نخستین 200 خط.
- โซอุน - คะ
ซุนมีเข้าโรงพยาบาลเหรอ
ค่ะ
เพิ่งจะเข้าไปนี่แหละค่ะ
เหรอ เป็นอะไรมากมั้ย
เธอขาหัก ต้องเข้าเฝือกเอาไว้ข้างนึง
ก็เลยต้องนอนที่โรงพยาบาลตั้ง 2 อาทิตย์แน่ะค่ะ
คงเพราะขี่จักรยานเร็วล่ะซี
ทำไมคุณรู้เร็วนักล่ะ ยังไม่มีใครรู้เลยนี่นา เรื่องนี้
คือ...ฉันนั่งซ้อนอยู่ข้างหลังนี่คะ
เรียบร้อยมั้ย
4 นาที 58 วินาที!
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน นับได้ว่าเป็นสถิติใหม่เชียวนะ
สัมผัสที่แผ่วเบาของผู้หญิง เอาชนะความมีอำนาจเหนือกว่าของผู้ชายเสียอีก
ได้โปรดฟังฉันก่อน มันต้องมีอะไรแน่เลย
นี่ไง ทรานซิสเตอร์หายไปตัวนึง
ฉันจะประกอบมันสำเร็จได้ยังไง
ใครเป็นคนเอามาเนี่ย
โธ่เอ๊ย แพ้แล้วก็ยอมรับว่าแพ้เถอะน่า อย่าโยกโย้ไปหน่อยเลย
ยอมรับอย่างลูกผู้ชายเถอะ อย่ามาอ้างโน่นอ้างนี่ดีกว่า
ใช่ นายแพ้แล้วไม่ใช่เหรอ
ฉะนั้น เกมจบแล้ว
นายต้องเลี้ยงเหล้าเพื่อน ๆ ทุกคนเลย เข้าใจรึเปล่า
- เลี้ยงเหล้านะ - ก็ได้
ฉันมีอยู่แค่เนี้ย
เอาไปให้หมดเลย
ไปล่ะ
ขอโทษครับ
ยุนโซอุน ใช่มั้ย
ยุนโซอุน
โอ๊ะโอ
ดงฮี ใช่มั้ยเนี่ย
คุณจริง ๆ ด้วย
ใช่ ผมกลับมาเรียนใหม่แล้ว
อ๋อ...
นี่อะไรเนี่ย
ค่ะ
งานอดิเรกฉันค่ะ
คุณเล่นวิทยุเหรอเนี่ย
ค่ะ
ฉันชอบค่ะ
เอาล่ะครับ แล้วเจอกันนะครับ
อ๋อ เดี๋ยว ๆ
ขอบคุณที่ส่งจดหมาย ตอนที่ผมเป็นทหาร
คุณส่งมาตั้งหลายฉบับเชียวนะ ขอบคุณมากเลย
ผมไปนะ
คือว่า ฉันแค่อยากจะเอาไปดูเท่านั้นเอง
ขอโทษนะคะ
เป็นยังไงล่ะ ได้กลิ่นเหล้าหรือเปล่า
ค่ะ นิดหน่อย
นั่นก็เป็นเพราะว่า ไอ้เจ้าขยะเฮงชวยชิ้นนี้นี่แหละ
หนำซ้ำ ผมต้องจ่ายค่าเหล้าเองด้วย
มันเก่ามาก และก็พังแล้ว แถมหาอะไหล่ไม่ได้ด้วย
คุณก็เอาไปเถอะนะ
ถ้าหากว่ามันอยู่กับคุณ
คุณคงจะต้องดื่มเหล้าไปอีกหลายวันเชียวล่ะ
ขอบคุณมากเลยค่ะ...
ดงฮี
อ้อ
โซอุนเหรอ
ไง ชอบมากสินะ
ของคุณเหรอเนี่ย
คะ
- เนี่ยนะ - ค่ะ
งั้นเหรอ
- นี่ของฉันใช่มั้ยคะ - หือ
อ๋อ ใช่ ใช่แล้วล่ะ
ค่ะ ของฉันน่ะค่ะ
- มันสนุกมากเลยค่ะ - สนุกเหรอ
ลาก่อนนะคะ ลาก่อนนะคะ
นี่ เจ็บมั้ย
เบา ๆ หน่อยซี่
เล่นค่อย ๆ เดี๋ยวเจ็บตัว
แล้วไง
กะอีแค่เขาพูดกับเธอแค่เนี้ย มันวิเศษตรงไหนเหรอ
มันแปลกนะ ฉันหายใจไม่ออกเลย
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า เลือดมันฉีดพล่าน อยู่ในหัวของฉัน
เวลาที่เขาเรียกฉันว่า
โซอุน โซอุน
ชื่อฉันฟังดูเพราะมากเลย
โซอุน โซอุน
โซอุน
โซอุน ฉันจะหาเตียงให้เธอนอนที่นี่อีกเตียงนึงนะ
ฉันว่าเธอป่วยหนักกว่าฉันอีก
เธอไม่เข้าใจหรอก
นี่เธอรู้มั้ย เวลาที่เขามองฉันนะ เขามองจ้องตาฉัน
ข้างซ้าย ข้างขวา
เขามองไปทีละข้าง
เขาอาจจะมองไปที่อื่นก็ได้ แต่เขากลับจ้องมองมาที่ตาฉัน
จ้องแบบนี้ทุกครั้งเลยนะ
แบบเนี้ย
ข้างซ้าย ข้างขวา
แล้วเธอมองที่ไหนล่ะ
หา
ฉันน่ะเหรอ ฉันจำไม่ได้หรอก
แต่ว่านะ ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า
หัวใจฉันจวนจะ...ระเบิดออกมาเป็นเสี่ยง ๆ เลย
และกล้ามเนื้อกระตุกทั้งตัวเลย
นี่คือความรักหรือเปล่า
ฉันเข้าใจนะ
แต่ฉันว่า มันไม่ใช่ความรักหรอก
เธอเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเหรอ เหอ
ฉันรู้สึกใจหัวเต้นแรง
กล้ามเนี้อทุกส่วนของฉัน มันกระตุกไปหมดเลย
ตอนฉันล้ม เธอถามฉันว่า
ซุนมี นี่เธอเป็นไรมั้ย
แล้วจากนั้น เธอก็มองตาฉัน ทีละข้าง ๆ
งั้น...
ตายล่ะ...
ฉันหลงรักเธอเหรอเนี่ย
เธอน่ะแหละ!!
วันนี้มีพิธีเปิดสะพานซังซุงให้สาธารณชนได้ใช้ อย่างเป็นทางการ
ประธานาธิบดีพัค เข้าร่วมในพิธี โดยเป็นประธานในพิธีเปิดครั้งนี้
และร่วมปรึกษาหารือถึงผลลัพธ์ ต่อที่มีต่อสภาพแวดล้อม
คืนนี้มีจันทรุปราคา
เราอยากจะดูด้วยกันมั้ยล่ะ
ซุนมีนอนโรงพยาบาลเหรอ
วันนี้มีประชาชนเข้าร่วมพิธีมากมายเลยครับ
เรียกซีคิว ซีคิว ซีคิว จากดีเอสวัน เอวีโอ
เดลต้า เซียรา วัน อัลฟา วิคเตอร์ ออสการ์
ทราบแล้วเปลี่ยน
เรียกซีคิว ซีคิว ซีคิว จากดีเอสวัน เอวีโอ
เดลต้า เซียรา วัน อัลฟา วิคเตอร์ ออสการ์
ทราบแล้วเปลี่ยน
เรียกซีคิว ซีคิว ซีคิว จากดีเอสวัน เอวีโอ
เดลต้า เซียรา วัน อัลฟา วิคเตอร์ ออสการ์
ทราบแล้วเปลี่ยน
ฮัลโหล
คุณว่าอะไรนะ
ซุนมีเหรอ
ตกใจหมดเลยอ่ะ
เปล่าหรอก
กำลังทำบางอย่างอยู่อ่ะ
ที่ไหนเหรอ
อ๋อ
โรงพยาบาลเหรอ
ห๊ะ
แล้วจะออกมาทำไมล่ะ เหอ
แค่จันทรุปราคาเนี่ยนะ
พรุ่งนี้เหรอ
เออ ก็ได้ ฉันจะไปนะ
ฮัลโหล
ยุนโซอุน
คะ
วันนี้คุณยุ่งมั้ย
ไม่หรอกค่ะ
คุณอยากไปดูละครมั้ยล่ะ ไปมั้ย
ละครเหรอคะ
ผมไม่ได้ชอบมันนักหรอก
แต่ว่าเพื่อนผมคนนึงเป็นผู้กำกับ
เขาคะยั้นคะยอให้ผมไปดูให้ได้เลย
แต่ผมไม่อยากจะไปดูคนเดียวหรอก
ถ้าหากคุณชอบดูละครล่ะก็...
ฉันชอบดูค่ะ
แล้วมัน...ชื่อเรื่องว่า อะไรล่ะคะ
แหม ชื่อมันยาวจนผมจำไม่ได้เลยล่ะ
พอไปถึง ก็รู้เองล่ะน่ะ
ตกลงแล้วเจอกันทุ่มนึงนะ ได้มั้ย
ได้ค่ะ
โอเค
โอ๊ะโอ ดงฮีคะ
อะไรเหรอ
คือว่า ฉันลืมไปค่ะ
พอดีฉันมีนัดแล้วค่ะ
อย่างงั้นเหรอ
งั้นก็ไม่เป็นไรหรอกนะ มันเป็นความผิดของผมเองน่ะ
มาขอนัดคุณในเวลากระชั้นชิดแบบนี้ มันไม่ได้เรื่องเลยนะ จริงมั้ย
สงสัยเรื่องฉุกละหุก มันจะได้ผลเฉพาะกับ...รักบี้น่ะนะ
โอเค
ถ้าอย่างงั้น เอ่อ...
ผมไปก่อนนะ
ค่ะ...
โอเคนะ...
ทำไมทำหน้าแบบนั้น มีอะไรรึเปล่าล่ะ
เปล่านี่
พ่อแม่เธอรู้หรือเปล่าเนี่ย
ว่าเธอจะออกไป
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
ฉันจะบอกพ่อแม่ว่า เธอพูดจนฉันยอมไป
ขาหักแบบเนี้ย เธอยังอยากไปไหนอีก
เธอจำเพื่อนฉัน ที่ชื่อมิยูนได้ไหมล่ะ
แฟนของเขาน่ะ กำกับละครด้วยนะ เขาชวนฉันไปดู
ฉันสัญญากับเขาด้วยอะ ฉันจะไป
ละครเหรอ แล้วชื่อเรื่องว่าอะไรล่ะ
ชื่อเรื่อง...
ฉันลืมไปแล้ว
ชื่อมันยาว ซะจนฉันจำไม่ได้เลย
"มีทางเลือกมากมายในชีวิตคนเรา เราควรเลือกที่จะจากไป ในขณะที่ยังได้รับเสียงปรบมือ"
ละครจะเริ่มแสดงแล้ว
อ๊ะ
โซอุน... คุณมานี่
- แล้วนี่... - ซุนมี เพื่อนฉันเองค่ะ
- อ๋อครับ หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
เชิญนั่งฮะ
- คุณจะทำยังไงคะ - เธอหมายความว่ายังไง
- เด็กนี่เป็นลูกของใคร - ผมจะไปรู้ได้ยังไง
ช่วยคิดหน่อยสิคะ ว่าเด็กนี่เป็นลูกของใคร
ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ฉันทน...
ไม่ไหวแล้ว
No comments yet. Be the first to leave one.