Blind Beast (盲獣)

ŚLEPA BESTIA

Produkcja: Kazumasa Nakano Na podstawie powieści Edogawa Rampo

Scenariusz Ishio Shirasaka Zdjęcia by Setsuo Kobayashi

Montaż Takeo Suda Światło Nagaharu Watanabe

W rolach głównych:

Eiji Funakoshi Mako Midori

Noriko Sengoku

Reżyseria Yasuzo Masumura

Nazywam się Aki Shima.

Byłam bardzo popularna jako modelka

Byłam również bardzo poruszona artystycznym zmysłem

pewnego fotografa, Mr. Yamana.

Bardzo chciałam pozwolić mu się sfotografować.

Wystawa wywołała niemałą sensację.

Pewnego ranka udałam się do galerii na spotkanie.

Przedyskutować nasz projekt.

O tak wczesnej godzinie, był tam tylko jeden zwiedzający.

Nie zwrócił najmniejszej uwagi na fotografie.

Klęczał przy pewnej autorskiej rzeźbie.

To było moje nagie studium.

Rzeźba została stworzona przez przyjaciela pana Yamana.

Jego zachowanie było bardzo dziwne.

To co się stało później, było dość nieoczekiwane.

Czułam, że moje ciało i rzeźba są w pewnym sensie jednym.

Czułam na sobie jego dłonie, kiedy pieścił posąg.

Czułam, jak przesuwa je po moim ciele.

a całym ciele czułam ciarki.

Wybiegłam z galerii....

Kilka dni później ponownie pracowałam dla Yamana.

Obudziłam się o 4.00 nad ranem

i pojechałam prosto do studia.

Yamana był bardzo wymagający i praca dla niego była trudna.

Byłam wykończona, ale musiałam jakoś wrócić do

mojego apartamentu w Tokio.

W domu wezwałam lokalnego masażystę, aby ulżył mojemu zmęczeniu.

Otwarte. Proszę wejść.

Jestem z Sakura Massage.

Nigdy wcześniej cię nie wysyłali.

To prawda.

Twój masażysta jest bardzo zajęty.

Przysłali mnie na zastępstwo. Czy to pani przeszkadza?

W sumie nie.

Przeprowadziłem się tu dopiero 3 dni temu. Proszę o wybaczenie.

Pospiesz się i zaczynaj.

Jeśli ci to nie przeszkadza.

Skup się na mięśniach. Lubię, gdy boli.

Jeśli mnie nie boli, nie odczuwam satysfakcji.

Czy tak?

Mocniej.

Twoje ciało jest dość sztywne.

Masaż jest dobry również dla młodszych kobiet.

Stymuluje krążenie, więc wygląda się lepiej.

To na pewno przydaje się w twojej branży.

Skąd wiesz, czym się zajmuje?

Jesteś Aki Shima. Znana z tych esencjonalnych zdjęć.

Jesteś bardzo znana wśród nas, masażystów.

Bardzo doceniam swoją pracę.

Mogę rozmawiać ze sławnymi ludźmi, jak ty.

Poza tym, mogę cię dotykać.

Nie jestem sławna.

Jesteś bardzo piękna.

Pochlebia mi to. Nie jestem jednak ładna.

Dla niewidomego twarz nie ma takiego znaczenia.

To twoje ciało i powab twojej skóry.

Jesteś naprawdę wyjątkowa.

Przestań!

Przepraszam najmocniej.

Niewidomy ma oczy na swoich opuszkach.

Znam twoje ciało lepiej, niż ktoś, kto widzi.

Od stóp do głów.

To uczucie, kiedy ślepy wodził po mnie palcami,

było identyczne jak wtedy, gdy tamten człowiek pieścił rzeźbę.

Czy to może być on? Może zimne tworzywo mu nie wystarczało?

Ta myśl bardzo mnie zdenerwowała.

Powiedziałam NIE! Nie rozumiesz?

Bardzo przepraszam.

Wystarczy. Odejdź.

Dopiero co zacząłem.

Trudno. Jestem bardzo zmęczona i nie czuje się dobrze.

Tak czy siak, zapłacę ci. 700 jenów, tak?

Co robisz??

To byłeś Ty! Wiedziałam!

-Dobra robota. -Mój płaszcz.

W końcu się obudziłaś...

Ty?

Gdzie jesteś? Gdzie?

Tutaj.

Gdzie ja jestem? Co to za miejsce?

To moje studio.

Twoje studio?

Wygląda jak fabryka.

Kim jesteś?

Jestem amatorem-rzeźbiarzem.

Rzeźbiarzem?

Jestem niewidomy.

Od urodzenia. Zniszczone nerwy wzrokowe.

Jestem całkowicie niewidomy.

Bycie ślepym jest... Poniżające.

Ze słuchania ludzi i czytania Braillem,

mogę sobie wyobrazić większość piękna świata.

Światło słoneczne, kolor chmur,

niesamowite krajobrazy i piękno sztuki.

Teatr, filmy, nawet telewizję.

Tak naprawdę jednak niczego nie mogę zobaczyć.

Nienawidzę za to swoich rodziców.

Ale to niczego nie zmieni.

Wszystko, co istnieje dla niewidomego

to dźwięki, zapachy, smak i dotyk.

Dźwięki są jak wiatr, nie satysfakcjonują mnie.

Zapachy są bezużyteczne.

Nasze nosy nie są tak wyczulone jak nosy psów.

Jedzenie tak naprawdę wypełnia tylko brzuch.

Odkryłem jednak dotyk.

To jedyny sposób na rozbawienie. Nasza jedyna przyjemność.

Dotyk, jedyny zmysł wart dla mnie wszystkiego.

Dotykam wszystkiego, czego tylko mogę.

Lubię to uczucie. Szczególnie dotykanie zwierząt.

Są takie ciepłe i miękkie.

Miałem dużo kotów i psów.

Jeździłem na farmy, żeby bawić się z owcami i końmi.

Ale żadne zwierze nie może równać się z ludzkim ciałem.

Szczególnie z ciałem kobiety.

Po skończeniu szkoły, ukończyłem kurs masażu.

Każdego wieczora chodziłem do spa, hoteli i apartamentów.

Ale nie dla pieniędzy. Chciałem czuć skórę kobiety.

Tak jak twarze, każda skóra jest inna.

Każda ma swój specyficzny kształt i dotyk.

Tyle kobiet... Stałem się obsesyjny.

W tym czasie sprzedałem trochę ziemi, która dostałem od swojego ojca.

I zbiłem na tym fortunę.

Ale ślepy jak ja nie może znaleźć żadnej radości w pieniądzach.

Kupiłem więc ten magazyn i zacząłem rzeźbić.

Przypominałem sobie te wszystkie kobiety,

Odtwarzałem je wszystkie z pamięci.

Teraz mogę mieć je wszystkie na zawsze.

Sześć lat zajęło mi zbudowanie tego studio.

Zużyłem wszystkie zasoby.

Kiedy skończyłem, byłem bardzo szczęśliwy.

Teraz spędzam tu cały mój czas.

Dni i noce, tutaj, w ciemności.

Zabawiam się, pieszcząc ich ciała.

Uważaj.

Włączę światło.

Oto moje studio.

Co o nim myślisz?

Jesteś szalony.

Szybko się nim znudziłem.

Prawdziwe ciało nie jest takie samo jak te.

Miękkie ciało jest cudowne.

W końcu zrozumiałem, że to jest to, czego potrzebuję,

Usłyszałem mówiących o tobie uczniów.

Co mówili?

Byli oszołomieni twoimi zdjęciami i rzeźbą.

Poszedłem więc na wystawę i położyłem swoje ręce na rzeźbie.

Zarejestrowałem się w agencji masażu i w końcu dostałem zlecenie od ciebie.

Ci chłopcy mieli rację.

Twoje ciało jest najcudowniejsze z tych, z którymi miałem do czynienia.

Twój kształt, tekstura skóry są takie, o jakich marzyłem.

Odsuń się!

Nie martw się. Nigdy bym cię nie skrzywdził.

Co masz zamiar zrobić?

Zastaniesz tu na trochę i będziesz modelką dla mojej rzeźby.

Więc mnie porwałeś?

Nie miałem wyboru. Inaczej nigdy byś się na to nie zgodziła.

Zgodzisz się być moją modelką?

NIGDY! Za nic na świecie.

Zapłacę ci sowicie.

Nie chce żadnych pieniędzy.

Jeśli się zgodzisz, stworzę nowy rodzaj sztuki.

Na świecie jest ich teraz sporo.

Sztuka ciesząca oko, ucho i umysł.

Dlaczego dotykanie nie mogłoby być jedną z nich?

To nie mój problem.

Każdego dnia używamy dotyku.

Dotykamy kół, waz, biurek i krzeseł.

Ubrań i futer.

Sztuka to dużo więcej niż kolor i dźwięk.Co więc z dotykiem?

Co z nim?

Chce stworzyć sztukę dotyku.

Gdzie tylko niewidomy będzie mógł ją docenić.

Nowa forma sztuki, stworzona przez i dla niewidomych.

To jest moja misja.

Błagam cię, proszę, bądź moją modelką.

Nigdy w życiu!

Dalej, uderz mnie, pobij.

Będę twoim niewolnikiem. Możesz zrobić mi, co zechcesz.

Pozwól mi jedynie się dotykać.

Pomóż stworzyć mi zupełnie nową jakość w sztuce.

Tracisz czas.

Dlaczego?

Rozebrałaś się dla fotografa!

Więc dlaczego nie dla mnie?

To oczywiste. Pan Yamana jest wielkim artystą.

Przedstawił mnie jako Nową Kobietę naszych Czasów.

Dlatego dla niego pozowałam.

Ale ja też tworze sztukę.

To śmieci, a ty jesteś szalony! Chcesz mnie po prostu obmacać.

- Dlaczego tak mówisz? - Powiedziałam nie.

W takim wypadku...

Nie zrezygnuję jednak. Będę czekał, nieważne jak długo.