نخستین 200 خط.
Here.
Hè?
Arco!
Ugh, weer een plant?
Wat dacht je dat we zouden meenemen?
- Een dinosaurus? - Heb je er gezien?
- Een moeder triceratops. - Wauw!
Ze was enorm! Ze riep haar baby’s zo:
Rarrr!
En daar vond Ada de varen,
anders hadden we hem waarschijnlijk niet opgemerkt.
- Heb je ze geaaid? - Geaaid?
Maak je een grapje? We waren veel te bang.
We hebben ons verstopt. Papa was doodsbang.
Precies wat ik dacht,
Dryopteris.
Daarmee kunnen we er duizenden laten groeien.
Papa? Denk je dat ik de volgende keer mee kan?
Arco, dat hebben we al besproken.
- Je bent te jong. - Maar als ik mee ga, kan ik helpen.
Ja hoor, het enige waar hij in geïnteresseerd is
- is dino’s zien. - Ada.
Ze heeft wel gelijk, we reizen niet voor plezier.
Maar ik heb je gezegd dat ik er klaar voor ben.
Geen vliegen voor de leeftijd van 12.
Dat is de wet. Zo is het nu eenmaal.
Jouw tijd komt nog. Wees niet zo ongeduldig.
Woohoo! Woo!
- Ben je klaar? - Ja! Ja!
Nu hebben we onze nieuwe hoeden. Sst!
Ik hoorde dat er nieuwkomers in het westen zijn,
twee van de zwaarste bandieten, vooral het meisje,
die Calamity Jane heet
met nagels zo scherp als oude klauwen.
Alle sheriffs daar zijn naar haar op zoek,
maar ik zal haar vinden!
Wie wil je nu?
Doe Hook! Hook!
Hook! Hook! Hook!
Het was gewoon bliksem, Peter.
Maak je geen zorgen, ons huis is beschermd tegen de storm.
Hij luistert tegenwoordig naar niemand meer.
- Hij wil alleen zijn zin doen. - Dat is normaal.
Op jouw leeftijd was jij ook een klein monstertje, toch Mikki?
Een echt monster, als ik het me goed herinner.
Kom op, lieverd. Eet je puree, wees braaf. Doe het voor mama.
En hoe was school vandaag?
Hoe ging je geschiedenispresentatie?
OK.
Ik bedoel, Clifford was zo bang
dat hij het hele stuk over de farao's vergat.
Hij stond te trillen als een blad, zo.
Oh, Mikki, heb je de afspraak gemaakt
- voor Peter's vaccinaties, toch? - Ja,
ik breng hem morgen voor de boosters
en ik heb boodschappen gedaan voor zaterdag.
Iris maakt een citroen-meringuetaart.
Mikki! Het was een verrassing.
Oeps. Mijn fout.
Eigenlijk, daarover...
we kunnen dit weekend niet naar huis komen, we hebben te veel werk.
Maar... en je verjaardag?
Hm, die vieren we de volgende keer.
We proberen volgend weekend te komen. Oké, schat?
"'Ik ben jeugd, ik ben vreugde!' antwoordde Peter zomaar."
Dat was natuurlijk onzin,
maar het was het bewijs voor de ongelukkige Kapitein Haak
dat Peter helemaal niet wist wie hij was
of wat hij was.
"Wat het toppunt van goede vorm is."
En daarna?
Ik moet vroeg opstaan.
- Doe het licht straks uit, oké? - Ja, mama.
Ik hou heel veel van je.
Welterusten, engel.
Welterusten, mama.
Alles goed?
Ik kan niet slapen.
Maak wat ruimte voor me, oké?
Vertel me wat er is.
Niets, zei ik.
Het gaat goed met me.
Ik weet zeker dat ze liever bij jou zouden zijn
dan op kantoor.
Als je volwassen bent, kun je niet altijd doen wat je wilt.
Denk je dat wensen echt uitkomen?
Zoals in sprookjes?
Ik weet het niet, Iris.
Maar wat houdt je tegen om het te proberen?
- Hoi, Mikki! - Goedemorgen, jongeman.
Weer te laat, hè? - Iris!
- Clifford is hier. - Ik kom!
- Je gaat te laat komen! - Ik zei dat ik kom!
Pas op op de weg,
- hoor je? - Ja, Mikki!
Dag!
Schiet op!
Waarom mag jij altijd rijden?
- Omdat het mijn scooter is. - Iris!
Ik zei: voorzichtig rijden!
Ugh, je zus is zo koppig als een ezel.
Is dat niet de auto van meneer Deschmaker?
Oh ja, dat is 'm. Hij wordt gek.
Waar denk je dat vogels zich verstoppen tijdens een storm?
Geen idee, daar heb ik nooit over nagedacht.
Ik wilde altijd een vogel zijn
om te kunnen vliegen en vrij te zijn.
Eigenlijk moet dat vreselijk zijn.
Ik zou een kat willen zijn:
niets doen, rondlopen, ze voeren je.
Katten hebben het allemaal door.
Maar ik hou niet van katten omdat ze vogels eten.
Heb je op het nieuws het over de brand gezien?
Mijn vader zegt dat het deze keer alles gaat vernietigen.
Dat zegt hij elke keer, Clifford.
We hebben genoeg conserven voor maanden.
- Waar stop je dat allemaal? - In de woonkamer,
in mijn slaapkamer, ik slaap
- op de rode bonen. - Haha!
- Zien we elkaar bij de lunch? - Ja, tot later.
Het universum, net als alle levende wezens,
is op een dag geboren. Die dag vond plaats
13,8 miljard jaar geleden
in een enorme lichtflits die we de oerknal noemen.
Voor dat moment bestonden tijd en ruimte niet.
Bij de geboorte woog het universum slechts 20 microgram,
het gewicht van een zandkorrel. Dat is gemiddeld
7,7 pond minder dan jij bij je geboorte,
en daarna groeide het net als jij,
en vormde sterrenstelsels en ons zonnestelsel. Ja, juffrouw?
Ik voel me niet goed.
Mag ik even weg, alstublieft?
We hebben nog maar 15 minuten.
Ik heb hoofdpijn.
Oké, ga maar verder.
Dank je.
Goed, laten we verdergaan.
Vier en een half miljard jaar geleden...
Hm?
Gaat het?
Dat was een flinke val.
- Heb je iets gebroken? - Whoa...
Hé!
Wie ben jij?
Waar gaan we heen?
Je praat te hard,
iedereen kan je horen.
Je bent ongelooflijk!
- Wat? - Ik pak dit op.
- Het piept als gek. - Laat zien!
- Kijk, het piept. - Ik heb er ook een!
- Heilige hemel! - We moeten splitsen.
- Oké? Dougie! - Ja?
- Jij gaat naar het noorden. - Oké.
En Frankie en ik gaan naar het zuiden.
Wacht even. Echt?
- Waarom ben ik de... - Het draait niet alleen om jou!
Het draait niet alleen om mij, jullie zijn gek.
Jij gaat daar alleen heen
en wij tweeën...
Huh?
Oh!
Sst!
Wat doe ik? Wat doe ik?
Ah! Je bent zo zwaar!
- Ah, hallo heren. - Whoa!
Zijn jullie... zijn jullie ook op zoek naar de schat?
- Wat?! - Ik zag gewoon een regenboog.
Ken je de legende niet?
Aan het einde van de regenboog, de potten met goud en...
Luister, schatje, we zijn bezig, ga weg.
Wees niet zo onbeleefd, Frankie, kom op!
- Kom op! - Sorry.
Eh, meisje, heb...
heb je iets vreemds in het bos gezien?
Nee.
Weet je het zeker?
Ik bedoel, eh...
er was dat jongetje.
Jongetje?!
Dat klopt.
Hij rende die kant op.
Je kunt hem niet missen met zijn rare outfit.
- Oh! - Het is ongelooflijk!
Was hij in een fel kostuum
met cape? Een cape?
Ja, met veel kleuren.
Denk je dat hij ook op zoek is naar de schat?
Het moet hem zijn, je hebt net gehoord wat ze zei.
Een kind met een cape! Kom op. Schiet op.
Uh, dag. Dank u, juffrouw.
- Kom op, geen tijd! - Heel erg bedankt, mevrouw.
Wat is nu het plan?
Dit is het plan, Dougie en ik gaan naar het noorden.
Nee! Ik heb al gezegd dat ik niet wil!
Mikki!
Ik begon me serieus zorgen te maken.
Kun je me alsjeblieft helpen?
Hij was helemaal van slag, toen ineens, boem!
- Hij viel flauw! - We moeten hem meteen behandelen
No comments yet. Be the first to leave one.