Esimesed 200 rida.
Υποτιτλισμός: The_ M1ЯR0R ┌∩┐(◣_◢)┌∩┐
Αινείτε αυτόν εν τυμπάνω και χορώ - Ψαλμός 150
Σύνορα Σοβιετικής Ένωσης και Κίνας. Έτος 1973.
ΜΑΘΕ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΣΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
Μάλλον ο Θεός είχε άλλα σχέδια για 'σένα.
Σου έψησα ψωμί.
Ήσουν φυσιολογικός πριν τον στρατό.
Και τώρα... Μακριά μαλλιά, δυτική μουσική και αυτές οι κοκορομαχίες σου.
Κουνγκ φου!
Είναι απαγορευμένο.
Ό,τι είναι κουλ είναι απαγορευμένο στη Σοβιετική Ένωση.
Πάντα ήσουν εγωιστής.
Κάποτε υπήρχαν καλοί δάσκαλοι.
Όλοι αυτοί οι δάσκαλοί σου είναι χρόνια στη φυλακή.
Κι αν συνεχίσεις έτσι, θα καταλήξεις σαν αυτούς.
Στη φυλακή.
Ο Θεός έχει άλλα σχέδια για μένα.
Κρύψε τα μαλλιά σου, κλόουν.
Και τον σταυρό σου. Δε θέλω να μπω φυλακή εξαιτίας σου.
Σοβιετική Ένωση...
Μα γιατί, γιατί, γιατί, γιατί το φανάρι άναψε πρασίνως;
Γιατί, γιατί, γιατί είναι στη ζωή ερωτευμένο
Μόλις χάραξε, με την ταχύτητα του φωτός άναψε για καλό
Για να ενώσει τη δική σου και τη δική μου μοίρα...
Κι όλοι τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι αυτό τους φωτίζει
Κι όλοι τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι αυτό τους φωτίζει
Έτρεχα κι εγώ μες στο πλήθος, όπως όλοι οι άλλοι
Ο δρόμος είναι ανοιχτός, τρέχω πάντα προς εσένα
Πάντα βιάζομαι
Έτρεχα, φοβούμενος μη δε σε συναντήσω
Ήθελα τόσο πολύ να δω το πρόσωπό σου
Το πρόσωπό σου
Μα γιατί, γιατί, γιατί το φανάρι άναψε πρασίνως;
Γιατί, γιατί, γιατί είναι στη ζωή ερωτευμένο
Μόλις χάραξε, με την ταχύτητα του φωτός άναψε για καλό
Για να ενώσει τη δική σου και τη δική μου μοίρα
Κι όλοι τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι αυτό τους φωτίζει
Από εδώ και πέρα άσχετοι υπότιτλοι ----------------------------------
Κε πρόεδρε, προσπάθησα να τον σταματήσω…
Μην ανησυχείτε. Κλείστε την πόρτα. Ευχαριστώ.
Αμέσως.
-Θα μου εξηγήσεις τι σημαίνει αυτό; -Εσύ τι πιστεύεις;
Πας να με στραγγαλίσεις.
Ενρίκο, τι σκληρή λέξη! Κάνω απλώς τη δουλειά μου.
Η δουλειά σου είναι να στηρίζεις τα εργοστάσια.
Και η δική σου να λειτουργούν.
Ακόμα κι αν η σουρλουλού σου έχει πια αντίπαλό της μία τραλαλού.
Όταν έχεις αντίπαλο, τα πράγματα είναι δύσκολα.
Αν είναι έτσι, τότε γιατί ζητάς πίσω τα λεφτά;
Ξέρεις πως δεν τα έχω!
Μα δεν πρέπει να προστατεύσω τις οικονομίες των μετόχων;
Δεν είσαι συνεπής και πρέπει να πάρω πίσω τα χρήματα.
Το ξέρεις πολύ καλά.
Το Συμβούλιο σού έδωσε το δάνειο επειδή με ανάγκασες να τους πιέσω.
Για την Pontian και τους εργαζόμενούς της,
που, σου θυμίζω, ξαναδούλεψαν το 1946
και θα συνεχίσουν να δουλεύουν. Μην ανησυχείς.
Ενρίκο, πώς κάνεις έτσι;
Αντίο! Θα δεις πόσο σ' αγαπούν οι άλλες τράπεζες…
-Δεσποινίς. -Ναι, κύριε πρόεδρε.
Πάρτε τον κο Γκαλβάνι στη Λαϊκή Τράπεζα.
-Καλημέρα, κύριε. -Καλημέρα.
Λοιπόν, κύριε, πώς πήγε;
Οι τράπεζες είναι συνεννοημένες.
Ο Μπατάλια ήξερε για την πτώση των πωλήσεων.
Το ίδιο και η Λαϊκή Τράπεζα.
Κάποιος από τους δικούς μας μιλάει πολύ.
-Όχι! Τι 'ναι αυτά που λέτε; -Μα, φυσικά!
-Καλημέρα, κύριε. -Καλημέρα.
-Καλημέρα. -Ταντίνι.
-Καλημέρα, κύριε. -Καπέκι, τι κάνει η γυναίκα σου;
Κάπως καλύτερα, ευχαριστώ. Φαίνεται πως βοηθούν τα φάρμακα.
-Χαίρομαι. Καλή σου μέρα. -Ευχαριστώ.
-Ρώτα τον. -Κύριε;
-Δεν έχετε να μου πείτε τίποτε; -Τι θες να σου πω, Πατσίνι;
Αν αληθεύουν οι φήμες.
Δεν άκουσα καμία φήμη. Στο Σωματείο τι ακούσατε;
Το εργοστάσιο γέμισε μηχανές. Ο ανταγωνισμός μας πνίγει.
Είναι φυσικό να μιλάμε για κρίση. Ανησυχούμε.
Όλοι μιλάνε για κρίση! Συνεχώς μιλάνε για κρίση!
Κι όμως, η Ιταλία πάει μπροστά.
Ακόμα κι αν αυτό ενοχλεί εσάς, τους κομμουνιστές.
Όλα θα πάνε καλά, Πατσίνι.
Πρέπει απλώς να βρούμε πώς θα πουλήσουμε τις μηχανές.
Θέλω να κάνω τα μαλλιά μου σαν της Χέπμπορν.
Λένε πως γυρίζει ταινία με τον Γκρέγκορι Πεκ.
-Θεέ μου. -"Ένα σύγχρονο παραμύθι.
Οι πρωταγωνιστές ερωτεύονται στους δρόμους της Ρώμης
πάνω σ' ένα αμαξάκι που μεταμορφώνεται σε άμαξα της Σταχτοπούτας".
Τι τυχερή!
-Καλημέρα, κυρίες μου. Μη σηκώνεστε! -Καλημέρα.
Επιτέλους, βλέπω χαρούμενα πρόσωπα.
-Λέγατε κάποιο ανέκδοτο; -Όχι, κύριε.
Η Βάντα ονειρεύεται να γίνει η Όντρι Χέπμπορν.
-Γυρίζουν ταινία στη Ρώμη. Κοιτάξτε. -Διακοπές στη Ρώμη.
"Ένα σύγχρονο παραμύθι…
που μεταμορφώνεται στην άμαξα της Σταχτοπούτας".
ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ
Κυρίες μου! Το διάλειμμα τελείωσε εδώ και ώρα.
-Ναι, πάμε. -Ας δουλέψουμε.
Σούζο, έλα στο γραφείο μου. Να έρθει και ο Ταντίνι.
-Φέρε και τα σύνεργά σου. -Εντάξει.
Ορίστε. Η Όντρι Χέπμπορν και ο Γκρέγκορι Πεκ.
-Πώς σας φαίνεται; -Να το.
Σε κάνει να ονειρεύεσαι.
Δύο σταρ ερωτεύονται στην Ιταλία, ανάμεσα σε μνημεία και σε μια σουρλουλού.
-Είναι καταπληκτική ιδέα. -Ναι.
Σίγουρα. Αν καταφέρουμε να πείσουμε τον σκηνοθέτη.
Ακριβώς.
Κα Τερλίτσι, θέλω τα δρομολόγια τρένων για Ρώμη.
-Ναι, κύριε. -Ευχαριστώ.
Φύγε αμέσως και προσπάθησε να δεις τον σκηνοθέτη.
Εγώ, κύριε;
Εσύ και ο Ταντίνι είστε οι δημόσιες σχέσεις.
-Μήπως να πάει ο Ταντίνι; -Ταντίνι, μιλάς Αγγλικά;
-Όχι. -Βλέπεις;
Πρέπει να φύγεις αμέσως. Θα σου δώσω και χρήματα.
-Κύριε, δεν νομίζω πως είμαι… -Άσε τα "κύριε".
Ρώμη, ταινία, σουρλουλού στην ταινία. Πήγαινε, λοιπόν!
ΤΣΙΝΕΤΣΙΤΑ
Κάποιος μεγάλης ηλικίας;
-Ωραία. -Ευχαριστώ.
Χρειαζόμαστε 20 ιππείς!
ΤΣΙΝΕΤΣΙΤΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ
-Τζακ! -Τι κάνεις; Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Με συγχωρείτε… -Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Μήπως…
Βιάσου!
Με συγχωρείτε.
-Πρέπει να μιλήσω με τον σκηνοθέτη. -Έχετε ραντεβού;
-Όχι, αλλά… -Ο κύριος Γουάιλερ ψάχνει τοποθεσίες.
Γενικά, δεν έχει χρόνο.
-Σας παρακαλώ. -Μα…
Πρέπει να μιλήσω στον σκηνοθέτη…
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Τι τρόπος!
-Συγγνώμη. -Μα, γιατί;
Θα το κάνω μόνη μου.
Παρακαλώ. Με λένε Πίτερ Πανέτα.
-Χάρηκα, κύριε Πανέτα. -Αυτός είναι ο Αμερικανός δημοσιογράφος.
Όχι…
Είστε ο Πίτερ Πανέτα που έγραψε το άρθρο για τις Διακοπές στη Ρώμη;
-Απίστευτο, αλλά ναι. Γιατί; -Γιατί το διάβασα.
Συνήθως, τα άρθρα γράφονται για να διαβάζονται.
Σήμερα θα πάρω συνέντευξη από τον σκηνοθέτη.
Ελπίζω εσείς και άλλοι σαν εσάς να τη διαβάσουν.
Συγγνώμη, κύριε Πανέτα, για ό,τι συνέβη.
Ονομάζομαι Σουζάνα Βανούτσι. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Και πρέπει οπωσδήποτε να μιλήσω στον σκηνοθέτη.
-Σας πειράζει να έρθω μαζί; -Κοιτάξτε, δεν γίνεται…
Τι θέλετε να πείτε στον σκηνοθέτη;
Ότι πρέπει να βάλει στην ταινία πολλές μηχανές σουρλουλού.
-Ενδιαφέρον. -Ναι.
Ναι, γιατί η σουρλουλού είναι μοντέρνα, ελαφριά, γρήγορη.
Ναι, συμφωνώ απολύτως.
-Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω. -Σας παρακαλώ, κύριε Πανέτα.
Ήρθα από την Ποντεντέρα για να του το πω.
Με συγχωρείτε, αλλά…
Η Ποντεντέρα δεν είναι κοντά στην Πίζα; Με το εργοστάσιο αεροπλάνων;
Όχι πια.
Οι γονείς μου δούλευαν εκεί, όμως μετά το βομβάρδισαν το μέρος.
Και σκοτώθηκαν.
Εγώ…
-Λυπάμαι. -Η Pontian, όμως, είναι ακόμα εκεί.
Κατασκευάζει τις σουρλουλού. Εκεί εργάζομαι.
Έτσι εξηγείται η εμμονή με τη σουρλουλού.
-Ναι. -Λοιπόν, ελάτε.
-Πού; -Έσπασε το τακούνι σας. Σωστά;
-Ναι. -Ελάτε. Θα το φτιάξουμε.
Παρακαλώ.
-Σιγά. -Ναι.
-Πρώτα αεροπλάνα και τώρα μηχανάκια; -Μηχανάκια;
Η σουρλουλού είναι εφεύρεση, καινοτομία. Ανέστησε την Ιταλία.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Πώς φτιάχτηκε η σουρλουλού από ένα κατεστραμμένο εργοστάσιο;
Δεν ήταν εύκολο.
Μετά τον βομβαρδισμό, συνέβη και κάτι ακόμα.
ΚΙΝΑ, 1944
Εμπρός, γρήγορα!
Το 33 και το 31.
-Μπάκο, κατέβα κάτω! -Ανοίξτε!
Πουτσίνι Τζιοβάνι και Πατρίτσιο, κατεβείτε!
Ανοίξτε την πόρτα!
Βάνι και Παλαντίνι, κατεβείτε!
Κύριε, στέλνουν τους εργάτες στη Γερμανία.
Ενρίκο, πού πας;
-Κύριε… -Ενρίκο, είναι μάταιο!
-Τι πας να κάνεις; -Ενρίκο!
Κάντε στην άκρη!
-Σας είπα στο πίσω! -Αυτοί πάνε στο μπροστινό.
Κάντε στην άκρη, είπα!
Τι κάνετε; Πρόκειται για στρατιωτική επιχείρηση. Φύγετε!
Οι εργάτες μου δεν θα πάνε στη Γερμανία.
Φερθείτε λογικά.
Επιστρέψτε στους φίλους σας και μην ανακατεύεστε. Δεν σας αφορά.
Φύγετε από εδώ!
Είναι διαταγή.
Φύγετε!
Είπα φύγετε!
Υπολοχαγέ!
No comments yet. Be the first to leave one.