Love is Blind (Love Is Blind)

Di ko alam kung meron para sa 'kin.

Malaking bagay ang sex.

Malalampasan naman natin 'yon. Malalampasan ko 'yon.

"Mabait siya. Mahalaga siya sa 'kin."

Alam ko'ng nararamdaman mo para sa 'kin.

Naisip ko, "Pakiramdam ko…

malalampasan natin ang part na 'yon, kahit paano."

Ngayon…

Ayokong magpanggap.

Pero, pag mas lalo nating ginawa 'yon, parang…

Di ko pa siya nakakausap.

Pero dalawang araw ko nang pinag-iisipan,

tungkol sa, ano kaya ang mangyayari kung

Kasama ko rin ang taong 'yon, iniisip ko lang.

Sinong tao?

'Yong number two ko.

Iniisip ko lang naman.

Nagpapakatotoo lang ako.

Sabi ko, "Pa'no kaya 'yon?"

Di ko alam, baka wala rin naman patutunguhan.

Alam mo 'yon?

Sinasabi ko lang naman 'yong nasa isip ko.

Oo, I mean, ang sakit lang marinig lahat 'to.

Okay, alam ko naman.

Pakiramdam ko sa loob ng dalawang araw, napag-isipan ko na…

'yong long-term, lima, sampu, labinlima, dalawampung taon.

Parang ang hirap.

Pero hindi ibig sabihin…

'Yong naramdaman ko, totoo lahat 'yon.

Like, totoo lahat ng naramdaman ko sa 'yo.

Ayokong malungkot ka dahil do'n.

-Alam ko. -Gusto kong ituloy, subukan…

i-figure out 'to, kasi masaya naman tayo.

Di ba?

Di ko alam kung pa'no ko magiging "masaya" ngayon.

Wow. Okay.

Pakiramdam ko ang tanga ko.

Bakit?

Bakit?

Honestly, 'yong…

issue ang di ko pagwe-workout araw-araw,

nabigla ako na nabanggit pa 'yon sa usapan.

Diyos ko, di gano'n ang ibig kong sabihin.

'Yon ang sinabi mo.

-Di ko naman— -Sinasabi ko lang naman.

Gano'n ang ginagawa ng mga naka-date ko dati.

-Gano'n ang gusto ko. -Nagtatrabaho ako sa ospital araw-araw.

-Sorry, kasi— -Naiintindihan ko.

Nilinaw ko 'yon una pa lang.

Di mangyayari na makakapag-Pilates ako araw-araw.

Alam ko.

Masama rin ang loob ko ro'n.

Parang, di ako enough.

Na parang, di ko naman makontrol.

Pakiramdam ko, hindi ako sapat.

Kung dati mo sinabi na di ka na sigurado.

Sasabihin ko, "Baliw ka."

"'Ito lang ang trumato sa 'kin nang ganito."

"Sinabi niya sa 'kin na mahal niya ako."

"Gusto niya ng future kasama ako."

Ngayon, ang sakit lang na dati ang tingin mo sa 'kin

ako ang pinakamaganda sa mundo, tapos biglang, "Parang di pala."

Kung di sapat ang katawan ko para sa 'yo,

di ko sasabihing, "Please, mahalin mo ako."

Di 'yon ang ipinunta ko rito.

Parang kailangan ko nang umuwi.

Bulag talaga akong magmahal.

Mahal na mahal ko si Chris.

Naniwala talaga akong siya na ang makakasama ko habambuhay.

'Yong bigla niyang pagbabago, at parang hindi na siya 'yon,

di ko na siya matingnan tulad ng dati.

Sobra akong na-disappoint. Sobra akong nasaktan.

Pero magiging okay ako.

Lagi naman akong okay. Aalagaan ko ang sarili ko.

Maganda ang buhay ko.

Ayoko sa taong hindi kayang mas pagandahin ang buhay ko.

Love is blind.

Na-in love ako sa di ko pa nakikita

at gusto ko na siyang makasama.

Pero pag gusto na ng tao na makipag-sex…

Di man siya big deal sa karamihan.

Sinasabing 5%, 10% 'yon ng relasyon.

Alam ko, kung 90 years old ka, di ka na attractive.

Naiintindihan ko.

Pero hindi ako 90.

Disappointed ako sa nangyari.

Sabi niya di siya nagwo-work out. Naiintindihan ko.

Pero si Bri, 'yong number 2 ko, parang…

Alam mo 'yon…

Baka mas maging attracted ako sa kanya.

At naisip ko baka pwede kong sabihin 'yong mga bagay na 'yon

nang hindi ako nag mumukhang masamang tao

At mali ako.

Kung di niya gusto 'yon,

at ayaw niya sa 'kin dahil sa nararamdaman ko, e di…

'Yon na 'yon.

Nasa kama ang sweatshirt at sweatpants mo.

Salamat.

Ano'ng feeling na tapos na ang laundry?

Di ko sasabihin,

pero 'yong paggawa ko ng chores para maayos lahat…

I-appreciate mo lang magagandang bagay sa buhay.

Parang malinis na bahay.

-At natutuwa ka dahil ginawa ko 'yon. -At ang bango! Oo!

-Sabi ko, "Positive reinforcement." -Wag kang defensive! Oo nga.

-Buong araw kang malayo sa 'kin. -Oo nga.

Naku naman!

-Ano'ng gagawin mo? -Ikaw.

Ano'ng gagawin mo pagbalik ko bukas?

Iiyak.

Magpayaman ka na lang, para di ko na kailangan umalis.

Dito na lang ako forever.

Di ko na kailangang pumunta sa office bago ang kasal,

baka pagkatapos na lang.

-Kailangan mong pumasok? -Once a month.

May meeting kami, at lahat lang ng mga boss.

Pagkatapos mo akong yakapin…

Diyos ko. Ang galing mo talaga.

-Nagagawa ko ang kailangan. -Okay.

Ang tawag do'n "efficiency."

-At "delegation" -Totoo.

Parang kung paano ko hahatiin ang mga gawaing bahay natin.

-Aaminin ko— -Inaayos natin ang bahay.

Alam mo 'yon? Magluluto tayo ng hapunan.

Ang unang hapunan natin dito sa apartment.

Ayan ang sizzle.

Oh, yeah, baby!

Mag-ingat ka.

Oo.

-Okay. -Pumili na lang tayo ng ibang gamit.

Ito ba 'yong butter? Parang bato.

-Kailangan ba na painitan? -Kailangan siguro.

Connor.

Nasa plastik!

20 seconds lang! Ayos lang 'yan!

Di ko na lang titingnan. Magkaka-cancer ako pag kasama ka.

Diyos ko.

Siguro tanga lang ako minsan.

Tingin ko house dad ka ng isang fraternity.

Di nga ako member ng fraternity!

Dapat sinubukan mo.

Pwede naman pala ngayong nasa 30s ka na?

-Ang ano mo… -Sungit?

-Oo. -Oo.

-Minsan medyo maldita. -Okay.

-Kailangan ko ng— -Kita mo? Di na puro sweet lang.

I love you.

Maganda naman ang ginagawa mo.

Tingnan mo kung ano'ng kaya mo.

Malinis na lugar.

Tingnan mo! Nagluluto ka!

Ginagawa mo!

Oo na! Kailangan kong magpakabait. Tama ka. Magandang feedback 'yon.

Pero baka pwedeng…

Nag-text si Jess.

Nag-text si Chris.

-Ano? -Hindi ko alam.

Ano'ng sinabi niya? Uuwi na siya?

Hindi.

Kukumustahin ko lang.

Sigurado ako pag tapos na si Chris, baka gusto niyang makipag-usap, kaya…

Wow.

Mabuting kaibigan tayo sa mga kaibigan natin.

14 ARAW BAGO ANG MGA KASAL

-Ipapahiya mo 'ko? -Ipapahiya kita.

Titingnan natin.

Masyado kang malakas.

Naku!

Teka, may pusta ba tayo dito?

Ayan. Pinapanalo mo 'ko ng isa.

Pikon ako pag talo.

Ayos!

-Nagiging mabait ka sa 'kin? -Oo.

-Bibigyan kita ng isang butas. -Gusto ko lahat, pero…

-BInigyan kita ng opening do'n. -Totoo.

Good shot!

-Bumalik na siya. -Di umalis.

Galing, a.

Di madali 'yong unang away namin, pero bumalik kami sa dating kami.

-Pasok! -Aba. Pinapabilib mo 'ko.

-Gusto mo 'ko. -Oo.

-Gusto niya 'ko, guys. -Oo.

Ang ganda mo.

Akin na 'yan.

Dahil sa sexual frustrations ko, pagkatapos ng gabing 'to,

malaki ang chance na matugunan ang pangangailangan ko.

Baka natugunan na.

-Kailangan kong ipasok 'to. -'Yan na 'yon.

Secret lang sa magulang ko.

Ganyan nga. Magaling.

-Nasa'n tayo, babe? -Diyan ako nagtatrabaho.

Pwede akong pumunta dito at mag-lunch tayo?

-Pwede, oo. -Talaga?

Dito tayo uupo.

Ang sayang makita si Vic sa totoong buhay namin.

Doctor St. John.

Iki-clip mo 'to.

Maririnig nila ang audio. Tuturuan sila. Magtataas sila ng kamay.

Balang araw uupo ako sa isang sulok diyan.

Gusto ko ring ipakita sa kanya