Esimesed 200 rida.
Is dat mijn koffer?
Jazeker.
Die is van jou.
Het moet niet lichtvaardig worden opgevat.
Ik hoopte eigenlijk dat hij zelf zou komen opdagen.
Dat is het nou juist met meneer Voight.
Hij doet nooit iets wat hij iemand anders voor hem kan laten doen.
Heb je het naar je zin?
Ja, deze plek is ongelooflijk.
Hoe heet je?
Joey.
Jozef. Mijn vrienden noemen me Joey.
Dan doe ik dat ook.
Ik ben Serena.
Dus...
Ken je deze man? Voight?
Ik werk zelfs voor hem.
Dat meen je.
Zeker weten.
Ik weet zeker dat hij je graag zou ontmoeten.
Er is een plek aan het einde van de hal.
Dubbele deuren.
Over tien minuten.
Hallo?
Serena?
Mooi, niet?
Meneer Voight, ik...
Er was een vrouw, en ik was gewoon...
Mijn excuses.
Verontschuldig je niet.
Je mag het vasthouden.
Geef gewoon antwoord op de vraag.
O, eh...
Ja. Het is echt prachtig.
Wat is het?
Het is...
Het is een puzzel.
De enige in zijn soort. Tot nu toe vergeten.
En het is bijna klaar.
Ga maar door.
Maar als ik het oplos, krijg ik dan een prijs?
Ik wel.
Wacht, ik denk dat ik het snap.
Hé, iemand!
Wat gebeurt er?
ik kan niet...
Wat heb je me aangedaan?
De pijn...
ik ben een boeteling
van de grote Leviathan.
Alstublieft!
Schenk me deze audiëntie.
Gun me deze zegen.
Harder. Nog harder.
- Zeker weten? - Ja, harder.
Nee nee. Wacht wacht wacht.
Draai me om.
Oké.
- Oke zo. Ja. - Hier? Hier?
Hoe is deze snelheid? Goed?
- Vind je dit lekker? - Ja.
Ik geniet ervan.
Ik hou van je.
Wat? Wacht...
Wat?
Oké, dat had ik niet moeten zeggen.
- Nee, het is goed zo. - Ik denk dat ik verstrikt raakte in het moment.
Nee, het is goed, Trevor. Ik denk gewoon misschien...
Jezus Christus...
Hoi.
Waren jullie eten aan het maken?
Ja. Nora maakte tapas.
Dus, is dit...
Is dit hem?
Dit is Trevor.
Heb je ze over mij verteld?
Oké. Gewoon een klein beetje.
- Juist, juist. - Oké, hé. Hoe gaat het met je?
Goed.
Dit is mijn broer Matt, en dit is zijn vriend Colin.
- Hoi. - Hoi.
Nora, de huisgenoot.
Neem plaats. Er is genoeg.
Ja, weet je, ik moet gaan. Ik moet veel schilderijen afleveren.
Het is eigenlijk een werkdag voor mij, dus...
- Geen probleem. - Oké.
Ik pak mijn jassen.
Leuk jullie te ontmoeten.
Geniet van het avondeten.
Doei.
Hoorden jullie ons neuken?
- Ja ja. - Ja.
Zeg het maar, Matt.
Ik mag hem niet.
Je bent gewoon geïntimideerd omdat het een knappe gozer is.
Welke man maakt er nou contact met iemand uit een 12-stappenprogramma?
Eerlijk?
Wat?
Is dat denigrerend?
Riley, zo bedoel ik het niet.
En mijn zorg ben jij.
Hoe je ermee omgaat als hij terugvalt.
Je bent al maanden nuchter. Bijna een half jaar denk ik?
Ja.
Ontneem me niet al mijn pleziertjes.
Laat mij gewoon een leuke vent neuken!
Hebben jullie de tv zachter gezet om naar onze discussie te luisteren?
- Nee. - Nee.
God, niemand neemt me hier serieus.
Dat komt omdat je het genoeg voor iedereen doet.
Ja, nou, iemand moet het doen.
De eerste van de maand komt er heel snel aan.
Ik kan je niet blijven dekken.
Dat weet ik. Niemand vraagt je dat.
Weinig fooi de laatste tijd.
- Ik doe mijn best. - Oké.
Ri, ik hou van je.
Ik wil dat je plezier hebt. Ik ben hier niet om al je levenskeuzes te bepalen.
Je wil er gewoon zeker van zijn dat ik mezelf kan redden.
Toch?
Boodschap duidelijk. Ik dump hem.
Hier gaat het om.
Hij bedoelt het goed. Dat is het probleem.
Hij is niet slecht en hij bedoelt het goed,
en dat zorgt ervoor dat ik hem een paar meppen wil verkopen.
Ik geef hem wel klappen.
Hoe dan ook.
Ik heb hem niet nodig om trots op mezelf te zijn.
Het zou alleen anders zijn als hij zich niet schaamde.
Gewoon laten gaan.
- Dat doen we niet. - Waar zijn we verdomme mee bezig?
Wij zijn...
We zijn samen eenzaam.
Waarom, heb je een betere plek waar je heen kunt?
Ja. Moet op zoek naar een baan.
Je hebt een baan.
Weet ik. Ik bedoel...
Betere baan.
Ik ben het echt zat om blut te zijn.
Wat?
Wat?
Vergeet het.
Je broer zou het niet leuk vinden, dus...
Oké, hij zou ook niet willen dat ik hier ben.
Ik kan hem geen pijn doen als hij het niet weet.
Oké, juist. Ja.
Maar het doet jou pijn.
Je bent misschien geen keurig meisje, Riley, maar je wil het wel zijn.
Je hebt alleen een kleine Matt die op je schouder zit.
Dus het is misschien de moeite waard om naar hem te luisteren, snap je.
Misschien wel.
Nu kun je het me vertellen.
Er valt niets te vertellen.
Vertel het me, Trevor.
Hou op.
- Rustig aan. - Zeg het.
- Oké, oké, oké. - Zeg het.
Oké. Je weet toch dat ik altijd naar het pakhuis ga?
- Ja. - Er is dus een bepaalde plek
waar we vroeger spullen afleverden.
Helemaal afgelegen.
Niemand ziet daar ooit iemand,
maar, de spullen die ze er in- en uitlaadden,
waren heel waardevol.
Ik rij er soms langs en ik weet zeker dat het verlaten is.
Totaal leeggehaald , op één laatste zending na.
Dus je wil inbreken?
Hoeft niet. Ik weet de sleutelcode.
Wat zit er in de zending?
Weet ik niet.
Van wie is het?
Ik weet het niet. Ik denk een rijke klootzak die winst wil maken.
Ze gaan het niet missen.
Help me mee, dan krijg je een deel.
Weet je wat?
Vergeet dat ik iets heb gezegd
want, weet je, je probeert je leven op de rails krijgen,
en ik wil dat niet in de weg staan, dus...
Hou je mond, Trevor.
Oke.
Nu of nooit... Weet je zeker dat je dit wil doen?
Ja?
Kom op.
Oké.
Eens kijken.
Oké.
Wat denk je?
Wat bedoel je?
Weet jij de combinatie?
Tuurlijk niet.
Ik niet.
Als mij het niet lukt, dan krijg jij het ook niet voor elkaar.
Er is overal een oplossing voor.
Juist, ja.
Laat maar zien.
Oké.
Laten we hier eens kijken.
- Lukt het? - Ja.
Kun je het openen?
Godverdomme. Een doos in een doos.
No comments yet. Be the first to leave one.