X-Men '97

ความเดิมในเอ็กซ์-เม็น

ความทรงจำเป็นแค่เพียงภาพสะท้อนจางๆ จากอารมณ์ของเรา

ไม่สำคัญหรอกว่า คุณจะได้ยินเสียงร้องไห้ครั้งแรกของเขา

หรือแค่จำได้ว่าได้ยิน

ดูสิ ตาเขาเหมือนคุณ

นั่นแหละลูกผม เนธาน ซัมเมอร์ส

เลือดมันก็แค่เลือด แต่เราเลือกครอบครัวเอง

ปล่อยวางอดีตซะ แล้วแค่เป็นครอบครัว

พ่อแม่ตัวจริงของผมยิ่งใหญ่กว่าในตำนานซะอีก

ในวันที่นายเกิด แม่นายบอกว่า ตานายเหมือนกับฉัน

พ่อรักลูกนะ ลูกชาย

บางอย่างหรือบางคน ฉุดเพื่อนของเราผ่านห้วงเวลา

- คุณโอเคไหม - มีคนกำลังมา

ฉันชื่อจีน เกรย์

เรียกฉันว่ามาเธอร์อัสคานี่

ไม่มีอะไรต้องกลัว ผมสัมผัสได้

เนธาน มานี่สิ

เนธานเหรอ

หลายเดือนหลังจากเอ็กซ์เม็นหายตัวไป

โรงเรียนที่เคยเป็นบ้านของพวกเขา ก็เหลือเพียงซากหักพัง

สถานที่หลบภัยสำหรับมิวแทนต์หนุ่มสาว

กลายเป็นแค่ซากของความฝันอันแตกสลาย

มากันที่ข่าวต่อไป…

ตั้งแต่พวกเอ็กซ์เม็นหายไป

ปัจจุบันของนายเริ่มจะดูเหมือน อนาคตของฉันเข้าไปทุกที

มองโลกในแง่ดีบ้างก็ได้บิช็อป

เรายังไม่ได้ทดสอบไอ้นี่ด้วยซ้ำ

ยืนยันตำแหน่งพวกเขาได้แล้วเหรอ

ตั้งแต่พวกเขาหายตัวไป มันก็เกิดคลื่นในกระแสเวลา

ฉันย้อนไปจนเจอจุดผิดแผกสองจุดในห้วงเวลา

อียิปต์โบราณ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล

และศตวรรษที่ 40

สองยุคมืดที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์

และมันมีสองอย่างที่คล้ายกัน

อะพอคาลิปส์

ยุคเริ่มต้นของหมอนั่น และยุคที่เขาเรืองอำนาจที่สุด

แค่สร้างเครื่องข้ามเวลายังไม่ยากพอสินะ

ฉันไปอดีตเอง

ส่วนหัวใจของนายคงเรียกร้องจะไปอนาคต

จัมพ์ครั้งแรกจะหนักหน่อย

หายใจไว้ ผ่อนคลาย

ปล่อยให้เวลาพาไป

บิช็อป อุปกรณ์นี้มันท้าทายเวลา

เอาไว้ขอโทษมันทีหลัง

เราต้องพาพวกเอ็กซ์เม็นกลับสู่ยุค 90

ยอมแพ้ซะมิวแทนต์ หรือรับโทษทัณฑ์จากท่านผู้กอบกู้ อะพอคาลิปส์

ฉันน่าจะเลือกไปอดีต

เหมือนที่เพื่อนฉันชอบพูด

"อย่างกับสวรรค์มาโปรด"

ไม่ใช่เวลามาเล่นมุก

เราต้องรีบไปแล้ว

ก่อนพวกหุ่นกระป๋องแก๊งใหม่จะหาเราเจอ

แดเนียล

ลมพายุอะไรพัดคุณมาถึงนี่

ผมยังมีลูกเล่นซ่อนไว้อีกเยอะ ที่รัก

รวมถึงตั๋วกลับบ้านสำหรับทุกคนในทีม

มีอะไร

ไม่ชอบสีหน้าแบบนี้เลย

มีหลายอย่างเกิดขึ้น นับจากดาวเคราะห์น้อยเอ็ม

เป็นความผิดฉันเอง

ฉันส่งเนธานมาที่นี่เพื่อให้มีอนาคตที่ดีกว่า

แต่ดูรอบๆ สิ

อย่างน้อยฉันก็ควรได้อยู่ในชีวิตเขาสักพัก

ทำเรื่องที่ดี

เข้าใจไหมฟอร์จ เราอยู่ด้วยคงไม่เสียหาย

จีน ผมเข้าใจ

แต่เราไม่รู้เลยว่าใคร หรืออะไร ที่ส่งพวกคุณข้ามเวลามา

ไม่ว่าคืออะไร

มันเลือกส่งพวกคุณมายังจุดเปลี่ยนสำคัญ ในชีวิตของอะพอคาลิปส์

ถ้ามันส่งคุณมาเพื่อหยุดไม่ให้เคเบิล กลายเป็นยอดนักรบอย่างที่เขาควรเป็นล่ะ

แล้วถ้าเราถูกส่งมา

เพื่อทำให้เขากลายเป็นยอดนักรบ ที่จะเอาชนะอะพอคาลิปส์ล่ะ

เราเกือบไปถึงฐานปฏิบัติการของพวกอัสคานี่แล้ว

อย่างน้อยก็ขอบอกลาสักหนึ่งวันเถอะ

ก็ได้ คุณมีหนึ่งวัน

แล้วรีบไปจากที่นี่

ก่อนเราจะทำให้เส้นเวลานี้พังทลาย

เจ้ารบกวนการฟื้นฟูของข้า

ท่านอะพอคาลิปส์

ข้ามาพร้อมกับข่าวดี

เราค้นพบผู้ที่อาจเป็นร่างพาหะใหม่ให้กับท่าน

ร่างกายที่จะทำให้ท่าน

ไม่ต้องทนเจ็บปวดกับการฟื้นฟูอีกต่อไป

ใคร

ใครคือพาหะใหม่ที่ว่า

เขามีพลังโทรจิต

เด็กหนุ่มที่พวกอัสคานี่หวังให้เป็นผู้กอบกู้

เช่นนั้น จงนำมันมาหาข้า

เรียกใช้จตุรอาชาของข้า

ใช้วิธีไหนก็ได้ นำตัวเด็กคนนี้มา

ฝึกควบคุมมัน เพื่อไม่ให้มันควบคุมเธอ

แต่ผมไม่เข้าใจ

เราใช้จิตควบคุมไวรัสได้ไง

แถมนี่ก็ไม่ค่อยเจ็บแล้วด้วย

พลังจิตมันสำคัญที่การเพ่งพลัง

ถ้าเธอตั้งใจฝึกให้ดี

เธอจะเพ่งจนผ่านความเจ็บปวดได้

ไม่อยากเชื่อว่าเด็กที่ป่วยเป็นโรคอย่างผม

จะโตขึ้นแล้วไปสู้กับอะพอคาลิปส์

เชื่อฉันเถอะไอ้หนู นั่นแหละเหตุผลที่มันต้องเป็นนาย

นายต่อสู้มาตลอดทุกนาทีในชีวิต

ตั้งแต่วันที่นายเกิด

มาเธอร์อัสคานี่ก็บอกแบบนั้น แต่…

ไม่รู้สิ

ทำไมล่ะ

ไม่มีอะไร

เนธาน

- ฟังนะ… - เฮ้ๆ

เราเจอลูกเบสบอล ตอนไปหาเสบียง

เนธานน่าจะอยากทำอย่างอื่นบ้าง

ด้วยแขนอันสุดล้ำของเขา

ผมขอ… ได้ไหม

ไปเถอะ ไปสนุก

ผมแอบกลัวว่ามาเธอร์อัสคานี่ จะกุเรื่องคำทำนายขึ้นมา

เพื่อให้เนธานรู้สึกดีขึ้น

"นายไม่ใช่เด็กกำพร้า ที่ติดไวรัสหุ่นยนต์ไร้ทางรักษา"

"นายเกิดมาเพื่อช่วยโลก"

การให้เด็กแบกโลกเอาไว้ทั้งใบ

ไม่น่าจะทำให้รู้สึกดีขึ้นมั้ง สก็อตต์

มันให้ในสิ่งที่เขาขาด และกำลังจะเสียไป เป้าหมายไง

เราต้องบอกเขาว่าเราเป็นใคร

ทักทายอย่างถูกต้อง

ก่อนจะบอกลาเนี่ยนะ

เราไม่ควรเสี่ยงทำให้เวลาเสียหาย

ช่างหัวเวลา ถ้ามันไม่ปล่อยให้ลูกได้อยู่กับพ่อแม่

บางที เราน่าจะพาเขาไปด้วย

ฟอร์จไม่มีวันยอมหรอก

และพวกอัสคานี่จะฆ่าเรา

ไม่หรอก ถ้าตัวแม่ของพวกเขายอม

ไปหาเธอ

ไปหามาเธอร์อัสคานี่ ทำให้เธอเห็น

อรุณเบิกฟ้า

คุณมาที่นี่ทำไม

ผมอยากมาขอบคุณ ที่ท่านช่วยดูแลผมและเพื่อนในหลายเดือนนี้

ชาวอัสคานี่มักพูดว่า

"จงขอบคุณวันนี้ และยินดีกับวันรุ่งขึ้น"

ใช่ ผมเคยได้ยิน

คุณเชื่อว่าเราควรโอบรับชะตากรรม

แล้วคุณมีปัญหากับเรื่องนั้นเหรอ

ไม่ ไม่ใช่ผม

คุณนั่นแหละ

มาคุยเรื่องคำทำนายของเนธานสินะ

มันจริงไหม

คิดว่าฉันจะหลอกลวงกลุ่มผู้ลี้ภัยไร้ที่พึ่งเหรอ

เพื่ออะไร

เพื่อสร้างตำนานเหรอ

เพื่อสร้างความหวัง

คำทำนายที่ว่า มันมาจากไหน ใครเขียนมัน

เรารู้แค่ว่า เด็กชายที่เกิดในวันที่ใบไม้ผลิ

จะเป็นผู้ที่หยุดยั้งชายที่ไม่มีวันตาย

และทำลายศิลาแห่งชายฝั่งนิรันดร์กาล

แหล่งพลังของอะพอคาลิปส์

และนำเขาไปสู่จุดจบ

เนธาน ฆ่าอะพอคาลิปส์เนี่ยนะ

เขาเป็นแค่เด็ก

เขาไม่ใช่แค่เด็ก

อย่าได้ท้าทายเวลา

ฤดูของคุณคือหน้าร้อน เขาคือใบไม้ผลิ

แยกกัน แต่เป็นหนึ่งเดียวกัน คุณทั้งคู่จะช่วยกันต้านฤดูหนาว

เลิกพูดเป็นปริศนา

คุณเป็นใครกันแน่

คำถามนั้นมันไม่ได้ช่วยเนธาน

หรือลิขิตของเขา

งั้นอะไร

ถ้าเขาบรรลุลิขิตแล้วไงต่อ

มันก็จะจบ

นั่นยังไม่ดีพอสำหรับผม

ไม่มีใครหนีพ้นอำนาจแห่งเวลา

ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมคนอย่างคุณ

คนที่เคารพกฏของธรรมชาติอย่างเคร่งครัด

ถึงเลือกยุ่งเกี่ยวกับเวลา…

ฉันจะไม่ขอโทษที่ปล่อยให้พ่อแม่ ได้มีโอกาสบอกลาลูก

ผมไม่รู้เรื่องการเลี้ยงลูกหรอก ให้สร้างดาวเทียมยังง่ายกว่า

ชีวิตผมเหมือนรถไฟเหาะหลังพบคุณ

เรายังไม่มีโอกาสได้นั่งคุยกัน

ว่าควรทำยังไงมันถึงจะเวิร์ค

อะไรถึงจะเวิร์ค

ชายแห่งวิทยาศาสตร์ กับหญิงแห่งศรัทธา คบหากัน

คุณคู่รัก เห็นเนธานไหม

เรานัดเล่นโยนบอลกัน

แต่เขาหยิบบอล แล้วหนีไปกับสก็อตกับจีน

เขาคงยังไม่รู้ว่าต้องโยนลูกกลับมา

- ไม่จริงน่า - พวกเขาไม่ทำหรอก

เดี๋ยว นี่เกิดอะไรขึ้น