Aferim!

... Και αυτοί, που ήταν ακόμα ζωντανοί, που πήγαν;

Ο καθείς όπως μπορούσε, σαν τα φαντάσματα, σέρνονταν στα χωράφια...

Μέχρι τον Οκτώβριο, η πόλη ερημώθηκε.

Το μόνο που άκουγες ήταν: "Κάντε στην άκρη, έρχονται οι νεκροθάφτες!"

Τους στοίβαζαν όλους μαζί, νεκρούς και χολεριασμένους.

Προσπαθούσαν να τους μαζέψουν από κάθε μαχαλά της πόλης

Αλλά οι νεκροί παρέμεναν στους δρόμους μέχρι να έρθουν οι νεκροθάφτες να τους πάρουν.

Μετά τους έθαβαν στους κήπους.

Κι ο φόβος του θανάτου βάσταξε μέχρι το Γενάρη.

- Δυστυχισμένες ψυχές... - Αλίμονο στους χριστιανούς!

- Υπήρχαν και κλέφτες ντυμένοι σαν νεκροθάφτες. - Πώς;

Με ένα κόκκινο μαντίλι γύρω απ' το λαιμό τους.

Τριγύριζαν κλέβοντας, αρπάζοντας λεφτά, ασημικά...

Οι άνθρωποι τούς απέφευγαν σαν το θάνατο, γιατί κουβαλούσαν κι αυτοί την αρρώστια,

Τους πέταγαν μέσα στα κάρα και τους χτυπούσαν με ένα ρόπαλο στο κεφάλι.

Αλλά ακόμα χειρότερο ήταν οι παρατημένοι ζωντανοί

Χωρίς κανένα σκέπασμα στα παγωμένα χωράφια.

Και παντού γύρω σου άκουγες κραυγές

Απ' τις δυστυχισμένες αυτές ψυχές στα χωράφια στο Dudesti...

Α! το αίμα του Χριστού!

Κι εμείς, οι ζωντανοί,

Θεωρούσαμε τους εαυτούς μας νεκρούς και περιπλανιόμαστε γύρω, θολωμένοι.

ΒΛΑΧΙΑ, 1835

Κοίτα, έρχεται ο Σατανάς!

Ωωωω, θεία, περίμενε!

Καλή σου μέρα, αστυνόμε.

Καλή σαν την ψυχή σου! Φοβάσαι;

Όχι.

Καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται.

- Ποια είσαι εσύ; - Ένας αθώος άνθρωπος.

Αυτό θα το δούμε.

Από πού έρχεσαι;

Είμαι απ' το Geanache, Leana με λένε...

Νομίζω ότι σε ξέρω.

Και πού πας γριά;

Πάω το γέρο μου να φιλήσει το εικόνισμα της Παναγίας.

Πεθαίνει και θα με αφήσει μόνη μου.

- Κι από τι πεθαίνει; - Απ'τον πυρετό.

Φύγε! Μπορεί να 'χει χολέρα! Θα μας σκοτώσεις.

Εσύ με ρώτησες.

Έπρεπε να μας το πεις μόνη σου, ηλίθια αγελάδα!

Πρέπει να σου δώσω μερικές με το μαστίγιο στη χοντρή κωλάρα σου...

Άντε γαμήσου, κωλόγρια!

- Μήπως διέσχισες το δάσος; - Όχι, φοβόμουν.

- Είναι οι τσιγγάνοι χρυσοθήρες ακόμα στο δάσος; - Δεν ξέρω.

Πού τον πας τον άνθρωπό σου;

Ελπίζω να βρούμε καμια καλόγρια για να του δώσει τίποτα βότανα...

Να του δώσει κάποιο ματζούνι, να του πει κανένα ψαλμό...

... Να τον αγιάσει με λάδι.

Χάσου απ' τα μάτια μου!

- Βρωμιάρα ...χολεριασμένος αρουραίος ... - Ξυπόλητη μάγισσα...

- Έχουμε δουλειές με τον ηγούμενο. - Τι δουλειές;

Ένα μυστικό απ' το βογιάρο Candescu.

Ηγούμενε!

Ο φτωχός προσεύχεται πιο πολύ απ' τον πλούσιο,επειδή έχει χρόνο.

Ο Κύριος μεθ' ημών!

Καλημέρα,άρχοντα.

Ο αστυνόμος είναι εδώ για κάτι έρευνες.

Αν ξέρετε κάτι, μιλείστε.

- Πόσες ψυχές είναι εδώ; - Τριάντα ψυχές. Οι δέκα πέθαναν...

- Ποια είναι η αδελφή του Carfin ; - Εγώ,άρχοντά μου.

- Πού εξαφανίστηκε αυτός, κοράκι; - Δεν ξέρω.

Δεν τον έχω δει από τότε που με πούλησαν εδώ στο μοναστήρι...

- Δεν ξέρεις, ε; - Δεν ξέρω!

- Πες του! - Μην ανακατεύεσαι,είναι δικιά μου δουλειά.

- Κοράκι, πώς σε λένε; - Pena.

- Θέλεις να δοκιμάσεις αυτό το μαστίγιο; - Δε θέλω βέβαια.

Πού είναι, βρωμοπουτάνα;

Πες μου,ειδάλλως θα σας μαστιγώσω όλους τους σκλάβους μέχρι να πεθάνετε!

- Πού είναι; - Δεν ξέρουμε τίποτα, κύριε.

- Θα σας δώσω ένα ασημένιο νόμισμα. - Δεν ξέρουμε.

Οι μοναχοί μάς βαράνε συνεχώς, αλλά δεν ξέρουμε.

- Τι είπε; - Είπα ότι δεν ξέρουμε!

Πήγε στους τσιγγάνους.

- Πώς το ξέρεις; - Μου το είπε όταν σπέρναμε.

Είπε ότι υπάρχει περισσότερη ελευθερία εκεί.

- Ωραία. - Σπλαχνικέ κύριε, το κέρμα!

Άντε γαμήσου, κοράκι! Θα πάρεις το κέρμα όταν τον βρω.

Πϊσω στη δουλειά, κοράκια!

- Τσιγγάνοι.. δεν μπορείς να τους αλλάξεις... - Δεν το ξέρουμε;

Δικό μας καλό κονιάκ.

Απολαύστε το.

- Αξίζει όσο και του Γάμου στην Κανά! - Τις ευχαριστίες μας, Πατέρα.

Ο Θεός μαζί σας.

- Τι λες για ένα αίνιγμα; - Ας το ακούσουμε.

"Άψυχο από ζωή, και ζωή απ' το άψυχο."

Η Ημέρα της Κρίσης..

Όχι Πες το εσύ, Ionita.

Το αυγό, απ' την κότα είναι άψυχο,

Και μόλις το κλωσσήσει, δημιουργεί ζωή.

Το κοτόπουλο!

Πηγαίνετε στην ευχή του Κυρίου.

Κουτσαίνομαι...

Πατέρα, κρυώνω.

Αν άρπαξες εκείνο τον πυρετό, την πατήσαμε.

Η χολέρα η θανατηφόρα, όπως λένε οι μεγάλοι γιατροί...

Σου λείπει πολύ ψωμί!

Πώς να γίνει αξιωματικός αυτός;

Αν τον χαστουκίσεις, θα πεθάνει από τη στενοχώρια του.

- Έτσι δεν είσαι; - Όχι.

Πρόσεξε τη γλώσσα σου.

Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, όπως λέει το Ευαγγέλιο,

Γιατί ένας πατέρας αξίζει περισσότερο από δώδεκα παιδιά...

Σίγουρα σε τιμώ.

Σπάθισε τον εχθρό σαν άντρας!

Αυτό είναι ξίφος απ' τα Γιάννενα, δείξε λίγο σεβασμό!

Δεν είναι κακό το κονιάκ του παπά! Θεραπεύει όλες τις αρρώστιες.

- Δοκίμασε λίγο. - Δε θέλω.

Πιες σαν άντρας!

Δε το γλύφεις το καλό κονιάκ, το κατεβάζεις.

Τσάκισε εκείνους τους Ρώσους!

Κοίτα όλα τα τεμπέλικα κοράκια.

Πού πας;

Πιάστον, Ionita!

Σταμάτα ή πυροβολώ!

Carfin, γαμημένο κάθαρμα!

Δεν έκλεψα τίποτα,άρχοντά μου.

Κάντε πίσω, κοράκια!

Δεν έκανε τίποτα ! Μην τον σκοτώσεις!

Χάρισέ του τη ζωή!

Σταθείτε εκεί, ειδάλλως θα σκοτώσω κι εσάς!

- Είναι απ' τον καταυλισμό σας; - Είναι αδερφός μας.

- Γιατί έτρεχες; - Φοβήθηκα, αφέντη.

- Ξέρεις να διαβάζεις; - Δεν ξέρω.

Ορίστε!

Μην το βρέξεις.

"... Προς εσένα, προστάτη του νόμου Costandin Gheorghe,

" η επιστολή αυτή σου παρέχει όλη την εξουσία

"Για να συλλάβεις τον

" Τσιγγάνο σκλάβο Carfin Pandoleon....

"Υψηλού αναστήματος, με σκοτεινό πρόσωπο,

" που μιλάει επίσης τη γλώσσα των τσιγγάνων.

"Αυτός ο τσιγγάνος απέδρασε

" από το βογιάρο

"Iordache Candescu

" Και έκλεψε χρήματα από ένα κουτί.

"Σε περίπτωση που δε συλλάβεις τον προαναφερθέντα σκλάβο,

" θα σε αλυσοδέσω

"Και θα υποστείς μεγάλη τιμωρία Αυτά τα γράφουμε....»

Αρκετά.

- Τι άσχημη γλώσσα που έχουν αυτά τα κοράκια . - Ναι.

Μοιάζουν με διαβόλους, όχι με ανθρώπους.

- Μόνο αυτός πέρασε από εδώ. - Και τότε πού πήγε;

Προς την Craiova, ή και στη διπλανή περιοχή...

Πότε έφυγε;

Πριν το ηλιοβασίλεμα, πολλές μέρες πριν.

Αν μου λες ψέματα, θα σου βγάλω τα άντερα...

Δε λέω ψέματα, άρχοντά μου.

Μερικοί τσιγγάνοι αρκουδιάρηδες πέρασαν και μετά ο άνθρωπός σας.

Τα αγόρια μου του έδωσαν λίγο φαγητό και μετά έφυγε.

Αν ξεστόμισες τίποτα ψέματα,

Θα γυρίσουμε με το απόσπασμα και θα σε σκοτώσουμε σαν σπουργίτι.

Άρχοντά μου, ορίστε πάρε μερικά χρυσά, για να μη φύγεις θυμωμένος.

Ανάθεμά σε εσένα και τα χρυσά σου!

Ionita, έτσι τρομάζεις τα κοράκια,

Αν φέρεσαι σαν άντρας!

Ναι.

Τον καλό χασάπη δεν τον τρομάζουν χιλιάδες των χιλιάδων πρόβατα!

Αναθεματισμένη κακοτυχία! Ένας παπάς με ράσα.

Δέκα χρόνια γρουσουζιά.

- Μακριά, Σατανά! - Γιατί το κάνουμε αυτό;

Επειδή οι διάβολοι μαζεύονται γύρω απ' τους παπάδες.

Τι έπαθες, τιμημένε πατέρα;

Έσπασε αυτός ο καταραμένος τροχός.

Να σε βοηθήσουμε, σαν καλοί Σαμαρείτες;

Ο Θεός να σας ευλογεί. Τα φίδια θα με κατάπιναν ζωντανό.

Ο Θεός χαίρεται που βλέπει δύο φτωχές ψυχές να αλληλοβοηθούνται.

Έχεις ένα τσεκούρι εκεί, μόνο αυτό σου χρειάζεται.

Τι ψάχνετε;

Ένα δραπέτη τσιγγάνο σκλάβο που έκλεψε τα λεφτά του βογιάρου του.

Αναθεματισμένο κοράκι!

Δεν είδα κανέναν. Απέδρασε, λοιπόν;

Ναι, Πατέρα. Τα κοράκια δεν έχουν πια καμία ντροπή.

Αυτό θα είναι το τέλος μας

Άμα ο κώλος πάει στο κεφάλι και το μουνί κάνει κουμάντο...

Αλήθεια Πατέρα.

Ελπίζω μόνο ότι δεν κατέφυγε στους Τούρκους.

- Τι να κάνει εκεί; - Θα μπορούσε να γίνει μισθοφόρος στη Νικόπολη.

Αν το έκανε, τον χάσαμε...

Έτοιμος, πατέρα.

Κύριε, ευλόγησον τους δούλους σου, αμήν!

Πάρτε λίγο αγιασμό.

Για να ξεπλύνουυμε τις πολλές αμαρτίες μας...

- Καλό θα σου κάνει. - Όπως λέει ο Εκκλησιαστής:

"Ο,τιδήποτε μπορεί να κάνει το χέρι σου, ας το κάνει με τη δική του δύναμη.

Γιατί δεν υπάρχει καμία εργασία, ούτε απασχόληση,ούτε γνώση, ούτε σοφία,

Στον τάφο, όπου υπάγεις"

Βέβαια, έτσι λέει ,τέκνα μου! Ο Χριστός δεν ανεστήθη μάταια.

Ας μας βοηθήσει ο Θεός!

Θα περάσω τη νύχτα στο πανδοχείο του Manjoala.

Δεν ταξιδεύω ποτέ στο σκοτάδι απ' το φόβο των παρανόμων.

Όσο για εμάς, πρώτα η δουλειά, και μετά η ευχαρίστηση...

Θα ψάξουμε μέχρι την ανάσταση των Επτά Αδελφών..

- Δεν είναι κάποια γιορτή που έρχεται, πατέρα; - Έτσι είναι.

Συγχώρεσέ με, Κύριε! Σε κρέμασα με σχοινί,

Και όχι με χρυσή αλυσίδα, όπως οι επίσκοποι.

Αλλά η πίστη δεν είναι που έχει τη μεγαλύτερη σημασία;

Η πίστη, αλλά και τα έργα επίσης!

Μια άλλη ερώτηση, μπορώ;

Βέβαια.