نخستین 200 خط.
เฮ้
เฮ้ นี่ ๆ
มอนตี้อยู่ไหน
แกทำอะไรเขา
จะทำอะไรน่ะ
เดี๋ยวฉันติดเชื้อ
เพื่อนฉันอยู่ไหน
เขาไม่เป็นไร เธอไม่เข้าใจ
เขา...
พาฉันไปหาเขา
คลาร์ก เธอเลือดไหล
- รู้จักชื่อฉันได้ไง - มีอยู่ในรายชื่อ
- แล้วพวกเธอรู้ชื่อฉันได้ไง - ฉันไม่รู้
- อย่าทำฉันเลย - ไม่อยากตายเหรอ
ก็ทำตามที่บอก
อย่าตุกติก
คีย์การ์ด
ฉันแค่จะหยิบคีย์การ์ด
ชั้นไหน
พวกเธอเป็นใคร
ตอบมานะ
เพื่อนฉันอยู่ที่นี่กี่คน
พวกเขาอยู่ที่ไหน
ตอบมานะ
ถึงชั้นห้าแล้ว
การกักกันถูกละเมิด การกักกันถูกละเมิด
ที่นี่ที่ไหน
กลุ่ม 100
เบลามี
หมอบไว้
- มีคนตามมาเหรอ - เงียบ
เห็นฟินน์ไหม
- ฟินน์ยังไม่ตายเหรอ - ใช่
เราคลาดกัน
พอจะระเบิดเราเลยวิ่ง แต่มีมันคนนึงตามมา
แล้วนายหนีมาได้ไง
เราเห็นดิอาร์กร่วงลง เลยจะไปขอความช่วยเหลือ
มีบางส่วนตกมาทางนี้ มอนโรคิดว่าเป็นเมก้า
แต่ฉันคิดว่า...
ตามมา
ก้มไว้ เงียบ ๆ
ฉันเดินไม่ไหวแล้ว
ลุกขึ้น
ไม่ไหว
เขาเดินไม่ไหวแล้ว
- บอกให้ลุกขึ้น - ลุกขึ้นสิ ลุก
ไม่
อย่า
แค่คนเดียว
ฉันเสียตั้ง 300
ดื่มซะ แกโชคดี
ฉันต้องเก็บแกไว้คุยกับผู้บัญชาการ
ลุกขึ้น
"เคลียร์" ไม่ใช่ "คลิน"
"กอทรูเคลียร์" เอาใหม่
"ฉันออคเทเวีย มาจากฟ้าอยากจะขอผ่านทาง"
ทำไมต้องจำด้วย คุณก็พูดอังกฤษได้
มีแค่นักรบที่พูดได้
พอไปถึงทะเล เธอต้องกลมกลืนกับเรา
ยังพอมีเวลา
อันนี้อะไร
รูปปั้นใกล้หมู่บ้าน
สถานที่สำหรับระงับข้อพิพาท
เลิกโยกโย้แล้วดึงไปซักที
ไม่เตือนบ้างเลยรึ
เปลี่ยนใจแล้ว ไม่เตือนดีกว่า
ให้ตาย
มีพิษ
คุณไม่มียาถอนพิษเหรอ
ใช่ ให้ฟินน์ไปช่วยเรเวนแล้ว
- งั้นก็กลับไป - ไกลเกินไป
แต่ทะเลไกลกว่า
บ้าจริง
ลินคอล์น อย่ากลับไปหมู่บ้านคุณ
คุณก็รู้ว่าคนทรยศจะเจออะไร
- ออคเทเวีย - - - ถูกกรีดพันครั้ง
คนในเผ่าคุณจะผลัดกันแทงคุณ
และเอาศพให้แมลงกัดกิน
คุณบอกเอง
นี่ ถือไว้
เดี๋ยวฉันมา
ลินคอล์น จะไปไหน
หายาถอนพิษ
ได้จากเต่าทองที่กินมอสที่แม่น้ำ
พอเธอกินเต่าทองนั่น
ก็จะหาย
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร ๆ เรเวน
อย่ายิง
ทำไม แกยังยิงฉัน
ใช่ เป็นฉันก็คงยิง
สวัสดีคลาร์ก
แขนเป็นไงบ้าง
ไม่ค่อยอยากคุยสินะ
ทักษะเอาตัวรอด ไม่สงสัยเลย
ไม่เป็นไร
มายามีอะไรจะบอก
เธอเกือบได้พ้นสถานกักกันแล้ว
อีกแค่สิบนาทีเธอก็เกือบจะ...
ฉันจะไม่เอาความ
ขอบใจมายา
ไปรักษาตัวได้
โอเค มาจ้ะ
เตียงสาม
ถอดกุญแจมือออก
ครับ ท่านประธานาธิบดี
ดานเต้ วอลเลซ
สีน้ำมัน
ใช่แล้ว เธอก็เป็นศิลปินเหมือนกัน
- ใครบอก - พวกเธอไง
ยังบอกด้วยว่าเธอเป็นผู้นำ
เรามีอะไรเหมือนกันกว่าที่คิดนะ
นาฬิกาฉันล่ะ
โทษที แต่เอาของปนเปื้อน
เข้าภูเขาเวทเธอร์ไม่ได้
เราเสี่ยงไม่ได้
ระเบียบของเราเคร่งครัดมาก
ความปลอดภัยมาก่อนอารมณ์
จับเรามากี่คน
สี่สิบแปดคน รวมเธอด้วย
แต่คลาร์ก เธอเข้าใจผิด
เธอไม่ใช่นักโทษ เราช่วยเธอไว้
ถ้างั้นคงไม่ว่าถ้าฉันจะไป
ถ้ามีแค่ 48 คนจริง ก็ยังเหลือข้างนอกอีก
หน่วยลาดตระเวน พาเข้ามาเท่าที่หาเจอ
ดิอาร์กล่ะ มันร่วงมาเมื่อคืนนี้
เห็นแล้วมีร่วงหลายที่ ทั่วพื้นที่ร้อยตารางไมล์
ถ้ามีคนรอด เราจะรับเข้ามาเช่นกัน
ฉันสัญญา
ฉันอยากเจอเพื่อนฉัน
ได้แน่นอน
ฉันก็กำลังไปเจอ
เปลี่ยนชุดแล้วตามมาที่ห้องโถง
ไปเถอะ
ให้คลาร์กได้มีเวลาส่วนตัว
โอเค จัดการไปแล้วกัน
ขอโทษสำหรับเสียง
ผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ จากเขื่อนฟิลพ็อตต์
น้ำสะอาดจากบ่อเก็บน้ำใต้ดิน
อาหารจากฟาร์มไร้ดิน
ฉันไม่เข้าใจ
คุณเคยไปที่โลก
รู้ว่ามันอยู่ได้
ทำไมถึงอยู่ที่นี่
เราอยู่ไม่ได้
พวกพื้นโลกอยู่ได้สบายนะ
การคัดเลือกตามธรรมชาติ
พวกพื้นโลกที่ไม่รอดรังสีมาก็ตาย
พวกที่รอดก็ส่งต่อดีเอ็นเอ
จะดีหรือแย่ลง ที่นี่ เราต้องผ่านการคัดเลือกนั้น
เราก็ไม่ได้ผ่าน
เราก็อยู่บนดินมา...
รังสีดวงอาทิตย์
ยอดเยี่ยม ดีเอ็นเอเธอ แข็งแรงเหมือนพวกพื้นโลก
เพราะรังสีบนอวกาศเข้มข้นและสูงกว่า
เธอจึงต้านทานรังสีได้มากกว่า
พูดตามตรง นักวิทยาศาสตร์เรา
ตกใจมากกับประสิทธิภาพร่างกายเธอ
ไม่งั้นเพื่อนเธอ คงถูกกักกันด้านบนแล้ว
ได้โปรด
ส่งส้นสูงมา
เธอไม่ต้องต่อสู้อีกแล้ว คลาร์ก
เธอรอดแล้ว
ขอต้อนรับสู่ภูเขาเวทเธอร์
ถึงชั้นห้าแล้ว
ในนั้นมีทุกอย่างที่เธอต้องรู้ เกี่ยวกับภูเขาเวทเธอร์
บอกได้เลยว่าไม่ยาก
เหมือนแผนที่ที่อยู่หน้าหนึ่งแน่
เธอมาจากระดับสาม ซึ่งเป็นโรงพยาบาล...
- คลาร์ก - หลังทานข้าว...
ไง
สบายดีนะ
- เฮ้ - ไง
โอ้พระเจ้า
ฟินน์กับเบลามีล่ะ
คลาร์ก พวกเขา...
พวกเขาไม่รอด
ไม่แน่ซักหน่อย
เรเวนล่ะ
ยินดีต้อนรับ คลาร์ก
หากสงสัยอะไร ฉันคีแนนจ้ะ
ภูเขาเวทเธอร์
นายมาทำอะไร เมอร์ฟีย์
ตายไง เหมือนเธอ
ตายคนเดียวเหอะ
ข้างนอกมีอีกกี่คน
ไม่มีแล้ว
เธอย่างมันเกลี้ยง
ที่เหลือหมอนี่ เพราะถูกสั่งให้เฝ้าฉัน
มา นอนตะแคง
นอนตะแคง เร็ว รีบหันมา
นอนตะแคงเร็ว
ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวก็ดีเอง
ช่วยฉันทำไม
ฉันไม่อยากตายคนเดียว
ฉันรู้นายกลัว
แต่เราเป็นนักรบ
เราทำได้
ยังไง
เราโจมตีมันพร้อมกัน
No comments yet. Be the first to leave one.