A Different Man

Hé, gaat 't? Wil je even gaan liggen?

Nee, hoor. Dit heb ik zo af en toe. Het gaat wel weer over.

Maar aardig dat je 't vraagt.

Is goed, dan hoor ik 't wel. Ik zit aan m'n bureau.

Eh, Mr. Lemuel.

Dat was misschien een beetje te intens.

Het moet minder van een aneurysma-aanval hebben

en meer van... lichtheid in het hoofd, weet u wel?

Snapt u?

De mensen moeten niet schrikken.

Hoe voelt dat? Top.

Nog tips voor mij? - Jij doet het prima.

Hé, gaat 't?

Doe je dit al lang? - Een tijdje alweer.

Ik kom net van Juilliard. Dit is m'n eerste acteerklus.

M'n eerste klus, eigenlijk.

Interessante ervaring.

Ik weet wat jullie denken, maar ik wil alleen de weg vragen.

Waar gaat deze trein naartoe? Dat wil ik de conducteur vragen.

Glory? Dat is niet m'n eindbestemming.

Fort Lee, New Jersey, is m'n eindbestemming.

Ik ken jullie verder niet, maar ik heb 'n zwager.

Deze trein vervoert goede, slechte en vooral lelijke klootzakken.

Dus wie wordt de held? Jij?

Ik ben casting director, gespecialiseerd in unieke fysionomieën.

Ooit willen acteren? - Ja. Ik ben een ster.

Dat geloof ik graag. Hier.

En hij zo van: Het is maar een klier.

Hé, 4F. Heb jij 'n hond in je appartement? - Nee, hoezo?

Dan zal 't iemand anders zijn.

Hé, kom op. Kijk een beetje uit.

Hé, kom hier. Voel hier eens aan.

Voel hier eens aan. Hier.

Voelt dat als 'n bult? - Een kleine.

Deze vent doet me denken aan een jonge, nerveuze Woody Allen.

Hij is wel nerveus. - Wees zelfverzekerd, joh.

Ga aan Braziliaanse jiujitsu doen of die krav maga-shit uit Israël.

Luister, joh, je voelt je ongelukkig als je niet accepteert wie je bent.

Wie zei dat? - Je psych.

Ik meen het. Wie zei dat je ongelukkig bent als je...

Jezelf niet accepteert? - Lady Gaga.

Ik kende die bitch al toen ze...

Hoi.

Eh... - Moet je daar zijn?

Pardon.

Sorry, hij gaat...

Jezus Christus, jongens.

In de basis draait 't bij fluiten

om je lippen samendrukken en blazen. Toch?

Dat weet een kind van vijf nog. Maar het ligt wel wat ingewikkelder,

zoals iedereen weet die weleens heeft gefloten.

Als je door je lippen blaast, produceer je soms dit geluid.

Al die spieren, die sluitspieren...

O, je hand. - Eh...

Ik ga m'n EHBO-doos even halen. Ik ben zo terug.

Dat heeft te maken met...

Hebbes.

Dat repareer ik wel. Komt goed.

Hier gaan zitten?

Ik ben geen dokter en niet aansprakelijk. Is dat oké?

Antibacteriële zalf en gaas, zover reikt m'n... 'kennis' is veel gezegd.

Over de datum. Pas sinds kort.

Dan is 't vast nog wel goed.

Keukenpapier... Slecht voor de aarde.

Laat ik de wond eens bekijken.

O, shi... Misschien moet 't worden gehecht.

Wat denk jij? - Ik bedoel...

Wat is er met je gebeurd?

Gaat me ook niks aan.

Oké, eens kijken...

Die eikels en ik stonden er daar als debielen bij.

Ik dacht: Ik heb een vijand in m'n nieuwe huis.

Dat gaat prikken.

Prikte 't niet? - Een beetje.

Oké, zo is 't goed. Waarschijnlijk.

Dapper, hoor. Dit is sterk spul.

Oké, laat het gewoon...

Voordat het...

Gaat het zo?

Shit, het zit op de bank. Wat erg. - Nee...

Ik hoor 't wel als het er niet uit gaat. O, nu zit het op m'n dij.

Wat goor.

Daar kun je beter naar laten kijken.

Jouw appartement is zo knus. - Ja, het klopt wel.

Het mijne is een oorlogsgebied.

Kom je hiervandaan? - Ja.

Ik kom uit Ålesund. Ooit van gehoord?

Hoe heet je ook alweer? - Edward.

'E. Lemuel'. Stond op de brievenbus.

Ik ben Ingrid. Heb ik dat al gezegd?

Is dat je moeder? - Ja.

Ben jij dat? - Ja.

Leeft ze nog? - Nee.

En wat doe je voor de kost? - Nou, ik was uien aan 't snijden en...

Je bent 'n schrijver. - Die stond op straat.

Echt? Zo'n ding is geld waard.

'Ze smeken me m'n gezicht te tonen.

Als ik dat dan doe, wenden ze zich vol afschuw af.'

Wat is dat? - Ik probeerde 'm alleen maar uit.

Interessant.

Ik ben trouwens toneelschrijver.

Ik acteer. - Toe maar.

Ik probeer te bedenken of ik je ooit ergens in heb zien spelen.

Die kans is niet groot.

Nou, misschien worden we dan samen beroemd.

Misschien wel.

O, ken jij de vorige bewoner van m'n appartement? C. Pulaski?

Ja, hij is weleens wasmiddel bij me komen lenen.

Oude man. Weduwnaar.

Is hij overleden? - Ik zou 't niet weten.

Hier kwam ik niet voor, maar kan ik wat wasmiddel lenen?

Ja hoor, tuurlijk. - Ja?

Tuurlijk, ik...

Juist.

Leer je fluiten?

Het ziet er redelijk stabiel uit.

De groei over je linkeroog bekijken we nog.

Beïnvloedt die je zicht? - Ik ben eraan gewend.

Een jaar of twee zonder operatie dus. Die onderbreking was hard nodig.

Laten we voor drie jaar gaan.

Maar vroeg of laat zul je minder goed zien met dat oog.

Wat betreft 't cholesteatoom: Dat ding gaan we eruit halen.

Omdat het gehoorverlies minimaal is, kan dat nog even wachten.

De gezwellen die lichtjes groeien, treffen geen belangrijke organen.

Dat moeten we gewoon in de gaten houden.

Dan weet je wat je te wachten staat.

Je weet 't vast wel al, maar er is nu een alternatieve behandelingswijze.

Een collega, de befaamde Eugene Flexner, is op zoek naar patiënten,

een patiënt als jij, voor een experimentele medicijntest.

Dit medicijn schijnt in potentie...

In mijn vak spreken we niet van 'helen' en 'genezen',

maar het kan je wel degelijk volkomen genezen.

Je leven zal ingrijpend veranderen.

Ik moet niet te veel beloven, want dit is de eerste test, meen ik.

Misschien is een potentieel risico de potentiële beloning wel waard.

Denk er maar eens over na.

Hé, buurman.

Voor in je huis. Als bedankje voor de deur.

Heb je die niet van je moeder gekregen? - Nee, hij stond op straat.

Juist.

Oké dan.

Ik wilde ervan af en jij bent toneelschrijver.

Maar hij is vast geld waard. - Geef me dan maar een rol.

Is goed. Ik ga er meteen aan beginnen.

Maar bedankt. Hij is... heel zwaar. Gul van je. Dank je wel.

Hé. - Hé, man.

M'n buurman. Kom binnen.

Nogmaals bedankt.

Jezus Christus.

Ik kan toch alleen maar houden van 's werelds mooiste vrouw?

Logisch. De mooiste van alle vrouwen.

De fascinerendste, de intelligentste...

Soms, in de avondschaduwen, geef ik toe aan tedere gevoelens.

Dan ga ik een tuin in en ruik ik de lentegeur met m'n monsterlijke neus.

En dan kijk ik hoe een man en een vrouw samen slenteren onder het maanlicht.

Dan bedenk ik hoe ook ik

graag gearmd met een vrouw onder de maan zou willen lopen.

Dan ga ik daar helemaal in op.

Dan vergeet ik wie ik ben.

En dan...

zie ik opeens de schaduw van m'n... profiel op de tuinmuur.

Hoe triest ook, het zal niet verbazen

dat aantrekkelijke mensen winnaars zijn, ook op de werkvloer.

Je schrikt waarschijnlijk van een gezicht als dit.

Misschien staar je, of wend je je blik juist af,

ook als je meestal aardig bent. Dit ongemak kan afnemen of verdwijnen

als je zo'n collega vaker onder ogen komt.

Neem jezelf deze reactie niet kwalijk.

We hebben geen invloed op de vecht- of vluchtrespons

van dat hersendeel.

Maar als empathische wezens kunnen we wel inclusiever leren zijn.

Hier volgen enkele technieken.

Betrek je misvormde collega bij een teamproject

en laat diegene input geven.

Luther, heb je feedback voor Sally? - Het lijkt me een topidee.

Nodig diegene uit voor feestjes.

Morris, ik ben dit weekend jarig. - Ja, joh? Hoe oud word je?

Ik ga het vieren, daar laat ik het bij. Er komen wat mensen bij me langs

en ik wilde jou ook vragen. Sally komt ook.

Top. Fijn dat je aan me denkt. Dat doet me veel.

Neem gerust iemand mee. Je meisje, of... - Dank je.

Fijne verjaardag.

Vraag af en toe hoe 't gaat, net als je bij anderen doet.

Als diegene het moeilijk heeft, bied dan hulp aan,

zonder aanmatigend te zijn.

Hé, gaat het? Wil je even gaan liggen?

Nee, hoor. Dit heb ik zo af en toe.

Het gaat wel weer over. Maar aardig dat je 't vraagt.

Dan hoor ik 't wel. Ik zit aan m'n bureau.

Heb je Sally ergens gezien? - Nee.

Dat is het wel zo'n beetje.

Kom je later nog terug? - Nee.

Wat is 't dan? Vertonen ze dit in kantoren?

Zoiets denk ik, ja.

Het lijkt me een belangrijk handvat.

En... Nee, je kwam wel binnen. Zeker wel.

Je moet ergens beginnen. - Ja.

Ja. Je hebt een mee-eter op je neus. - O, ik...

Mag ik 'm uitdrukken?

Het is... Even een tissue pakken.