Afterlife of the Party

‫توی سن‌دیگوی آفتابی دما 24 درجه‌ست

‫و همچنان اولین آهنگ ‫امروز «Blush»ـه از «کوپ»

‫یوهو!

‫تولدمه! تولدمه!

‫آره! برو بریم! برو بریم!

‫آره! یوهو!

‫یه مهمونی رقص بی‌مقدمه ‫با بهترین دوستم از اول ابتدایی!

‫چون تولدتـه!

‫آ... آ...

‫یالا. تکونش بده. بیارش پایین.

‫عاشق این آهنگم، ‫ولی خیلی گرسنه‌ام.

‫خیلی‌خب، به کمکت نیاز دارم

‫سوال. نظرت چیه؟ ‫دهۀ 20 سالگی زیبا؟ یا بحرانی؟

‫خب، الان شبیه یه چراغ شدی، پس...

‫- کلاه بهترش می‌کنه؟ ‫- نه

‫بی‌ادب!

‫- بیا ‫- ممنون

‫خیلی‌خب، واسه «پارتی خفن کـسی» ‫از دیسکو شروع می‌کنیم

‫که کل بعد از ظهر وقت گذاشتم ‫قسمت وی‌.آی.پی رو تزئین کردم

‫- یه فکر سمّی دارم ‫- گوش میدم

‫جای اینکه واسه تولدت بریم بیرون، ‫چطوره بمونیم خونه،

‫شلوار راحتی بپوشیم و ‫مثل همیشه پازل حل کنیم

‫و بازم نودل سفارش بدیم؟

‫نه، نه. خونه نمی‌مونیم. هفتۀ تولدمه.

‫باید 25 سالگیم رو شیک شروع کنم

‫چهار سال قبلیت رو هم شیک شروع کردی. ‫یه شب خونه موندن که نمی‌کشتت.

‫به علاوه، چند هفته‌ست پازل حل نکردیم. ‫یعنی، مونالیزا رو ببین.

‫لبخندش سر جاش نیست، ‫و این یه‌جورایی ناراحت کننده‌ست.

‫مهمونی تولدم رو نمی‌پیچونم. ‫رسمـه. دوستام چشم انتظارش هستن.

‫خب، بهترین دوستت ‫یه هفتۀ بزرگ در پیش داره

‫من اخیراً به جمع دستیاران مبتدی ‫یه گروه دانشمند که روی

‫دندون‌های فسیل کیسه‌داران مطالعه می‌کنن اضافه شدم

‫کاملاً نفهمیدم معنیش چیه، ولی تبریک!

‫من یکی از سه دستیار هستم، ‫پس زیاد هم چیز بزرگی...

‫نه، نه! خیلی هم چیز مهمی‌ـه. ‫باید جشن بگیریم.

‫چون حدس بزن؟ امشب شب جشن‌ـه!

‫خب. من میرم لباس عوض کنم. دوباره.

‫تو هم بهتره عوض کنی. ‫امشب خوش می‌گذره، قول میدم.

‫حدوداً یه ساعت دیگه راه می‌افتیم

‫دوست دارم، بهترین دوستم از شش سالگی!

‫باشه

‫راستی بهت گفتم چقدر جذاب به نظر میای؟

‫آره گمونم یه 19 باری گفتی. فهمیدم.

‫خوبه. هر بار هم از ته دل گفتم. ‫خیلی خوشگل شدی.

‫- این لباس خیلی بهت میاد ‫- ممنون. خب، امشب کیا میان؟

‫خب، «کیلا» میاد. «مدی» میاد

‫به اینجا نقل مکان می‌کنی؟

‫سلام

‫البته که داری نقل مکان می‌کنی اینجا. ‫نمی‌دونم چرا اینو گفتم.

‫سلام، ما همسایه‌تون هستیم

‫من کـَسی هستم، و اینم هم‌اتاقی ‫ساکت ولی خیلی باهوشم...

‫لیسا. لیسا هستم.

‫کل روز دور و بر استخون‌های دایناسور می‌پلکم

‫واسه همینه زیاد عادت ندارم با بقیه حرف بزنم

‫- صحیح ‫- توی موزۀ تاریخ طبیعت کار می‌کنه

‫عجب! آره، منم کل روز برای ‫بازی‌های ویدئویی آهنگ درست می‌کنم

‫پس منم زیاد با آدما برخوردی ندارم.

‫اوه

‫شرمنده، راستی من «مکس» هستم

‫معمولاً دست میدم، ولی اون وقت ‫قطعاً اینا از دستم می‌افتن

‫و به شدت این ظرف‌ها رو لازم دارم

‫- اوه! بذار من در رو برات باز کنم ‫- عالیه. خوب شد

‫خوبه

‫خیلی‌خب، ما باید بریم، ‫ولی به محله خوش اومدی، مکس.

‫- آره، ممنون. می‌بینم‌تون ‫- آره. آره

‫- اینطوری نگاهم نکن ‫- چطوری؟ کاری نمی‌کردم

‫- می‌خوای نقش همسریاب رو ایفا کنی؟ ‫- من که اینو نگفتم

‫ولی از اونجا که خودت اشاره کردی، ‫متوجه برق چشمت شدم

‫- برق زد؟ ‫- اوهوم!

‫نه، برق نزد

‫من... الان خیلی تمرکزم روی کارمه، ‫و نمی‌تونم حواس‌پرتی داشته باشم.

‫حتی به شکل همسایۀ جدیدمون و لهجۀ جذابش؟

‫من مثل تو نیستم

‫- باشه ‫- نه، نه!

‫فقط منظورم این بود که تو می‌تونی زندگی مجازی رو ‫هم در کنار زندگی واقعیت مدیریت کنی. من نمی‌تونم.

‫آره خب، من ترتیب‌دهندۀ مهمونی‌ام. ‫این شغل اجتماعی-مجازی‌ـه.

‫خب، من توی یه مسیری هستم

‫اگه توی این موقعیت دستیار مبتدی عالی باشم، ‫ترفیع می‌گیرم میشم محقق میدانی

‫و بعدش می‌تونم در کنار ‫دیرینه‌شناسی که اسطوره‌مـه کار کنم

‫می‌خوام به دوستم «فان» معرفیت کنم

‫مطمئن نیستم قبلاً باهمدیگه آشنا شده باشید

‫بذار ترتیب اینا رو بدم اول، باشه؟

‫آه...

‫«داون‌وارد ددی» رد داده. هر روز ‫با یه ژست جدید عکس پست می‌کنه.

‫- از ژست کلاغ در حال پروازش خوشم اومد ‫- خیلی‌خب، تشویقش نکن

‫چی؟ وایستا. فقط من نیستم. می‌بینی ‫چند نفر از باشگاه یوگاش خوششون اومده؟

‫می‌دونم. از همه شنیدم که ‫چقدر کلاس‌هاش محشرن

‫ما هم باید بریم

‫نه، همینطوری راحتم

‫وقتی کوچیکتر بودم اونقدری غیر مستقیم ازش ‫یوگا یاد گرفتم که تا آخر عمرم متعادل بمونم!

‫به‌نظرم اینکه توی فضای مجازی ‫فعالیت داره قشنگه

‫انگار سعی داره باهات ارتباط بگیره

‫آره، دوستش دارم، ولی اون ‫پدرمه، نه رفیقم

‫مشکلی با جدا بودن زندگی‌مون ندارم

‫باشه. ولی اگه فقط یه کامنت براش بذاری ‫احتمالاً روزش رو ساختی

‫باشه. یه لایک براش می‌زنم، ‫ولی کامنت بی کامنت.

‫- راضی شدی؟ ‫- اوهوم

‫خب این مثلاً 19اُمین ‫«پارتی خفن کـسی»ـت حساب میشه

‫و قراره بهترینش باشه!

‫سلام باب

‫شب بخیر، کـَسی

‫- ممنونم ‫- خوش اومدید خانما

‫اون شخص مورد علاقمه ‫خیلی دوستش دارم

‫کـَسی اومده!

‫- واو. چقدرم خوشگل شده ‫- سلام!

‫- تولدت مبارک، کـَسی! ‫- جونمی‌جون!

‫تولدت مبارک! از دیدنت خیلی خوشحالم

‫تولد من نیست، جرمی. تولد من نیست.

‫شما بهترین هستید!

‫آره!

‫به سلامتی!

‫کـَسی! بخور، بخور، بخور!

‫این آهنگ ماست

‫- کوپـه ‫- آره

‫- باید برقصیم! ‫- باشه

‫یالا! یالا!

‫آررره!

‫تکونش بده دختر! ‫بچرخون، بلرزون دختر!

‫زود باش لیسا! قِرش بده!

‫آره!

‫آره، کـَسی!

‫دارم پرواز می‌کنم!

‫مراقب باش! یه چیزیت میشه

‫- بخور! بخور! بخور! ‫- بیا! تولدتـه‌ ها!

‫بخورمش؟ بخورمش؟ بــاشه!

‫آرررره!

‫- بازم! بازم! یکی دیگه! ‫- آررره!

‫- خیلی حال داد! از دست شما! ‫- مدام داشتی شات مشروب می‌زدی

‫چون مدام اونا رو می‌دادید دستم!

‫تو دیوونه‌ای! ‫من که نمی‌تونم پا به پات بیام

‫خیلی‌خب رفقا، توقف بعدی ‫خونۀ «رادی»ـه

‫یه سرسره آبی اجاره کردم که از ‫سقف می‌رسه به استخرش!

‫بزنید بریم!

‫چی شده؟

‫داری می‌پیچونی، مگه نه؟

‫شرط می‌بندم اگه الان دزدکی ‫بریم خونه هیچکس نمی‌فهمه

‫من که می‌فهمم!

‫می‌دونی که این آدما افتضاحن، درسته؟

‫اونا فقط می‌خوان اوقات خوشی داشته باشن، ‫که دقیقاً تو هم باید همین کار رو بکنی!

‫- بجنب ‫- منم دلم می‌خواد اوقات خوشی داشته باشم

‫فقط می‌خوام این کار رو

‫با آدمایی بکنم که اگه اتفاقی ‫برام افتاد واقعاً براشون مهم باشه

‫یا ازم خوششون بیاد حتی اگه یه ‫سرسرۀ آبی خیلی خطرناک اجاره نکرده باشم

‫نگو که حسودیت شده

‫من به آدمایی که بیست و چهار ساعته روی ‫عکساشون فیلتر میذارن حسودی نمی‌کنم

‫نمی‌دونم! انگار به من که حسودیت شده!

‫- زود باش کـسی، بیا بریم! ‫- باشه، یه لحظه!

‫راستش، وقتی با اونایی آدم دیگه‌ای میشی

‫چی میشم؟

‫انگار اگه دیده نشی هیچ ارزشی نداری

‫خب حداقل دوست پیدا می‌کنم، ‫نه که پشت میزم قایم بشم.

‫چون به نظر من زندگی چیزایی ‫بیشتر از پارتی کردن داره

‫یا دونستن اسم تمام متصدی‌های بار توی شهر

‫بازم شروع شد! زندگی من ‫مهم نیست چون اجتماعی‌ـه

‫فقط چون جزو دوستای دانشمندت نیستم

‫معنیش این نیست که سخت کار نمی‌کنم

‫- من همچین حرفی نزدم! ‫- ولی منظورت همین بود!

‫دارم می‌بینم که هر وقت بهت میگم واسه یه رویداد

‫برنامه ریختم، فقط وانمود می‌کنی علاقه‌مندی

‫یا نظرات سر ضرب‌ـت که هیچوقت خونه نیستم

‫مثل خودت که وانمود نمی‌کنی ‫زندگی منو درک می‌کنی؟

‫بگو ببینم شغل من چیه؟

‫توی موزه کار می‌کنی

‫ولی اونجا چیکار می‌کنم؟

‫نمی‌دونم. این چیزا رو نمی‌فهمم.

‫و منم چیزای تو رو نمی‌فهمم.

‫عالیه

‫ما دیگه باهم وقت نمی‌گذرونیم

‫فقط دو تامون

‫سرمون شلوغه. فقط باید واسه ‫همدیگه وقت جور کنیم

‫نمی‌دونم، کـسی. به‌نظرم ‫دوستی نباید شبیه کار کردن باشه

‫فکر نکنم اینطور باشه، لیسا

‫ولی از حالت چهره‌ت می‌دونم ‫که همچین فکری می‌کنی

‫مشکلی نیست

‫منم نمی‌خوام از روی عادت ‫بهترین دوستای همدیگه باشیم

‫من شدم عادت؟

‫همین؟

‫قراره همچین چیزی بگی و بذاری بری؟

‫شاید وقتشه هردومون اعتراف کنیم که ‫واسه این دوستی دیگه زیادی بزرگ شدیم

‫کی آماده‌ست بریم خونۀ رابی؟

‫بریم. شرمنده رفقا.

‫آخ

‫لبخند مونالیزا سر جاش نیست

‫این از یکی

‫اینو بذارم اینجا

‫این درستش می‌کنه

‫وای نه

‫نه، نه، نه، نه

‫نه، نه، نه، نه

‫خیلی احمقم

‫خیلی احمقم

:تــرجــمــه « امـیـر سـتـارزاده و سـیـروس فـخـری و تــورج پـاکـاری » :.:.: H1tmaN & hitm@n & Stef@n :.:.:

‫آخ!

‫آخ!

‫سلام

‫ببخشید؟

‫ویدیومون وایرال شد؟ ‫

‫بالاخره بیدار شدی!

‫خوش اومدی ‫خوش اومدی

‫نه، نه، نگران نباش. ‫این تحقیقاتـه. وایرال نشده.