Sold Out on You (오늘도 매진했습니다)

(ตัวละคร เหตุการณ์ องค์กร และสถานที่ในเรื่องเป็นเพียงสิ่งสมมติ)

(นักแสดงเด็กและสัตว์ ถ่ายทำในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย)

คุณดัม คุณทำอะไรน่ะ ไม่ได้ยินเสียงรถเหรอ

เป็นอะไรรึเปล่า

คุณดัม คุณเมาเหรอ

คุณดัม

อยู่นี่ก่อนแป๊บนึงนะครับ

ขอบคุณครับ

คุณดัม…

คุณเมชูรีเหรอ

คุณจะทำอะไร…

ชอบจังเลย

คุณใช้น้ำหอมอะไรน่ะ

ทำอะไรของคุณเนี่ย

กลิ่นหอมอ่อนๆ แต่แฝงไปด้วย ความเย็นชาจากกลิ่นวู้ดดี้มัสก์…

ฉันว่าลูกค้าของเราต้องชอบแน่ๆ

ผมไม่ได้ฉีดน้ำหอมอะไรเลย

คุณจะกั๊กไว้ใช้เองเหรอ

ไอ้คนนิสัยไม่ดี

ยัยนี่…

คุณดัม…

หมดเกลี้ยงเลย

เท้าฉันโดนบาดตอนไหนเนี่ย

เจ็บจัง

แม่คะ

รับสายหน่อยสิ

รับหน่อยเถอะ

ไง เมชูรี

อ้าว ซมอี

ตอนนี้ต้องไปโรงเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ มีปัญหาอะไรรึเปล่า

คือว่า

ไม่ใช่อะไรอย่างนั้นหรอก…

คุณพอจะมีเงินมั้ยคะ

จะเอาเท่าไหร่

พี่จินอีบอกว่าจะให้หนู 50,000 วอน ถ้ามาช่วยทำความสะอาดร้านสัปดาห์หน้า

อยากยืมเงินฉัน 50,000 เหรอ

จะเอาไปทำอะไรล่ะ

"โปก้า" ค่ะ

เมื่อกี้ว่าไงนะ

โป๊กเกอร์เหรอ นี่เธอ…

ฉันปล่อยเธอไปเล่นไม่ได้หรอก

ทำไมล่ะ มันเป็นความสุขในชีวิตหนูนะคะ

ซมอี

นี่ งานอดิเรกอย่างอื่นที่ดีๆ สนุกๆ มีให้ทำตั้งเยอะแยะ

ถ้าเธอเสพติด มันเลิกยากนะ

ช่างเถอะ ฉันปล่อยให้เธอเล่นพนันไม่ได้

คุณพูดอะไรของคุณ

หนูหมายถึงโฟโต้การ์ดต่างหาก

หนูจะไปซื้อโฟโต้การ์ด

โฟโต้การ์ดเหรอ

โฟโต้การ์ด

อยากได้ 50,000 วอนใช่มั้ย

เมชูรี

วันนี้แทนที่คุณจะไปทำงาน

คุณไปท่องโลกออนไลน์ แล้วทำความรู้จักโลกภายนอกบ้างสิ

เมชูรี คุณเป็นสแตนคุณดัมเหรอ

ไม่

"สแตน" คืออะไร

คุณชอบคุณดัมรึเปล่า

ไม่

คือว่า เรื่องบางเรื่องของคุณดัม กวนใจฉันนิดหน่อย

สแตนก็เริ่มต้นแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ

อยากกินอะไรรึเปล่า ซมอี

ให้ตายสิ

- พี่จินอีเซ็งแน่ - เรื่องอะไร

เปล่าค่ะ

แต่เมื่อเช้านี้คุณดัมก็ดูปกติดีนะคะ

เธอรู้ได้ไง

คุณดัมไลฟ์อยู่ค่ะ

"ไลฟ์" เหรอ

ไลฟ์สดน่ะค่ะ

หวัดดี อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ทุกคนคะ

ดูท้องฟ้าสิ สวยมั้ยคะ

ตรงนี้เป็นที่โปรดของฉัน อยู่ริมแม่น้ำฮันเลยค่ะ

ฉันรู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่ได้มา

ฉันเริ่มไลฟ์แล้ว ทุกคนจะได้เห็นวิวนี้ด้วย

แต่ดูในกล้องแล้วสู้ของจริงไม่ได้เลยแฮะ

อากาศเหรอคะ ร้อนมากเลยค่ะ

สงสัยมั้ยว่าคุณดัมนอนหลับสบายดีมั้ย

กินข้าวอิ่มรึเปล่า

ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย

ไม่เอาน่า อาเมชูรี

ฟิตติ้งรอบที่แล้ววัดผิดเหรอ ตรงเอวคับจังเลย

เราไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยนะ

คุณน้ำหนักขึ้นรึเปล่า

ไม่เอาน่า

คุณก็รู้ว่าฉันคุมอาหารเคร่งขนาดไหน ก่อนออกรายการ

ทำไมคับจังเลย

ไม่ได้มากมายอะไร แต่กินเยอะๆ นะ

นี่ไงมันฝรั่งที่เธอชอบ ฉันปลูกเองเลยนะ

ดื่มชีคเยหน่อยสิ จะได้คล่องคอ

แต่ฉันกินอาหารอย่างละคำเองนะ

แค่เฉพาะวันเสาร์เอง

- จริงๆ - ไม่มีทาง

- ผมพูดจริงๆ - นายเริ่มทำฉันประสาทเสียแล้วนะ

วันนี้ชุดสวยจัง

ชุดดูตัวเล็กไปหน่อยมั้ย

เปล่าซะหน่อย

ฉันอยากเปลี่ยนไปใส่รองเท้าส้นสูงที่ปิดหน้าเท้า

- ไหนดูซิ… - เท้าเธอไปโดนอะไรมา

เจ็บมากมั้ยเนี่ย

ไม่รู้สิ ตื่นมาก็เป็นแบบนี้เลย เท้าฉันคงไปเกี่ยวอะไรเข้าสักอย่าง

นอนอยู่แล้วเป็นแผลแบบนี้ได้ไง แน่ใจใช่มั้ยว่าเธอไม่เป็นไร

จริงๆ ช่วงนี้ฉันสบายดีมากเลย ไม่ต้องห่วงหรอกน่า

แล้วพวกคุณคุยเรื่องอะไรกันอยู่ คุณดูตื่นเต้นมากเลยนะ

คือว่า…

คุณดัมครับ

ตกใจหมด

อะไร เรื่องอะไร

มีข่าวจะมาบอก ข่าวใหญ่ด้วย

เราขอพื้นที่เก็บสต็อกเอสเซนส์ของเลตวล ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้

แล้วบริษัทก็โละสินค้าทั้งโกดัง เพื่อเราโดยเฉพาะเลย

ทั้งโกดังเลยเหรอ

นึกภาพว่าทั้งโกดังมีแต่เอสเซนส์เต็มไปหมด

แค่คิดผมก็ดีใจจนโดปามีนสูบฉีดสุดๆ

สูบฉีดพุ่งพล่านมาก

คุณอาจทำสถิติใหม่

ทำยอดขายสูงสุดในเวลาสั้นที่สุดก็ได้นะ

สถิติใหม่

คุยกับโกจูน็อก ไบโอราบรื่นดีใช่มั้ย

ยังจะถามเรื่องนั้นอีกเหรอ

นายก็รู้จักเยจินไม่ใช่เหรอ

บอกคุณซอให้เตรียม ส่งเอสเซนส์ทุกขวดเท่าที่จะหามาได้

แล้วเธอก็ขายให้เกลี้ยงเลย

ใช่เลย ขายให้หมด

คุณเมชูรี

ไม่ใช่ คุณแมทธิว ลี

ตอนนี้ฉันมีปัญหาหนักเลย ช่วยฉันด้วย

คุณอี ช่วยฉันด้วยเถอะนะ

ฉันสาบาน ฉันจะไม่ขอร้องอะไรแบบนี้อีก ได้โปรด

ถ้าคุณช่วยฉันแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว

คุณเมชูรี เอ้ยไม่ใช่ คุณแมทธิว ลี

คุณคะ ช่วยฉันครั้งนี้ครั้งเดียวนะ

ปีกทุเรศมากเลย

เอ้ย ฉันไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น ขอโทษ

ฉันขอโทษ ฉันขอคืนคำ ยกโทษให้ฉันด้วย

คุณอี กลับมาก่อน อย่าเพิ่งไป

ใช่แล้ว ฉันคือดัมเยจิน

แน่นอน ไม่ต้องห่วงเลย ไปหาสต็อกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เอาของมามากเท่าไหร่ก็ได้เลย เราซัพพอร์ตเธอสุดใจ เข้าใจมั้ย

เธอสองคนนี่พึ่งพาได้จริงๆ

ฉันมีประชุมด่วน

คุณยายคะ เรื่องพี่จินอีเราจะทำยังไงกันดี

พี่จินอีจะเสียเมชูรีไปให้คนอื่นนะคะ

ทำไม จินอีเป็นอะไรเหรอ

พี่สาวหนูหมดหวังแน่ถ้าเทียบกับคุณดัม

นิสัยใจคอต่างหากสำคัญยิ่งกว่า

แล้วคุณยายคิดว่าใครสวยกว่า พี่จินอี หรือคุณดัมเยจิน

- จิน - หา

ดัมเยจินสิ

หล่อนน่ะยิ้มแล้วโลกสดใส แถมยังน่ารักด้วย

คุณยาย

อ้าว ว่าไงจ๊ะ

- เมชูรีเหรอ - เมชูรีเหรอ

ทำไมถึงถามหาเมชูรี คุณเป็นใคร

ฉันเหรอ ฉันดัมเยจินจ้ะ

เธอเป็นใครเหรอ

ไม่ใช่เรื่องของคุณ

นี่ คุณสนิทกับเมชูรีของเราเหรอ

"เมชูรีของเรา" เธอสองคนสนิทกันเหรอ

ใช่ เราสนิทกันมากเลยแหละ

จริงเหรอ

งั้นเธอก็คงรู้ใช่มั้ยว่าเขาอยู่ไหน

คุณจะรู้ไปทำไมล่ะ

เพราะฉันกำลังจะไปหาเขา

วันนี้เขางานยุ่งเพราะต้องเก็บข้าวโพดน่ะค่ะ

ข้าวโพดเหรอ เมื่อไหร่ ตอนไหน

อ๋อ เธอก็คงไม่รู้สินะ ถึงแม้ว่าเธอจะสนิทกัน

อย่ามา

หนูน่ะรู้ตารางเวลาทั้งหมดของเมชูรี เข้าใจมั้ย

จริงเหรอ งั้นไว้คุยรายละเอียดกันทีหลังนะ

เขาวางสายไปทำไม

หล่อนวางสายเหรอ

เขาวางสายไปแล้ว

อ้าว…

คุณดัมเยจิน พิธีกรโฮมช็อปปิงเหรอคะ

เธอนี่เอง หวัดดีจ้ะ

ไปซื้อหน้ากากอนามัยมาจากไหนน่ะ

ดูน่ารักใส่สบายดีนะ

หนูไม่ได้เป็นคนซื้อค่ะ

จริงเหรอ

แต่เวลานี้เธอควรไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอ

หนูมาเรียนวิชาชีวิตจากคุณยายค่ะ

หนูมาเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากคนเฒ่าคนแก่

ถ้างั้น ประสบการณ์แบบนี้เป็นไง

เรามาเริ่มอุ่นเครื่องกันดีกว่า

กายบริหารแห่งชาติ เริ่มได้

โอเค รีบมาเร็วเข้า

หนึ่ง สอง สาม

สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

ดูนั่นสิ

สอง สาม สี่ ห้า หก

ไว้ค่อยดูทีหลัง มาบริหารร่างกายก่อน

โอเค ที่เข่านะ

สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

สอง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แล้วก็ไปที่แขน

หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก

ซมอี ไหนว่าจะไปโรงเรียน

อะไรคะ