Imprisoned

To, co zrobiłeś z tym miejscem

pozostanie z tobą na zawsze.

Nie.

Wzniesione ponad 300 lat temu strzeliste mury pierwotnych obrzeży więzienia

pozostały na miejscu jako przypomnienie

o karze czekającej obywateli Hiszpanii,

którzy odważyli się złamać prawo.

którzy odważyli się naruszyć prawo.

Prawie 50 lat temu to

nowoczesne więzienie zostało zbudowane w centrum

by powstrzymać najbardziej przerażających kryminalistów z Portoryko,

Jest to ironiczne zderzenie architektury

między starym i nowym.

Dzisiaj betonowo-metalowa konstrukcja

rozpadnie się dziś po południu

na obrzeżach Santiago, ale fundamenty

pozostaną jako element konstrukcyjny

dla najbardziej współczesnych

kompleksów kondominiów

na obrzeżach miasta

które ciągle się zmienia

w Puerto Rico.

Hej! Co ty tu do cholery robisz?

Wynoś się.

Rozbieramy dzisiaj to miejsce.

Wynoś się.

Znalazłem właściciela ciężarówki. Wyprowadzę go i wtedy zaczniemy...

Hej, to miejsce jest okablowane od dwóch dni.

Wiem.

Masz szczęście, że cię znalazłem,

więc wyłaź.

Ja tylko...

Powiedziałem wyjdź, stary.

Czego jeszcze chcesz ode mnie?

To, co zrobiłeś w tym miejscu

pozostanie z tobą na zawsze,

Na zawsze.

Miguel, po tym, co dla ciebie zrobiłem,

decydujesz się napisać listy do prasy

o tym, co uważasz za niedopuszczalne warunki i niesprawiedliwość,

które dzieją się w tym więzieniu.

Jedyne, co zrobiły twoje listy, Miguel,

to podsycanie płomieni,

co oznacza, że ja też muszę podsycyć ogień wobec ciebie.

Nie, nie.

Nie?

Nie, nie.

Nie.

Ponieważ najwyraźniej nie jest to panie Mendoza

przyczyną naszych obecnych problemów.

Proszę sprawić, by zrozumiał, jak bardzo byłoby to pomocne

w dostarczeniu nam jakichkolwiek informacji,

które mogą nam pomóc w poszukiwaniach.

Hej.

Gubernator Mandera przyśpieszył proces egzekucji

by zaoszczędzić pieniądze podatników.

Teraz uważa, że może zadziałać w obie strony?

To twój przyjaciel.

To jest polityka.

Kilka osób protestujących przed murami więzienia

przeciwko karze śmierci

nie powinno zdenerwować gubernatora.

Z tymi wszystkimi historiami, które zostały napisane

o traktowaniu więźniów. Tak.

Witamy w el Faro.

Co mogę wam podać, panowie?

Chcemy usiąść przy stoliku, proszę?

Pewnie.

Do której pracujecie?

Właśnie otworzyłam.

Zaczynam to teraz łapać.

Ponieważ jest to twój pierwszy raz tutaj,

kawa jest na koszt firmy.

Dziękuję.

Kara śmierci jest tylko

wyczynem reklamowym polityków.

To nie jest przemoc.

Przepraszam?

Nie mogłam się powstrzymać od podsłuchania.

Dwie filiżanki kawy na koszt firmy.

Jeszcze raz dziękuję.

Strażnik jest tu tylko po to, by wypełniać wolę ludu.

Wolę ludzi?

Tak, jego zadaniem jest dopilnowanie, aby prawo

dla ludzi było kompletne i sprawnie wykonane

jak najszybciej.

Co z tymi wszystkimi raportami?

Pobicia więźniów, przemoc strażników?

Czy jesteś jedną z tych osób

które protestowały przed murami więzienia?

Kiedy mnie tu nie ma, tak.

To ważne.

Dlaczego miałabyś to robić?

Po co poświęcać czas i energię

walcząc o prawa mężczyzn

którzy wyrządzili tak wiele szkód innym ludziom.

Poszkodowani nie mogliby mieć nadziei na ich zwrot?

Bo mają prawa.

Oni mają prawa.

Oczywiście. Na szczęście byliśmy w stanie

pozbyć się naczelnika Silvy,

ale ponieważ jego zastępca został mianowany w wewnętrznych wyborach.

Jestem pewna, że on też będzie krzywym sukinsynem.

Przypadkowo wiem, że nowy strażnik

jest bardzo zaangażowany w robienie wszystkiego, co jest możliwe

aby poprawić warunki w więzieniu.

A skąd to wiesz?

Bo jestem krzywym sukinsynem.

Widzisz?

Przepraszam.

Posłuchaj.

To dla mnie bardzo jasne.

że pasjonujecie się tym tematem,

i to mi się podoba.

Bardzo mi się to podoba.

W rzeczywistości, myślę, że potrzebujemy więcej pasji

po obu stronach.

Każę mojej sekretarce coś przygotować.

Ty i ja możemy usiąść i porozmawiać więcej

na temat tego. Pani?

Burke, Maria Burke.

Burke?

Tak.

Nie przypominam sobie twojego męża.

Ma na imię Dylan,

Dylan Burke.

Sukinsyn.

Myślę, że Rada Wiezięnna przychyli się

do pani propozycji. Pani Burke.

Mam taką nadzieję.

Od tej decyzji może być tylko lepiej, prawda?

Chciałbym zadać ci nietaktowne pytanie.

Czy poznałaś swojego męża zanim trafił do więzienia?

Przepraszam.

Pani mąż jest skazańcem. Zgadza się?

To były skazaniec.

Były skazaniec.

Mam powdód, żeby oto zapytać, gdyż musimy sprawdzać

wszystkich, którzy tu wchodzą i wychodzą

w tym małżonków.

Nie spotkałam się nigdy wcześniej z nim, aż do tego momentu.

Rozumiem.

Czy kiedykolwiek podzielił się z tobą

jakimiś szczegółami ze swojej przeszłości?

Nie, nie żadnymi.

Naprawdę nie musiałam wiedzieć.

Ja też nie mówiłam mu o swoich.

Nie bez powodu nazywają to przeszłością.

To jest poprostu za nami.

Muszę ci się przyznać się, że to bardzo odświerzające dla mnie

poznać kogoś jak ty.

Nie wierzysz w drugą szansę?

To powinno być w twojej głowie każdego dnia.

Zgadza się. Kiedyś wierzyłem w drugą szansę,

kiedy byłem bardzo naiwny.

Musi pani zrozumieć, pani Burke,

że nie ma tu nikogo,

kto miałby złudzenie,

że są już tak ukształtowani,

by pasowali do społeczeństwa poza tymi murami.

Najlepsze, co możemy zrobić,

to powstrzymać tych ludzi przed nimi samymi

mając ograniczone zasoby,

którymi dysponujemy.

Czy twoja żona się z tobą zgadza?

Moja żona nie dożyła do tej części mojego życia.

Ona niestety została mi odebrana

bardzo dawno temu.

Przepraszam.

Nie, w porządku.

Co robi pani mąż?

On jest rybakiem.

Uwielbia to.

W rzeczywistości jego cała załoga składa się z

mężczyzn, z którymi spędził wiele czasu.

Rozumiem.

To jego sposób na nadrobienie swojej przeszłości.

Wszyscy tego potrzebujemy?

Cóż, porozmawiam o tym nieformalnie z zarządem,

przekonam się co o tym sądzą.

Ty i ja powinniśmy się wkrótce spotkać,

i trzymać rękę na pulsie.

To może być kluczowym.

Dziękuję bardzo.

Nie ma za co.

Witam, pani Burke.

Naczelniku, czy rozmawiał pan z kimś z zarządu?

Tak, rozmawiałem.

I?

Oni, cóż, jest szansa,

że możemy uzyskać wiele,

bo większość twoich propozycji została zaaprobowana przez zarząd.

Wspaniale.

Powinniśmy coś przegryźć i porozmawiać o tym?

Jesteś uwięziona

w swojej kawiarni cały dzień.

Dlaczego po prostu nie pójdziemy na kolację

żeby kontynuować tą rozmowę?

Nie, dziękuję.

Przyjdę do twojego biura