The Uninvited

Σε αγαπώ.

Έχω προφυλακτικό.

Δεν έπρεπε να είμαι εδώ.

Έλα.

Όχι, αλήθεια δεν θα έπρεπε να βρίσκομαι εδώ.

Έλα τώρα!

Φεύγω από το πάρτυ...

το μόνο που θέλω είναι να πάω σπίτι.

Ωραία δεν είναι;

Που πας;

Άννα;

Μην πας σπίτι!

Η μαμά είναι στο παράκτιο σπίτι.

Πάω να την βρω.

Όταν αρρώστησε την είχαμε πάει στο παράκτιο σπίτι.

Εκεί ήθελε να πάει.

Είναι μόνη.

Δεν θα έπρεπε να είναι μόνη.

Τρέχω στο σπίτι να βρω τον μπαμπά μου.

Κάτι δεν πάει καλά.

Δεν μοιάζει ασφαλές.

Υπάρχει κάτι...

... διαβολικό στο σπίτι.

Με τον ένα η τον άλλο τρόπο αυτά τα όνειρα μοιάζουν,

να προσπαθείς από το δάσος να πας σπίτι.

Ναι, μα όταν φτάνω εκεί είναι λες και

προσπαθεί η μητέρα μου να μου πει κάτι.

Μα δεν καταλαβαίνω τι είναι.

Τι προσπαθεί να μου πει.

Έχουμε ξαναμιλήσει για το κομματιασμένο κορίτσι,

μα τώρα υπάρχει καινούργια λεπτομέρεια, το παράκτιο σπίτι.

Γιατί νομίζεις ότι ανακατεύτηκε;

Δεν ξέρω...

Δεν θυμάμαι.

Ίσως έχει σχέση με την φωτιά.

Όταν είχε πρώτο αρρωστήσει η μαμά είχε πει,

ότι πάντα θα είναι εκεί.

Θα είναι γύρω μας, στον άνεμο η οπουδήποτε,

για εμάς.

Πάντα μας προστάτευε ξέρετε, μα...

την νύχτα της φωτιάς δεν μπόρεσα να την προστατεύσω.

Έξυπνο κορίτσι.

Αν είμαι τόσο έξυπνη γιατί δεν μπορώ

να θυμηθώ τι συνέβη εκείνη την νύχτα;

Άκου τι πιστεύω.

Επιζούμε με το να θυμόμαστε, μα μερικές φορές

επιζούμε με το να ξεχνάμε.

Έχασες την μητέρα σου σε μια τραγική φωτιά.

Η ζωή σου έχει αλλάξει παντοτινά από τι;

Σε έναν καταρρακωμένο άνθρωπο;

Ίσως δεν είναι τόσο κακό να ξεχνάμε καμιά φορά.

Και το όνειρο;

Όνειρο είναι... θα το καταλάβεις.

Μπορεί και όχι, έτσι συμβαίνει με αυτά τα πράγματα Άννα.

Πόσο έχουν περάσει; 10 μήνες και σχεδόν έχεις τελειώσει.

Και είμαι σίγουρος ότι δεν θα ξαναγυρίσεις σε ένα μέρος σαν αυτό.

Νομίζετε ότι είμαι έτοιμη να φύγω;

Τι άλλο θέλεις από μένα;

Πήγαινε σπίτι, φίλα το αγόρι σου και άφησε τα προβλήματα.

Τέλειωσε αυτό που άρχισες.

Η ομορφούλα Άννα,

πάει στο γλυκό της σπιτάκι.

-Θα μείνω μόνη. -Πρέπει να φύγω.

Υπήρχε τόσο αίμα, έτσι δεν είναι Άννα;

Νομίζεις ότι σ' έφτιαξαν;

Πάμε ήρεμα.

Τι σου είπα να μην περιφέρεσαι μόνη σου;

Εμένα δεν μπόρεσαν.

Σε ποιον θα λέω ιστορίες;

Σου έχω μια έκπληξη.

Κοίτα στο ντουλαπάκι.

Μου πήρες σάντουιτς;

Όχι ακριβώς.

Το τέλειωσες!

Κοίτα μέσα.

Για τις κόρες μου Άννα και Άλεξ.

Ευχαριστώ μπαμπά.

Παρακαλώ.

-Είναι καλό; -Δεν ξέρω μα σίγουρα θα μου πεις.

Ξέρω κάτι που είναι καλό.

Ωραία ευχαριστώ πολύ.

Η Ρέητσελ τα έκανε, ήθελε να έρθει σήμερα μα...

της είπα ότι ήθελα να έρθω μόνος.

Μου στάθηκε πάρα πολύ Άννα, δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτήν.

Μπαμπά, χαίρομαι που ήρθες.

Άλεξ!

Άννα!

Γύρισες.

Νωρίς φτάσατε.

Θα σε αγκάλιαζα μα...

Καλωσόρισες φαίνεσαι μια χαρά...

και πολύ αδύνατη!

Νομίζω ότι κάτι μπορώ να κάνω με αυτό.

Δες τον πατέρα σου πως άρχισε να παχαίνει.

- Ξεκίνησα μαζί του. - Ναι, μαγειρεύει συνεχώς.

-Τι έφτιαξες; -Κεκάκια, τα αγαπημένα μου.

Και άλλη γυναίκα στο σπίτι αρχηγέ.

Σου είπε ο πατέρας σου την ιδέα μου;

Όχι.

Για το πάρτυ, σκεφτήκαμε να σε καλωσορίσουμε με αυτόν τον τρόπο.

Εντάξει, ίσως.

Όλοι ρωτούν για σένα.

-Δεν χρειάζεται να βιαστούμε. -Όχι.

Πάω να ρίξω λιγάκι νερό πάνω μου.

Τα θαλάσσωσα.

Λες και δεν συνέβη ποτέ ε;

Μου έλειψες πολύ!

Λοιπόν τι νομίζεις;

Ξέρεις ότι δουλεύανε και τα Σαββατοκύριακα οι εργάτες.

Για να είναι έτοιμο μέχρι που θα γυρνούσες.

Καλωσόρισες στον κόσμο.

Καλύτερο φαγητό, πιο τρελά άτομα.

Πότε μετακόμισε αυτή;

Μάντεψε.

Στην αρχή βοηθούσε την μαμά εδώ, μα μετά βοήθησε πολύ με την κηδεία.

Τώρα βοηθάει αλλού.

Στις 3 την νύχτα.

Τέλος πάντων.

Ευχαριστώ πολύ μια και το φέρε.

Γιατί;

Πληγώθηκα.

Άλεξ.

Ξέρεις ότι εγώ ήμουν κολλημένη εδώ όσο εσύ τραβιόσουν στους ψυχίατρους.

Άλεξ δεν ξέρεις πως ήταν εκεί.

Ήταν και δική μου μητέρα!

Ξέρεις τουλάχιστον μπορούσες να μου απαντήσεις.

Τι είναι αυτά που λες;

Τα τραγούδια και τα γράμματα που σου έστελνα.

Δεν πήρα τίποτα Άλεξ, σου ορκίζομαι!

Ίσως ο Δρ Σίλβερμαν δεν ήθελε να τα δω.

Όχι.

Δεν ήταν ο Δρ Σίλβερμαν.

Είναι πολύ μαλάκας!

Πως μπόρεσες να μην δώσεις τα γράμματα μου μπαμπά;

Τι επειδή φοβόσουν να μην της πω για την καινούργια γκόμενα σου;

Αυτό ήταν; Να μην μάθει τα βρώμικα μυστικά σου;

Μήπως σε πειράζει τώρα που γύρισε να

μην γίνουμε αντικείμενο συζήτησης στην πόλη;

Με αηδιάζεις!

-Άλεξ που πηγαίνεις; -Δεν νοιάζει και κανένα.

Με έπιασες.

Έλα εδώ.

Μπορείς να με αγκαλιάσεις τώρα, είμαι καθαρή.

Άκου Άννα, ξέρω ότι κατά κανόνα τα

κορίτσια του μπαμπά δεν αρέσουν την κοπέλα του.

Μα ελπίζω να αποτελέσουμε την εξαίρεση σε αυτό,

και να τα καταφέρουμε.

Φυσικά.

Ναι.

Κάτι έχει αλλάξει.

Ναι βάψαμε.

Το υπόλοιπο σπίτι ήταν μια χαρά μα η κουζίνα ήθελε να ανοίξει λιγάκι.

-Κάτι είχε εδώ. -Είχε;

-Ναι, έναν καθρέφτη; -Α, ο καθρέφτης.

Πρέπει να είναι στην σοφίτα με τα υπόλοιπα πράγματα.

Φαντάστηκα ότι δεν χρειάζονται πλέον.

Τι λες; Θες να βοηθήσεις να στρώσω το τραπέζι;

Όχι δεν πειράζει, δεν πεινάω ακόμη έτσι και αλλιώς.

Άλεξ;

Τι κάνεις;

Είναι τίποτα από τα φάρμακα;

-Δεν ξέρω. -Καλά.

-Είσαι μεθυσμένη. -Ήπια σε ένα πάρτυ μερικά.

-Που το βρήκες αυτό; -Πάνω.

-Και τι έκανες εκεί; -Τίποτα, ήταν μέσα στην σοφίτα.

Θα πάει εκεί και θα μείνει.

Το σιχαίνομαι αυτό το καμπανάκι.

Γιατί; Μου θυμίζει την μαμά.

Το χρειαζόταν Άλεξ, με αυτό καλούσε για βοήθεια,

μετά που αρρώστησε.

Άννα ξύπνα, η Ρέητσελ το αγόρασε αυτό.

Τι λες;

Μπήκε σε ένα μαγαζί για ζώα το

αγόρασε και το έδεσε στον καρπό της μαμάς.

Και ξέρεις γιατί; Για να μπορεί να ακούει την μαμά να έρχεται,

όσο ήταν απασχολημένη να καβαλάει τον μπαμπά.

Έτσι λες.

-Ναι, και γιατί να το κάνω; -Για να θυμώσεις τον μπαμπά.

Άκου Άννα έχει περάσει καιρός που προσπαθώ να θυμώσω τον μπαμπά.

Ξέρεις ίσως είμαι μεθυσμένη,

μα αυτή είναι αλήθεια.

Έγινα και η παράξενη τώρα.

Καλύτερα να φωνάξεις κανέναν την επόμενη φορά.

Συγνώμη.

Δεν πειράζει.

Ωραία, για την ακρίβεια πιστεύω ότι χρειαζόταν στην κουζίνα.

-Έτσι δεν είναι; -Φεύγω.

-Καλά. -Ξέρεις κάτι Άννα;

Θυμάμαι όταν πρωτοήρθα εδώ να προσέξω την μαμά σου.

Πρόσεχα το σπίτι όσο η Άλεξ,

ήταν απασχολημένη με το να μην σέβεται τον πατέρα σου.

Μα εσύ διαφέρεις.

Ήσυχη, πολιτισμένη, μια μικρή κυριούλα.

Θυμάμαι που σκεφτόμουν,

"Η μια είναι η κλασική έφηβη μα αυτή είναι,

είναι η δυνατή".

Όταν ήμουν στην ηλικία σου πέρασα δύσκολες καταστάσεις.

Σαν εσένα, μα δεν ήμουν πολύ δυνατή.

Ώστε να μην μπορεί να με πειράξει κανείς.

Χαίρομαι τόσο που γύρισες πίσω.