Hidden

..::Μετάφραση υπότιτλων: Hidden::..

Μα... μαμά;

Είσαι ξύπνια;

Μαμά;

Ζόσο, γιατί δεν είσαι στο κρεβάτι σου;

Είναι ακόμα νωρίς.

Πέσε για ύπνο πάλι.

Δεν μπορώ, η Όλιβ, είναι τρομαγμένη.

Μαμά;

Εδώ κάτω.

Ζόσο, τι κάνεις εδώ από κάτω;

Μαμά, σου είπα...

Δεν μ’ αρέσει αυτό το ηλίθιο μωρουδίστικο, όνομα πια.

Το όνομά μου είναι Ζόι.

Και είμαι εδώ κάτω γιατί κρύβομαι.

Η Όλιβ, είπε ότι πρέπει να κρυφτούμε.

Ονειρεύτηκε ότι μας βρήκαν.

Ποιοι;

Αυτοί που ανασαίνουν.

Έι. Τι είπαμε μόλις τώρα;

Ο νέος μας κανόνας, θυμάσαι; Ο κανόνας νούμερο τέσσερα.

Δεν μας επιτρέπεται να μιλάμε γι' αυτούς, πια.

Δεν το έκανα εγώ, η Όλιβ το έκανε.

Λοιπόν, μπορείς να πεις στην Όλιβ, ότι κανείς δεν μας βρήκε.

Ο μπαμπάς, είναι στο πόδι και προσέχει

όλο το βράδυ, όπως κάνει πάντα.

Είμαστε ασφαλείς εδώ.

Το άκουσες αυτό, Όλιβ;

"Το χαμόγελό μου έχει κολλήσει".

Το χαμόγελό της έχει κολλήσει.

Αυτό σημαίνει, ότι δεν θέλει να χαμογελάει, άλλο.

Αυτό σημαίνει, ότι ακόμα φοβάται.

Θα έκανε την Όλιβ, να αισθανθεί καλύτερα...

αν πηγαίναμε κάτω μαζί με τον μπαμπά;

Είναι εντάξει.

Εντάξει.

Έλα.

Είναι εντάξει.

Μαμά, κοίτα.

Αυτός, είναι απλά ο μπαμπάς.

Δεν μοιάζει με τον μπαμπά.

Κάποιος, είδε κι άλλον εφιάλτη;

Μπα... μπαμπά.

Νόμιζα, ότοι είπαμ ε σ' αυτούς τους χαζούς εφιάλτες, να μην ξανάρθουν.

Το κάναμε.

Λοιπόν, τότε γιατί είσαι τόσο φοβισμένη;

Καλύτερα να ρωτήσεις την Όλιβ, γι' αυτό.

Ήταν Όλιβ, ήταν αυτή τη φορά;

Πως κοιμάται καν με τα μάτια της ορθάνοιχτα, όλη την ώρα.

Μπαμπά, μην γίνεσαι κακός.

Απλά, αναρωτιέμαι.

Θέλει αναφορά..

Λοιπόν, τότε καλύτερα, να συμβουλευτώ τις σημειώσεις μου.

Τα γυαλιά μου, παρακαλώ.

Σε ευχαριστώ.

Λοιπόν...

Η βάρδια μου ξεκίνησε στις 10:00.

Στις 02:00, έπαιξα, επτά παρτίδες πασιέντζα.

Κέρδισα τέσσερεις, έχασα τρεις.

Έχασα τέσσερεις, κέρδισα τρεις...

Δεσμοινίς Ζόι, δεν μπορώ να σου κρυφτώ.

Στις 5:00, ένα ζευγάρι ελαφιών έτρεξαν μπροστά μου.

Και στις 6:00 το πρωί,

Άκουσα λίγα βήματα.

Πιθανόν να άνηκαν, στην σκανδαλιάρα την κόρη μου.

Αλλά εκτός απ' αυτό, τίποτα.

Δεν έστριψε, ούτε ένα πλάσμα, ούτε ένα...

Ένας απ 'αυτούς που αναπνέουν;

Ζόσο.

Όχι

Ούτε καν ένα... ξέρεις.

Και οι κλειδαριές;

Εξακολουθούν να αντέχουν;

Θέλεις να ελέγξεις

- Μπορώ; - Όχι

Ρέι, σου είπα δεν θέλω να ανεβαίνει πια εκεί.

Τι; Η μικρή μαϊμού;

Μπορεί να το χειριστεί.

Ναι, μπορώ να το χειριστώ, μαμά.

Ξέρω τους κανόνες.

Πρώτος. Ποτέ μην κάνεις θόρυβο.

Ξέρω ότι ξέρεις τους κανόνες.

Δεύτερος, ποτέ μην χάνεις τον έλεγχο.

Τρίτος, ποτέ μην ανοίγεις την πόρτα.

Τέταρτος, δεν μιλάμε ποτέ γι' αυτούς που αναπνέουν.

Πρόσεξε Ζόσο, το παπούτσι σου.

Το έχω, μαμά.

Κρατιέσαι καλά;

Κρατιέμαι καλά.

Δεν μπορώ απλά να πάω ξυπόλητη.

Όχι, αυτό δεν θα ήταν σωστό.

Γιατί όχι;

Επειδή δεν είμαστε ζώα, Ζόι.

Θέλω να το θυμάσαι αυτό.

Αλλά δεν είναι ότι πάω έξω, η κάτι τέτοιο.

Λοιπόν, ποιος χρειάζεται να πάει έξω,

όταν έχουμε φέρει μαζί μας τον ήλιο;

Άλλη μια όμορφη μέρα;

Θέλεις να το κάνεις επίσημηο

Όχι πολύ δυνατά, εντάξει; Δεν θέλω να

γλιστρήσεις και να κόψεις το χέρι σου.

Κατάλαβα, μαμά.

Εντάξει.

Πόσες μέρες είναι τώρα;

Λοιπόν, αν δε θυμάσαι, απλά μέτρησε τες.

Είναι κατανεμημένες σε σειρές των 25.

Και πόσες γραμμές υπάρχουν;

Μια, δυο, τρεις, οχτώ, εννέα...

Δώδεκα..

Οπότε, 25 επί 12 μας κάνει;

300, συν ένα που μόλις χάραξα, 301.

Αυτό είναι.

Βλέπεις; Τα ιδιαίτερα στα μαθηματικά, έπιασαν τόπο..

"Δώσε μου ένα φιλί".

Αυτό σημαίνει ότι πεινάει..

Ας κοιτάξουμε εδώ.

Έχουμε πλιγούρι...

Καλαμπόκι...

Πατάτες...

Φασόλια...

και τα ροδάκινα...

Ροδάκινα. Σίγουρα ροδάκινα.

Ξέρεις χθες είχαμε ροδάκινα.

Μπορούμε να φάμε πάλι αύριο.

Αλλά σκεφτόμουν σήμερα,

ίσως να δοκιμάζαμε κάτι με πρωτεΐνη.

Ίσως φασόλια, αυτή την φορά.

Τα φασόλια, είναι τα χειρότερα.

- Μπαμπά; - Ναι;

Φασόλια ή ροδάκινα;

Δεν ξέρω.

Ροδάκινα.

Εμένα τα ροδάκινα, μου ακούγονται μία χαρά..

Ρέι.

Τι θα έλεγες να ψηφίζαμε, Ρέι;

Όσοι είναι υπέρ των φασολιών, να σηκώσουν το χέρι τους.

Μία ψήφος για τα φασόλια.

Τώρα, όσοι είναι υπέρ...

τον ζουμερών και πεντανόστιμων, ροδάκινων...

παρακαλώ σηκώστε το χέρι σας.

Συγγνώμη, γλυκέ μου.

Δύο εναντίον ενός.

Τρεις.

Η Νταρλίν, πάλι κάνει τα δικά της;

Είναι ένα σκληρό κορίτσι.

Χρειάζεται απλά λίγη ενθάρρυνση, αυτό είναι όλο.

Έτσι μπράβο. Στο είπα ότι είναι σκληρή.

Μαμά, μπαμπά! Τα ροδάκινα χάθηκαν.

Δεν είναι αστείο, Ζόσο.

Σοβαρά μιλάω! Κάποιος τα έκλεψε!

Θεέ μου, αυτό ήταν 12 κονσέρβες.

Αυτό είναι σχεδόν, δύο εβδομάδων.

Δεν υπάρχουν άλλα ροδάκινα;

Όχι. Όχι άλλα ροδάκινα.

Η ζάχαρη, πρέπει να προσέλκυσε κάτι.

Κάτι με δόντια.

Τι έχει τέτοια δόντια;

Ένας αρουραίος, κατά πάσα πιθανότητα.

Αλλά ένας αρουραίος, δεν θα μπορούσε να μπει εδώ μέσα.

Έλεγξα την πόρτα. Είναι αμπαρωμένη καλά.

Η πόρτα δεν είναι ο μόνος τρόπος για να μπεις κάτι.

Και αυτοί που αναπνέουν, μπορούν επίσης να μπουν;

Ζόσο.

Μπορούν;

Όχι, είναι πολύ μεγάλοι, δεν χωράνε.

Αλλά ένας αρουραίος θα μπορούσε.

Αν είναι ένας αρουραίος, θα πρέπει να είναι ακόμη εδώ μέσα.

Πρέπει να έχουμε, τον νου μας έξω.

Πρέπει να το βρούμε, προτού κλέψει κι άλλα τρόφιμα.

Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να μειώσουμε τις μερίδες μας.

Είναι ήδη πολύ μικρές μπαμπά.

Λυπάμαι, Ζόι.

Λυπάμαι πραγματικά.

Δεν θα σου το ξαναπώ. Φάε.

Μαμά, σού είπα ότι δεν θέλω τα ηλίθια φασόλια.

Ζόι, θυμάσαι τον κανόνα νούμερο δύο;.

Ποτέ μην χάνεις τον έλεγχο.

Ποτέ μην αφήνεις το θυμό να σε κυριεύει.

Κανόνας νούμερο πέντε. Μην με ξαναπείς Ζόσο, ποτέ.

Ήθελα απλώς μερικά ροδάκινα.

Λοιπό, τα έκλεψε, ένας κλέφτης.

Και τώρα, θα πρέπει όλοι να κάνουμε θυσίες..

Ήδη, δεν έχω τίποτα.

Είμαι κολλημένη εδώ. Δεν μπορώ καν να πάω έξω.

Δεν έχω φίλους...

Εκτός από την Όλιβ, κι αυτή μπορεί να πει, μόνο πέντε φράσεις.

- Και εμείς τι είμαστε; - Τι;

Λοιπόν, μόλις είπες, ότι δεν έχεις καθόλου φίλους.

Εμείς τι είμαστε;

Η μαμά και εγώ, δεν είμαστε φίλοι σου;

- Ξέρεις τι εννοώ. - Όχι, βασικά δεν ξέρω.

Νομίζω, ότι είναι πραγματικά, ανόητο

να λες ότι δεν έχεις τίποτα...

όταν στην πραγματικότητα, έχεις τα πάντα.

Ναι, σωστά. Ναι καλά.

Κοίτα αυτό.

Πόσες μέρες είπες ότι ήταν;

301.

301.

Τώρα, κανονικά δεν θα έπρεπε να είμαστε εδώ