نخستین 200 خط.
ผมชื่อโจวถิงฟะ
เพื่อนๆ เรียกผมว่าฟะไจ๋
ผมอายุ 33
นี่เป็นภาพถ่าย สมัยเข้าเรียนมัธยมปีแรก
เนิร์ดได้โล่ใช่ไหมล่ะ
ในเรียงความเรื่อง "ความฝันของฉัน"
ผมอธิษฐานขอรถเบนซ์หกคัน
มีอพาร์ตเมนต์หลายแห่ง
และภรรยาสวยๆ
ขอแบบหุ่นเด็ดสะระตี่
แล้วก็หน้าตาเหมือนมาดอนน่า
เรียงความของผมไม่ผ่าน
ผมเลยต้องซ้ำชั้น
แต่ผมไม่เคยลืมนิยามนางในฝันของผมเลย
จนคืนนั้นเอง
มาดอนน่าของผมก็ปรากฏตัวขึ้น
รายงานพยากรณ์อากาศ
ค่ำคืนนี้
หลังท้องฟ้าอันโปร่งใสหมดไป
สายฝนจะเข้ามาแทนที่
ดีนะที่มีผ้าคลุมอันใหม่
อะไรวะเนี่ย
อย่างกับกระดาษเลย
โดนต้มซะแล้ว
เฮ้อ เพิ่งซ่อมมาได้สองอาทิตย์เองนะ
แท็กซี่
คุณครับๆ ไปถนนกอนตั๊กครับ
ไม่ได้ครับ ไม่รับคนแล้ว
- โทษทีนะ - อยู่ใกล้ๆ นี่เองนะ
- แต่บ้านผมใกล้กว่า - ให้ 200 เลย ไปส่งหน่อยเถอะ
โอกาสหน้านะครับ
เหม็นเงินฉันหรือไง
ให้ผมช่วยนะครับ
ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
เวรกรรม
ทำไมมันกลับด้านล่ะคะ
เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ
เวรล่ะ
คือว่า ร่มฉัน...
ยังใช้ได้อยู่นะครับ
เดี๋ยวผมเรียกแท็กซี่ให้
แท็กซี่ๆ
ดีจริงๆ ยังรับคนอยู่
ขอบคุณค่ะ
คุณเก็บร่มเอาไว้เถอะ
ขอโทษนะครับที่ทำร่มคุณพัง
จะให้ผมเอาไปคืนยังไงดีครับ
ซ่อมแล้วก็โทรมาที่เบอร์นี้นะคะ
อ๋อ
บาย
ดีนะที่ไม่เปียกมาก
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
บ๊ายบาย
ฝนตกหนักเลย
ยังรับคนอยู่ใช่ไหม
- ครับ - รอแป๊บนะครับ
คุณครับ เชิญเลยครับ
ขอบคุณค่ะ
คุณเปียกโชกเลย
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ไม่เป็นไรครับ ตามสบายเลย
บาย
ผมจะขึ้นแท็กซี่แล้ว
คุณเอาร่มไปเลยเนอะ
ตามนั้นครับ บ๊ายบาย
เดี๋ยวฉันซ่อมแล้วเอาไปคืนให้นะ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ไม่สิ ไม่ใช่ของผมนี่นา
ซ่อมเสร็จแล้วโทรมานะครับ
บ๊ายบาย
บาย
นั่นคือครั้งแรก ที่ผมได้พบมาดอนน่าของผม
มาดอนน่าคนแรกคือโจอี้
เป็นเจ้าของร้านบูติก
อีกคนคือแซลลี่ เป็นแอร์โฮสเตส
ต้องเดินทางตลอดเวลา
พวกคุณคิดว่าชีวิตผม จะเป็นยังไงต่อไปครับ
ผมมีแหวนเพียงวงเดียว จะมอบมันให้ใครดี
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ผมจะปล่อยเลยตามเลย แล้วดูว่ามันจะเป็นยังไง
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
คุณไม่น่านับเลยนะ
อย่าร้องสิ
ถ้าคุณร้องไห้
คนอื่นเขาจะดูออกนะว่าคุณ 28 แล้ว
ไม่ต้องร้องนะ
เค้กสวยไหม
ให้ฉันเหรอ
เปล่านะ
ทำเป็นเล่นนะ ใครเขาขอแต่งงานแบบนี้กัน
ที่หนึ่งของฉัน
ตามนั้นครับ ผมไม่มีทางเลือกอื่น
นอกจากต้องเลิกกับแซลลี่
แซลลี่
มีอะไรเหรอ ฟะไจ๋
ฉันรู้ว่าคุณจะพูดอะไร ฉันซื้อมาให้แล้ว
ชอบไหมล่ะ
จะหนีเหรอ
รอเวลานี้มานาน สิ้นลายแล้วแก
ผมมันใจอ่อน
ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไง
เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้
ผมจึงหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อน
ฉันนี่โคตรฉลาด
ฉันจะแต่งกับโจอี้ที่อเมริกา
แล้วก็แต่งกับแซลลี่ในปารีส
แผนนี้เยี่ยมสุดในสองโลก
เยี่ยมสุดงั้นเหรอ แต่คู่รักทั้งสองของนาย
ก็ต้องกลับมาฮ่องกงอยู่ดี
ดูซิว่าจะสลับรางยังไง
พวกเราเป็นนายหน้าซื้อขายหุ้นนะ
แค่ทำให้แน่ใจว่า สภาพคล่องในตลาดอเมริกา
และในตลาดยุโรปยังดีอยู่ก็พอ
ที่รัก
ตลาดอเมริกา จงวิ่งแรง
ตลาดยุโรป จงวิ่งแรง
ตลาดอเมริกาเปิดแล้ว
ไปเดี๋ยวนี้แหละ
มีอะไรเหรอ
ตลาดอเมริกาล่ม
โบรกเกอร์กำลังต่อแถว
เพื่อรอกระโดดตึกพลีชีพ
พวกนั้นขอให้ผมช่วย จะช่วยยังไงล่ะ นี่มันตลาดโลกนะ
ยังมีเวลานอนอีกสองชั่วโมงแท้ๆ
ทำไมตลาดอเมริกา
ถึงล่มเวลาเดิมทุกคืนเลยล่ะ
คนอเมริกันตรงต่อเวลาน่ะ
นอนพักหน่อยเนอะ ก่อนตลาดเปิด
ฮัลโหล
อเมริกาปิด ยุโรปเปิด
มีอะไรเหรอ
ตลาดปารีสล่ม โบรกเกอร์กำลังพากันฆ่าตัวตาย
ที่รัก
อีกแล้วเหรอ
ใครวะ อ๋อๆ ครับ
ครับ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ
มีอะไรเหรอ
มีอะไรงั้นเหรอ มีอะไรล่ะ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ
ต้องไปดูตลาด
ตลาดอเมริกาปิดแล้ว
ต้องไปเช็กสภาพตลาดแล้ว
ฮัลโหล ไม่อยู่มั้ง น่าจะออกไปแล้วนะ
กลับมาแล้ว
คราวนี้อะไรล่ะ
ตลาดอเมริกา ไม่สิ ตลาดยุโรป ไม่ใช่
พูดอะไรไม่รู้เรื่อง
นี่มันตลาดบ้าอะไรเนี่ย
อยู่นี่เอง พักเที่ยงแล้วนะ
วันนี้ใครจะเป็นคนไปซื้อ
เอกสารนี่...
- ฮะ อะไรนะ - ถึงไหนกันแล้ว
ใช่ๆ เมื่อกี้นายซื้อมาห้าดอลลาร์
แล้วขายไปสี่ดอลลาร์ บ้าไปแล้ว
น่าขันนัก นายเป็นโบรกเกอร์นะ
นายได้เป็นตัวโจ๊กแห่งปีแน่ๆ
ไปกันแล้ว นอนต่อเถอะ
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ได้ประสาทกินแน่
ฉันรู้ๆ เราจะแบ่งเป็นสามกะ
เช้า กลางวัน กลางคืน
ไม่สิ วันคี่ไปบ้านแซลลี่
วันคู่ไปบ้านโจอี้
ส่วนวันอาทิตย์ก็เป็นวันพักผ่อน
อะไรของนาย แค่นี้ไม่ไหวหรือไง
- ที่รัก - ที่รัก
ขอบใจจ้ะ
เน็กไทอะไร ไม่เคยเห็นเลย
วันนี้วันอะไร
วันพุธ
ผมมาผิดที่
วันนี้ตลาดไม่เปิด
ตลาดยุโรปต่างหากที่ต้องการผม
เดี๋ยวค่ะ กระเป๋าคุณ
ขอบใจจ้ะ
ทำไมมันเป็นสีเงินล่ะ
เป็นเพราะแสงมันส่องน่ะ
จริงเหรอ
ดูสิ เป็นสีทองแล้ว
เปลี่ยนไฟหลอดนี้เถอะ
เห็นไหม
พอแซลลี่บินกลับไปปารีส ผมก็สบายแฮ
ผมจะมีเวลาให้โจอี้
ถึงสี่วันติดต่อกัน
อันนี้ไม่ได้หมายถึงเครื่องบินตกนะ
แต่เป็นตอนที่แซลลี่บินกลับ
ผมต้องสับรางให้ดี
แต่พอเธอบินไปอีกรอบ
ผมก็จะได้อยู่กับโจอี้
หอไอเฟลเอย เทพีเสรีภาพเอย
ผมจัดการได้หมด เรื่องหมูๆ
- อรุณสวัสดิ์ๆ - อรุณสวัสดิ์
ฮัลโหล
ฮัลโหล ที่รัก
นั่นใครพูดครับ
พูดอะไรน่ะ แซลลี่ไง
หอไอเฟล
หอไอเฟลอะไร
ฉันออกจากฝรั่งเศสแล้ว ตอนนี้อยู่กรุงเทพฯ
จะถึงที่นั่นตอนหนึ่งทุ่ม มารับได้ไหม
No comments yet. Be the first to leave one.