Call the Midwife

Het religieuze leven

is geen leven waarvoor ik had kunnen kiezen.

Verplegen betekent betrokken zijn in de maatschappij.

Om je leven te verweven met de lotgevallen van vreemden.

Het gaat over de wereld en het vlees en wat sommigen de duivel noemen.

Om daarin het balans te vinden met het scheiden van het gevoel

en de stilte, het gesloten bestaan van de geest

zou compleet boven mij verstand zijn gegaan.

Maar anderen vonden daar geluk in

en besloten dat leven te leiden,

ondersteund en geïnspireerd door hen die de roeping voor hen gehoord hadden.

Goedemorgen, zuster.

Heb je goed geslapen?

Hoe kan ik verfrist wakker worden als die schimmeldrankjes

en andere giffen, mijn hersenen binnendringen en mijn dromen verontreinigen?

Het is de koorts die je nachtmerries veroorzaken, zuster.

De antibiotica bestrijdt de infectie die in je urine opgedoken is.

Ik irriteer me mateloos aan dat orgaan.

Het is niet veel beter dan een varkensblaas,

opgeblazen en klaar gebruikt te worden als een voetbal.

Ik zal je temperatuur even opnemen en neem een glas met gerstewater.

Zuster Winifred en zuster Franklin hebben op de wijkronde.

En zuster Gilbert en zuster Mary Cynthia,

ik wil geen getreuzel met huisbezoeken vandaag.

Jullie moeten er allebei 12 doen en het kliniekspreekuur vanmiddag.

Hoe laat komt zuster Evangelina aan?

Zuster Evangelina's schema is onbelangrijk.

Ze zal alleen maar lichte taken toegewezen krijgen.

Mijn hemel, jongeheer Turner. Jij schiet als rabarber de lucht in.

Soms heb ik 's nachts pijn.

Groeipijnen is zelfs een gedocumenteerd fenomeen.

Is dat zo?

Mijn moeder heeft me naar de apotheker gestuurd om insuline te halen.

Alweer genoeg om een slagschip te kelderen.

Ik spendeer de helft van mijn ronde aan diabetici en het wordt steeds erger.

Verwend worden ze, allemaal.

Geef me mijn rolodex, ik neem het over.

Ik ben er al tijden niet meer geweest.

Hoelang staan jullie hier al te lanterfanten?

Geen idee. Ik doe nieuwe banden op de fiets van zuster Evangelina.

En ik... keek of ze veilig waren.

Jammer dat je niet naar mijn wieldoppen keek, ze zijn verdwenen.

Alle vier. - Echt waar?

Echt waar.

Waarschijnlijk in dat zigeunerkamp op dat gebombardeerde terrein,

samen met de helft van het lood uit Poplar.

Ik zie je later, Fred.

Ik heb u nog nooit eerder gehad.

Mrs Roland? Aangenaam kennis te maken..

We verwachten stipt op het afgesproken tijdstip een zuster.

Ik kom geloof ik voor uw dochter...

Paulette Roland, Miss, 17 jaar, diabeet.

Onze ochtend was verschrikkelijk.

Moet je haar zien, ze is lijkbleek.

Ik weet zeker dat Paulette me alles kan vertellen, terwijl ik haar urine test.

Het staat op het dressoir. We zetten het daar altijd neer.

Meestal komt er één van de jongere zusters langs.

Het is belangrijk voor ze, Paulette staat als twee na jongste diabeet ooit bij hen te boek.

Ze was ziek vannacht. Haar suikerwaarde zullen wel uit de pan schieten.

Laten we gaan kijken wat de test zegt.

Een zeer geruststellende kleur blauw. Dat betekent dat er geen suiker in de urine zit.

Ik word altijd zeer nerveus als de zuster te laat komt.

Als ik mijn insuline niet op tijd krijg, duurt het soms de hele dag om bij te komen.

We hebben een plan dat ervoor zorgt dat je nooit meer te laat je insuline krijgt.

Ik ga je leren hoe je jezelf moet injecteren.

Dat wil ik niet.

Er is altijd een zuster langsgekomen om het te doen, sinds het vastgesteld is.

Dat is ons recht.

Paulette heeft recht op de beste zorg, Mrs Roland.

En in het geval van insuline injecties, betekent de beste zorg, dat ze het zelf doet.

En, jongedame, ben je fatsoenlijk gekleed onder die chique ochtendjas?

En vergeet niet, kalm, beleefd en probeer de feiten te verkrijgen.

Feiten? Dan hebben we geluk.

En trek geen voorbarige conclusies.

Vervloekte ketellappers.

Goedemorgen, meneer. - Volgens mij is het al middag.

O, ja, het is vijf over twaalf. - Ik ga zo lunchen.

Wat zoeken jullie?

We wilden alleen even praten.

We hebben het druk. Dus schiet op.

Brigadier...

Sorry dat we storen, maar we zijn opzoek naar gestolen auto onderdelen,

wieldoppen, emblemen, het soort dingen die kinderen soms stelen.

Niet de mijne.

Het is de schoolvakantie, dan zijn ze soms balorig.

De mijne niet.

Ze gaan niet naar school, dus hebben ze geen vakantie om balorig te kunnen zijn.

Ze werken.

Vraag het hem maar.

Breda.

Mijn kleinzoon.

Gefeliciteerd. Hoe oud is hij?

Drie dagen. - Is hij je eerste kind?

Ja. Ik heb hem John genoemd.

Ik heb een zwak voor pasgeborenen.

Ik heb zelf een kleintje, hij is nu bijna 18 maanden.

Als jullie met je werk klaar zijn, kunnen wij dan verdergaan?

Natuurlijk. Hou je kinderen wel in de gaten.

Dat doen we ook.

Hallo, Pats.

Wat vind je ervan? - Heb je dat zelf gedaan?

Jij bent verrassend zeg.

Zuster Winifred heeft het uiteindelijk gedaan.

Ze is een echte Picasso met posters maken.

Heb je er één om in de verpleegstershuis op te hangen?

Ik heb zelfs voor punaises gezorgd.

Ze zitten in de envelop, bij de kaartjes.

Ik zal er onvermoeibaar mee gaan leuren.

We moeten zorgen dat die padvinders naar de jamboree kunnen.

Norfolk is zo ver weg.

De treinreis al kost meer de meeste families betalen kunnen, en er zijn nog ander kosten.

Geen kind moet buitengesloten worden omdat ze geen geld hebben.

Jij geeft echt veel om die deugnieten, hé?

Ja, maar zeg het tegen niemand. - Je geheim is veilig bij mij.

Er is een baby in een kinderwagen met een geperforeerd oor dat geïnfecteerd is.

Ze moet nu naar binnen en naar de dokter toe. Leren die moeders het dan nooit?

Welkom terug, zuster Evangelina.

Zuster Evangelina. Hallo.

We hadden kunnen weten dat je hier meteen zou komen.

Er is kliniekspreekuur, waarom niet?

De speelhoek was even zonder toezicht en Susan stopte toen een legosteentje in haar neus.

Ik krijg het er niet uit. - Lego?

Vroeger waren dat bonen en Meccano schroeven.

Maar, ze gaan in ieder geval mee met de tijd.

Ik adviseer een koude kompres en knijpen met de vingers.

Dank je. Ik probeer het met Vaseline en een pincet.

Ze was bijna niet naar haar vriendinnen gegaan,

ze vond dat ik er pips uitzag. - Ik vind je er helemaal niet pips uitzien...

je ziet er prachtig uit.

Je ruikt zelfs lekker.

Wat is het?

Tabu, van Dana. De 'verboden geur.'

Zo verboden, dat ik het via de post moest bestellen.

Wat had je reclasseringswerker vanochtend te vertellen?

Ach, de standaard dingen: 'Ga zo door, jongeman, waren ze allemaal maar zoals jij.'

Hij gaat een sollicitatiegesprek voor me regelen...

leerling in een drukkerij, in Fleet Street.

Bijna waard om de jeugdgevangenis voor in te gaan.

Dat doe ik niet meer. Dat beloof ik je.

Kom mee, we hebben een uur voordat ze terugkomt.

Zegen ons, o Heer, en de gulle giften die wij van uw ontvingen.

Mogen wij immer dankbaar zijn en altijd bewust van mensen in nood.

Amen. - Amen.

Wat is dit?

Kwarktaart. Zuster Crane heeft het aangeraden.

Je hebt een zware operatie onder de gordel gehad,

je moet je spijsvertering niet belasten met dierlijk voedsel.

Kaas is dierlijk voedsel.

En dit is een quiche. Je weet hoe ik daar over denk.

Zal ik een blikje zalm openmaken? - Doe maar.

En, brigadier Noakes,

zijn er ontwikkelingen in de zaak van zuster Crane's wieldoppen?

Nog niet. We hebben navraag gedaan bij het kamp, maar niemand was echt behulpzaam.

Ik hoor berusting in je uitspraak.

Ze steunen elkaar door dik en dun. Maar ik heb wel een mooie baby gezien.

Drie dagen oud, zijn moeder ziet eruit alsof ze 14 is.

Zo'n tienermoeder denk ik.

Misschien moeten we bij ze langsgaan. Als het meisje zo jong is als Brigadier Noakes zegt,

heeft ze misschien onze hulp nodig.

Ik raad jullie aan om niet alleen te gaan.

Lenny. Waar denk je mee bezig te zijn?

Waar heb je die vandaan? - Gevonden.

Onder iemands auto, zeker. Pa maakt je af.

Nee, hoor, hij zal erom lachen. - Ja, maar luister naar me,

pa heeft een vreemd gevoel voor humor en diefstal is geen grapje, Len.

Geef hier.

Geef ze.

Renwedstrijd.

Als straatleiders van de Civil Defence Corps,

ben je verplicht om de indeling van de wijk uit je hoofd te weten.

Mocht er een nucleaire oorlog uitbreken,

zullen vele van de lokale oriëntatiepunten tot puin zijn gereduceerd.

Sorry dat ik zo laat ben, Mr Buckle.

En dat nog wel op mijn eerste dag.

Ik moest op een levering voor mijn winkel wachten; Naamlabels.

De middelbare school moeders zouden me lynchen als ze morgen niet in de winkel liggen.

Dat mag natuurlijk niet gebeuren, hé.

Gaan we veel lopen vanavond?

U heeft stevige schoenen aan, die zullen wel volstaan.

Ik heb Selsey Bill helemaal met ze afgelopen.

Ze hebben een zachte binnenzool.

Mr Cowan, als u Mrs Gee een topografische verkenningskaart wilt geven,

dan zou dat fijn zijn.

Is het goed dat ik hem op zijn kop hou? Dat vind ik gemakkelijker.

Als dat voor u werkt, dat is het belangrijkste.

'Efficiëntie' is ons lijfspreuk.

U heeft sterkere veters nodig voor die laarzen.

Misschien zelfs nylon, met een metalen uiteinde.

Ik moet Angela vandaag meenemen naar de praktijk.

Mrs Penny heeft net de verkeerde week uitgekozen om op vakantie te gaan.

Je vader moet met je naar de kapper gaan

tijdens zijn lunchpauze. - Hij heeft nooit een lunchpauze.

Vanaf nu wel. Je moeder staat erop.

Hallo, zuster.

We hebben een zestal patiënten met zweren waarvan het verband verschoond moet worden.

Patrick, je heb je weer gesneden tijdens het scheren.

Het is die nieuwe veiligscheermes.

Laat dat Mrs Gee zijn over die naamlabels.

Pap, ik wil lange broeken dragen, geen korte broeken.

Mam heeft korte broeken gekocht en die wil ik niet dragen.