Modern Farmer (모던파머 / Modeonpameo)

Modern Farmer (모던파머 / Modeonpameo)

دانلود زیرنویس Malay

هماهنگ با نسخه‌های زیر

모던파머 Modern Farmer E18 141214
ناشر badh182
Malaysia Subbers Crew (MSC). Kunjungi website terbaru kami untuk subtitle terbaru : malaysub.com

برچسب‌ها

other
تاریخ انتشار: 2016-03-06
تعداد دانلود: 24
مخصوص ناشنوایان: No

پیش‌نمایش زیرنویس Malay

نخستین 200 خط.

Siapa awak ini? Awak tak boleh masuk ke sini.

- Sila keluar. - Ke tepilah.

Lee Hyeon Seok?

Ya, awak ini...

Rasakan!

Hyeon Seok! Awak tak apa-apakah?

Apa awak buat ini?

- Awak ini siapa? - Saya?

Saya ialah kawan Kakak Yun Hui dan pak cik Min Ho, tak guna!

Lepaskan saya!

Mari sini, tak guna!

Awak ingat awak ini siapa?

Budak Ki Jun itu.

Tak kira apa yang terjadi, dia tak boleh pergi

macam itu saja tanpa ucapkan selamat tinggal.

Mungkin juga dia terasa tertekan masa itu.

Saya harap tak ada apa-apa terjadi pada dia.

Kakak, lelaki tadi itu, dia ayah Min Ho, bukan?

Apa? Ayah Min Ho?

- Dia ada datangkah tadi? - Ya.

Yakah?

Agaknya kenapa dia datang ke sini pula?

Jadi apa dia cakap dengan kamu tadi?

Dia tak cakap banyak pun. Cuma berborak kosong saja.

Pak cik janganlah risau.

Ya, helo? Ya, saya bercakap.

Apa? Apa awak cakap?

Ya! Baiklah!

Siapa itu? Kenapa kamu terkejut?

Min Ki kena tahan di balai polis Seoul sekarang.

Apa? Apa yang Min Ki buat di Seoul?

Kenapa dia ditahan polis pula?

Sebenarnya Min Ki kena tahan sebab bergaduh dengan ayah Min Ho.

Apa? Bergaduh? Tapi kenapa?

Saya pun mahu tahu perkara sebenar.

Saya harus ke Seoul sekarang juga.

Kakak, biar saya temankan.

Tak apa, biar kakak pergi seorang diri.

Kali ini, biar kakak pergi seorang diri.

- Awak tahu apa-apa tak? - Apa?

Tak tahu.

Min Ki!

Min Ki!

Apa sebenarnya yang sudah terjadi?

Kenapa awak buat macam itu?

Cepatlah cakap sesuatu!

Yun Hui.

Apa pun, harap abang maafkan saya.

Tak apa.

Abang memang tak mahu besarkan hal ini,

tapi pengurus abang sangat marah.

Dia yang mahu abang telefon polis.

Siapa orang itu?

Dia itu kawan dari kampung saya.

Tolonglah maafkan saya.

Dan terima kasih sebab lepaskan dia secara senyap.

- Tak apalah. - Jadi biar saya balik dulu.

Yun Hui.

Awak sudah fikirkan tawaran abang itukah?

Saya sudah cakap Min Ho tak perlukan tanggungan abang.

Yun Hui, janganlah macam itu.

Saya tak mahu duit abang!

Saya sudah beritahu abang saya takkan dedahkan perkara ini!

Tapi abang tahu tak?

Kenapa abang langsung tak tanya tentang Min Ho?

Saya tahu dari awal lagi abang tak mahu dia,

tapi abang tak ingin tahukah?

Macam mana dia hidup tanpa seorang ayah selama ini?

Apa yang dia suka, sama ada dia sihat atau tidak?

Tingkah laku dia?

Abang langsung tak mahu tahukah?

Kenapa abang tak tanya Min Ho terkejut tak

bila dia jumpa ayah dia di Seoul?

Dia rasa tertekan atau tidak?

Dia ada menangis atau tidak?

Daripada bercakap tentang tanggungan anak,

dan suruh saya rahsiakan perkara ini,

bukankah itu lebih penting?

Saya pergi dulu.

Kenapa awak ini?

Kenapa awak buat macam itu?

Kakak tanya awaklah!

Mahu saya biarkan macam itu sajakah?

Apa? Dia tawarkan kakak tanggungjawab anak

untuk tutup mulut kakak itu? Ayah apa itu?

Itukah sepatutnya keluar dari mulut seorang ayah?

Mana awak tahu tentang ini?

Saya terdengar tadi. Kenapa?

Dan macam mana kakak tak buat apa-apa bila dia cakap macam itu?

Itu hal kakak dan Min Ho.

Awak siapa untuk masuk campur dalam urusan kami?

Kakak sudah cakap. Jangan lagi risau tentang kami.

Saya tahu! Saya tak mahu risaukan kakak sebab kakak buat saya geram!

Tapi apa saya boleh buat kalau saya rasa risau?

Berapa kali kakak kena beritahu awak

kakak tak perlukan simpati daripada awak?

Tolonglah berhenti. Kakak sudah tak tahan lagi.

Bukan macam itulah.

Saya bukan simpati atau kasihankan kakak.

- Jadi apa? - Saya pun tak tahu

apa perasaan ini.

Tapi pastinya bukan simpati. Itu saya tahu.

Boleh berhenti sekejap tak?

Kenapa tiba-tiba mahu berhenti?

Saya sudah lapar. Belanjalah makan.

Apa?

Saya tak makan sejak dari pagi tadi.

Maaflah sebab susahkan kakak.

Baru awak tahukah awak sudah susahkan kakak?

- Maaflah. - Sudahlah.

Sebab awak tumbuk dia, kakak rasa puas sekarang.

Sebenarnya kakak menyesal tak tampar saja muka dia tadi.

- Betulkah? - Tapi tak semestinya

tindakan awak itu betul.

Sudah tua bangka masih lagi mahu berlawan.

Makanlah perlahan-lahan. Siapa yang berebut dengan awak?

Saya sudah rasa hampir mati kebuluran!

Saya patut makan dulu baru pergi tumbuk dia.

Sedapnya.

Min Ki! Apa yang terjadi sebenarnya?

Semuanya sudah okeykah di balai polis itu?

Sudah. Maafkan saya sebab buat semua orang risau.

- Yuna. - Boleh saya cakap dengan awak?

Maaf, ya? Tadi saya betul-betul marah.

Min Ki, mari kita balik ke Seoul.

Apa? Apa yang awak cakapkan ini?

Sudah tak ramai yang cakap tentang skandal saya.

Saya rasa rimas di sini.

Lagipun awak tak perlu tinggal di sini lagi.

Kerja-kerja kubis awak sudah selesai.

Sudah selesai? Ia tak berakhir lagi.

Saya akan keluarkan juga sebuah album tak kira apa pun.

Saya takkan putus asa.

Kalau saya putus asa sekarang, saya tak ada apa-apa lagi.

Macam orang lain di sana, saya akan berakhir

menjadi orang yang tak ada harapan dan impian.

Jadi saya rela mati daripada jadi orang yang macam itu.

Kalau awak mahu pergi, pergilah sendiri.

Saya tak boleh ikut awak. Bukan, saya tak mahu pergi.

Bukan macam itulah.

Saya bukan simpati atau kasihankan kakak.

- Jadi apa? - Saya pun tak tahu

apa perasaan ini.

Tapi pastinya bukan simpati. Itu saya tahu.

Min Ki, sudah tidurkah?

Belum.

Kamu tahu tak?

Tak apalah.

Sudah alang-alang cakap, habiskan sajalah.

Cakaplah cepat.

Jadi...

Biar saya tidur boleh tak?

Awal pagi nanti, kita kena pergi jual kubis di Seoul.

Yalah.

Tidurlah.

Terkejut aku! Kamu tak tahu ketuk pintukah?

Ketuk pintu?

Sejak bila kita kena ketuk pintu di rumah ini?

Kenapa mak tiba-tiba bersolek pula ini?

- Mahu pergi mana? - Taklah. Saja.

Kenapa tanya?

Apa kamu mahu cakap dengan mak?

Mana ada? Tak ada! Apalah mak ini?

Jadi Ih Ji itu ada telefon mak tak?

Tak ada pun.

Kenapa? Sudah risaukah?

Mak nampak saya risaukah?

Apa saya peduli perempuan itu mahu buat pada hidup dia sendiri?

Apa saya kisah sama ada dia mahu balik atau tak?

Menyemak saja di sini!

Nampak sangat dia risau.

Saya ada temu janji pertama dengan Encik Han esok.

Terujanya!

Saya mahu jadi secantik yang boleh.

Patutkah saya letak banyak lagi botoks?

Mi Young.

Apa sudah jadi, abang? Macam pengemis pula.

Saya rasa baik abang balik rumah cepat.

Tak mahu. Kalau abang balik, abang akan mati.

Saya sudah belikan baju dan stoking baru untuk abang.

- Terima kasih, Mi Young. - Sudahlah.

Awak ini sudah mahu putus asakah?

Abang masih lagi bertenaga sekarang!

Marilah.

Abang mahu peluk awak sampai tulang belakang awak patah.

- Sudahlah. - Apa pula sudahnya?

Mari sini!

Mi Young, abang tahu awak sengsara sekarang, tapi bersabar lagi.

Abang akan buat awak amat bahagia.

Abang cuma kena pujuk mak abang saja.

Jadi sabar dan...

Kenapa?

Eun Woo!

Eun Woo!

- Eun Woo! - Eun Woo!

Sebenarnya, Eun Woo...

Sudahlah, mak. Jangan cakap lagi. Saya tak mahu dengar apa-apa lagi!

Saya tak suka lelaki itu!

- Sebab ayah kamukah? - Bukan.

Ayah sendiri pun sudah berkahwin dengan perempuan lain.

More Malay subtitles for Modern Farmer (모던파머 / Modeonpameo)

نظرات

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left