Fitzcarraldo

De bos-Indianen noemen dit gebied Cayahuari Yacu. Dat betekent:

Het land waar God de schepping niet heeft afgemaakt.

Ze geloven dat Hij pas zal terugkeren als de mens is vertrokken.

Dan maakt Hij zijn werk af.

Schiet toch op.

Zoiets moet je in stijl doen. En we zijn toch al te laat.

Straks missen we Caruso! Kom nou.

Je hele gezicht zit onder de olie. Even schoonvegen.

Toe nou, Molly. -Dat is toch beter?

Kom nou toch. Allemachtig!

Fitz!

Champagne. De allerbeste.

We halen 't.

Mevrouw, meneer, u mag niet naar binnen. Het is een galavoorstelling.

We komen uit Iquitos, 1200 mijl van hier aan de Amazone.

Ik moest roeien, de motor was stuk. -Kijk naar z'n handen.

Ik heb twee dagen en nachten geroeid om Caruso te zien.

Maar u hebt geen kaartjes! -Hij moet 't zien.

Hij heeft er recht op. -Het spijt me werkelijk zeer.

Ik ga een operahuis bouwen dat Caruso komt openen. Het grootste in de jungle.

Laat ons binnen. -We nemen u in dienst. Laat ons er toch in.

Ik zou 't zelf ook graag zien.

Blijf tegen de muur staan en wees muisstil.

Hij wijst naar jou. -Ja, hè?

Alleen naar mij. Jij zag 't ook, hè? Hij wees naar me.

Fitzcarraldo? Hoe spel je dat?

Wat een aparte naam.

Ik heb een Ierse vader. Ik heet eigenlijk Fitzgerald.

Brian Sweeney Fitzgerald. -Dat kon geen Peruaan uitspreken.

Fitzgerald? Uit Iquitos? Toch niet de man van de spoorweg?

Jawel, dat ben ik.

De Trans-Andes-spoorweg, maar dat project is in de jungle gestrand.

Maar het was een moedig plan. Het idee blijft.

Momenteel probeer ik geld te verdienen als ijsfabrikant.

Al wat de mensen hier willen voor hun stapels geld...

...zijn de grote namen uit Europa.

Sarah Bernhardt, een actrice die niet eens kan zingen.

Maar over haar houten been raken ze niet uitgepraat.

Het ijs...

Die ijsfabriek, dat doe ik...

...vanwege mijn grote droom.

Een opera. Een groot operahuis in de jungle.

Dat gaat Fitzcarraldo bouwen en Caruso komt bij de opening zingen.

Alleen dromers kunnen bergen verzetten.

Manaus is al vijf jaar de rijkste stad van de wereld.

Een soort goudkoorts. Komt u maar.

Straks is deze opera alweer te klein.

De prijzen zijn hier vier keer zo hoog als in New York.

Die paleizen daar zijn gebouwd met Delftse tegels en Florentijns marmer.

In Iquitos straks ook.

Het is nu nog een smerig gat, maar de rubberhandel neemt met sprongen toe.

De rijken van Manaus, als ik 't zo mag zeggen...

...sturen hun vuile was naar Lissabon...

...omdat ze het water van de Amazone te smerig vinden.

Kom. -Daar zijn we weer.

Hebben jullie me gemist?

Wil je niet blijven?

Ik weet 't niet.

Het bevalt me hier niet.

Het valt best mee. Ik leid m'n meisjes op voor de beste families.

Veel beter dan ze de straat opsturen.

Ik heb niets tegen de meisjes.

Maar wel tegen die lui die denken dat voor geld alles te koop is.

En m'n ijsfabriek moet goed lopen om de opera te kunnen bouwen.

Een beetje meer aanzien zou je geen kwaad doen.

Dat heeft me al een faillissement opgeleverd.

Ik hoor thuis bij de rivier. En ik mag m'n publiek niet in de steek laten.

De kinderen? -Ja, dat is mijn publiek. En een zwijn.

Zo'n mooi volslank modderzwijn is verkikkerd op me.

Uiteraard.

Jij krijgt een ereplek in mijn operahuis. Een privé-loge met roodpluche leunstoel.

Het is een reactie tussen twee zouten.

Met ijs kun je zoveel doen, maar niemand ziet 't.

De kinderen vinden 't lekker. -Ja, ze eten ervan.

Stel je voor...

Ooit is er ijs aan boord van elk schip, in elk pakhuis.

Zet maar in.

Wat vindt u ervan? -Dat zal ik u zeggen.

In elk schoolboek staat hoe je ijs moet maken. Daar krijgt u nooit patent op.

Maar ik heb ervaring. En daar gaat 't om.

Wat heb je hier aan ijs? Om de rubber koel te houden?

Om gletsjers in de jungle te maken?

Dan zetten we uw Trans-Andes-trein op slee-ijzers...

...gooien de remmen los en adiós, daar glijdt ie het dal in.

Ach, kom. Trek 't u niet zo aan.

Hier, dit is voor u.

Speel een spelletje mee.

Dat zalige gevoel als je geld verliest.

Daar kan niks tegenop. Pure extase.

Deze kerk blijft dicht tot de stad z'n eigen operahuis heeft.

Ik wil dat operahuis.

Ik wil mijn operahuis!

Ik wil een operahuis!

Deze kerk blijft dicht tot deze stad een operahuis heeft!

Ik wil mijn operahuis!

Ik wil mijn operahuis!

Ik wil mijn operahuis!

Ik had u twee weken kunnen laten zitten.

Dank u. Twee dagen zijn meer dan genoeg.

Hier zit mijn Molly achter. -Ik zou 't niet weten.

Maar komt u. Ik zal u laten zien waarom ik u vandaag al in vrijheid stel.

Ze zijn er al twee dagen. Dag en nacht. Daar zwicht zelfs een paard voor.

Dat is niet zo moeilijk te regelen.

Allemaal tegelijk?

Don Aquilino, de Borja's en de rest? -Ik heb zo mijn trucjes.

Ik neem alle meisjes mee. Daar komen de rubberbaronnen als vliegen op af.

En ze zullen gegarandeerd genieten. -Geweldig. Ik neem m'n grammofoon mee.

Je bent hard aan een wasbeurt toe. Zo ga je hier niet weg.

Een stoombad voor meneer, met alles erop en eraan.

En breng hem dan naar mijn slaapkamer.

Wat doe je?

Help!

Molly, laat ze ophouden!

Iedereen wil geld van me. Het ziekenhuis, de brandweer...

...en nu komt u met uw opera.

Die verwoordt onze diepste gevoelens.

Onze diepste gevoelens?

Dat wordt veel te duur.

Kijk hier eens naar.

Kom hier.

Nog wat dichterbij.

Ziet u hoe snel ons geld opgaat? Dat moet u bekend voorkomen.

Een spoorweg slokt beslist grote hoeveelheden geld op.

Wat spannend om failliet te gaan.

Laten we teruggaan naar onze vrienden.

Zo vaak zie je je vrienden en rivalen niet met z'n allen bij elkaar.

Daarheen, Rosita. Breng champagne.

Mogen we even uw aandacht?

Kom dichterbij.

Ho maar. Zet hem eruit!

Dames en heren, maakt u zich geen zorgen.

Meneer is ongevaarlijk. Hij heeft een enerverende tijd achter de rug.

Mijn bedienden zullen u naar de keuken begeleiden.

De kok van mijn honden zal iets te eten voor u maken.

Dank u hartelijk, meneer. U was voortreffelijk.

Op uw hondenkok.

Op Verdi.

Op Rossini.

Op Caruso.

Op Fitzcarraldo, de veroveraar van het nutteloze. Gezondheid.

Zowaar als ik hier sta: op een dag haal ik de opera naar Iquitos.

Dan zal ik u krijgen.

Dan ben ik in de meerderheid. Dan ben ik sterker.

Dan heb ik meer rubber dan u. Dan speel ik u van het podium.

Meneer, de realiteit van uw wereld...

...is maar een slechte karikatuur van wat in de grote opera's te zien is.

Kom mee, Fitz.

Die man is geen partij. Hij is morsdood.

Madame, ik sta nog heel levendig op mijn benen.

U jaagt op groot wild, hè? -Hoe bedoelt u?

Weet u dat niet? Als u een olifant afschiet...

...blijft hij soms nog tien dagen staan voor hij omvalt. Goedenavond.

Kom, meisjes. Hierheen.

Alleen met rubber kan je rijk worden, niet met ijs.

Dan heb ik een grote stoomboot nodig.

Je moet honderden arbeiders hebben in een groot gebied. En veel land.

Er is nog wel wat over. Ze hebben niet alles ingepikt. Dat weet ik.

Hoe weet je dat? -Van Don Aquilino. Hij had 't erover.

Vergeet 't maar.

Ga 's met hem praten.

Mijn gebied begint hier, onderaan de Pongo.

En het loopt nog 120 kilometer stroomopwaarts.

En boven de Pongo? -Dat wil ik er graag bijtrekken.

Ik heb aan een weg over de bergen gedacht. Maar dat is onbegonnen werk.

En dan mis ik nog... -Een boot?

Heeft nooit iemand zich daar gewaagd?

Wilt u 't eens zien? We kunnen erheen klimmen.

Wat zegt hij? -We moeten stil zijn.

Anders worden we verzwolgen door de boze geesten van de stroomversnelling.

De Indianen noemen die watervallen Chirimagua: de toornige geesten.

Wie daarin valt, is er geweest.

Die naaktlopers zeggen ook: het water heeft geen haar om je aan vast te houden.

Is dit een rubberboom?

Inderdaad. Hevea Brasiliensis.

Ze noemen deze boom caoutchouc .

De boom die huilt. Die naaktlopers houden van bloemrijke taal.

Goud noemen ze 'zweet van de zon'. De bijen 'vaders van de honing'.

Het valt niet mee om ze discipline bij te brengen.

Hoeveel denkt u dat die stinkende bal weegt?

Zestig kilo. Ik neem aan dat u vertrouwd bent met de marktprijs.

Hoe lang duurt 't om zo'n bal te maken? -Voor drie man één week.

Ik heb momenteel 8500 mensen aan het werk.

Maar dat zouden er eigenlijk 10.000 moeten worden.

U bent een eigenaardige kerel. Maar ik mag u wel.

Hier, van de Pongo tot de monding van de Ucayali, loopt mijn land.

Dat gebied is van de Peruvian Amazon Company. Een depositobank.

En dit is van de gebroeders Borja.

En deze rechthoek? -Dat is het rubbergebied aan de Ucayali.

Ongeveer 14 miljoen bomen. Het heeft nog altijd geen eigenaar.

Als je voorbij de Pongo das Mortes wil, moet je vleugels hebben.

Waarom is hier niks, langs de Pachitea?

Geen rubberbomen. Een paar, maar het is niet rendabel genoeg.

Je hebt er alleen veel koppensnellers.

Geen rubber, geen goud... Niets.

Die twee rivieren raken elkaar bijna.

Hoe nauwkeurig is die kaart?

Is er nog een betere? -Het is best een goeie kaart.

In 1896 trokken wat landmeters en soldaten naar de bovenloop.

De meesten werden vermoord.

Er zitten nu wat missionarissen in Saramiriza. Dat is hun verste post.