2000 Meters to Andriivka

"Er waren veel woorden die men niet kon verdragen te horen..."

"...en uiteindelijk behielden slechts de namen van plaatsen hun waardigheid."

Ernest Hemingway, 1929

Film je? -Ja.

Film hoe mooi ik ben. Verdomme.

Daarom heb ik 'm aangezet. - Ja?

"Tranen in je ogen. Kom me niet zoeken."

"Huilend lijd ik..."

Verdomme.

Hoelang moeten we deze eindeloze vernedering nog verdragen?

Hou je mond en verdraag het, godverdomme.

Een van de mortieren is uitgeschakeld.

Maar er schoten meerdere op je.

Wees dus voorzichtig. Hou vol, jongens.

Kamikaze-drone, jongens. FPV.

Daar gaat-ie, daar gaat-ie.

Kom hier, kom hier.

Ik ben in shock, kijk wat er met de jongens is gebeurd.

Ik ga wel kijken.

Fara. - Fara, Fara.

Morty?

Fara? - Morty, maat. Morty?

Morty?

Kom op broeder, sta op. Leef!

Hij ademt. Morty, broeder..! - Piro, Piro, wat is er aan de hand?

Hij bloedt..!

Fara en Morty zijn gedood.

Wat is er met ze gebeurd? - Ze zijn dood.

We moeten hier weg.

Kom broeder. Laten we gaan. Vijf minuten. Vijf minuten.

Maak je klaar. We komen jullie halen.

Maak je klaar. Evacuatie komt eraan.

Jongens, het transport komt eraan. - Kom. We moeten erin.

Kom, aan de rechterkant. Snel.

Kom, snel, snel. Stap in. Stap in. Lopen, lopen, lopen.

Doorlopen. De jongens komen eraan.

Waar zijn de jongens? - Ze komen, ze komen.

Met hoeveel zijn jullie? Kom, schiet op. Kom op, verdomme!

Er is er nog een. Kom op, jongens. - Nog eentje.

Dat is alles. - Dat is het. Laten we gaan.

Ah, verdomme...

Rijd voorzichtig. Hij heeft al pijn.

Laten we gaan.

We zitten vast, verdomme. - Geef gas.

We zitten vast in de modder. - Trap op het gas.

Doorrijden, doorrijden, doorrijden.

Naar de hel ermee!

Gaan we te voet verder? - Ja. Iedereen eruit.

Laat alles achter, pak alleen je wapens. Pak wat van jou is en ga.

Laat maar, broeder. Ik pak het machinegeweer.

Bors, in het gat. Verdomme!

Wat is er met hem gebeurd, broeder?! Armen en benen...

De wagen zit vast in de verdomde modder.

Leg zo goed mogelijk een tourniquet aan.

M'n rechterarm is ook gebroken. Rechterarm.

En de linker ook.

De linker bloedt niet. Z'n elleboog is gebroken.

Beide benen ook gebroken.

Dit is Piro. Bors is zwaargewond. Het pantservoertuig zit vast.

Einde verhaal.

Hoe gaat het? - Help me alsjeblieft.

Ben jij ook gewond?

Wie is er nog meer gewond? - Moroz en Baldy zijn gewond.

Jongens, we moeten gaan. Heb je hem verbonden?

Het is voorbij voor hem. Alle vier z'n ledematen zijn gewond.

Allemaal gebroken? Trek je spullen uit.

Trek je uitrusting uit, we nemen je mee. Klim op m'n rug.

De Russen maken onze jongens af.

Breng je benen hierheen.

Wat is er gebeurd? - 't is voorbij, jongens, m'n been.

Het is voorbij voor mij, broeder. Het is voorbij voor mij.

Nee, Piro. Verbind de wond en kruip weg!

Broeder, ik kan niet kruipen...

Jawel. Baldy kroop, Moroz kroop, jij gaat ook kruipen!

Het is gebroken.

Sleep me, alsjeblieft, verdomme. - Ga in de kuil, Piro.

Ah, verdomme, het doet pijn. Shit!

Hector, kom.

Maat, kom niet terug voor mij. Ik red me wel.

Nee. Bedankt, maar nee. Ik kom terug.

Blijf kalm.

En waag het niet jezelf op te blazen.

- Begrepen? - Ja.

Ga nu.

Hector, laten we gaan.

Ik kom terug.

Hoeft niet.

Zowel Oekraine als Rusland meldt hevige gevechten langs de frontlinies.

Oekraiense troepen zijn nu begonnen aan hun langverwachte tegenoffensief.

Het nieuwe tegenoffensief wordt naar verwachting...

de grootste militaire operatie in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog.

Russische troepen zijn geconcentreerd en diep ingegraven.

Ze hebben fortificaties en verdedigingslinies gebouwd.

Zonder onafhankelijke verslaggeving vanaf het front is het...

onmogelijk te beoordelen in hoeverre de Oekraiense operatie vordert

en of het succesvol is.

Ik wil jullie een verhaal vertellen. Een verhaal van duizenden jaren oud.

Een verhaal over mannen die vechten voor hun land.

Er is een bos in Oost-Oekraine, een smalle strook bomen

ingeklemd tussen twee mijnenvelden.

Het is de enige weg naar Andriivka, een dorp aan de rand van Bachmoet.

Dit is een verhaal over dat bos

en de mensen die daar voor altijd zullen blijven.

06:00 uur.

Wij zijn op het hoofdkwartier van de 3e Stormbrigade.

Het Oekraiense tegenoffensief is begonnen.

Vriend, er zit niemand van ons op 12 uur.

Als je beweging ziet, schiet dan.

Zeg ze dat ze alles beschieten dat ze zien naderen.

Waar is onze positie?

Hier aan het oostelijk front

had de brigade de opdracht om door 2000 meter…

ongeveer anderhalve kilometer, zwaar versterkt bos

en het strategische dorp Andriivka te veroveren.

Dit zou de Russische bevoorradingsroute afsnijden naar de bezette stad Bachmoet.

En wij willen erbij zijn wanneer dat gebeurt.

Maar het is moeilijk voor journalisten om bij het slagveld te komen.

Onze enige kans is een ontmoeting met Fedya,

de officier ter plaatse.

Vriend, dat lukt me niet. Ik heb hier teveel mensen.

Begrepen, vriend. Laat zitten, ik zal je niet meer afleiden.

Hij is druk.

Shit. Misschien kunnen we hem overtuigen, want dit is wel een belangrijk moment.

Duda, de coordinerend officier, heeft een idee.

Ik heb een groep die naar hen toe gaat. Zes man.

Dus we zouden ze samen kunnen sturen.

Het lukt ons hen te overtuigen ons mee te nemen.

Duda zegt dat we idioten zijn dat we willen gaan.

Vergeet niet dat de posities zijn veranderd.

Ryaba en...

Je gaat door dit bos heen, "Zhyzjky".

Het leidt naar Andriivka.

Je moet dit weten.

Als er iets gebeurt en het bombardement begint, verspreid dan niet te veel.

Onze commandant daar is Fedya.

Is dat zijn codenaam? - Ja, ja. Fedya.

Dit is een briefje voor Fedya.

Duda stuurt een vlag en een briefje naar Fedya.

Als Andriivka wordt bevrijd, is het zijn taak de vlag te hijsen.

Ja, het bos. Dat vervloekte bos.

Geef mij die. - Oh, je hebt geen sigaretten meer.

Ik ben zo nerveus. - Ik heb ze al drie keer zien gaan.

Ze kwamen halverwege het veld, worden dan neergemaaid...

door de Russen en trekken zich weer terug.

Dit bos is omgeven door velden. Het leidt direct naar het dorp.

En al die velden zitten vol mijnen.

Pantservoertuigen kunnen er niet doorheen, dus de infanterie kan alleen te voet.

Juni, juli, augustus... één dorp in drie maanden.

Het blauwe journalistenvest dragen op het slagveld is geen optie meer.

Het maakt ons tot prioritaire doelen.

Ik ben Alex, en dit is Mstyslav.

Hallo. - Zhenya, "Skif".

Sasha

Als we geluk hebben,

komen we vandaag bij Fedya en filmen we hem terwijl hij de vlag hijst.

Maar we zijn allemaal nerveus.

Het bos dat naar het dorp leidt heeft veel mannen gedood.

Voor het vertrek bleef ik naar de kaart kijken.

2000 meter. Drie maanden.

Het sloeg nergens op. Waarom duurde het zo lang?

Toen lieten ze het ons zien. Video's van helmcamera's en drones.

Opnames van alle gewelddadige gevechten onderweg naar Andriivka.

Elke poging om dichterbij te komen. Elke poging eiste zijn tol.

2000 METER

Terug, terug, doe hem dicht.

Wacht, wacht, wacht!

Sluit de klep.

Ik ben gewond!

Rijd weg! Rijd weg verdomme!

We hebben Hun achtergelaten!

Doe open ik zie niks!

Oke, eruit!

Deur, deur!

Ga eruit! Ga eruit!

Kom op! Kom op!

Kom op, ga daarheen! - Waarheen?

Daarheen, kruip daar heen!

Radio!

Ga weg bij het pantservoertuig!

Daar.

Weg bij het voertuig!

Geef me mijn wapen, ik voel niks en kan niet opstaan.

Ga verdomme weg bij het voertuig!

Laat alles liggen, verdomme.

Greg!

Greg is dood. - Dood?

Kom op! We gaan weg bij het panservoertuig!

Snel, die kant op!

Help, m'n been!

We gaan, we gaan. Opstaan!

Waarheen?

We gaan, verdomme!

Hij heeft de klep niet geopend,

Opstaan als je wilt leven, kom op! - Mark!

Heb je nog plek?

Wat?

Heb je nog plek?

We zitten vol! - Vol? Rijden!

Verdomme. Waar is hij heen gegaan?

Kom op. -Mark.