Satanik

Taxi! Taxi's!

Taxi!

Het Instituut voor Biochemie.

- Waarheen? - Avenida Pissarro, 76.

- Snel, alsjeblieft. Ik heb grote haast. - Oké.

30 peseta's.

- Alsjeblieft. - Bedankt, welterusten,

Wie is daar? U bent het, Dr. Bannister. Goedenavond.

- Professor Greaves is aan het werk in het laboratorium. Bedankt. Graag gedaan.

Welterusten.

Ah, en u, mevrouw!

Maar was het echt nodig dat jij kwam? Kijk eens hoe nat je bent.

Kom op, trek je regenjas uit.

- Geef hem aan mij. - Bedankt.

Je had kunnen wachten.

Dat was niet mogelijk. Ik moest je dringend zien.

Ik heb je berekeningen gecontroleerd, één voor één. Ze zijn allemaal correct.

Ik heb er nooit aan getwijfeld. Zelfs het biochemische experiment gaf positieve resultaten.

- Ja, zoals ik had verwacht. - Eindelijk,

Dit betekent dat je onderzoek naar celregeneratie zijn doel heeft bereikt.

De meest sensationele ontdekking aller tijden.

Ja... Het geheim van eeuwige schoonheid, van eeuwige jeugd.

- De Faust-mythe is werkelijkheid geworden. - Zeg dat alsjeblieft niet, professor.

Datgene waaraan wij werken is een strikt wetenschappelijk experiment.

Wij zouden onze ziel nooit aan de duivel verkopen.

En jij zult de grootste weldoener voor de mensheid zijn.

Het is nog iets te vroeg om het zeker te weten.

Te vaak heeft de wetenschap de afgelopen jaren de krachten van het kwaad losgelaten.

Kom en zie.

Wie geeft ons het recht om de wetten te overtreden...

die tot nu toe de loop van de natuur hebben gereguleerd?

Kijk.

Maar het is geweldig!

Nog maar gisteren was het een schurftige oude hond en nu...

Het was ook een volgzaam, liefdevol dier, en zie je nu wat hij deed?

- Ja, hij was het. - Het is heel vreemd.

En ik weet nog steeds niet waarom.

Maar mijn voorbereiding, hoewel gunstig voor zijn uiterlijk,

heeft zijn slechtste instincten bevrijd

De arme hond, aan wie ik de dosis serum heb toegediend,

gedraagt ​​zich alsof hij onder invloed is van een kwaadaardige drug.

Ook bij de andere cavia's waren de resultaten identiek.

Katten, honden, cavia's... Alleen de mens telt.

Professor, het is tijd om het experiment op een mens uit te voeren.

Nu ik weet wat de effecten op cavia's zijn,

hoe kan ik dan de verantwoordelijkheid nemen

om hun meest primaire instincten op een mens los te laten?

In het belang van de wetenschap moeten we handelen.

Ik ben bereid dat risico te nemen.

Dank je wel, Marnie, maar ik kan het niet toestaan.

Ik heb een besluit genomen, professor.

Ik heb het recht om het te bewijzen. Ik wil het nu doen!

Nee Marnie, nee!

De wetenschap wil geen onnodige risico’s, als de tijd daar is, zal ik het proberen,

maar met de strengste controles.

Ik ben eigenlijk een rapport aan het voorbereiden om naar de Academie van Wetenschappen te sturen.

Als de Academie gunstig is, probeer ik het experiment misschien op mensen.

Maar de onverwachte felheid die alle cavia's treft,

suggereert dat de formule nog wat veranderingen moet ondergaan.

Zo zie je maar...

Het spijt me dat ik uw vakantie heb verstoord, inspecteur,

maar aangezien het slachtoffer en de verdachte Britse burgers zijn,

heb ik er de voorkeur aan gegeven om samen te werken met Scotland Yard.

In een beroep als het onze zijn vakanties als een kaartenhuis.

Iedereen kan langskomen en ze omver blazen.

Maar aangezien ik in deze stad ben, zal ik de kans grijpen om de bezienswaardigheden te bekijken.

Zolang ik de tijd heb.

Deze keer lijkt de zaak eenvoudig.

De verdachte kan alleen Dr. Bannister zijn. Dat lijkt eenvoudig.

Tenminste, dat lijkt het.

Iemand is vermoord,

en degene die bij hem was op de avond van de moord, is verdwenen.

Ze weet waar ze mee te maken had mijn illustere medeburger?

Nou ja... Celregeneratie.

Voor zover ik weet was dat de professor een van de beroemdste nog levende biochemici.

Hij was volledig toegewijd aan zijn wek. Hij leefde alleen voor zijn reageerbuisjes.

En zoals elke zichzelf respecterende wetenschapper was hij "helemaal universiteit en laboratorium"

De andere avond, volgens de getuigenis van de conciërge,

was hij nog steeds verzonken in zijn werk toen zijn assistent arriveerde.

Helaas één van zijn vele experimenten... - Ja, de conciërge.

Die er ook aan toevoegde dat hij klaar wakker was vanwege de storm.

En daarom zag hij Dr. Bannister toen ze binnenkwam.

Ja, maar hij zag haar niet weggaan.

In plaats daarvan zag hij bij zonsopgang een prachtig meisje voor het Instituut.

Toeval, daar bestaat geen twijfel over.

- Professor Greaves was niet het type om liefdesaffaires te hebben. - Nee, natuurlijk.

Maar uit voorzichtigheid, heb ik die onderzoekslijn ook gecontroleerd.

Dan rest alleen nog... Bannister op te sporen. Het is een kwestie van dagen.

Haar beschrijving, beste inspecteur, is wijdverspreid.

Ze zal niet lang verborgen blijven.

Haar lelijkheid is onze beste bondgenoot en haar ergste vijand.

- Meneer Van Donen, u wordt aan de telefoon gevraagd.

Meneer Van Donen aan de telefoon.

- Meneer Van Donen, ze willen je aan de telefoon. Ik kom.

- Hier. - Dank u, meneer.

- Whisky? - Een Cinzano, alstublieft.

- Wie is dat? Weet je het niet? Nee. - George Van Donen, handelt in edele metalen.

- Ik heb nog nooit van hem gehoord, zijn zwakte en een bepaald type vrouwen.

Ja, ik ben Van Donen. Maar hoe vaak Heb ik je gezegd dat je mij niet moet bellen?

Nee, geen excuses, je had het moeten begrijpen...

dat het voor een man in mijn positie een beetje moeilijk is...

voor jou om zaken voor te stellen.

Maar dat sluit niet uit dat je een pakket vindt, laten we zeggen... geschikt.

Maar probeer het altijd te onthouden, Luis, Ik ben de juwelier George Van Donen.

Een gewaardeerde klant van u... "Corral des los gitanos".

En stoor je gerespecteerde klanten niet. Als het nodig is...

zij zijn het die jou zullen zoeken.

Laat me echter mijn gebruikelijke tafel reserveren.

Het spreekt voor zich dat ik kom om de show te zien.

Ik hou van flamenco, weet je. Hoe?

Tot we elkaar weer ontmoeten.

Bedankt!

Je portemonnee.

- Heel aardig. - Gelukkig, zou ik zeggen.

Omdat je onverwachte onoplettendheid genoeg is

om kennis met je te maken.

- Te galant. - Galant? Nee, dat zou ik niet zeggen.

Galanterie vereist een bepaalde aanleg, die ik niet heb.

Ik houd me bezig met zaken, ik, ik heb maar twee ogen waarmee ik kan zien,

om dingen mooi en waardevol te beoordelen.

Dit is een deel van mijn aard

Sta mij toe mezelf voor te stellen, mevrouw. Mijn naam is George Van Donen.

- Ze willen je op kantoor, meneer Van Donen. - Ik kom eraan.

Ik weet dat ik onvergeeflijk ben, Excuseer mij alstublieft even.

Iemand wil me spreken voor dringende zaken.

Als het niet anders kan, laat maar

Laat me niet te lang alleen, ik word misschien verliefd op die danseres.

Ik ben zo terug.

Mijnheer George, en een vriend arriveerde uit Italië.

Daarom heb ik de vrijheid genomen u te storen.

Je weet dat het niet goed is om zaken te bespreken in het bijzijn van de dames.

- Alsjeblieft. - Bedankt.

Jullie Fransen, met jullie "savoir-faire", mislopen vaak de galanterie.

- Maar Stella is mijn vrouw. - Dus je beschouwt haar niet als een dame?

Ik word echter aan een andere tafel verwacht. We praten morgen.

Heren... goedenacht,

Het is een zekerheid.

En zonder risico. Schoon.

Waarom niet? Deze stenen zijn van nobele oorsprong.

De ketting van de prinses van San Vitale.

- $20.000. - Maar ze zijn minstens 10 keer zoveel waard!

Misschien wel. 30.000, neem het of laat het.

Luis kent mij. Ik heb gezelschap, en heb geen tijd te verliezen.

Een andere vriend komt over een paar dagen met de rest van de collectie.

- Je wilt niet dat we ergens anders heen gaan. - Ik zei 30.000, geen dollar meer.

Trouwens, Luis, je weet dat ik niet graag vreemden ontmoet.

Bezorg de volgende keer de goederen zelf.

Luis, zorg ervoor.

- Je vriend heeft me bij de keel. - Nee...

De enige die bij de keel werd gepakt was de prinses.

Een wurging die de krantenkoppen haalt.

Welterusten.

- Excuseer me dat ik je heb laten wachten. -Ah, geen excuses.

Terwijl ik wachtte werd ik verliefd op de danser en ik wilde met hem wegrennen.

- Maar ik zag je terugkomen... - Hoe kan ik je bedanken dat je mij hebt verkozen?

Eh, laten we eens kijken... Misschien door meer champagne aan te bieden, maar dan zonder flamenco.

Met echt plezier. Heeft u voorkeuren?

Kunt u het niet raden?

Perfecte temperatuur,

Niets laat een "rooskleurige toekomst" zien als een glas champagne.

- Een heel goed jaar. - Nee, dank je. Voor mij niet meer.

Je bent van plan om een bepaalde trucs te gebruiken?

En dit is jouw techniek? Ik ben teleurgesteld... heel erg.

Een vrouw is zoveel aantrekkelijker...

als ze volledig in het bezit is van haar vermogens.

Kom op, een man als jij, George, zou dat moeten weten.

Dat zou ik ook moeten doen. Wat voor soort man denk je dat ik ben?

Een Don Juan, uiteraard. Of misschien... een Blauwbaard.

Dat is het, ik belandde in de studeerkamer van de Blauwbaard en ik ben zo bang.

Wat zal hij met mij doen? Wil hij... mij opeten?

Nee, dat vind ik niet leuk.

En wat vind jij leuk?

Laten we zeggen volgens de waarde van dingen. Leg het uit.

Bijvoorbeeld...

Hoeveel denk je dat dit waard is?

Hier!

En deze?

Ga door.

Maar jij, Trente, je wilt dat ik afval.

Als ik een ingewikkelde zaak niet kan oplossen,

ontspan ik graag mijn zenuwen en ga ik terug naar de natuur.

- Geloof me, het is de beste ontspanning. - Wat een geweldig idee.

Goh, ik heb het ook nodig. We komen nergens.

Ik snap niet hoe Bannister plotseling verdwenen kon zijn.

Die vrouw wist hoe ze moest verdwijnen zonder een spoor achter te laten.

Tenzij de professor een soort experiment bestudeerde

dat interessant was voor een buitenlandse mogendheid.

- Dat zou natuurlijk een oplossing zijn. Zal ik? - Ja graag.

In dat geval is de dokter misschien geholpen door geheime agenten.

En ik zou van dat verdomde ding afkomen en kan ik het doorgeven aan de contraspionage.

Eh, nee, nee. Dat zou te mooi zijn om waar te zijn. Nee...

Het gaat altijd uit, verdomme.

Het probleem is dat bij deze misdaad, alles wat er is gebeurd te eenvoudig is.

Alsof ik geen andere problemen had. O, trouwens...

Ortega, als Stella Dexter belt, verbind haar dan meteen door, begrepen?

Heel goed, commissaris.

Nog een opmerkelijk "probleem".

Een flamencoclub, die we al een tijdje in de gaten houden.

Omdat ik een aantal vreemde ambachten heb ontdekt.

De eigenaar is een Frans staatsburger.