بزرگ. ‫- چطوری عزیزم؟

‫- چطوری مامان؟ ‫- عالیم. ببین کی اومده؟

‫- خوشحالی برگشته مامان؟ ‫- معلومه! برگشته!

‫آرتور برگشته.

‫چشم‌هات خیس شدن آرتور.

‫خوبی؟

‫کم لباس پوشیدی.

‫اینطوری مریض می‌شه.

‫لباس داری؟

‫بیا توی اتاق بابا رو بگردیم.

‫شلوار و ژاکت هست. ‫الان میارم.

‫نباید لباس یه مُرده رو بپوشی.

‫اون چیز رو یادته؟ اسمش چی بود؟

‫- ژاکت راه‌راه. ‫- آره عالیه، اون گرمه.

‫خیلی‌خب.

‫ممنون ایتالیا.

‫ممنون عزیزم.

‫بخور.

‫این کیه؟ شاگرد جدیده؟

‫هنوز ناهار نخورده؟

‫- به این می‌گی ناهار؟ ‫- می‌خواستی گوشت کبابی درست کنه؟

‫- زیاد پخته و خشکه. ‫- نه! به نظر خوشمزه‌ست!

‫- خوبه؟ ‫- آره.

‫ایتالیا آشپز خوبیه. ‫استعداد موسیقی هم داره.

‫موسیقی؟ موسیقی داره عوض می‌شه.

‫- بهش می‌گی؟ ‫- آره.

‫برات یه کار پیدا کردیم آرتور.

‫یه کار خوب.

‫توی انبار ساختمان‌سازی.

‫دیگه لازم نیست پیش مامان زندگی کنی.

‫می‌تونی از فردا شروع کنی.

‫نه ممنون.

‫کارت گیره. می‌دونی دیگه؟

‫و این که بنیامینا دوستت داشت. ‫چطور می‌تونست...

‫هنوز هم دوستش داره.

‫کافیه نلا. بشین! ‫بشین!

‫- خوبی مامان؟ ‫- آره.

‫می‌شه لطفا بشقابش رو ببری ایتالیا؟

‫واسه سیگار آرتور فندک بیار. ‫ممنون.

‫می‌ذاری توی خونه سیگار بکشه؟

‫چون مَرده. بقیه نمی‌تونن.

‫به ما اجازه ندادی.

‫- براش لباس میارم. ‫- شاگردت خیلی حرف‌گوش‌کنه.

‫خدمتکاری در ظاهر شاگرده.

‫- همه می‌دونیم. ‫- معلومه می‌دونیم.

‫مامان همیشه خدمتکاری پیدا می‌کنه ‫ که بهش حقوق نده. خیلی حیله‌گره.

‫خیلی‌خب بسه دیگه. ‫هیچ‌وقت به موافقت نمی‌رسیم.