Riverdale

เรื่องราวของเราเกี่ยวกับเมืองหนึ่ง

เมืองเล็กๆ

และผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมือง

ดูเผินๆ มันดูเหมือนเมืองเล็กๆ ทั่วไป

ปลอดภัย เป็นเมืองที่ดี ไม่มีพิษมีภัย

(ทไวไลท์ ไดรฟ์อิน ปิดเร็วๆ นี้)

แต่ถ้ามองใกล้ๆ คุณจะเริ่มเห็นเงามืดแฝงอยู่

ชื่อของเมืองเราคือริเวอร์เดล

และเรื่องราวของเราก็เริ่มต้นขึ้น

จากสิ่งที่แฝดบลอสซั่มทำในฤดูร้อนนี้

รุ่งสาง ในวันที่ 4 กรกฎาคม

เจสันและเชอรีล บลอสซั่ม ขับรถมาที่แม่น้ำสวีทวอเตอร์

เพื่อมาพายเรือยามเช้า

กลัวเหรอ เจสัน

สิ่งต่อมาที่เรารู้ว่าเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

คือดิลตัน ดอยลีย์ ผู้เป็นหัวหน้าหมู่ลูกเสือ

ในการเดินสำรวจนก บังเอิญเห็นเชอรีลตรงริมแม่น้ำ

เจสัน

ตำรวจริเวอร์เดลตระเวนค้นหา ร่างของเจสันในแม่น้ำสวีทวอเตอร์

แต่ไม่เคยพบ

ถ้าเขาตายล่ะ ฮาล

ฉันหวังว่าในวาระสุดท้ายนั่น เขาจะทุรนทุราย

- ขอให้เจสัน บลอสซั่มตกนรกหมกไหม้ - เขาหายไป

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ครอบครัวบลอสซั่มฝังโลงศพเปล่า

และการตายของเจสันถูกตัดสินว่า เป็นอุบัติเหตุตามที่เชอรีลเล่า

ว่าเชอรีลทำถุงมือหล่นในแม่น้ำ และเจสันเอื้อมมือไปคว้ามัน

เขาทำเรือคว่ำโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วตื่นตระหนกจนจมน้ำไป

สำหรับพวกเรา เรายังคุยกัน เรื่องโศกนาฏกรรม 4 กรกฎาคม

วันสุดท้ายของวันหยุดภาคฤดูร้อน เรื่องลึกลับใหม่ก็เกิดขึ้นในเมือง

เตรียมใจไว้นะ อะพาร์ตเมนต์เล็กเท่ารูหนู

- แต่คงคุณภาพดีงาม - คงคุณภาพดีงาม

และมันเป็นสมบัติชิ้นเดียว ที่เป็นชื่อแม่ไม่ใช่ชื่อพ่อแก

คุณเฮอร์ไมโอนี่

- ขอต้อนรับกลับบ้าน - สมิเธอร์

ดีใจจังที่ได้เจอคุณ

- การเดินทางเป็นยังไงบ้าง - รถไม่ติดเลย ขอบคุณพระเจ้า

สมิเธอร์ ฉันอยากให้คุณรู้จัก ลูกสาวฉัน เวโรนิก้า

- ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ คุณหนู - สวัสดีค่ะ

- เดี๋ยวผมขนกระเป๋าให้ - ช่วยหน่อยนะ

เอาเมนูมั้ยครับ เผื่อคุณจะอยากสั่งอะไรมาทาน

ไม่จ้ะ ฉันอยากกินเบอร์เกอร์ ของป๊อบ เทตมาตั้งแต่เที่ยงแล้ว

ร้านช็อกลิตชอปป์ของเขายังเปิดอยู่มั้ย

อะไรคือช็อกลิตชอปป์ แล้วทำไมถึงมีเบอร์เกอร์ขาย

(ถ. สาม ถ. เอล์ม)

ตื่นเต้นมั้ย รู้สึกประหม่ารึเปล่า

ทั้งคู่เลย

ไม่ได้เจอเขาเลยตลอดหน้าร้อน

ซึ่งสมควรให้ตื่นเต้น แต่เราตกลงกันแล้ว เบ็ตตี้ ถึงเวลาแล้ว

เธอชอบเขา เขาชอบเธอ

แล้วทำไมล่ะ เควิน ทำไมเขาไม่เคยพูดหรือทำอะไรเลย

เพราะว่าอาร์ชี่เลิศสุดๆ

แต่เหมือนชายแท้ยุคมิลเลนเนียลทั่วไป

ต้องมีคนบอกเขาว่าเขาต้องการอะไร เพราะงั้นบอกเขาซะ

บอกสักที

ค่อยว่ากันนะ คือมันก็แล้วแต่น่ะ

พระเจ้า

- อะไร - คดีพลิก

อาร์ชี่น่ากินขึ้น

เขามีกล้ามหน้าท้องแล้ว

อีกหกเหตุผลให้เธอ รวบหัวรวบหางเจ้าหัวแดงซะ

- มีเรื่องอะไรเด็ดๆ บ้าง - เรื่องฝึกงานฉันเหรอ

งานเปิดตัวหนังสือเดอะโทนี่มอร์ริสัน ที่ฉันจัดมา

ตอนท้าย โทนี่ มอร์ริสัน นายก็รู้ว่าเขาเป็นนักเขียนในดวงใจของฉัน

- ใช่ๆ - บอกฉันว่า "อย่าเร่งช่วงเวลานี้นะ เบ็ตตี้

ช่วงเวลาในวัยนี้มันผ่านไปเร็วมาก

ฤดูร้อนเดียวอาจเปลี่ยนทุกอย่างได้"

จริงมากๆ เลย

- ทำงานให้พ่อเป็นไงบ้าง - ก็แค่เทคอนกรีต

ทุกวัน ทั้งวัน

เพื่อฆ่าเวลา...

ฉันเริ่มแต่งกลอนในหัว

- แล้วกลับบ้านไปจดลงกระดาษ - นายไม่ชอบอ่านกลอนนี่

ไม่ใช่กลอนหรอก เนื้อเพลงน่ะ

และการนั่งแต่งเพลงทำให้ฉันรู้สึก...

อะไร อาร์ชี่

ทำให้ฉันรู้สึกว่าในที่สุด ฉันก็ได้เจอสิ่งที่ฉันชอบ

เกี่ยวกับชีวิตฉัน และสิ่งที่ฉันควรทำกับมัน

ดนตรี เริ่มปีนี้ พรุ่งนี้

สุดยอด

นายจะขอให้ครูกรันดี้สอนนายมั้ย

ไม่แน่ใจ อาจจะน่ะ

- แล้วฟุตบอลล่ะ ทำทั้งคู่ได้มั้ย - ฉันจะลองไปคัดตัว

- บอกพ่อนายรึยัง - ยัง

จนกว่าฉันจะคิดออกว่าควรทำไง เธอเป็นคนเดียวที่ฉันบอก ตกลงมั้ย

ฉันอยากฟังนะ

เพลงของนายน่ะ

- เหรอ - ใช่

- ฉันจะทำเดโม่สองสามเพลงเสร็จคืนนี้ - เยี่ยม

และ...

ฉันมาคิดดูเรื่องเราแล้วนะ อาร์ชี่

และมิตรภาพของเรา

และการที่มันถึงเวลาแล้ว ที่เราจะพัฒนาไปอีกขั้น...

ฉันโทรสั่งอาหารในชื่อลอดจ์ค่ะ

เบอร์เกอร์สองใช่มั้ย เกือบเสร็จแล้ว แต่รอหน่อยนะ

- สวัสดี - สวัสดี

หอมทอดที่นี่เป็นไงบ้าง

- อร่อยมาก - เราขอหอมทอดด้วยค่ะ

- ได้ - ขอบคุณค่ะ

แม่กับฉันเพิ่งย้ายมาที่นี่

- จากที่ไหน - นิวยอร์ก

พวกเธอเรียนที่ริเวอร์เดลเหรอ

- ทั้งคู่เลย เรียนด้วยกัน - เราอยู่ม.สี่

เหมือนกันเลย

ฉันกลัวมากเลย

ทำไมเหรอ

รู้จักงานเขียนของทรูแมน คาโปตี้มั้ย

ฉันเหมือนหลุดมาจาก "นงเยาว์นิวยอร์ก" แต่ที่นี่มัน "หนังฆาตกรรม" ชัดๆ

เวโรนิก้า ลอดจ์

อาร์ชี่ แอนดรูส์

นี่เบ็ตตี้ คูเปอร์

เดี๋ยว เธอคือ...

คนที่ต้องพาเธอทัวร์พรุ่งนี้ ใช่

- ฉันเป็นเพื่อนที่ปรึกษาของเธอ - นั่งมั้ย

บางทีเราอาจทำให้เธอหายกลัวได้

แม่ฉันรออยู่น่ะ

แต่ไว้เจอกันใหม่นะ

ได้

เมื่อกี้เธอว่าไงนะ

ไม่มีอะไร

พ่อครับ ไปโรงเรียนวันแรก ผมก็สายซะแล้ว

ว่าไง เวกัส

จะแวะมาหาพ่อที่ไซต์งานมั้ย

พ่อ นี่เปิดเรียนวันแรก

เราต้องพาแกเข้าออฟฟิศบ้าง ไม่งั้นฤดูร้อนหน้าไม่ได้ทำงานนะ

ไม่ได้ครับ ผมมีคัดตัวอเมริกันฟุตบอล

หรือว่ามันไม่โอเค

ไม่ๆ ไม่เป็นไร

โชคดีนะ

เบ็ตตี้ ปีหน้านี้มันสำคัญมาก สำหรับมหาลัยนะ

เกรดก็สำคัญ

กิจกรรมนอกเวลา กีฬา

การทำตัวให้ดีนี่ยิ่งสำคัญมาก

- พวกเขาดูสิ่งนั้นด้วยะ - แม่ หนูเพิ่งอยู่ม.สี่

ลูกประสบความสำเร็จมามาก

แม่ไม่อยากให้มีอะไร มาพรากโอกาสนั้นไป

ดูอย่างพี่สาวลูกสิ

พี่เขามีอนาคตสดใสก่อนที่ ไอ้ลูกชายบ้านบลอสซั่มจะมาทำลาย

แม่คะ หนูไม่ใช่พอลลี่

เมื่อคืนลูกกลับบ้านหลังเคอร์ฟิวนะ

แค่เจ็ดนาทีเอง

หนูอยู่กับอาร์ชี่ที่มีผมแดง แต่ไม่เหมือนเจสัน บลอสซั่มเลยสักนิด

ลูกรัก เด็กผู้ชายทุกคน ก็เหมือนเจสัน บลอสซั่ม

แม่รักลูกมากนะ เอลิซาเบธ

แม่แค่อยากให้ลูกทำตัวฉลาด เข้าใจนะ

แล้วก็อย่าว่อกแว่ก

แม่เติมยาเพิ่มสมาธิให้ลูกแล้วนะ

ดูเหมือนว่าลูกลืมไปเอาใบสั่งยานี่

พวก นายพร้อมเล่นอเมริกันฟุตบอลแล้ว ไม่ได้โม้นะ หุ่นดีมาก

กล้ามโตมาก ดูแขนสิ ยกเวทได้เท่าไหร่ 220-225 ปอนด์ได้มั้ง

ต้องบอกเคล็ดลับฉันบ้างนะ ท่าโรเมเนียนเดดลิฟต์ใช่มั้ย

ดื่มชาเหรอ

หรือว่าโสม

รากมาค่างั้นเหรอ

ต้นหนามกระสุนรึเปล่า

- มันเพราะทำงานก่อสร้าง เร็จ - เออ จริงสินะ

โย่ มูส ดูสิว่าหน้าร้อนนี้ใครโตขึ้น

บอกฉันมาตรงๆ นายได้ทำบ้านใครมั้ย บ้านส่วนตัวน่ะ

- ก็มีบ้าง - ได้แอ้มสาวใหญ่ใจเปลี่ยวบ้างมั้ย

ฉันว่านั่นเป็นฝันเปียก ของนายมากกว่านะ เร็จจี้

- ไว้เจอกันนะ - เจอกัน พวก

มันทำแน่ ได้แอ้มแน่ๆ

ปกติฉันเริ่มทัวร์ด้วยประวัติศาสตร์ และเนื้อหาเล็กน้อย

โรงเรียนมัธยมริเวอร์เดล เปิดครั้งแรกในปี 1941 และ...

ไม่เคยตกแต่งใหม่เลย ตั้งแต่นั้นมาอย่างที่เห็น

จริงๆ นะ ฉันรู้สึกเหมือนฉันเดินเล่น ในปัจฉิมบทเรื่องเอาร์เออร์ทาวน์

งานสังคมเป็นไงบ้างที่นี่ มีไนต์คลับมั้ย

มีคลับเปลื้องผ้าชื่อโฮโซน และบาร์เกย์เศร้าๆ ชื่ออินนูเอ็นโด้

คืนวันศุกร์ แข่งอเมริกันฟุตบอล ปาร์ตี้หลังแข่งที่ลานจอดรถมอลมาร์ท

คืนวันเสาร์คือคืนดูหนัง ไม่ว่าเรื่องอะไรจะฉายที่บิจูก็ตาม

ต้องรีบไปเร็วๆ เพราะในริเวอร์เดล เราไม่มีให้จองที่นั่ง ส่วนคืนวันอาทิตย์

ขอบคุณสวรรค์ที่มีช่องเอชบีโอให้ดู

เวโรนิก้า ลอดจ์ นี่เควิน เคลเลอร์ เวโรนิก้ามาใหม่ เควินเป็น...

เกย์ ขอบคุณพระเจ้า เป็นเพื่อนรักกันเถอะ

จริงมั้ยที่เขาเล่ากันเรื่องพ่อเธอน่ะ

ว่าเขาเป็นมารกลับมาเกิดน่ะนะ

ฉันเข้าข้างพ่อฉัน

ทุกคนที่นี่รู้มั้ย

เยี่ยมเลย

แค่สิบนาที ฉันได้เป็นบลูจัสมิน แห่งมัธยมริเวอร์เดลแล้ว

อะไรล่ะ

เรามาถึงตรงนี้ เราจะไม่ถอย

จารึกไว้บนฟ้า

ค่ำคืนนี้เป็นของเรา

และเราไม่กลัวสิ่งใด

- ไม่เลย - ไม่เลย

เรียกเราว่าอุกอาจ

เล่นกับแส้

อยู่ในห้วงอารมณ์

เต้นในกรง

โทษที นี่เป็นการซ้อมปิด

ขอโทษนะ

โจซี่ใช่มั้ย ฉันอยากคุยกับเธอ เรื่องเพลงที่ฉันแต่ง

หยุดตรงนี้ก่อนเลยนะ

นายกำลังจ้องหูพุซซี่แคทอยู่ ซึ่งเสียมารยาทมาก

แต่ให้ฉันอธิบายให้ฟังนะ

เดอะพุซซี่แคท กำลังสร้างชื่อให้ตัวเอง

สร้างภาพลักษณ์เฉพาะตัว เราเล่าเรื่องให้คนฟัง

ปีก่อน เราชนะแบตเทิลออฟเดอะแบนด์ ของร็อกแลนด์เคาน์ตี

เราทำมาแล้ว