نخستین 200 خط.
(ขอต้อนรับสู่ดิลฟอร์ด เมืองแห่งซี่โครงหมูรสเลิศ)
นี่คือคืนวันศุกร์ในบ้านเกิดผมครับ
พวกคนที่อยู่ด้านหลังนั่น คือเพื่อนบ้านผมเอง
สมอง
แล้ว ทำไมทุกคนถึงโกรธล่ะ
และทำไมผมถึงมาอยู่กับคนบ้าสองคนนี่
คือว่า มีเอเลี่ยนโผล่มาน่ะ
เอาล่ะ ผมจะเท้าความให้ฟังนะ
ฉันบอกอยู่นี่ไง ว่ากำลังจะได้กุ๊กกิ๊กกับลอเรลไลแล้ว
ฉันมั่นใจเลย
- มั่นหรือ คงจะยอดไปเลยนะ - นายไม่ได้ฟังเลยด้วยซ้ำ
นายไม่เคยฟังฉันเลย นายควรจะเป็นเพื่อนฉันสิ
อะไร ฟังนะ ลอเรลไล ไม่ได้ชอบนายแบบนั้นสักหน่อย
ถ้าเธอชอบ ป่านนี้เธอยอมนายไปนานแล้ว
ฉันพูดว่า ฉันคิดว่าเธอชอบนะ ฉันรู้สึกว่าเราใกล้ถึงจุดนั้นแล้ว
ที่ผ่านมา เธอมาหาฉันที่บ้านบ่อยขึ้นเรื่อยๆ
นั่นเป็นเพราะว่าเธอเอากัญชา มาซ่อนที่บ้านนายต่างหากเล่า
- นายรู้ได้ไง - เพราะพ่อเธอเป็นชาวคริสต์หัวโบราณไง
และเป็นเพราะทุกคนเรียกนายว่า "ตู้เก็บกัญชา" ของเธอด้วย
ไม่นะ
- ทุกคนเรียกฉันแบบนั้นจริงหรือ - ตลอดเลย
- ฉันดูเหมือนไอ้งั่งเลย - มากเลยล่ะ
แล้วนายบอกพวกนั้นว่าไง นายปกป้องฉันใช่ไหม
เปล่า
- พาร์มินเดอร์... - อะไร
...หน้าที่นายในฐานะเพื่อน คือการทำให้ฉันดูดีเวลาที่คน...
- ให้ตายสิ - ล้อกันเล่นใช่ไหม
นายเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยพวก
เอาละ
เธออาจให้ฉันช่วยเก็บกัญชา เพื่อจะได้เป็นข้ออ้างในการมาหาก็ได้
- นายคิดแบบนี้ไหม - ไม่เลย
น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ ภาษากายของเธอมันฟ้องมากๆ เลย
- แหม ถ้ามันฟ้องขนาดนั้นละก็... - ไง หวัดดี ลอร์
ใช่ เชื้อเชิญกันเห็นๆ เลย
หุบปากน่า
จ๊ะเอ๋
- พระเจ้า ไง มิลาน - ไง เพทรา เป็นไงบ้าง
- ดีจ้ะ เธอล่ะ - สบายดี
- คืนนี้แล้วสินะ - ใช่ ใช่ ฉันรอไม่ไหวแล้ว
ปาร์ตี้แวมไพร์ครั้งแรกของเธอ เธอจะต้องชอบมันแน่ๆ
ฉันได้ยินมาว่าปาร์ตี้แวมไพร์ มันค่อนข้างจะโหด มัน...
- นี่ ตรงนั้นล็อคเกอร์ฉัน - ถอยไป
ฟังนะ หากเธอกลัว เราไม่ต้องทำมันก็ได้
อะไรนะ ไม่หรอก ฉันไม่กลัว
- นี่แหละคนพิเศษของฉัน ไปกันเถอะ - ตกลงจ้ะ
- นี่ ขอฉันเปิดล็อคเกอร์หน่อย - ฉันบอกว่า ถอยไป
- เราน่าจะ... - ไปกันเถอะ
อย่ามาขวางทางฉันอีกนะ ไอ้เห่ย
(วี ฮาร์โมนี ค้นหารักปักใจของคุณ ส่งอมยิ้มไป 67 อัน ได้รับ 0 อัน)
บ้าเอ๊ย
- ครูเคลเลอร์ครับ - ห้องพักครู
- อะไรนะครับ - ครูอยู่ในห้องพักครู
ห้องพักครู
ห้องพักครู
ห้องพักครู
เห็นแก่ชาวบ้านเถอะ ถ้าเทเลือดหมดกาแล้ว ช่วยเติมอันใหม่ด้วย
ทุกคนทำได้ไหม เราทุกคนทำได้
ดูนี่สิ
ครูเคลเลอร์ครับ ผมมีคำถามสั้นๆ เรื่องเรียงความของผม
ผมว่ามันมีการให้เกรดผิดพลาด
ให้ครูเดานะ เธอคิดว่ามีการให้เกรดผิดพลาด
เพราะในใจเธอคิดว่า เธอเขียนเรียงความได้ดี
แต่ก็ยังได้เอฟ ถูกต้องไหม
ถูกต้องครับ
และผมอยากให้ครูแก้มัน
ไม่เข้าใจหรือเน็ด เธอควบคุมทุกสิ่งในชีวิตไม่ได้หรอก
บางทีคนก็ไม่ทำในสิ่งที่เธออยากให้ทำ
บางทีเธอส่งอมยิ้มไป แต่พวกเขาก็ไม่ส่งกลับมา
- อมยิ้มคืออะไรฮะ - ประเด็นของครูคือ โลกนี้มันโหดร้าย
ดีแล้วที่เธอได้รู้ตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่จะเข้าใจอะไรผิดๆ โอเคนะ
โดนัทก็หมดแล้วหรือ โดนัทหมดแล้วหรือ
เราไม่เหลือโดนัทสักอันหรือ สักอันเลยเนี่ยนะ
ไม่เอา ผมไม่ต้องการเศษโดนัทนั่น ผมอยากได้โดนัททั้งชิ้น
อย่าเชียวนะ อย่าได้กัดอีกคำเชียว
เหลือเชื่อจริงๆ
ไม่เอาน่าพวก เห็นแก่ชาวบ้านเถอะ
ให้ตายสิ
งั้นครูกำลังบอกว่า จงใจให้คะแนนเรียงความผมผิดๆ
เพื่อสอนบทเรียนผมหรือครับ
เน็ด ครูขอโทษนะ มันก็แค่ เด็กส่วนให้ที่มาโรงเรียนนี้...
ครูอยากจะเอาโซ่ล่ามทุกคน ไว้กับล็อคเกอร์พวกเขาเอง
แบบที่ให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่หนี
จากนั้นก็เอาระเบิดไดนาไมท์ ระเบิดไดนาไมท์แบบดั้งเดิมนะ
ปูมันที่โถงทางเดิน แล้วก็ระเบิดโรงเรียนนี้ซะ
จากนั้นครูจะละเว้นครูสักสองคน ยกเว้นเจ้าบ้าคนนี้
ฉันน่าจะกินนายซะ
แต่เธอ เธอเป็นคนเก่งนะเน็ด
เธอน่าจะเป็นนักเรียนที่ดีที่สุดที่ครูเคยมี
ในรอบ 97 ปีที่สอนมา ที่โรงเรียนห่วยแตกนี่
และนั่นคือสาเหตุที่ครู...
ครูต้องทำลายความฝันเธอ และทำให้เธอรู้สึกผิดหวัง
ผมไม่เข้าใจครับ
เรียงความนี่ยอดเยี่ยมมาก เน็ด
น่าจับมันใส่กรอบแล้วโชว์ในพิพิธภัณฑ์ ที่มีไว้เก็บเรียงความยอดเยี่ยม
และครูบอกไม่ได้หรอกว่าสุขใจแค่ไหน ที่มีเอฟอยู่ในนั้น
ตัวเอฟนั่น ย่อมาจาก "สนุก"
ความสนุกของครู
เพื่อน มันบ้ามาก ตอนเธอสบตาฉัน มันเหมือนโลกนี้หยุดหมุนไปเลย
เธอไม่เคยมองตานายสักหน่อย
ฟังนะเพื่อน นายน่าจะหุบปาก แล้วลงมือทำอะไรสักอย่าง
- ก็ได้ เช่นอะไรล่ะ - ไม่รู้ ใช้วิธีแบบมนุษย์ถ้ำสิ
เอาไม้ฟาดหัวเธอแล้วลากเข้าถ้ำไปเลย แล้วก็...
นายมันหัวรุนแรงจริงๆ
ก็ได้ งั้นตอนนายเจอเธอคราวหน้า ก็จับต้นขาเธอเลยนะ
- จับต้นขาเธอเนี่ยนะ - กินซี่โครงหมูให้อร่อยนะ
นี่ลอเรลไลนะพวก ฉันจะไม่จับต้นขาเธอหรอก
รู้อะไรไหม อาทิตย์ที่แล้ว ฉันจับต้นขาของแคธี่ เมิร์ช
เธอขึ้นมานั่งบนหน้านี้เลยพวก ฉันได้ใช้จมูกนัวเนียเธอด้วย
เอาล่ะ ข้อแรก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันหมายความว่าไง
ข้อสอง แคธี่ เมิร์ชน่ะมั่วจะตาย
เพื่อน เลิกตัดสินคนอื่นซะทีเถอะ
ยกเว้นว่านายชอบเธอนะ
- ก็ทำนองนั้น - นายชอบเธองั้นหรือ
ผมเอาซุปกัซปาโชครับ
(อาหารเจ ซุปกัซปาโช)
ตรงนี้ไม่มีสมองให้หรอกนะ
แม่เจ้าโว้ย
ให้ตายสิ
ใช่เลย เธอเสร็จฉันแน่
เรามีพวกนายเป็นตัวสำรอง
ฉันน่าจะตีโฮมรันได้สองรอบ สาวๆ ชอบโฮมรันซะด้วยสิ
ให้ตายสิ ฉันจะตีโฮมรันสามรอบเลย ถ้าโค้ชเอาเจ้าบ้าพาร์มินเดอร์นั่นลงด้วย
ฉันนั่งอยู่นี่นะ
ไง เพทรา ได้ข่าวว่าเธอจะไป ปาร์ตี้แวมไพร์คืนนี้หรือ
ฉันอยากไปปาร์ตี้แวมไพร์มาตลอดเลย
นั่นเพราะว่า นายเป็นแวมไพร์เต็มขั้นไง เลนเนิร์ด
เปล่านะ
ฉันไปด้วยได้ไหม เราขับรถพ่อฉันไปได้นะ
คือว่า ฉันก็อยากนะ แต่ที่จริงฉันจะไปกับมิลานน่ะ
บ้าน่ะ มิลาน พินาชน่ะหรือ สุดยอดไปเลย
พระเจ้า ดูหน้าเธอสิ เธอจะงาบเขาแล้ว
ใช่ เธอควรป้องกันด้วยนะ
หากพวกเธอรู้จักเขาจริงๆ เธอจะรู้ว่ามิลานน่ารักมากเลย
ขืนมาขัดจังหวะฉันอีกล่ะก็ ไม่มีใครหาศพนายเจอแน่
น้องชายนายนี่เห่ยจริงๆ
ฉันรู้
ขอบคุณ
ลูกแรกฉันจะขว้างให้แชส ลูกเร็ว
- จัดหนักเลย - บ้าชะมัด
- มีอะไร - ริคมาที่นี่
ใช่ ก็เขาให้เงินสนับสนุนทีมปีนี้
ไอ้บ้านั่นไล่แม่ฉันออก และทุกครั้ง ที่ฉันเจอเจ้านั่น มันยกเรื่องนั้นมาพูดตลอด
ไม่เอาน่า เพื่อน
ช่างเถอะ เขาน่าจะจำฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ
เอ้านี่ เจ้าหนุ่ม
มัลฟาสต้า คอร์เปอเรชั่น ขอต้อนรับนายสู่ทีมวูล์ฟส์
ยินดีด้วยนะ
นี่ ฉันรู้จักนายนี่นา นายเป็นลูกของเพ็ค พาร์กเกอร์
- บัค แบ็ก แท็ก - ผมชื่อแด็กต่างหาก
- ดั๊ก ใช่ๆ - แด็ก
แม่นายเป็นคนกระตือรือร้นมากเลย เพ็ค พาร์กเกอร์ ตอนนี้เธอเป็นไงบ้าง
แม่สบายดีฮะ ส่วนใหญ่ก็อยู่บ้าน
- เธอตกงานมานานแค่ไหนแล้ว - ตั้งแต่ออกจากโรงงานครับ
แล้วทำไมเธอถึงออกล่ะ เดี๋ยวก่อน ฉันว่าฉันมีคำตอบนะ
- เพราะฉันไล่เธอออก - ใช่ คุณไล่แม่ออก
เธอไม่น่าไปผูกมิตรกับซอมบี้ของฉันเลย
- เอาชุดให้ผมได้ไหม - มันก็เท่านั้นแหละ
- เอาชุดบ้านั่นให้ผมได้ไหม - พาร์กเกอร์
ไม่จำเป็นต้องใช้ภาษาแบบนั้นหรอกน่า
มานี่สิ เจ้าหนุ่ม ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
มานี่ ฟังนะ
ฉันเข้าใจนะ
ฉันจำได้ว่าชีวิตมัธยมปลายเป็นยังไง มันยาก
โดยเฉพาะกับคนตัวสูง ใหญ่ ที่ดูประหลาดแบบนาย
- ผมไม่มีปัญหาเรื่องนั้นนะ - ก็ได้ ก็ได้
- ผมชอบหุ่นผม - เอาล่ะ
ให้ฉันช่วยแนะนำให้นะ
เลิกมองอะไรในแง่ลบซะที ตกลงนะ
มองในแง่ดีสิ นายได้ใช้เวลากับแม่มากขึ้น
และฉันได้เลขาฯ คนใหม่ คนที่ฉันมีอะไรกับเธอ
ด้วยไอ้จ้อนของฉัน
ใครๆ ก็มีเซ็กส์ด้วยไอ้จ้อนทั้งนั้นแหละ
ในฐานะที่ฉันเป็นเจ้าของสนามแห่งนี้
โค้ชพัลซิเฟอร์เลยขอให้ฉันมาที่นี่ เพื่อกล่าวอะไรเล็กน้อยวันนี้
ฉันก็เลยมา
ฉันอยากให้พวกนายมองตา คนที่นั่งข้างๆ เอาสิ ทำเลย
แล้วพูดตามนะ
"นายไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมฉัน"
นายไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมฉัน
"นายไม่ใช่เพื่อนฉัน"
นายไม่ใช่เพื่อนฉัน
"นายคือศัตรู
และนายต้องถูกทำลาย"
นายคือศัตรู และนายต้องถูกทำลาย
ใจเย็นนะเพื่อน
ผู้ชนะและผู้แพ้ไง หนุ่มๆ นั่นแหละสิ่งที่ทำให้อเมริกายิ่งใหญ่
มองฉันสิ ครั้งแรกที่ฉันมาดิลฟอร์ด ธุรกิจค้าเนื้อฝืดเคืองมาก
และฉันขับรถฟอร์ด ทอรัส ปี 2004
แต่ตอนนี้ ธุรกิจค้าซี่โครงหมูคือสิ่งที่ ทำมูลค่าสูงสุดให้มัลฟาสต้า คอร์เปอเรชั่น
และฉันขับปอร์เช่ บ็อกซ์เตอร์สีแดง
ยังไงน่ะหรือ เพราะฉันไล่คนเป็นๆ ออก แล้วจ้างแรงงานซอมบี้ถูกๆ แทนน่ะสิ
เพราะอะไรล่ะ เพราะฉันมาที่นี่เพื่อชนะ
ชาย 25 คนที่นั่งอยู่ที่นี่ในวันนี้
มี 23 คนที่จะใช้ชีวิตไปแบบวันๆ
ส่วนอีกสองคน จะมีทางเดินชีวิตที่ต่างออกไป
หนึ่งในนั้นจะตายอย่างไม่มีสาเหตุ ไม่มีใครรู้ว่าเพราะอะไรด้วย
หัวใจวาย หลอดเลือดโป่งพอง ถูกแทงที่หน้าออกตรงลานจอดรถในห้าง
แว้บ ตายเลย
แต่อีกคนหนึ่ง ไม่ว่าผู้ที่ถูกเลือกจะเป็นใครก็ตาม
เขาจะกลายเป็นดาวจรัสแสงแบบฉัน
No comments yet. Be the first to leave one.