نخستین 185 خط.
ในแดนแห่งตำนานและยุคแห่งเวทมนตร์
ชะตากรรมของอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ ตกเป็นภาระของชายหนุ่มผู้หนึ่ง
เขามีนามว่าเมอร์ลิน
หยุด
หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ
เจ้าจะไปไหนรึ
ทะเลเมรีดอร์
อะไรอยู่ในเกวียนนั่น
เลดี้มอร์กาน่า
- เจ้าไม่เป็นไรใช่มั้ย - ไม่เป็นไร ขอบใจนะ
แต่เราต้องรีบไป
ใกล้ค่ำเต็มทีแล้ว เรายังต้องเดินทางอีกไกล
ขอโทษ
เจ้าเข้ามาทำอะไรในครัวข้า
เสื้อของเจ้าชาย
อย่าเอานิ้วสกปรกๆ หยิบจับอาหารของข้านะ เข้าใจมั้ย
ไปเร็ว ไป
เฮ้ย
ลองเอาเกลือซักมันสิ
อาเธอร์ต้องฆ่าข้าแน่ๆ
ไหนดูซิ
เจ้ายิ่งกว่าโดนฆ่าอีก เมอร์ลิน
เขาต้องใส่มันคืนนี้
ข้าแน่ใจว่าคนเก่งๆอย่างเจ้า ต้องเอาตัวรอดได้แน่
ท่านแต่งตัวแล้ว
ใช่ เมอร์ลิน ข้าไม่ได้ปัญญาอ่อน
- แน่ใจรึ - อะไรนะ
- เพียงแต่... - เมอร์ลิน ข้าเขียนสุนทรพจน์อยู่
- ให้ข้าช่วยมั้ย - ไม่ต้อง
- งั้นท่านก็ไม่ต้องการนี่น่ะสิ - ข้าพยายามเขียนมันทั้งคืน
- ท่านคิดว่าไง - ต้องขัดเกลาอีกเยอะ
ข้าจะเพิ่มไว้ในรายการ
เมอร์ลิน มีคนรับใช้ไม่กี่คน ที่มีโอกาสได้เขียนสุนทรพจน์ของเจ้าชาย
แต่รู้สึกว่าเจ้าไม่คิดจะขอบคุณเลยสักคำ
เกาะศักดิ์สิทธิ์
ท่านรู้ว่าเราจะไปที่ไหน
ท่านไม่เสวยอะไรเลย ฝ่าบาท
ฝ่าบาท
ดูไม่มีอะไรต่างไปจากเดิมเลย
ข้าก็ไม่แน่ใจว่ามันจะแตกต่าง อย่างน้อยมันก็จะทำให้เขาสงบ
ปีหนึ่งแล้วนะ ตั้งแต่มอร์กาน่าทรยศเขา
เขาเสียใจมาก วิญญาณเขาแหลกสลาย
- คืนนี้เจ้าจะไปงานเลี้ยงกับเรามั้ย - ข้าคงไม่ได้ไป
- ข้าต้องอยู่ดูแลฝ่าบาท - เจ้าดีกับเขามาก เกว็น
ข้าไม่ได้ทำเพื่อเขา ข้าทำเพื่ออาเธอร์
รายงานเป็นเรื่องจริง ฝ่าบาท เราตามมอร์กาน่าไปทันที่ทุ่งราบดีนาเรีย
- นางไปคนเดียวรึ - มีคนอื่นไปด้วย
- มอร์กอสรึ - ข้าก็ไม่แน่ใจ
- มอร์กาน่าจะไปไหน - ทะเลเมรีดอร์
เกาะศักดิ์สิทธิ์
ข้าจะส่งทหารไปแต่เช้า
- ขอบคุณ แอ็กกราเวน - ฝ่าบาท
ท่านควรจะรู้ พลังอำนาจของนางแกร่งกล้าขึ้น
เซอร์เบอร์แทรนด์และเซอร์มอนเทกิวตายแล้ว
คืบหน้ายังไงบอกข้าด้วย
ตั้งหลายเดือนไม่มีอะไร ทำไมต้องตอนนี้
นางซ่อนตัวไม่ได้ตลอดไป วันนี้ พรุ่งนี้ มันสำคัญยังไง
เราต้องไม่อยู่กับความกลัว อาเธอร์
คาเมล็อตแข็งแกร่ง ถ้ามอร์กาน่าลงมือ
เราก็พร้อมจะรับมือนาง
ท่านพูดถูก
หลายเดือนมานี้ถ้าไม่มีท่าน ข้าไม่รู้จะผ่านพ้นมาได้ยังไง
ขอบคุณ ท่านลุง
ข้าสัญญาไว้กับแม่เจ้า
ว่าข้าจะคอยช่วยเจ้า
ซาเมน
มันคือเวลาที่เรารู้สึกใกล้ชิด กับวิญญาณบรรพบุรุษของเรามากที่สุด
มันคือเวลารำลึกถึงผู้ที่เราสูญเสียไป
และฉลองให้กับการจากไปของพวกเขา
ซาเมนใกล้เข้ามาแล้ว
เราต้องรีบลงมือ
ข้าทำไม่ได้
น้องรัก
นึกถึงสิ่งที่ข้าบอกเจ้าสิ
มันคือทางเดียวเท่านั้น
สิ่งที่เจ้ากำลังจะทำจะมีผลกับทุกคน
แม้แต่ตัวเจ้า
แต่ที่สำคัญที่สุด มันจะทำให้ศัตรูคุกเข่าให้เรา
เจ้าต้องเข้มแข็งและจำไว้
อย่ากลัว
ข้าไม่ได้ต้องการโลกนี้
ที่นี่ไม่มีอะไรเหลือให้ข้าแล้ว
ได้โปรดเถอะ น้องรัก
ให้การจากไปของข้า เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายแก่เจ้า
แด่พระราชา
แด่พระราชา
แด่พระราชา
เอ็มริส
เอ็มริส
เอ็มริส
ท่านเป็นใคร
ข้าคือเคลลิช
ผู้พิทักษ์ประตูสู่โลกวิญญาณ
เจ้าทำลายกำแพงกั้นโลกทั้งสอง
โดร็อคก้า
มันคือเสียงของคนตาย
และมันก็มีนับไม่ถ้วนเหมือนคนตาย
เจ้าสมควรกลัว มอร์กาน่า
ศัตรูของเจ้าจะเสียใจกับวันนี้และ การทำลายทุกอย่างของมัน แต่เจ้าต้องระวัง
การทำลายกำแพงกั้นโลกทั้งสอง ทำให้เกิดโลกใหม่
และเจ้าก็จะไม่ได้เดินผ่านมันไปเพียงลำพัง
ผู้ที่พวกเขาเรียกว่าเอ็มริส จะเดินอยู่ในเงาของเจ้า
เขาคือชะตากรรมของเจ้า
และก็เป็นเคราะห์กรรมของเจ้าด้วย
เอ็มริส
- เกิดอะไรขึ้น - ข้าก็ไม่รู้
ข้าไม่เคยสัมผัสใครตัวเย็นแบบนี้เลย
เขาจะเป็นอะไรรึเปล่า
ข้าต้องใช้ฮอว์ธอร์น ทำให้เลือดไหลเวียนดีขึ้น ผ้าห่มด้วย
หลายๆผืนเลย
ตอนนางพูด เสียงของนาง
เหมือนมันมาจากขุมลึกในโลก
และนัยน์ตาของนาง
ก็เศร้าสร้อย
มีความเจ็บปวดแฝงอยู่
นางเป็นใคร
เคลลิช ผู้พิทักษ์ประตูโลกวิญญาณ
ทำไมนางถึงอยู่ที่นั่น
มันเป็นตอนเที่ยงคืนพอดีในคืนก่อนวันซาเมน
ช่วงเวลาที่กำแพงกั้นโลกทั้งสองเปราะบางที่สุด
มันไม่ใช่เหตุบังเอิญแน่
- ทำไมมีแต่ข้าคนเดียวที่เห็นนาง - เจ้ามีพลังที่แกร่งกล้า เมอร์ลิน
สำหรับคนที่มีพรสวรรค์เช่นนี้ จินตภาพแบบนั้นไม่ใช่สิ่งผิดปกติ
ท่านไม่เข้าใจ มันไม่ใช่จินตภาพ
นางรู้ว่าข้าเป็นใคร
นางเรียกข้าว่าเอ็มริส
มันคืออะไร มันหมายถึงอะไร
ข้าก็ไม่แน่ใจ
แต่ถ้ามีใครทำลายกำแพงกั้นโลกทั้งสอง
ก็ขอพระเจ้าคุ้มครองเรา
เมอร์ลิน
- เมอร์ลิน - อะไรรึ
- เมอร์ลิน - ข้าไม่ได้เคาะ
ขออภัย ฝ่าบาท
ท่านต้องไปที่หอสภา มีเรื่องด่วน
- เกิดอะไรขึ้นกับนาง - หมู่บ้านของนางถูกโจมตี
- ใครโจมตี - ไม่รู้แน่ชัด
เจ้าชื่ออะไร
เดรีย
เดรีย
ข้าชื่ออาเธอร์
ไม่ต้องกลัวนะ
บอกข้าซิว่าเกิดอะไรขึ้น
แม่ข้า พ่อข้า น้องสาวข้า พวกเขา...
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
มีคนทำร้ายพวกเขา
ใคร
ไม่มีใคร
มีแต่รูปร่าง
เจ้าไม่เห็นหน้าพวกเขารึ
พวกเขาไม่มีหน้า
ข้าก็บอกแล้วไง
พวกเขาอยู่ที่นั่น แต่
เหมือนพวกเขาไม่ได้อยู่
พวกเขาเคลื่อนไหวเร็วมาก
เหมือนไม่มีตัวตน แต่
พวกเขาต้องมีตัวตน
ข้าได้ยินผู้คนส่งเสียงร้อง
แล้วก็
เงียบหายไป
พวกเขาตายหมด
ขอบคุณนะ
- หมู่บ้านนั่นอยู่ที่ไหน - ฮาวเดน
ทางตะวันออกของเทือกเขาไวท์
- ต้องขี่ม้าไปนานกว่าครึ่งวัน - เตรียมคนให้พร้อม
เมอร์ลิน
เมอร์ลิน เจ้าต้องห่มผ้าให้สบาย
- หมายความว่าไง - เจ้าทำให้ข้าหงุดหงิด
นั่นเสียงม้าต่างหาก
- มันอาจรู้สึกอะไรบางอย่าง - ใช่ รู้สึกว่าเจ้าเป็นไอ้งั่ง
- นั่นมันคำพูดของข้า - ใช่ มันเหมาะกับเจ้ามากทีเดียว
มันเงียบเกินไป
ขอโทษ
ทางนี้
เจ้าเห็นมันมั้ย
เรากำลังตามล่าเงา
มาเร็ว
เกิดอะไรขึ้น
เวทมนตร์ของข้า
ข้าใช้มันไม่ได้
- มีบางอย่างอยู่ข้างนอกนั่น - เจ้าเห็นมันรึ
- พอมันเห็นแสงไฟมันก็หนีไป - ไปจูงม้ามา
มันไม่ใช่สิ่งที่ท่านจะตามล่าหรือฆ่าได้
เราต้องไปจากที่นี่
No comments yet. Be the first to leave one.