Capture

- Neredeyiz hiç bilmiyorsun, değil mi? - Yanlış yere saptık, Megan.

Yolu bulup bir aracı çeviririz.

Peki.

Hey, kusura bakma. Endişelenme sen.

Tamam.

Sende şebeke var mı?

- Hayır, telefonum kapanalı bir saat oluyor. - Benim de.

Hey.

Bak.

Dikkat.

Evde kimse yok gibi.

Telefon var mı, içeri baksana.

Arama yapılamadı. Lütfen tekrar deneyiniz.

Püh.

Kimse var mı?

Merhaba?

Merhaba!

Hastir!

- Hey! - Steve!

Hangi rüzgar attı seni?

Şehirde birkaç gün işim vardı. Laura burada kalabilirsin dedi. Senden bahsetmemişti.

- Evet, kız kardeşler yapar öyle. - Üvey kardeş.

İspiyonlayacak mısın beni?

Merhaba.

Merhaba, ben Steve. Abby'nin abisiyim.

Üvey abi.

Steve, bu da...

- Bu... - Ben...

Kaçtım.

Sonunda prensini buldun mu yoksa?

Ee, ne işiymiş bu? Karısını iş seyahatindeyim diye kandıran herifin birinin mi peşindesin?

Aslında iyi ki karşılaştık. Biyolojik anne babanı araştırmamı istemiştin bir ara, hatırlıyor musun?

Bir şey bulamamıştım ama biraz kurcalayınca...

seni arayan bir avukat ulaştı bana.

Bence ara adamı.

Merhaba, evet.

Ben Abigail Becker.

Tamam.

Dediğim gibi, çok olağandışı bir durum bu.

Elimde 1994 tarihli vasiyet var.

Ben koruyucu ailelerde büyüdüm. Gerçek anne babamı hiç tanımadım.

Evet, biliyorum biliyorum. Pardon. Durumu olağandışı yapan şey...

bu tür bir durumda bankanın evi çoktan satması gerekirdi.

Ama görünüşe göre ev arada bir yerde kalmış.

Şimdi de sen mirasçı olarak ortaya çıkınca...

Özetle çok şanslı biri olduğunu söyleyebiliriz.

Evet. Evet.

Sadece birkaç imza atman gerekecek.

Benim götürmemi istemez misin? Bir hafta beklesen...

Hayır, sağ ol. Ama Laura aradı, ki hiç aramaz. Yani tek anlamı olabilir.

Hey, Laura!

Az önce komşuyla konuştum. Bil bakalım benim evde iki aydır kim kalıyormuş gizlice?

- Laura... - Hiç şaşırmadım.

O kadar destek oluyoruz ona, istekleri bir türlü bitmiyor.

Evin içine sıçmıştır eminim. İkimize olan borçlarından hiç bahsetmeyeyim.

Laura, Abby yanımda. Hoparlördesin.

Hey, kardeş!

Var ya, hiç umurumda değil! Ne biçim insansın sen, Abby?

Hiç uğraşamam seninle. Çık evimden!

Bak, özür dilerim. Tamam mı?

Bugün gidiyorum ve borcumu ödeyeceğim.

Şehir dışında ev miras kaldı. Oraya gideceğim işte.

Evi elden geçirip satacağım. Tamam?

İşin içine sıçıp evi satamayınca ağlaya sızlaya yine bize gelmeyeceksin değil mi?

Hayır.

- İyi. Bahane istemiyorum. - Seni seviyorum!

Sen Laura'ya bakma. Unutur gider, biliyorsun onu.

Hayır, kız haklı.

Gerçek ailemi tanımak istemiştim hep.

O meseleyi kapatmış olurum.

- Gidince haber ver. - Olur.

Hey, Abby!

Biz de aileyiz. Tamam?

Biliyorum.

MÜSAİT TAKSİ BULUNAMADI

Merhaba.

Buralarda taksi durağı var mı? Trenle şimdi geldim de.

Taksi durağı yok burada.

Cidden?

Peki.

Bu iyi olmadı.

Miller Yolu No:38'e gidiyorum.

O tarafa giden var mıdır? Bekleyebilirim.

Trene binip geri dönsen daha iyi olur.

Hayır, benim evim var.

Bakın. Beni bırakabilecek kimse var mı?

Bira ısmarlarım. Hattâ iki tane.

Gidecek yerim yok. Bir bira alayım bari.

Dur, ben seni götürürüm.

Adamların kusuruna bakma.

Evet, pek misafirperver değillerdi.

Sanırım onlara birisini hatırlattın.

Teşekkürler.

Ne olur olmaz diye içeri bir bakmamı ister misin?

Belki 20 yıldır kimsenin bu eve girdiğini sanmıyorum.

Bence gerek yok.

Bu sabah elektriği açacaklardı diye biliyorum.

Tamam.

Yarın barda mesaideyim, öğleden sonra. Şimdi geldiğimiz mekan.

Gelmek istersen, canın sıkılırsa. Wi-Fi da var.

Teşekkürler, Kyle.

- Teşekkürler... - Abby. - Abby.

Tanıştığımıza memnun oldum.

Görüşmek dileğiyle.

Of!

Bu koku ne ya?

Oh be!

PSİKOLOJİ YÜKSEK LİSANS DİPLOMASI

Hastir.

- Hey, gitmişsin! - Evet. Geldim.

Seni bıraktıktan sonra kafede eski bir arkadaşıma rastladım.

Kız emlakçı.

Şehirden kaçmak isteyenler öyle evlere çok para döküyormuş. Özellikle pandemiden beri.

Evin resimlerini gönderin yardımcı olurum, dedi.

Steve, dedim sana. Ben hallederim.

Denk geldi işte. Burnumu sokmaya çalışmıyorum.

Tamam, peki.

Fotoğraf yollarım biraz.

Tamam.

Dikkatli ol. Bir ihtiyacın olursa haber ver, tamam?

Sağ ol, Steve.

Bakalım çalışıyor mu hâlâ?

- Hey, hayatım. - Aman!

Korkuttun beni.

Pardon.

O ne?

Sence ne?

Ne kadar verdin ona?

İndirimden aldım.

Evde videolar çekmek iyi olur dedim.

Olan bitenler malum, açar izlersin geriye dönük.

Yapma. Yapma, o konuları açmıyoruz.

Tamam, pardon.

Seanslarda da kullanırsın dedim. Faydası olur demiştin ya?

Teşekkürler.

Haberler iyi.

Sağlık müdürlüğünden aradılar.

Hasta getireceklermiş buraya.

Evimiz evsiz psikopatların uğrak yeri olacak diyorsun yani?

- Kes şunu. - Tamam. Pardon. Şey...

Çok iyi haber.

Seni seviyorum.

Seni seviyorum.

Ne dersin, şu amatör videolardan mı çekelim mi?

Hayır, hayır! Çok beklersin! Hayır.

Seanslarda faydası olur demiştin ya?

N'oluyor lan!

Seanslarda faydası olur demiştin ya?

Teşekkürler.

Haberler iyi.

Sağlık müdürlüğünden aradılar.

Kaslı maslı oldun sen... Keser misin şunu!

Hoşuma gidiyor.

Kendini nasıl hissediyorsun? Kameraya anlat, hatıra olur.

Mutlu hissediyorum.

Yapma, psikologsun sen. Daha iyisini yapabilirsin.

Peki.

Kendinizi nasıl hissettiğinizi kameraya anlatın, Bay Green.

Nasıl hissediyorum?

N'apıyorsun?

Hiç.

Ne dersin, bu akşam dışarı çıkıp bulaşık işinden kurtulalım mı?

Tamam, bir şartla.

Neymiş o?

Kamera getirmek yok.

- Sürekli çekmen şart mı? - Kanıt olsun diye sadece.

- Neye kanıt, Jason? - Hatıralara. - Ver şunu.

Benim için değil o, senin için.

Lütfen.

Sen iyileşmeye odaklan diye taşındık buraya.

Biliyorum.

- Benden vazgeçmiyorsun, değil mi? - Hayır.

Söz ver.

Ya da ufaklıktan.

Senden vazgeçmiyorum.

Ya da senden. Asla.

Neredeler?

Şuradaydı.

Çimenlere çökmüş gibiydiler.

Sürekli çekmen şart mı?

- Kanıt olsun diye sadece. - Neye kanıt, Jason? - Hatıralara.

Sen iyileşmeye odaklan diye taşındık buraya.

SAĞLIK SİGORTASI

Hastaymış.

Merhaba?

AÇ MISIN?

Hey.

- Aldığın için teşekkürler. - Tabii ki.

Sana bir şey sorabilir miyim?

Bu evde tam olarak ne oldu?

Yani şu ana kadar aldığım tepkiye bakılırsa...

bana anlatmadığın bir şey var gibi geliyor.

Kendin araştırman muhtemelen daha iyi olur bence.

13 cesedin korkunç şekilde bulunuşundan iki hafta sonra Jason ve Cameron Green'in evinin önünden bildiriyorum.

Bu keşif, farklı kayıp kişiler için yapılan ve aylar süren polis soruşturmasının ardından yapılmıştı.

Bulunan kalıntılara yapılan dental incelemelerden öğreniyoruz ki, Jason ve Cameron Green'in cesetleri...

evin arka bahçesinde yakılmış. Yeni doğmuş kızlarının ise nerede olduğu bilinmiyor.

Polis her olasılığın mümkün olduğunu belirtti. Son olarak, polis müdüründen de bir açıklama aldık.

Kendisi kurbanların ailelerine başsağlığı dileklerini iletti.

"Soruşturma devam ediyor ve kasabanın bu zor günleri hep birlikte aşacağını umuyoruz."