Beetlejuice Beetlejuice

Kom binnen als je durft.

De levenden en de doden. Kunnen die samenleven?

Daar gaan we achter komen. Ik ben Lydia Deetz en dit is Ghost House.

Te gast vanavond zijn Emmet en Jody Welch uit Cleghorn, Wisconsin.

Samen met hun hond Taco.

We gaan horen hoe hun droomhuis een spookhuis bleek te zijn.

Ik ben al ruim vijftien jaar spiritueel medium...

...maar ik was niet voorbereid op wat ik aantrof bij de familie Welch thuis.

Hier komt een voorproefje. Wees gewaarschuwd. Het is heftig.

Ik weet niet wat er achter deze deur zit...

...maar het wil me hier niet.

Ik voel een duistere aanwezigheid. We moeten hier nu weg.

Emmet, wil je meer weten over je bovennatuurlijke gasten?

Kom maar op. - En jij, Jody?

Ik doe geen oog dicht sinds we in dat verdraaide huis wonen.

Taco is zo bang dat hij elke nacht z'n behoefte doet in z'n hondenbed.

Het is echt een nachtmerrie.

Onbekend terrein begaan, je angsten overwinnen.

Dat is ontzettend moeilijk. Maar wees gerust, ik ben er...

Wat gebeurt er?

Geen idee. - Ga erheen.

Het gaat goed.

Wil je even pauze?

Ja, we pauzeren even.

Lydia Deetz, dames en heren. Bravo.

Hou ze vijf minuten bezig.

Oké, mensen. Lunchtijd.

Ik zei dat hij contactlenzen nodig had. De grote illusionist wilde niet luisteren.

Nu even niet, Nadia. Ik heb echt een rotdag.

Wat gebeurde er nou?

Gaat het wel? - Ja, prima.

Die dubbele draaidagen zijn gewoon zwaar.

Vreselijk om je zo te zien. Ik voel wat jij voelt.

Dus als jij ergens last van hebt, heb ik dat ook.

Sorry, dat is niet m'n bedoeling.

Het geeft niet. Het laat zien hoe sterk onze band is.

Alsof we samen een hart delen.

Die heb je niet nodig.

Het is mijn taak om te zorgen dat jij je talent niet onderdrukt met pillen.

Alsjeblieft, anders kom ik de dag niet door.

Maar dit is de laatste keer dat ik pillen voor je uit de prullenbak vis.

Of uit een toiletpot.

Hier.

Je kunt het. Oké?

Is dat de mijne? Wie stuurt me berichtjes?

Je stomme stiefmoeder.

Het is verbale diarree.

Ik moet gaan.

Lydia, de opnames zijn nog niet klaar.

Wat was je inspiratie voor The Human Canvas?

Ik ben m'n eigen canvas. Ik ben mijn kunst.

Kunst imiteert het leven. Het voedt me.

Beeldhouwen alleen gaf geen voldoening meer.

Ik ben m'n smaakpalet gaan uitbreiden en bleek onverzadigbaar...

Delia. - Waar bleef je nou?

Ik heb geen tranen meer over. - Wat is er met papa?

Ik ben désolée, Le Tigre.

Hij is de Picasso onder straatkunstenaars en hij tagde me overal.

Maar nu flipt hij omdat ik de show moest annuleren.

Wat is er gebeurd?

Je vader heeft me verlaten. - Wil hij scheiden?

Waarom zeg je zoiets?

Nee, hij is dood.

Je vader is overleden.

Hoe dan?

Hij was onderweg terug van zijn vogelreis naar Funafuti.

Maar het vliegtuig is neergestort in de Stille Oceaan.

Een vliegtuigcrash?

Dat was z'n grootste angst.

Hij heeft de crash overleefd. - Is hij verdronken?

Nee, volgens overlevers had hij zich vastgeklampt aan een vleugel.

Hierzo.

Zwem hierheen.

Hoe is hij dan doodgegaan?

Hij is gegrepen door een haai.

Zo.

Ik had hem zaterdag nog gesproken. Hij was blij met de verrekijker.

Hij had het paringsritueel van de Tuamotustrandloper gezien.

Hij vloog de wereld over om vogels te zien paren en dat werd z'n dood.

Astrid moet het weten.

Moet dat echt? Ze is al zo morbide.

Als ik haar al kan bereiken. We spreken elkaar amper.

Charles zou het zo erg vinden dat m'n show niet doorgaat.

Wat zei hij?

Zag je dat?

Waar ben ik?

Doorlopen, tweede deur rechts.

Trek een nummertje, dan word je wel geholpen.

Uiteindelijk.

Verrekte buitenlanders.

GEVONDEN VOORWERPEN

NIET GECLAIMDE ONDERDELEN

Hé, mop.

Je mag hier niet komen.

Moet ik het nog een keer zeggen?

Waar is Beetlejuice?

WORD WAKKER, WE ZIJN GEZIEN

ZOGENAAMDE MOEDER

Na jullie derde kind en tweede scheiding zullen we zien wie er nog lacht.

Perfect.

Laat me met rust.

We laten Charles overbrengen naar Winter River.

Ik heb nog nooit een uitvaart geregeld of wat dan ook zonder zijn bewonderende blik.

Je belt Astrid. Spreek niks in. - Ze neemt niet op.

Misschien is het beter als ze het hoort van een mannelijk archetype.

Er zijn geen mannen meer in de familie. - Binnenkort hoor ik bij de familie.

Misschien ben ik de aangewezen persoon. Ik ben zelf ook pas m'n opa verloren.

Echt? Wanneer dan?

Veertig jaar geleden, maar voor m'n kindergeest voelt dat als gisteren.

Ik vertel het Astrid wel. Laat mij maar eerst naar binnen gaan.

Ik regel het wel.

Astrid.

Kwel je moeder niet zo.

Meestal vind ik het grappig en terecht na haar gedrag op jouw leeftijd.

Maar vandaag niet.

Je mama is haar papa verloren. En jij je opa.

En ik mijn hitsige handigerd.

Charles.

Ongelooflijk dat opa dood is. Hij was de enige die nog een beetje normaal was.

We gaan een tijdje naar Winter River. - Alleen voor de uitvaart, toch?

Het huis moet leeg. - Opa was dol op die plek.

We gaan hem eren met een rouwcollectief. - Een rouwcollectief?

Ik zie het voor me: een visueel semi-multimedia-manifest van ons verlies.

Hoe ziet rouw eruit? Tranen? Een grafsteen? Verwelkte gladiolen?

We moeten de kunst van het verdriet verkennen.

Klinkt dramatisch.

Ik kan niet.

Ik vertegenwoordig onze school op de milieuconferentie volgende week.

Ik heb de directrice al gesproken. Ze vond het een goed idee.

Als je een kunstencentrum doneert, danst de directrice naar je pijpen.

Je mag je erfenis afwijzen als je straks een arme boomknuffelaar bent.

Iedereen weet al dat Lydia Deetz m'n moeder is. Kun je even normaal doen?

Ga maar terug. - Hoezo?

Jij brengt liever tijd door met geesten dan met je dochter.

Zie je niet dat ik bezig ben?

Latrelaties zijn lastig, zeker als de één dood is en de ander je 30 jaar negeert.

Maar Lydia en ik hebben een band.

Ik wil ze uit m'n huis.

Een moment. Helpdesk van het hiernamaals. Moment.

Hoeveel kost een bio-exorcisme?

En die laatste keer zag ze me echt wel.

Ik voelde het kriebelen.

Ik verbind u door.

Ik ben net dood en zij is al hertrouwd.

Ik vermoord de nieuwe man en neem bezit van de ex.

Ik doe wat ongepaste dingen en post de foto's.

Ik moet naar boven.

Bob, bewaak het fort.

Où je suis? Waar ben ik? - Trek een nummer en ga zitten.

Ik ben meer een hondenmens.

Jij, kamer 515, nu.

Meekomen.

Een demonstrant.

Wolf Jackson, recherche hiernamaals.

Laat me raden. Een acteur.

Niet zomaar een acteur.

Voor zes films en een reboot was ik Frank Hardballer.

Ik deed m'n eigen stunts. Weet je waarom?

Dat is authentieker. - Juist.

Een echte agent belt ook geen stuntman om een deur voor hem in te trappen.

Ik dus ook niet.

Je moet dicht bij jezelf blijven. - Daar ben je iets te ver in gegaan.

Het was een echte granaat.

Jouw naam dook op in een zaak waar ik aan werk.

Herken je dit mokkel?

Nog nooit van m'n leven gezien. Of erna.

BETELGEUSE IS VAN MIJ

Enig idee waarom ze jouw naam heeft geschreven met die smurrie?

Lastig. Misschien is ze een fan.

Jongens zoals wij brengen ze het hoofd op hol.

Ze heeft al haar lichaamsdelen bij elkaar gezocht en lijkt uit op wraak.

Blijkbaar ben jij de eerste achter wie ze aankomt.

Ze is niet de eerste die me dood wil, maar een dode vermoorden is lastig.

Zij kan dat. Ze is een zielenzuiger.

Dat kun je wel zeggen.

Ik zou me even gedeisd houden.

Als zij je te pakken krijgt, ben je echt dood. En dan is het definitief.

Begrepen.

Ik zal Charles nu nooit meer zien. - Wees gerust, hij is op een betere plek.

Engelen leiden hem naar het eeuwige licht.

Moge zijn ziel door de hemelpoort vliegen als zijn vogels...

...en over de Elysese velden zweven.

Dit is m'n eerste uitvaart na die van pap. - De dood is lastig.

Soms is het leven nog lastiger.

Ik weet het.

Als je weer naar die therapeut wilt... - Daar ga je weer.

Als het over hem gaat, begin je over iets anders.

Ik hield van je vader, maar onze relatie was al lang voor het ongeluk voorbij.

Toch snap ik niet waarom je hem niet ziet.

Hoe kan dat? - Wist ik het maar.

Ik kreeg geen gebruiksaanwijzing bij m'n gave.

Het begon toen ik zo oud was als jij. - Ironisch, hè?

Je ziet geesten voor je stomme show, maar niet degene die er echt toe doet.

We zijn gesloten. - Sorry dat ik stoor. Ik ben Charles Deetz.

Ik voel me wat licht in het hoofd. Waar ben ik?

Stomme nieuwelingen.

Wacht in de wachtkamer. - Oké.

Niet te geloven.

Wie is daar?

M'n ex-vrouw is terug.