The Virtuous Scoundrel (La Vie d'un honnête homme)

Het leven van een fatsoenlijke man

Michel Simon, wil je voor ons 2 rollen vertolken in deze film?

- Met veel plezier. - Dan hebben we een dubbele bewondering.

Hallo?

U zal de vrouw van Michel Simon vertolken zijn in deze film.

Zou u u kunnen vrijmaken morgenmiddag? Ik kijk er alvast naar uit.

Pauline Carton, u zal om 14.00 uur op de set

staan met een zwarte jurk en een wollen jas.

- Hebt u nog iets nodig? - Ja, uw talent.

Lana Marconi, in deze film speelt u een dame van plezier.

- We kunnen dat veronderstellen. - Laten we dan beginnen.

- Wat stelt dat voor? - Wat is ermee?

Ze zijn niet te eten omdat ze verbrand zijn en ik moet ze ook nog betalen.

U bent niet alleen een slechte kokkin maar ook een oneerlijke vrouw.

Het is niet omdat ik rijk ben dat we geld moeten verkwanselen.

Ik weet heel goed wat ze achter mijn rug zeggen. Wanneer jullie

het over mij hebben... weet ik precies wat jullie denken.

Met het fortuin die ik heb... het fortuin die ik

heb is dankzij mijn toedoen, ik heb ervoor gewerkt.

Ik heb het verdient, zonder daarvoor dank u te moeten zeggen aan iemand.

Ik ben een eerlijke man!

Toen ik 20 jaar was en moest ik zoiets niet proberen, aangebrande erwten serveren.

Waarom denk je dat ik 5 mensen in dienst heb

en 2 auto's? Denk daar maar eens over na.

Roken aan tafel, waar denk je dat je bent.

Ik vind het spijtig dat je het niet gehoord hebt wat ik zei tegen Marie.

- Toch wel, we hoorden je roepen tot hier. - Ik hoop dat ze het begrepen hebben.

Evelyn, laat de drank maar komen.

Meneer Albert Ménard-Lacoste, industrieel en met een enorm fortuin.

En een man met een erelegioen, was inderdaad de beste werkgever.

Het kon niet ontkend worden.

De negatieve eigenschap bestaande uit: zich niet misdragen,

die eigenschap in zijn ogen zag hij zelf als een aangename man in de omgang.

Als je hem bestudeerd zie je precies dat hij lijkt op Joseph de Maistre,

dat kwam weliswaar direct bij mij op. Ik zal u uitleggen waarom.

Ik weet niet wat een schurkenleven is, ik was geen schurk.

Ik was gewoon een fatsoenlijke man.

Wij excuseren ons vanwege de technische problemen die we momenteel ondervinden.

Meneer Albert Ménard-Lacoste heeft het genoegen en realiseert

enkel voor zichzelf de zwarte gedachten die door zijn hoofd gaan.

Zijn zoon, die hij aanzag als een dwaas.

Zijn dochter, geboren als een eend, haatte hij.

Het dienstmeisje, omdat ze jong en mooi

is, zag hij in zijn verbeelding bijna bloot.

Later op de avond, wanneer zijn vrouw aan het slapen was in de slaapkamer...

Hij keek heel lang naar haar, heel lang... tot hij haar dood zag.

Op een dag kwam het volgend bericht...

- Wat is er? - Het is voor...

Het betreft de meneer die enorm lijkt op u, die een

brief heeft gegeven en die nu een antwoord wil weten.

Zeg hem dat ik nog geen tijd heb gehad, ik zal hem morgen een brief schrijven.

- Hij zal er niet mee eens zijn. - En waarom niet?

Hij wil u zo snel mogelijk ontmoeten dus hij wil direct een antwoord.

Hij zal zich er niet bij neerleggen.

De mensen maken mij het tegenwoordig nogal moeilijk.

Goed dan, laat hem maar binnen.

Zeg maar tegen mijn vrouw en kinderen dat ik

bezig ben en dat ik niet wil onderbroken worden.

Herken je mij nog? Of liever gezegd, herken je jezelf?

Uiteraard, hoe kan ik mezelf niet herkennen op een foto?

- Dag Albert. - Dag Alain.

Kunnen we elkaar een hand geven? Eigenlijk vind ik

het maar niets, we konden elkaar nooit uitstaan.

We hebben elkaar al 30 jaar niet meer gezien en de ontvangst is hier maar niets.

Ik vind het totaal niet leuk om tegenover je te staan. Mag ik niet gaan zitten?

We moeten er een einde aan maken.

- Heb je mijn brief gelezen? - Ja.

- Is het nu mogelijk? - Helaas, niet.

Kan je mij geen werk geven in je bedrijf?

- Gewoon omdat we op elkaar lijken? - Niet enkel dat.

Je hebt toch duidelijk begrepen dat ik geen rotte cent meer heb?

Kan je een goed woordje doen bij iemand anders dan?

Ik kan dat wel, maar heb geen zin.

Iemand aanbevelen kan heel slecht aflopen.

- Wat is trouwens je beroep? - Ik heb alles al gedaan.

Dit zijn geen referenties.

Is verdrinken een optie?

Je hebt echt een onrespectvolle blik en een grillige lach.

En dan spreek ik nog niet over de toon waarop je mij aanspreekt.

- Je haat mij! - Absoluut niet.

- Heb je medelijden met mij? - Ja.

Ik vind het maar niets dat anderen je problemen moeten oplossen.

Niemand hoeft iets te doen voor jou, mijn beste vriend.

Je bent hier enkel voor eigen belang.

- Sinds wanneer ben je in Parijs? - Sinds 6 dagen.

Ik verblijf momenteel in een hotel naast het Noordstation.

In mijn brief staat trouwens het adres van het hotel.

Je hebt mijn brief in de open haard gedropt, hé?

- Heb je het in de open haard gesmeten? - Neen.

Je bent een leugenaar!

Ben je een verzamelaar van foto's geworden?

Je hebt mijn brief toch goed verstopt.

- Je komt dus uit Canada? - Dat klopt.

- Wat heb je daar gedaan? - Ik zat in de gevangenis.

Ik zat er voor landloperij.

Als je geen eten hebt of slaapplaats dat noemt men nu zo.

In alle beschaafde landen.

Je kijkt zo naar mijn kostuum, vind je het mooi?

Het was een cadeau van een vreemdeling op de boot.

In één van de zakken zat nog eens 4 dollars die hij zo gezegd had vergeten.

Er zijn toch rare mensen, hé? En helaas was het mijn eigen broer niet.

Zeer onprettig omdat te zeggen, maar je

sprak wel de waarheid, hij was je broer niet.

Gelukkig voor hem.

- Ben je getrouwd? - Nee, ik had een maîtresse...

...maar ze heeft mij verlaten.

Zelfs met zo 'n mooi kostuum kan ik je secretaresse niet zijn.

- Is het door je vrouw? - Dat ook.

- Ze weet toch dat je nog een broer hebt? - Neen.

Je was plots verdwenen, dus, ik dacht dat het beste was om

niet over jou te praten en trouwens dat zijn haar zaken niet.

- Je bent beschaamd. - Dat kan je zo stellen.

Een groots man zoals ik moet toch zo iemand zoals jij proberen te verbergen.

Een arme broer. Dus je vrouw weet niet dat je nog een tweelingbroer hebt?

Ze weet wel dat ons moeder een tweeling heeft gekregen.

- Dat er één is overleden is? - Klopt.

Dat is goed gevonden, je hebt me niet alleen niet geholpen maar ook gedood.

Je bent mijn broer, hoe oud was ik toen ik overleden was?

- Toen je 18 was. - Dat is jong.

Eigenlijk was je heel snel van mij af. Nu begrijp

ik ook waarom je mij niet kan in dienst nemen.

Noch mij aanbevelen. Goed...

- Geef mij eens 1000 Franc. - 1000 Franc?

Je kunt het toch niet weigeren? Wat is 1000 Franc voor jou?

- Dat is hetzelfde zoals bij jou. - Ik kan 6 dagen daarmee mijn plan trekken.

Met 1000 Franc kan ik één week roken.

Waarom moet ik één week boeten omdat jij er een soepje hebt van gemaakt?

Je geeft mij 3000 Franc? 1000 vraag ik, 1000 om

te zwijgen en 1000 om niet meer terug te komen.

Het is ver gekomen, zo verschillend van elkaar. Het

is beangstigend en uiteindelijk ben ik je broer.

Zoals je het zelf zegt, ik ben je broer maar sta er niet altijd voor jou.

- Ik heb ook mijn problemen, mijn gezin. - En jezelf.

Ja, inderdaad. Je denkt toch niet van deze wereld weg te gaan voor mij?

- Ik dacht dat je de familie... - Natuurlijk, de familie...

- Het is toch iets, een familie? - Ja natuurlijk...

Als je ze nodig hebt en misbruikt. Een familie

is voor mij mijn gezin die je zelf gekozen hebt.

Mijn vrouw en kinderen. Ik heb mijn vrouw zelf

gekozen en de kinderen kwamen vanzelf.

Maar, de vader, de moeder, de broers en zussen, neven

en nichten... en de rest, dat heb ik niet zelf gekozen.

Stel je voor dat je kinderen zo denken over jou.

Daar ben ik vrij zeker van. Zij zullen ook zo

denken wanneer ze zelf kinderen hebben.

- Dus jij denkt zo over mij? - Ja, natuurlijk.

Ik zou je nooit gekozen hebben als broer. Denk maar

niet dat ik je gekozen zou hebben, in geen enkel geval.

Gingen we elkaar ontmoet hebben mocht je mijn broer niet geweest zijn?

Waarschijnlijk niet, je moet eerlijk zijn tegenover jezelf.

Jij in je positie en ik in de mijne, mocht je mijn broer niet

geweest zijn was de kans ook klein dat je kwam aanbellen.

Maar neen. Mocht ik de keuze gehad hebben om

een broer te kiezen dat was zeker jij niet.

Ik zie het aan je blik, je vindt mij waarschijnlijk een monster

en misschien ben ik dat ook maar ik bezie dat helemaal anders.

Ik moet het toch wel duidelijk zeggen, weinig mensen zouden dat eerlijk toegeven.

Ik ben een groot eerlijk man, kan ik dat zeggen.

De eerlijke man heeft sommige zaken op orde te stellen, hij heeft een voorbeeldfunctie.

Uiteindelijk heeft hij het recht en neemt hij duidelijke

beslissingen, niet dat het zo plezant is om die altijd uit te voeren.

Sommige dagen heb ik het lastig om van mijn hart een steen te maken.

En als ik mij laat gaan dan geef ik geld aan armoezaaiers.

- Je moet je laten gaan. - Ja , uiteraard.

Ik moet ze aanmoedigen om niets te doen.

Geld geven aan een sukkelaar is geld geven aan een alcoholieker.

- Je houdt van je geld. - Ik ben gewoon een voorbeeld.

Iedereen houdt van mijn geld en jij als eerste. Jij weet niet wat dat is rijk zijn.

- Is het verschrikkelijk? - Ja, soms.

Waarschijnlijk ook omdat je beslist hebt om een heer te zijn.

Jij denkt dat je de slimste bent op dit moment.

Weet je wel wat dat is een fatsoenlijk iemand zijn?

Ik zal het je uitleggen, dan weet je het.

Ik zal je een verhaal vertellen van 35 jaar geleden.

Waarbij heel mijn leven als fatsoenlijk man is opgebouwd. 35 jaar

geleden heb ik een keuze gemaakt en ik ben daar altijd bij gebleven.

Ik was toen 20 jaar, mijn werkgever gaf mij een biljetten van

in totaal 1000 Franc. die ik aan meneer Delannoy moest geven.

Hij legde de biljetten op mijn bureau en voegde eraan toe: "tel maar na".

Hij vertrekt en ik tel het bedrag, er was zelfs 10000 Franc

teveel. In die tijd was dat heel veel geld.

- Dat is een mooi bedrag. - Ja, natuurlijk...

Dat was een groot bedrag, maar ik had zelf geld nodig.

Ik moest nog aan iemand 6000 Franc terugbetalen en daar

kwam ook nog bij dat ik nog een reistas moest kopen.

Wel, de som die mijn handen verbranden... die

som heb ik terug gegeven aan mijn werkgever.

Je durft niets meer te zeggen?

Nee, maar niet op de manier hoe jij denkt.

Wat ik wonderlijk vind is niet wat je terug gaf maar het waarom ervan.

Ik bedoel daarmee dat je in feite die 10 000 Franc helemaal niet hebt gestolen.

En dus is het daarom dat je sinds 35 jaar geleden iedereen vies bekijkt.

- Ik hou je niet langer op. - Ik jou wel.

- Vaarwel. - Ik zal je niet begeleiden naar de deur.

Je bent te fatsoenlijk om beleefd te zijn.

Hij zal niet antwoorden.

Ja?

Je zit zo in het donkere?

Mag ik vragen wie die persoon was die je daarnet hebt ontvangen?

- Neen. - Waarom niet?