The Hotshots (Les Cracks)

Ondertitels door: Jolijn Tevel.

1901. Heel Parijs kijkt reikhalzend uit naar de Koers van de Eeuw.

Parijs - San Remo

het nieuwste model fiets van La Gauloise: 33 kilo

1300 kilometer, finish in San Remo.

Ondertussen legt Jules Auguste Duroc in het geheim de laatste hand...

aan een revolutionaire fiets.

Zijn lieve vrouw Delphine...

accepteert de ontberingen en zorgt voor brood op de plank.

Jules Duroc heeft alles wat het echtpaar bezit in het prototype gestoken.

Plus van alles wat het echtpaar niet bezit.

Alle hoop is gevestigd op Delphines broer Lucien.

Maar het noodlot belt aan.

Maar Jules houdt het hoofd koel.

Parijs - San Remo kan ieder moment starten...

Markies de Lion, de organisator van de koers.

Commandatore Pifarelli, de Milanese mecenas.

Pioniers van de eerste Parijs - San Remo:

Ooit kunt u trots zeggen, zoals de soldaten die bij Austerlitz vochten:

Ik was erbij!

Rampzalig! Lucien rijdt in het shirt van La Gauloise.

Als enige reactie...

lacht de naarling.

Vaarwel, mooie toekomstdromen.

Jules.

Meneer de deurwaarder, daar is de fiets. We zijn gered.

Onttrekking aan beslag: drie maanden cel.

Mijn man is geen wielrenner. Dit is een misverstand.

Mevrouw, ik laat me niet bij de neus nemen.

Kijk eens, jongens. Ik trap niet meer. Ik trap niet.

Hebben jullie dat ooit gezien?

Kijk maar. Kijk maar.

- Wat zeggen jullie hiervan? - Zeur niet. Uit de weg.

- Ben jij tevreden over je fiets? - Beter bestaat niet.

Ja, ja...

Mijn fiets weegt maar vijftien kilo.

Dan kom je er niet ver mee.

Zie je mijn teenklemmen? Zo schiet je nooit van de pedalen.

Met die dingen ga je nog op je gezicht. Verdorie...

Verdorie. Luister eens, jongens...

Heren?

Wie mijn fiets overneemt, wint de koers geheid.

Echt, heren renners. Luister nou even...

Dat is mijn schoonbroer. Hij is niet goed snik.

Waarom hou je zo'n goeie fiets zelf niet?

Ik ben geen wielrenner, maar uitvinder.

Kijk maar...

Luister nou, jongens.

Naar voren.

Hé daar, rare snuiter.

Wat moet je met die rare fiets?

Hij was voor mijn schoonbroer, Lucien Médard.

Niets mee te maken. Wegwezen.

Nee, u mag niet langs.

Meneer Mulot, deurwaarder. Ik kom beslag leggen.

- Komt niets van in. - Wet is wet.

Rijden.

Lelièvre!

Meneer Lelièvre, ik wil meerijden. Mag ik in uw ploeg?

Nee, u mag er niet langs.

U mag er niet langs.

Niet zo hard.

Weg hier. Ophoepelen.

- Mouton, plankgas. - Goed, meneer de markies.

Lelièvre, wie is die dolleman zonder armband die de wedstrijd verstoort?

Een verstekeling die wil meerijden.

Wat is zijn staat van dienst?

Wat is uw staat van dienst?

Hij heeft in 1898 een bakfietswedstrijd gewonnen.

Commandatore.

Heeft u bezwaar tegen een onaangemelde deelnemer?

Beste markies de Lion...

Wat u ook besluit, het heeft de goedkeuring...

van La Voce Sportiva d'Italia.

Stop, Jules. Straks moet je de cel in.

Ophoepelen met die stomme kar.

Lelièvre, gedraag je, verdorie.

Mevrouw, zou u zich willen verwijderen? Vrouwen worden niet toegelaten.

Ik protesteer.

De markies heeft één zwak: zijn dochter Jocelyne...

die hij niets kan weigeren.

Doorrijden.

Nee, dat is verboden.

Nee, dat is verboden.

Daar is Jules. We moeten hem tegenhouden.

Ik zie hem al.

Jules, blijf staan. We moeten je spreken.

Ga dan achter hem aan. Jules, het is voor je bestwil.

Toe dan.

Waar wacht u op?

Op grond van een dwangbevel...

eis ik, meneer Mulot, gerechtsdeurwaarder...

bij de Parijse arrondissementsrechtbank...

Jules, geef je over.

Geef hier, geef hier.

Zeg, laat me los.

Slaap lekker.

Pas op, daar komt de trein.

Pas op. De trein.

U hoort nog van mij. Medeplichtigheid aan heling...

Naar beneden, die slagboom.

Misdrijf gaande - stop. Duurt langer dan verwacht - stop.

Zeg afspraak morgenochtend af - stop. Meneer Mulot.

Papa en ik doen boodschappen. Eet zonder ons. Gedraag je. Mama.

Uit de weg, jongens.

Uit de weg, jongens. Uit de weg.

Ik heb iets handigs.

Octrooinummer 2627.

Zonder staatsgarantie.

Daar kijken jullie van op, hè?

Rijden maar, jongens. Rijden.

- Ruilen, ouwe? - Voor die rammelkast van jou?

Grapje zeker?

Tapijtspijkertjes.

Hup, Orlandi. Hup, Carsubo. Hup, Mandolini.

Commandatore, ik heb een lekke band.

Sukkel.

Idioot.

Sabotage.

Opschieten.

Daar is het peloton. Stop.

Verdorie, lekke band.

Hier wachtte ik op. Ik zal jullie wat laten zien.

Let goed op, jongens.

Dit hebben jullie nog nooit gezien.

In één minuut, geen seconde langer...

leg ik een nieuwe band om.

Eén: ik draai de vleugelmoertjes los.

Kijk maar.

Ik protesteer tegen deze walgelijke sabotage.

Commandatore, de daders worden ontmaskerd en gestraft.

Twee: ik haal mijn gepatenteerde band eraf.

Ik pak een nieuwe.

Ga je hem plakken, Médard?

Drie: ik plaats het wiel terug.

En klaar is Kees.

Vier... Ik, meneer Mulot, deurwaarder...

leg in naam der wet beslag op uw fiets.

Vijf: ik, Jules Duroc, lust je rauw.

Help.

Chef, de delinquent is in de Loiret.

Belediging van een ambtenaar in functie.

Je hebt gelijk. Meester, de regels zijn duidelijk.

Wij mogen niets ondernemen buiten de departementsgrens. U evenmin.

Wat een kerel.

Deurwaarder Mulot...

versaagt nimmer.

- Zes... - Ruilen, ouwe?

- Kop dicht. - Niet boos worden, Jules.

Aanpakken. Je bent net zo'n verrader als je broer.

Je hebt me geslagen, voor het eerst.

Aanpakken, rotjong. Je verdiende loon.

Achter de lijn blijven. Dit is ons departement.

- En mijn fiets dan? - In beslag genomen.

- Maar ik dan? - Helaas, dat is ons departement niet.

Wacht even, heren. Ik heb niet gestudeerd zoals u.

Laten we veronderstellen, puur veronderstellen...

dat ik aan deze kant sta.

En mijn fiets aan de andere kant.

Dan pakken we u op en blijven we van de fiets af.

Slim, hoor.

En als we allebei aan deze kant staan?

Dan kunnen we niets doen.

Tot ziens dan maar. En bedankt.

We moeten uitzoeken wie belang heeft bij dit misdrijf.

Een oud Siciliaans gezegde.

Wie heeft er belang bij, komma...

om de Frans-Italiaanse samenwerking te saboteren? Vraagteken.

Meer zeg ik niet. Punt, punt, punt.

Maar het goede nieuws is: door deze daad van vandalisme, komma...

hebben we kunnen kennismaken met een bijzondere fiets en een bijzondere man.

Het gaat niet meer om die fiets, maar om mijn beroepseer.

De koers van de eeuw: Parijs - San Remo.

In dit pittoreske kuuroord...

beroemd om zijn alkalihoudende water...

wacht een enthousiaste menigte op de aankomst van de pedaalridders.

Op zijn 'De Lion Grand Sport',

arriveert de razendsnelle Théo Lelièvre...

die populair is om zijn durf en indrukwekkende lengte,

als eerste.

Citroenlimonade.

Deurwaarder Mulot versaagt nimmer.

Bravo, leve de renners.

Met een laatste krachtsinspanning maakt de grote Orlandi zich los...

en wint met een paar lengtes...

de door het plaatselijke casino geschonken premie van 500 franc.

Als tweede komt Serrurier over de finish, net voor Médard,

de hoop van Levallois en de sterk rijdende Cassuto, zoon van Emilia.

- Bravo. Heel knap. - Ik weet het.

Laat me even, commandatore. Wacht even.

Lekkere citroenlimonade.

Ik geef het op.

In mijn tijd gaf je pas op als je dood was, niet eerder.

Niet zo duwen. Er is genoeg voor iedereen.

Ruilen, ouwe?

Geef mij ook wat.

- Alles is op. - Geef 's hier.

Je drinkt als een wilde.

Nu heb ik er nog maar één.

- Dit heb ik voor je gepikt. - Dat heb ik liever.