The Devil's Backbone (El Espinazo Del Diablo)

Τι είναι το φάντασμα;

Μια τραγωδία καταδικασμένη να επαναλαμβάνει τον εαυτό της.

Ίσως μια στιγμή πόνου. . .

Κάτι νεκρό που μοιάζει ακόμα να 'ναι ζωντανό.

Ένα συναίσθημα που αιωρείται στο χρόνο. . .

σαν μια «επίπονη» φωτογραφία. . .

σαν ένα έντομο που έχει παγιδευτεί στο κεχριμπάρι.

Φτάνουμε.

Έχει πέσει εδώ και καιρό, αλλά δεν εξερράγη ποτέ.

Ήρθαν. . . την αφόπλισαν. . .

και την άφησαν εκεί. Κανείς δεν μπορεί να τη μετακινήσει.

Περίμενέ με εδώ, Κάρλος. Δε θα αργήσουμε.

Ποιοι είναι αυτοί απ' έξω;

Ο επιστάτης και δύο άντρες που τον βοηθούν.

Τι γίνεται έξω;

-Έφτασαν. -Ο Αγιάλα κι ο Ντομίνγκες;

Ο Αγιάλα είναι τραυματισμένος.

Έφεραν κι άλλο παιδί.

Λες και δεν έχουμε αρκετά.

Πάμε.

Είσαι καινούριο παιδί εδώ;

Θέλεις γλυκό ή λίγο ψωμί;

Εγώ είμαι ο Γκαλβές κι αυτός ο Όουλ. Δε μιλάει, μα κοιτάει.

Εγώ είμαι ο Κάρλος.

Δεν μπορώ να δεχτώ άλλο αγόρι.

Δεν μπορώ να τα¨ϊσω καν αυτά που έχουμε ήδη. . . Λυπάμαι.

Είναι ο γιος δικού μας που πέθανε στο μέτωπο.

-Το αγόρι δεν το γνωρίζει. -Δεν το ξέρει.

-Ο άντρας σου ήταν γενναίος. -Εγώ είμαι η θαρραλέα εδώ!

Ο Ρικάρντο ήταν όλο ιδέες που πέθανε κι άφησε εμένα μ' αυτές.

Θα έρθουν οι Εθνικιστές και τι θα βρουν εδώ;

Κομμουνιστές, που προσέχουν παιδιά κομμουνιστών.

Ας μην αναφέρω αυτό.

Αν αφήσετε το παιδί, πάρτε το χρυσό. Έχουν μείνει 10 ουγγιές.

Τουλάχιστον εσείς θα πάρετε όπλα. Ούτε ψωμί δεν παίρνω εγώ.

Δεν μπορούμε να το πάρουμε.

Πρέπει να περάσουμε από εχθρούς.

Το παιδί ή θα πεινάσει εδώ, ή θα πεθάνει εκεί.

Πάμε για μάθημα!

Κοίτα, ένα κωμικό βιβλίο.

Θες να το ανταλλάξουμε;

Κοίτα αυτό. Είναι αγαπημένο μου. . . Είναι απ' την Κίνα.

-Κοίτα κι αυτό. -Ο Όουλ το έφτιαξε μόνος του.

Το έφτιαξε από λάσπη. Έξι μήνες παιδευόταν.

-Αυτό είναι δικό μου! -Ήρθες για να μείνεις εδώ;

-Τότε τι θες εδώ; -Με έφερε ο δάσκαλός μου.

Με προσέχει, όταν λείπει ο πατέρας μου.

Τι ωραίο. Κανείς δεν έχει τέτοια εδώ.

Πάρε το βιβλίο αν θες. Πάρ' το. . . έλα!

Κοίτα, Κάρλος!

κ. Αγιάλα.

Ο δάσκαλός σου σε άφησε, ηλίθιε!

Μείνε μαζί του λίγο. Φαίνεται καλός.

Σίγουρα θα τα πάτε καλά.

Θα το φτιάξουμε.

«Ο Κόμης του Μόντε Κρίστο».

Ο Ένμοντ Νάντες έφυγε από τη φυλακή;

-Συνάντησε τον Άμποτ Φαρία; -Σκάβει τούνελ.

Έχουν μείνει μόνο 3 δάσκαλοι. Η κυρία είναι η Άλμα.

Διδάσκει μαθηματικά κι ανάγνωση.

Θυμάσαι την κυρία που πρωτο- είδες; Τη λένε Κάρμεν.

-Είναι φιλενάδα σου; -Είναι η διευθύντρια.

Γιατί μ' άφησαν εδώ; Γιατί δε με γύρισαν στον πατέρα μου;

Θα μείνεις μαζί μας για λίγο καιρό.

Μόνο για λίγο. . . Κάνε υπομονή.

Το σαπούνι σου είναι για ένα χρόνο.

Αν δεν προσέξεις, θα κάνεις αγγαρίες για δύο βδομάδες.

Μπορείς να παίξεις στην αυλή, αλλά ποτέ μέσα στο κτίριο.

Αυτό είναι το κρεβάτι σου, το νούμερο 1 2.

-Γιατί έχει άδεια κρεβάτια; -Πολλά παιδιά το σκάνε.

Είναι μια μέρα δρόμος ως την πόλη. Το βράδυ κάνει κρύο. . .

Αυτό είναι για το ντουλάπι σου.

Καταλαβαίνεις ότι δεν έχουμε σίδερα, δεν είναι φυλακή εδώ.

Είδες πού έβαλαν το νέο παιδί;

-Στο κρεβάτι του Σάντι. -Σώπασε!

Πιστεύουμε ότι αν και γκρινιά- ζεις πολύ, είσαι καλά εδώ.

Είσαι μακριά απ' τον πόλεμο, κρυμμένος. Σε προσέχουν καλά.

-Πού θα ήσουν καλύτερα; -Στη Γρανάδα.

-Γιατί να πας στην Γρανάδα; -Θα παντρευτούμε.

Θέλουμε να αγοράσουμε αγρόκτημα εκεί.

Τα κατάφερα μέχρι στιγμής καλά και μόνος μου.

Ναι, χωρίς γονείς.

Οι κομμουνιστές ήρθαν εδώ για το χρυσό.

-Με το χρυσό του σχολείου. . . -Γι' αυτό τρώνε τόσο καλά εδώ.

Αν δε με πίστεψες, τώρα θα με πιστέψεις.

Θα τα δοκιμάσω απόψε και θα σου πω τι έγινε.

Πολύ ωραία, μικρέ. Έχεις τσιγάρο;

Γεια.

Δε μ' αρέσουν αυτοί οι δύο.

Θα μείνω εδώ. . .

στο κέντρο της αυλής, και θα κοιτάω τον ουρανό.

Ονειρεύτηκα ότι θα φύγουμε από δω.

Προσευχήθηκα να πλουτίσω για να το αγοράσω και να το γκρεμίσω.

Είσαι πολύ περίπλοκος. . .

Δε θέλω να ξέρει κανείς ότι έμεινα εδώ 15 χρόνια.

Χαίρομαι που γύρισες.

Πάμε στο δωμάτιο. Κάνει κρύο.

Ποιος είσαι;

-Τι κάνεις; -Εγώ; Τίποτα.

-Τι στο καλό συμβαίνει; -Ο νέος ρίχνει το νερό μας.

Έλα.

Πρέπει να φέρεις άλλο απ' την κουζίνα.

-Δεν απαγορεύεται να πάω εκεί; -Δεν έχουν πιάσει κανέναν.

Κι αυτός που αναστενάζει;

Θα έρθεις, ναι ή όχι;

Ποιος είναι αυτός που αναστενάζει;

-Είσαι «κότα». -Δεν είμαι.

Είσαι τιποτένιος.

Θα πάω, μα θα έρθεις μαζί μου. Θα γεμίσουμε μια ο καθένας. . .

Αν φοβάσαι, όμως. . .

Λένε ότι την έχουν αφοπλίσει, αλλά δεν το πιστεύω.

Αν βάλεις το αφτί σου, θα την ακούσεις να χτυπάει.

Είναι η καρδιά της. Είναι ζωντανή. . .

Ξέρει ότι είμαστε εδώ.

Κρύψου!

Ορίστε.

Πάμε.

Τα λέμε έξω.

«Δεν έχουν πιάσει κανέναν.» Κάθαρμα. . .

Διάολε!

Γεια.

Ποιος είσαι; Εδώ μένεις;

Θα πεθάνουν πολλοί από σας.

Χάιμε!

Τι κάνεις εδώ;

Έξω, έξω λαχτάρες μου. Δε μας σέβεται κανείς.

Είναι κρίμα. . .

Είναι κρίμα να μην μπορείς να κρυφτείς.

Τα χείλη σου να γίνουν μάρτυρες στην αύρα της καρδιάς σου.

Κανείς δε θα πιστέψει τη φωτιά αν ο καπνός δε στείλει μηνύματα

Αυτός που νοιάζεται για το καλό δεν κρατά τα αισθήματά του.

Η θλίψη μου είναι μεγαλύτερη από μένα.

Κι αν συμβαίνει αυτό. . .

θα 'ναι πιο εύκολο. . .

θα 'ναι πιο εύκολο. . .

να με νικήσει. . . απ' το να την ορίσω εγώ.

Κάρλος, θα μου πεις ποιος ήταν μαζί σου χθες βράδυ;

Δε θα πει τίποτα.

Στο τέλος θα μιλήσει. Θα το δείτε. . .

Για τελευταία φορά, ποιος ήταν μαζί σου χθες;

Μόνος μου ήμουν.

Το παιδί δε θα μιλήσει.

Αν θέλουμε να μάθουμε με ποιον ήταν. . .

-Τι έχουμε για πρωινό; -Γάλα και ψωμί.

Πολύ ωραία. . . Μπορείτε να αρχίσετε.

Νομίζουν ότι ο Κάρλος μίλησε, αλλά δεν τους νοιάζει.

Πεινάνε απίστευτα. Κοίτα πώς τρώνε.

Ο πρώτος που θα σηκώσει το κεφάλι, είναι συνεργός του.

Μάρκος, Γκαλβές, Χάιμε και Όουλ ελάτε εδώ.

-Το ήξερα ότι δε θα μιλούσες. -Ο κ. Κασάρες με ξεγέλασε.

Δε φταις εσύ που τιμωρηθήκαμε.

-Ο κ. Κασάρες είναι πανέξυπνος. -Αυτό να λέγεται.

Για νεκρός, ζυγίζει πολύ.

Ο Χριστός είναι στην αυλή κι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είναι εδώ.

Τόσο άσχημα είναι τα πράγματα;

Αν η νέα Ισπανία είναι Καθολική κι αποστολική. . .

Δοκίμασέ το τώρα.

Στο είπα.

Ο Αγιάλα το είπε. Η Καταλωνία θα πέσει.

Μετά θα πέσει κι η Μαδρίτη.

ΜΙλάνε για ένα φάντασμα. Το άκουσες;

Μερικές φορές πιστεύω ότι εμείς είμαστε τα φαντάσματα.

-Απόψε μη χαθείς. -Να είσαι σίγουρος γι' αυτό.

-Τέλειο είναι! -Σου το χαρίζω.

Γιατί γελούν;

Ηλίθιοι.

Πήγαινε στη χώρα σου τώρα που μπορείς.

Ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει ακόμα.

Μπορεί να επέμβουν η Αγγλία ή η Γαλλία.

Ευσεβείς πόθοι. Είσαι σαν τον Ρικάρντο.

Δεν του μοιάζω.

Πριν είκοσι χρόνια, βρήκα το μέρος για μένα.

Εκεί έμεινα. Αυτό είναι όλο.

Κοίτα πώς πηδάει.

Πού είναι το νέο παιδί;

Εσύ είσαι «αυτός που αναπνέει»;

Ζεις εκεί κάτω;

Άκου. . .

Τι κάνεις; Κάλεσε τον Κασάρες! Ηλίθιε!

Πέτα τον!

Δεν ξέρει κολύμπι!

Εκεί, στα αριστερά σου!

Να 'τοι!

Πιάστε τον με προσοχή!

Τι συνέβη εδώ;

Τι σου είπα;

Κι εσύ;

Τι στο καλό κάνετε εδώ;

Ποιανού είναι αυτό;

Δικό μου είναι.

Αν σου συμβεί κάτι, εγώ θα βρω μπελά.

Φύγετε από δω!

Έξω!

Αν πεις λέξη γι' αυτό, θα σε κόψω στα δύο. Κατάλαβες;

Ορίστε.

Πέντε λεπτά είναι εδώ ο Κάρλος μας και έχει ήδη μπελάδες.

Διάβασες καθόλου τον «Κόμη Μοντεχρίστο»;

-Πιστεύετε στα φαντάσματα; -Δεν έχει τέτοια στο βιβλίο.

Νομίζω ότι είδα ένα εδώ.

Όπως ξέρεις, Κάρλος, είμαι άνθρωπος της επιστήμης.