Timecrimes (Los Cronocrímenes) (Los cronocrímenes)

TIMECRIMES

Κλάρα!

Κλάρα!

Κλάρα!

- Δεν ακούς που σε καλώ; - Με κάλεσες;

- Ναι, δεν με άκουσες; - Όχι.

- Αυτό ήταν που ήθελες, σωστά; - Ναι.

- Και το λιπαντικό; - Εδώ πάνω.

Άφησε το εκεί.

- Θα το μοντάρεις εδώ έξω; - Βέβαια.

Ο χρόνος κυλάει εδώ.

Πάω πάνω να ξαπλώσω.

Τηλέφωνο!

Τι;

Τι είπες;

Παρακαλώ;

Εμπρός;

Ποιος είναι;

Αυτή είναι μια περιορισμένη γραμμή.

Αφήστε το μήνυμα σας ή δώστε τον κωδικό εισόδου σας.

Σωστά...

κάποιος τηλεφώνησε από αυτόν τον αριθμό.

- Τι έλεγες; - Τίποτα. Το τηλέφωνο χτύπησε.

Ποιος ήταν;

Δεν είπαν τίποτα. Αλλά είχαν έναν περίεργο τηλεφωνητή.

- Πιθανόν οι εργάτες. - Σήμερα είναι Σάββατο.

Ή κάποιος γείτονας. Σήμερα είναι Σάββατο;

Νόμιζα ότι είναι Παρασκευή.

Πότε θα έρθει ο Ελαιοχρωματιστής;

Κανείς δεν έχει τον αριθμό μας.

Τότε ποιο το νόημα του να έχουμε τηλέφωνο;

Κοίταξε τον. Αδύναμος ακόμα και να διαφωνήσει.

- Δεν κοιμήθηκες. - Ναι, κοιμήθηκα.

"Ναι, κοιμήθηκα." "Ναι, κοιμήθηκα."

- Σκατά. - Τι;

Ακόμα γράφει.

Είναι έτοιμο.

Δεν θα χωρέσει ποτέ από την πόρτα.

Και βέβαια θα χωρέσει.

Αλλιώς θα το αφήσουμε εδώ έξω.

Δεν αξίζει να στεναχωριέσαι.

- Τι έχεις όρεξη για βραδινό; - Δεν ξέρω. Τι έχουμε;

Δεν ξέρω. Δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα.

Πρέπει να έχει μαγαζί ακόμα ανοιχτό στην πόλη.

Τι λες για ψητό κοτόπουλο;

Δεν παίρνω το αμάξι πάλι.

Έλα, εγώ θα καθαρίσω την κουζίνα.

Δεν θέλω να πάρω το αμάξι πάλι.

Έλα.

Θα πάω αν χωρέσει το τραπέζι από την πόρτα.

Εντάξει. Αν δεν χωρέσει, Θα πάω εγώ. Το υπόσχομαι.

Σοβαρά. Μην αλλάξεις γνώμη μετά.

- Σε ξέρω. - Άκρη, άκρη, άκρη!

- Τι; - Δεν μπορώ να δω.

Συγνώμη.

Κάτι είναι εκεί πάνω.

Στον θάμνο.

Άσε με να δω.

- Κοίτα. - Που;

Εκεί, στον θάμνο. Φαίνεται ξεκάθαρα στα αριστερά.

- Δεν βλέπω τίποτα. - Φέρε.

- Που; - Δώσε εδώ!

Εδώ.

Κέρδισες.

Τι;

Το τραπέζι δεν χωράει από το υπνοδωμάτιο.

Προτιμώ να χάσω το στοίχημα από το να σε έχω εναντίων μου.

- Δώσε μου τα κλειδιά. - Εντάξει.

Μην το αναφέρεις ποτέ αυτό. Ούτε μια φορά, εντάξει;

Ναι.

Τι συμβαίνει;

Τι εννοείς;

Τα κλειδιά.

Ορίστε.

Τα λέμε μετά. Θα τα αφήσω στην πόρτα.

Καλά.

Ναι;

Ναι!

Ναι!

Ναι;

Είναι κανείς εδώ;

Ποιος είναι;

- Άκου... - Ποιος είσαι;

Αυτή είναι ιδιωτική ιδιοκτησία. Που βρήκες αυτόν τον ασύρματο;

Θέλω βοήθεια. Κάποιος με κυνηγάει. Προσπαθεί να με σκοτώσει.

Πήδηξα τον φράχτη και μπήκα μέσα.

Τι είπες; Πήδηξες τον φράχτη;

Τι έγινε;

Με κάρφωσε στο χέρι και έτρεξα ως εδώ.

Η πόρτα ήταν κλειστή, όμως...

- Τι είπες; - Τι;

Ακούστηκε σαν...

Εγώ άκουσα έναν κεραυνό. Αυτό εννοείς;

Ναι. Έτσι νομίζω.

Εντάξει, άκου. Μείνε ψύχραιμος.

Είμαι σε άλλο κτίριο. Έρχομαι από εκεί. Μείνε εκεί.

Εντάξει. Ευχαριστώ.

Ναι;

- Ναι; - Είπες κάτι;

Μία ερώτηση... αυτός που σε κυνηγάει φοράει επίδεσμο;

Ναι, έναν ροζ.

- Τον βλέπω. - Που; Που είναι;

Μακριά από το σπίτι, μην ανησυχείς.

Υπάρχουν κάμερες παρακολούθησης παντού.

Έχω το μόνιτορ μπροστά μου.

Πήδηξε τον φράχτη.

Έρχεται προς τα εδώ; Σε παρακαλώ, πάρε την αστυνομία.

Τους τηλεφωνώ τώρα. Περίμενε.

Μείνε εκεί που είσαι.

Εμπρός;

- Εμπρός; - Λοιπόν; Πως πήγε;

Δεν το καταλαβαίνω.

Τι είναι;

Δεν μπορώ να καλέσω εξωτερική γραμμή.

Δεν έχεις κινητό;

Δεν έχει δίκτυο εδώ.

- Τι κάνει; - Περπατάει.

- Προς τα 'δώ; - Ναι.

Έσπασα ένα παράθυρο, αν το δει, θα ξέρει πως είμαι εδώ. Τι να κάνω;

Δεν ξέρω... Που είσαι;

Σε ένα εργαστήριο. Μπλόκαρα την πόρτα.

Όχι, έλα εδώ. Είναι πιο ασφαλές.

Που;

Είμαι στο σιλό στην άκρη του του οικοπέδου, πάνω στον λόφο.

Και;

Έχει μια πόρτα στο τέλος του διαδρόμου δεξιά.

Έλα στον λόφο. Έρχεται από την άλλη μεριά του σπιτιού.

Δεν νομίζω να σε δει.

Αν μπει μέσα, θα σε βρει.

Είναι κοντά. Φύγε από εκεί μέσα.

Φύγε από εκεί!

- Έρχομαι έξω. - Εντάξει.

Αυτός ήμουν εγώ. Ακολούθησε το μονοπάτι.

Μείνε πάνω σε αυτό.

Βιάσου. Το συντομότερο φτάσεις εδώ, το συντομότερο θα σβήσω τα φώτα.

Δεν πρέπει να μπορεί να τα δει αυτός.

Που είναι;

Φτάνει στο σπίτι.

Τι κάνει;

Μείνε ήσυχος, θα σε καθοδηγήσω.

Κοιτάει τα παράθυρα.

Είδε το σπασμένο.

- Μπαίνει μέσα; - Κάνε ησυχία.

Πάει γύρω από το σπίτι.

Είδε το μονοπάτι.

Περίμενε.

Αδύνατον. Έχασα το σήμα από την κάμερα.

Έχασα και άλλο.

Σκατά, Δεν βλέπω τίποτα! Δεν ξέρω που είναι! Τρέξε!

Σε παρακαλώ, σβήσε τα φώτα.

Βλέπω κάτι εκεί πάνω. Εσύ είσαι;

Εγώ είμαι, είναι εντάξει.

Ακούω ένα αμάξι.

Αυτός είναι! Έρχεται εδώ!

Μπορεί να μπει μέσα;

Όχι, είναι εντάξει.

- Μπορείς να κλειδώσεις; - Όχι.

- Σκατά, πάμε. - Δεν έχει κάπου αλλού να πάμε.

Είμαστε ασφαλείς εδώ.

Τι είναι όλα αυτά;

Μπορείς να κρυφτείς εδώ μέσα.

Τι; Τι είναι αυτό;

Κοίτα.

Μπορώ να το χαμηλώσω και να σε κρύψω.

Αυτή η πόρτα έχει κλειδαριά;

Υπάρχει άλλη πόρτα;

Άλλη έξοδος; Μπορείς να κλείσουμε να φώτα;

Δεν θα σκεφτεί να ψάξει εκεί μέσα.

Και εσύ;

Πρέπει να χαμηλώσω το ταβάνι από εδώ. Θα το ενεργοποιήσω και θα μπω.

Εντάξει.

Έλα!

Ποιος είσαι εσύ;

Τι;

Ποιος είσαι;

Τι;

- Τι μου έκανες; - Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.

Είπες ότι θα μπεις μέσα μαζί μου.

Είπα τι;

Ήσουν εδώ πριν, σωστά;

Ήταν η δεξαμενή γεμάτη με λευκό υγρό;

Έχουμε ξαναϊδωθεί πριν, σωστά;

Το υγρό στο οποίο ήσουν βυθισμένος...

Αυτή η δεξαμενή

είναι η πρωτότυπη.

Στην πραγματικότητα είναι...

- Αυτό ήταν που ήθελες, σωστά; - Ναι.

- Και το λιπαντικό; - Εδώ πάνω.

Άφησε το εκεί.

Γύρισες πίσω στον χρόνο.

- Που πας; - Σπίτι, να φωνάξω την αστυνομία.

- Όχι, περίμενε. - Μείνε μακριά μου.

Για όνομα του Θεού, Δεν μπορείς να πας σπίτι.

Τι;

Είσαι ήδη στο σπίτι. Θέλεις να δεις;

- Κάνουν ακριβώς ότι... - Άκου.

Σήμερα είναι 16 Σεπτεμβρίου, 2006.

Όχι, δεν γίνεται.

- Τι μέρα νόμιζες πως είναι; - Δεν ξέρω.

Αλλά βγήκα από την δεξαμενή στις 16, Και ήταν ήδη νύχτα.