Running Man (런닝맨)

- Ji-sung! - Kapten Park!

Bintang bola sepak terkenal, Ji-sung Park!

Park Ji-sung! Park Ji-sung!

Gu Ja-chul! Gu Ja-chul!

(Perlawanan Super antara kedua-dua kapten)

Awak nak kembali dalam pasukan?

(Perlawanan pemilihan yang hebat di Korea)

Ja-chul, hati-hati!

Tidak!

(Pasukan Park dapat dua kad kelayakan)

Pasukan Park dapat dua kad kelayakan.

Dan pasukan yang kalah...

- ...akan dihukum. - Betulkah?

Saya dah naik gila.

(Running Man, di atas padang impian.)

(Running Man menyertai kemeriahannya.)

Kwang-soo!

(Sehari sebelum perlawanan 7 pagi di lapangan terbang.)

Ji-hyo comel.

(Fesyen Kutub Utara di tengah-tengah musim panas)

- Mereka dah datang. - Ya.

Awak semua datang dari Moscow?

Ji-hyo betul-betul comel.

- Panasnya. - Ini gila.

- Mesti panas sangat. - Dia pakai sarung tangan.

Panas betul.

Benci betullah.

- Hai! - Hai!

- Hai, Sulli! - Hai!

Kami tak rasa malu langsung.

Tak malu pun.

Pakaian ini nampak sesuai dengan awak, Seok-jin.

Awak nampak macam G-Dragon.

Awak nampak menarik.

Awak nampak macam G-Dragon.

Ji-hyo nampak cantik, bukan?

- Awak nampak menarik. - Awak nampak menarik.

Dia cantik pakai apa saja.

Dia sepatutnya muncul dalam majalah fesyen.

Susah nak nampak menarik sambil pakai penutup telinga.

Yakah? Saya tak nampak.

Awak nampak comel.

Seperti yang awak semua ingat, beberapa hari lalu...

...pasukan ini menang dan pasukan itu kalah.

Sekarang mereka sedang dihukum.

Kalau awak semua tanggalkan pakaian sebelum berlepas...

...awak akan bebas dari penghambaan.

- Penghambaan? - Sebelum itu...

...awak adalah hamba pasukan satu lagi.

- Perlukah buat begini? - Dia cakap...

...ada kad-kad misi di sana.

Awak hanya boleh buka pakaian selepas selesaikan misi.

Kami dah pilih hamba untuk setiap seorang.

- Saya nak cakap. - Tunggu.

Awak seorang hamba, jadi...

Jong-kook ialah hamba Sulli.

Betul.

Jadi...

...Sulli akan jadikan awak hamba.

Sulli akan jadikan awak hamba.

Gary dapat Ji-hyo...

- ...sebagai hamba. - Helo!

Saya juga pakai baju denim. Sama macam dia.

Pakaian sepadan?

Awak berdua dah nak kahwinkah?

- Kenapa? - Nampak tak?

Mereka betul-betul bercinta.

Saya akan pilih.

Saya nak buka pakaian saya.

Awak kena ikut arahan.

Beli filet ikan kering secepat mungkin.

Kedudukan kami ditentukan oleh giliran kami tiba?

Mana ada benda begitu di lapangan terbang.

Saya tak ada duit.

Itu masalah awak.

Awak nak buka baju atau tak?

Saya tak suka berpeluh.

Mana kami nak cari?

Awak ditentukan oleh siapa paling cepat, jadi jalan terus.

Saya tak suka berpeluh.

Mana dia?

Mana kedainya?

Saya mencari filet ikan kering di lapangan terbang Incheon.

Ada jual filet ikan kering tak?

Tak, kami hanya ada sotong kering.

Maaf.

Mana kedai serba guna?

Ada jual filet ikan kering tak?

(Semua hamba berlari ke arah Seok-jin.)

Dia dah dapat!

Tolong cepat!

Lepaskan saya! Ada di sana!

- Ambil duit baki. - Apa?

- Ambil duit baki saya. - Hei!

Saya lupa nak bayar!

Panasnya.

Awak boleh tanggalkan yang ini.

Tanggalkan mafela.

Saya selalu minum caramel macchiato di waktu pagi.

Beli... Hei! Kenapa dengan awak, hamba?

Jangan pura-pura peramah, nanti saya lembut hati lagi.

Tanggalkan mafela.

- Terima kasih. - Tanggalkan mafela saja.

- Kwang-soo. - Panasnya.

Tanggalkan seluar awak.

Tanggalkan seluar awak?

- Pergi belikan kola. - Jong-kook!

Pergi cepat!

- Terima kasih. - Mafela.

Sulli memang baik. Awak patut dapat tuan yang lebih baik.

Saya akan setia kepadanya.

Awak nak saya buat apa lagi?

Awak kata nak jus oren.

Awak boleh mengarah dia.

Ya, jadi macam bos.

Ini hanya satu permainan.

Buat macam biasa saja.

Anggap saya adik awak.

- Cakap "Kim Jong-kook!" - Cakap saja.

Kim Jong-kook!

(Kim Jong-kook! Ketawa!)

- Ya, puan. - Suruh dia beli jus oren.

Belikan saya...

- Ya, puan. - Pergi beli!

- Jus oren! - Yang mana?

Puan awak nak.

Puan awak...

Puan awak nak.

Ya, puan.

Awak nak yang macam mana?

Awak nak yang dalam tin atau...

Belilah apa saja.

Awak pilih.

Ya, puan. Kenapa awak berbisik-bisik?

Saya cakap saja.

- Saya cakap seorang diri. - Jangan ajar dia!

Caramel macchiato dah datang.

Dia betul-betul beli.

(Ji-hyo melakukan penghantaran pantas.)

Nampak sedap dan sejuk.

Saya suruh mereka buat sedap-sedap...

- ...khas untuk awak. - Ji-hyo, buka kot awak.

Terima kasih banyak.

Sedapnya.

- Awak tak nak makan? - Bukan.

Awak tak nak makan? Saya akan buang!

Awak kawal Ji-hyo ikut suka hati saja.

Saya tahu hari ini akan tiba.

Dia bawa dua straw?

Mestilah.

- Baiknya. - Mari kita kongsi.

Bagus.

Awak tak nak minum?

Nak saya buang supaya awak kena pergi beli lagi?

- Minumlah sikit. - Minum sama-sama.

Dah tiga tahun sejak kali terakhir saya lihat awak buat begitu.

Nampak semula jadi.

Kami main permainan Pepero tempoh hari.

Awak berdua nampak macam pasangan.

Buka kot awak.

- Awak sangat baik dengan dia. - Terima kasih.

- Awak dah sampai. - Saya salah.

Nah, ambil sikit.

Boleh saya tanggalkan?

Tanggalkan mafela.

- Buka tin? - Saya tak buka tadi.

Ji-hyo, pergi jerit di sana...

..."Saya mahu Gary!" lima kali.

Cepatlah! Awak tak nak?

Aduhai.

Pergi jerit dekat mereka.

Bukankah kita nak pergi Shanghai?

Ji-hyo akan buat misi sekarang.

Dia boleh tanggalkan semua kalau dia berjaya kali ini.

Ya, ini yang terakhir.

- Jerit lima kali. - Pergi berdiri di sana.

"Saya suka Gary"?

Tak. "Saya mahu Gary!" lima kali.

Anda semua!

Awak nak umumkan secara rasmi?

Akhirnya?

Berani betul.

Beri sorakan kepada dia.

Buatlah!

Baik.

Saya nak buat pengakuan.

Lima kali. Mula!

Saya mahu Kang Gary!

Sekali!

- Perlahan sangat, bukan? - Ya!

Saya mahu Kang Gary!

Saya tak fikir boleh dengar sampai Shanghai!

Awak malukah?

Jerit dengan saya!

Saya mahu Kang Gary!

Anda semua!

Dengar tak?

Saya mahu Ha Dong-hun!

Tolong sebarkan berita ini!

Awak memalukan saya.