Born of Hope

Şağ eru til margar sagnir í sögu okkar heims.

Flestar eru tındar,

foknar burt í vindi tímans,

handan minningu manna.

en şessi saga

okkar saga

ætti ekki ağ gleymast.

Pabbi!

Maia!

Hlauptu! Maia hlauptu. Maia hlauptu!

Viğ komum frá hafinu,

Şağ rennur gegnum forndægur okkar,

gegnum öll árin til şessa dags

niğar gegnum líf okkar

eins og ættlegg konunga

Iğandi fljót

af minningum og sorgum

einn vatnsdropi

af blóği

og síğan annar

getur orğiğ ağ bylgju

ağ fljóti,

rísandi straumi

óstöğvandi

sem meğ tímanum

brıtur niğur alla mótstöğu

til ağ renna frjáls aftur

á ferğ mót forlögum sínum

dreggjar hinna trúu

Dúndanir

menn vestursins

voru dreifğir og fáir

og umsetnir mörgum hættum

Şví myrkradróttinn Sauron

hafği ekki gleymt şví liğna

og af öllu fólki Miğgarğs

hatağist hann ekki viğ neinn

eğa óttağist meir

en Dúndani

Hann sáği vilja sínum í huga şjóna sinna

og gegnum árin löng

sóttist hann eftir ağ vita hvort erfingjar Ísildurs lifğu enn

svo hann gæti eytt şeim

og sá síğasti af hans mestu óvinum

yrği allur

ağ eilífu

Fljót! Fljót!

Dírael!

Ívoren! Gilrún! fariğ!

Ég vil ekki missa ykkur öll í dag.

Araşorn!

Hafğu şakkir mínar herra minn,

og hverja şá şjónustu sem ég eğa fjölskylda mín getur veitt şér og şínum

Viğ eigum şér líf okkar ağ launa

Eins og ég ykkur. Şakka şér frú.

Şağ er velkomiğ herra minn

viğ getum ekki veriğ hér, Hvert var ykkar ferğ heitiğ?

Ég veit ekki, herra minn.

Orkar brenndu şorpiğ okkar og drápu fólkiğ.

Şeir sem ekki voru drepnir, dreifğust, ég veit ekki hvert

Dorlad, sonur minn.

Drepinn er hann varği okkur

Viğ vildum ekki skilja lík hans eftir fyrir hryllingsleiki orka.

Sonur şinn mun fá öruggan legstağ, frú

Şiğ komiğ meğ okkur

Araşorn!

Araşorn?

Şekkirğu hann fağir minn?

Já

Eğa gerği şegar ég var ağeins barn.

Ef hann er sá sami mağur

er hann sonur vinar míns og ættingja

Höfğingja okkar, herra Arador

erfingi Ísildurs

Hvağ er ağ?

Şeir virğast vera á eftir ránsfeng

En şessir eru bara pjátur

Şağ er skrıtiğ

Orkar ağ leita ağ gulli og gimsteinum í óbyggğum?

Í hvağa tilgangi?

Şú líkist honum æ meir.

er şağ sem hann hefği viljağ?

Hann hefği reiğst mér fyrir ağ láta şig taka sæti hans.

"Villulönd eru enginn stağur fyrir dóttur mína!"

En ég er samt feginn ağ ég şjálfaği şig.

Şağ er ég líka

Herra Araşorn

Şeir færa engar fréttir til şess sem stjórnar şeim

Vel gert Halbaron.

Nú verğum viğ ağ koma şessum şrem í öruggt skjól.

Förum viğ til Taurdals, şorpsins okkar, herra?

Dírael.

Kona mín, Ívoren. Og dóttir mín...

Gilrún.

Og ég er Araşorn.

sonur Aradors

Ağ sjálfsögğu

Nei nei, ekki hneigja ykkur

Şegar şiğ komiğ til föğur míns,

getiğ şiğ heilsağ honum şannig

En núna

Verğum viğ ağ hafa hrağan á

Afbrığissamt hjarta finnur ekki stağ fyrir sanna ağdáun

Şó şağ stæği rétt bak viğ şağ.

Hvağ ætti ég ağ vera afbrığissöm út í?

Ég sá augnaráğiğ á milli şeirra.

alveg eins og şú

Augun koma upp um şig

Şağ hefur hvort eğ er ekkert meğ mig ağ gera

Ekki şağ?

Nei!

Ekki heldur meğ şig, Dírhaborn.

Şannig ağ Araşorn og rekkar hans leiddu hina syrgjandi fjölskyldu norğur,

framhjá stóru fljótunum

og gegnum hina miklu skóga í Rudaur

Land sem enn naut fráneygrar varğgæslu Dúndana

og færği şau til föğur síns, Aradors,

í falinni byggğ í Taurdal

Komdu, gamli vinur og ættingi

Viğ skulum veita syni şínum şann friğ og heiğur sem hann hefur áunniğ sér

Şví ég sé missi şinn sem minn eigin,

og şína sorg sem mína.

Şağ verğur şví miğur enginn langur svefn í fornum steinhöllum

fyrir son af húsi Anaraths

En ég mun ekki sjá bein şín vanhelguğ, Dorlad,

şegar şjóna hins illa reyna aftur

ağ hrekja Dúndana lengra í útlegğ!

Farğu heill!

Ég kom til ağ biğja şig fyrirgefningar.

Lengi hafği ég haldiğ hug şinn til Araşorns

ağeins sveimhuga ağdáun

og meğ tímanum myndir şú snúa frá şeim

og líta loks í kringum şig

Ég skildi ekki

fyrr en í gærkvöld

Árum saman hef ég veriğ viğ hliğ hans,

samt er sem haf milli okkar

sem ağeins bálköstur ókunnugs manns gat lıst upp

Ég get ekki keppt viğ slíka fegurğ og slíka sorg

El, hvağa mağur sem er myndi telja şağ heiğur ağ kalla şig sína

Ég myndi ağeins baka honum sorg.

Viğ fundum şessa eftir árásina í gær

Şağ er skrıtiğ hvernig svo smáir hlutir

geta varpağ svo dökkum skugga

og breytingum í líf okkar.

Nú hafği Arador margt ağ íhuga

Fréttir af leifturárásum orka á önnur şorp komu honum til eyrna

Friğsælar byggğir, langt frá allri hjálp,

voru líka í hættu,

Taurdalur fylltist şegar margir Dúndanir flığu heimili sín

og sóttu í öryggi fjöldans

Şví leiddi Arador sína hugdjörfu rekka

til ağ losa landiğ undan óværunni

sem hafği hrakiğ fólk hans burt.

Şó yrği traustasti mağur hans,

ekki honum viğ hliğ.

Hvernig er uppskeran, frú mín?

Gríğarleg, herra minn

Ég hafği vænst svolítils meira fyrir ferğir mínar

Ertu ağ fara?

Fağir minn hefur faliğ mér ağ finna út ætlun óvinarins

í köldum fjöllunum í austri.

Aleinum?

Já.

Hættuleg sendiför herra minn.

Mikiğ rétt

Áğur fyrr hefği slík hætta ekki hreyft viğ mér

og hver taug í líkama mér hefği meğ ánægju ferğast til enda heimsins

í şjónustu okkar fólks

En núna?

Núna verğur hluti af mér eftir hér

Og şağ er hjarta mitt.

Herra minn

Ég biğ forláts frú, ég vildi ekki valda şér angist

Ég mun skima í austur

og bíğa öruggrar heimkomu şinnar.

Frú mín.

Meğ gleği í hjarta

ferğağist Araşorn langt útfyrir

hinar föllnu borgir Arnor

Meğan Araşorn fetaği sína fáförnu leiğ um köld fjöllin

beiğ Gilrún heimkomu hans

um dvínandi sumariğ í vestri

og flakkaği stundum djúpt inn í skóginn,

til ağ sjá er hann kæmi aftur

Gilrún!

_

Hví gerir hún şetta?

Şú veist eftir hverjum hún bíğur

Hún er of ung.

En ekki án vits

Hjarta mitt spáir ağ Araşorn mun bera

hring Barahírs fyrr en ætlağ var

Og şó svo sé,

held ég ekki ağ hann muni leiğa Dúndani lengi,

eftir ağ hann er settur á hönd hans

Şá skaltu ekki standa í vegi şeirra, Dírael!

Şví ef şessi tvo giftast fljótlega,

şá mun kannski enn fæğast von fyrir fólkiğ okkar.

Şví ef şağ verğur ekki