نخستین 200 خط.
ทำไมถึงเลือกภาควิชาวิสัญญีวิทยา
ฉันเลือกภาคนี้เพราะประทับใจ การที่วิสัญญีแพทย์คอยปรับยา
ให้เหมาะกับสภาวะคนไข้แต่ละคน และคอยตรวจสอบสัญญาณชีพที่ผกผันรวดเร็ว
เพื่อปรับตัวรับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างฉับไว
และคอยดูแลคนไข้เป็นอย่างดี
พวกเขาไม่เพียงแต่ใส่ใจกับคนไข้
แต่ยังต้องประเมินสถานการณ์โดยรวม ในห้องผ่าตัดและจัดเตรียม…
ผมไม่ค่อยแน่ใจ
ว่าคุณจะเหมาะกับภาคนี้ไหม
การทำงานเป็นทีมสำคัญมากในภาคของเรา
ถ้าเย่อหยิ่งจองหองว่าตัวเองเก่ง ไม่มีทางไปได้ไกลในสายนี้
รู้ไหม
ค่ะ ทราบดีค่ะ
งั้นอธิบายเรื่องที่คนพูดกันทั่วเกี่ยวกับคุณ
จากที่ได้ยินมา คุณเป็นคนไม่เอาใคร
สื่อสารกับเพื่อนหมอก็ไม่ค่อยดี
ได้ข่าวว่าชอบทำงานคนเดียวมากกว่าด้วย
คือว่า ฉัน…
หมอนัม
ไม่คิดเรื่องมีแฟนเลยใช่ไหม
- อะไรนะคะ - นี่
ถามอะไรแบบนั้น
คือว่า ได้ยินมาว่าเขาปฏิเสธหมอชายไปหลายคน
พวกนั้นจึงแพร่ข่าวลือไม่มีมูล
แล้วเพื่อนหมอผู้หญิงก็เลยเลี่ยงที่จะคบเขาไปด้วย
เขาคงไม่มาสมัครภาคนี้ตั้งแต่ต้น
ถ้าเป็นคนเห็นแก่ตัวหรืออยากทำงานคนเดียว
แล้วดูสิ
เรียนจบมาด้วยคะแนนสูงที่สุดในรุ่น
ตอนเป็นแพทย์ฝึกหัดก็ได้เอบวก
ถ้าเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้คงไม่ได้เกรดนี้
เขาเป็นคนแรกที่เชื่อในตัวฉัน
ในโลกที่ทุกคนคอยจะเหยียบกันขึ้นไป
นัมฮานึล
ได้ข่าวว่าสมัครเฉพาะทางวิสัญญีเหรอ
- ใช่ - เหมือนกัน
หวังว่าจะเป็นเพื่อนกันได้นะ
ว่าแต่ว่า หมอมินคยองมินเป็นญาติเธอรึเปล่า
เปล่านะ
จริงเหรอ งั้นทำไมถึงช่วยตอนสัมภาษณ์
คนพูดกันให้ทั่วไปหมด
เรารู้ว่าเขาไม่ได้มีจุดประสงค์แอบแฝง เพราะเขาเคยคบแฟนคนเดียวมาเจ็ดปี
"หมอนัมกำความลับอะไรของเขาเหรอ"
"หรือเป็นหนี้ยืมเงินกัน" คนสงสัยขนาดนั้นเลย
- จริงเหรอ - ไม่ได้ข่าวเหรอ
เขาจะเป็นหัวหน้าแพทย์ประจำบ้านคนต่อไป
พวกอาจารย์หมอก็หนุนหลังเขาทั้งนั้น
ยังไงเขาก็ต้องได้เป็นเฟลโลว์ แล้วขึ้นเป็นอาจารย์
เธอได้เป็นคนโปรดของเขา เขาคงปูทางให้เธอแน่
นี่
เลี้ยงเหล้าฉันหน่อยสิ
ไม่เลี้ยงหรอก
เขาก็แค่เลือกฉันเข้าภาค ไม่ได้ปูทางให้สักหน่อย
ไปดื่มกันเถอะ
นี่ไง ปัญหาอยู่ตรงนี้
คนไข้กลุ่มนี้มักจะโดนอคติอยู่แล้ว
ถึงเขียนว่าไม่มีความสัมพันธ์ของอาการที่เด่นชัด
โห
ขอบคุณมากนะคะ ข้อมูลที่หาให้ครั้งที่แล้วก็ช่วยได้เยอะมาก
ดีใจที่ช่วยได้นะ ไปก่อนนะ
รุ่นพี่คะ
พรุ่งนี้ว่างรึเปล่าคะ
นึกยังไงถึงคิดจะเลี้ยงข้าว
ถือเป็นการขอบคุณค่ะ
คุณคอยช่วยและใจดีกับฉันเสมอ
แล้วฉันก็มีเรื่องอยากจะถาม
ว่ามาสิ
ทำไมถึงดีต่อฉันขนาดนี้
อ้อ…
ฉันเข้าสังคมก็ไม่เก่ง อัธยาศัยก็ไม่ดี
แค่จะเข้ากับเพื่อนหมอให้ได้ยังยาก
ถึงได้สงสัยว่าทำไมถึงดีกับฉันขนาดนี้
เพราะพี่เข้าใจเธอไง
พี่ดูออกว่าเธอจริงใจและพยายามมากแค่ไหน
ไม่รู้เรื่องนี้พูดได้รึเปล่านะ
แต่พี่ว่าคนอื่นๆ ในภาคเขาไม่รู้จักเธอดีพอ
พี่ถึงได้อยากเข้าใจและช่วยเธอ
คำของเขาได้ใจฉันไปเต็มๆ
อร่อยนะ
นั่น…
ทำให้ไม่ลังเลที่จะคิดว่าเขาอยู่ข้างฉัน
เรื่องงบประมาณที่รัฐจะสนับสนุน พี่จะไปบอกอาจารย์ว่าพี่เป็นคนทำงบแล้วกัน
แต่ฉันเป็นคนทำ
ใช่ๆ พี่รู้
แต่ว่า… พูดตรงๆ แล้วกัน
พวกอาจารย์ไม่ค่อยชอบเธอ
พี่เลยไม่อยากเสี่ยงให้งบที่ขอไปถูกปัดตก
ตอนนี้ส่งในนามของพี่ไปก่อน
งบผ่านแล้วค่อยบอกความจริงกับเขา
ระหว่างนั้นเธอก็ไปเคลียร์พวกข่าวไม่ดีเสีย ยื่นของบครั้งนี้สำคัญมาก
รู้ใช่ไหมว่าพี่ทำเพื่อเธออยู่
แต่ว่า…
เขาเรียกเข้าเคสละ แค่นี้นะ
แต่ฉันก็ยังอยากเชื่อเขา
ฉันพยายามอย่างสุดใจ
- แต่ว่า… - อ้อ
คิดยังไงกับหมอนัม
- หมอนัมฮานึลน่ะเหรอ - ใช่
ไม่แน่ใจแฮะ
ไม่ใช่คนที่เข้ากับใครง่าย
มีคนไข้บ่นด้วยว่าหมอทั้งจองหองและไม่เป็นมิตร
แถมยังเข้ากับเพื่อนร่วมงานไม่ได้อีก
สายงานเราต้องทำงานเป็นทีม
เอาจริงๆ ก็ไม่คิดว่าเหมาะกับงานนี้
- คิดเหมือนกันเหรอ - ใช่
เหนื่อยหน่อยนะ ดื่มเลย
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
ว่าแต่ว่า ทุกอย่างเรียบร้อยรึเปล่า
มีอะไร
ที่จริงก็ไม่ค่อยอยากจะบอก
หือ
ผมคิดว่าหมอนัมปลอมข้อมูล
อะไรนะ ปลอมข้อมูลเลยเหรอ
นั่นผิดแบบให้อภัยไม่ได้เลย
ผมก็ตกใจเหมือนกัน
ปลอมอะไรไม่ปลอม ไปปลอมค่าพี
เปลี่ยนค่าความน่าจะเป็นน่ะนะ
แล้วจะรับผิดชอบยังไง
ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
ความน่าเชื่อถือของข้อมูลสำคัญมาก
ก็ไม่รู้ว่าเธอจะแก้ปัญหายังไง
รุ่นพี่คะ
เมื่อกี้ว่าอะไรนะคะ
- ฉันทำที่ไหน… - หมอนัม
อย่ามาทำขึ้นเสียงต่อหน้าผม
อาจารย์ ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นเลย
ฉันต้องเจอกับความไม่เป็นธรรม…
ชีวิตคนเราก็ต้องเจออุปสรรคกันบ้าง
จะบ่นมากเรื่องให้ได้อะไรขึ้นมา
เอาเถอะ หมออู
เอากระเป๋าให้หมอนัมกลับบ้านไป
ปรากฏว่าฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลยจริงๆ
เพราะไม่มีใครอยู่ข้างฉันสักคน
จนฉันเริ่มเหนื่อยและหมดความอดทน
บอกตัวเองว่าจะไม่ไว้ใจใครอีกแล้ว
แต่แล้ว…
ฉันก็เจอนาย
อย่า นี่ๆ
นายช่วยประคองให้ฉันยืนไหวทั้งที่ใกล้จะล้ม
ฉันตกหลุมรักนายเข้าอย่างจัง
นั่นแปลว่าฉันก็ยิ่งวิตกกังวลไปใหญ่
ฉันกลัว
กลัวว่านายจะทำร้ายฉันอีกคน
ถ้าใจฉันไม่มั่นคงขนาดนี้
เราสองคนจะมีความสุขด้วยกันได้เหรอ
คบกันต่อไปก็มีแต่ต้องเจ็บปวด
นี่แหละคือสาเหตุที่ฉันขอเลิก
ฉันไม่ใช่คนเข้มแข็งขนาดนั้น
ขอโทษนะ
ฮึบ
ขนของอะไรไปเยอะแยะ ไหนว่าไม่ได้ย้ายออก
มีห้องสตูดิโอใกล้ๆ คลินิกที่ให้ผมค้างได้ครับ
เตรียมไว้เผื่อต้องค้างที่นั่นถ้างานเยอะ
ไม่ใช่เพราะเจอพี่ฮานึลแล้วจะทำตัวไม่ถูกเหรอ
จองอูเอ๊ย
- นี่เกี๊ยวนะ - โห
เอาไปใส่ช่องฟรีซไว้ก่อนเลย จะกินเมื่อไหร่ค่อยอุ่น
- ส่วนนี่กิมจิ - โอเค
นี่ต้นกระเทียมปรุงรสกับปูดอง
ขอบคุณมากครับ จะทานให้อร่อย
- ทานกับเขาแล้วกัน - ได้ครับ
ที่จริงไม่จำเป็นเลย
ขอบคุณที่ทำอาหารมาฝากนะครับ
เข้าบ้านกันเถอะ
ผมไม่ได้จะไปแล้วไปลับ
ก็ได้ ขอให้โชคดีกับงาน
- อย่าลืมกินข้าวล่ะ - ครับ
ไปก่อนนะครับ เข้าบ้านกันเถอะ
ลาก่อน ขอบคุณครับ
- บาย - บาย
เดินทางดีๆ นะคะ
แม่
แม่ว่าทำไมเขาถึงปุบปับย้ายไปเลย
พรุ่งนี้เขาจะเริ่มทำงานที่คลินิกของเพื่อน
แต่มันกะทันหันไปมั้ย แถมพี่ก็ไม่ออกมาส่ง
อาทิตย์ที่แล้วเขารับปากผมเลยนะ ว่าจะขอพี่เป็นแฟน
แต่วันต่อมาก็ทำหน้าหมาหงอย หมกตัวอยู่ในห้องตั้งหลายวัน
มาตอนนี้ก็ย้ายออก
สงสัยสองคนนั้นเลิกกันแหงเลย
อยากเผือกมากว่าใครทิ้งใคร
ฉันนี่แหละจะเอาแกไปทิ้งก่อน
หยุดพูดเลย
พอแล้ว
หือ
นึกว่ายังหลับอยู่
น่าจะออกมาบอกลาพี่จองอู
ได้ข่าวแล้วใช่มะ เขาจะเริ่มงานใหม่พรุ่งนี้
จะไปอยู่ห้องที่ใกล้ๆ กับคลินิก
เก็บข้าวของไปตั้งเยอะ อย่างกับจะไม่กลับมาละ
พอได้แล้ว
ไม่พอซะหน่อย แม่จะซุกทุกอย่างไว้ใต้พรมทำไม
สมัยนี้คนเขาพูดเรื่องนี้กันเปิดเผยแล้ว
พี่ บอกมา
พี่สองคนทะเลาะกันเหรอ
หรือพี่โดนทิ้ง
อย่าบอกนะว่าป่านนี้เขายังไม่ได้ขอเป็นแฟน
โอ๊ย เขาสัญญากับผมว่าจะขอพี่เป็นแฟน
น่าจะให้เซ็นเป็นสัญญาไว้จริงๆ
อะ เข้าใจละ
เขาทำเป็นมาหยอดจีบพี่เล่น แล้วทันทีที่ได้งานก็ทิ้งพี่ไป
No comments yet. Be the first to leave one.