Midnight Sun

Midnight Sun (2018) OCR 23.976 fps runtime 01:31:52

ฉันฝันซ้ำๆ ว่า

ฉันเป็นเด็กที่นั่งอยู่ข้างแม่

ฟังแม่ร้องเพลง

ฉันรู้สึกถึงไออุ่นของแสงแดด

และอ้อมกอดแสนสบายของแม่

และฉันอยากอยู่แบบนั้น

ตลอดไป

เมื่อตื่นขึ้นมา ฉันโหยหาความฝัน

ฉันอยากให้ฝันนี้เป็นจริงเหลือเกิน

แต่คงเป็นไปไม่ได้

เพราะแม่เสียตั้งแต่ฉันยังเล็ก

และฉันถูกแดดไม่ได้เลย

ฉันเป็นโรคทางพันธุกรรมที่หายาก เรียกว่า "ซีโรเดอร์มา พิกเมนโทซัม"

หรือเอ็กซ์พี ซึ่งหมายถึง

การไวต่อแสงแดดมากผิดปกติ

ถ้าถูกแดด ฉันจะเป็นมะเร็งผิวหนัง

สมองฉันจะหยุดทำงาน และฉันอาจจะตาย

สนุกใช่ไหมล่ะ

ฉันก็เลยต้องอยู่ในร่มตลอดเวลา กั้นด้วยหน้าต่างพิเศษ

หนุงหนิงกับพ่อ ที่เป็นสุดยอดคุณพ่อ

ถือว่าโชคดี เพราะตอนเป็นเด็ก

เพื่อนเรามักงี่เง่าอย่างที่รู้กัน

- ไม่จริง - จริงสิ เป็นแวมไพร์

ถึงต้องมีหน้าต่างพิเศษ

ไม่ต้องกลัว ตอนกลางวันเธอทำอะไรเราไม่ได้

แต่ตอนกลางคืนให้อยู่ห่างๆ เลยนะ

แต่ไม่ใช่ทุกคนที่กลัวฉัน

- ว่าไง มอร์แกน - เธอเป็นอะไรคะ

เธอเป็นโรคเอ็กซ์พี

คือแสงแดดจะทำร้ายเธอ

เธอก็เลยออกมาถูกแดดไม่ได้

หนูก็ตากแดดนานไม่ได้ เหมือนกันค่ะ

เธอเล่นตอนกลางคืนได้ไหมคะ

- ได้ แต่... - เจอกันคืนนี้ค่ะ

อ้อ หนูชอบกินพิซซ่านะคะ

ตั้งแต่นั้นมา

ก็มีฉัน มอร์แกน และพ่อ

จนวันหนึ่ง ฉันเห็นชาร์ลี

และนั่นแหละ

ฉันตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น

ต้นไม้บ้า

ฉันเห็นเขาทุกวัน

แต่เขาไมู่ร้ว่าฉันมีตัวตน

เวลาผ่านไป การเฝ้ามองชาร์ลี

กลายเป็นกิจวัตรของฉัน

เช่นเดียวกับการไปหาหมอ

การนอนกลางวัน ตื่นกลางคืน

ซึ่งเท่าที่ได้ยินมา ก็เหมือนวัยรุ่นทั่วไป

และเล่นดนตรีทุกครั้งที่มีโอกาส

โดยรวมแล้วชีวิตฉันดี๊ดี

แต่ฉันก็ยังคงมีความฝัน

ต้นไม้บ้า

แม้ว่ามันจะดูเป็นไปได้ยากแค่ไหน

เจเรมี่ เพียร์ซ

เคนดัล พอรเตอร์

ยินดีด้วย

ปีเตอร์ แรธบาร์ด

ชาร์ลส์ รีด

ยินดีด้วย ชาร์ลี

- "แพร่ภาพจากโรงเรียนมัธยมเพอร์ดิว" - เคที่ ไพรซ์

แต่งชุดอะไรของพ่อเนี่ย

อ้าว ก็หมวกกับชุดครุยไง

คณะอาจารย์กับเจ้าหน้าที่ใส่กันประจำ

- เอ้านี่ - ขอบคุณค่ะ

ที่สำคัญ นี่สำหรับลูก

ในฐานะตัวแทนรุ่น ลูกคงเตรียมสุนทรพจน์ไว้แล้วใช่ไหม

ใช่ค่ะ

ขอใส่แว่นก่อน

- พ่อชอบ ดูดี - ขอบคุณค่ะ

ก่อนอื่น หนูขอขอบคุณครูใหญ่

- แหมก็พูดเกินไป - ครูสอนภาษาสเปน

เรื่องเล็ก

- ครูสอนภาษาอังกฤษ - ยินดีจ้ะ

แต่หนูขอเรียนให้ทราบว่า

ครูพละสอนไม่ได้เรื่องเลย

อะไรนะ เด็กบ้า พ่อก็เล่นเวทอยู่

เอ้านี่ของลูก

"ขอแสดงความยินดีแก่ดาวเด่น"

นี่คือสิ่งที่เสร่อที่สุดที่หนูเคยเห็น

เย้

พ่อเดินหาตั้ง 3 ร้าน กว่าจะเจอเสร่อขนาดนี้

- คือมันเสี่ยวมากอ่ะ - ใช่ น่าเกลียดสุดๆ

เอาล่ะ

พร้อมรับของขวัญรึยัง

- มีของขวัญด้วยเหรอคะ - มีของขวัญด้วยสิ

แหงล่ะ เรียนจบเชียวนะ

ดีขึ้นเรื่อยๆ แฮะ

ของแม่เหรอคะ

พ่อรู้ว่ามันเก่า

ถ้าลูกอยากได้ตัวใหม่ พ่อก็ไม่ว่าอะไรนะ

ไม่ค่ะ หนูชอบมาก ขอบคุณนะคะ

ลูกดูเหมือนแม่มาก

โชคดีแล้ว แม่เขาฮอตมาก

แหวะ

พยายามหลับซะนะลูก

สวยดีนะคะ

ตรงนี้มันแปลกๆ

พ่อคะ

หนูขอไปเล่นของขวัญแสนสวย

ที่สถานีรถไฟคืนนี้ได้ไหมคะ

นี่มัน 4 ทุ่มแล้ว

ทำไมไม่ให้มอร์แกนมาล่ะ ลูกเล่นให้พ่อฟังที่นี่ก็ได้

มอร์แกนเขาอยู่กับครอบครัวค่ะ

หนูชอบเล่นให้พ่อฟังนะคะ พูดจริงๆ

แต่หนูก็อยากจะ

ฝึกเล่นให้คนอื่นๆ ฟังด้วย

นะคะ นะคะ

เฟร็ดก็อยู่ เขาคอยระวังให้หนูได้

และหนูเรียนจบวันนี้นะ

วัฒนธรรมอเมริกัน ให้เลื่อนเคอร์ฟิวออกไปไม่ใช่เหรอ

ได้ พ่อจะเลื่อนเคอร์ฟิวให้ชั่วโมงนึง

ซึ่งแปลว่าเที่ยงคืน โอเคนะ

ไปถึงแล้วส่งข้อความหาพ่อด้วยล่ะ

ไม่งั้นพ่อจะไม่แค่โทรหาเฟร็ด

แต่จะไปหาถึงที่เลย

ซึ่งจะน่าอายมาก มันจะกลายเป็นตำนานเลยล่ะ

- ว่าทำไมเด็กถึงต้องเคารพเคอร์ฟิว - หนูรักพ่อค่ะ

เฮ้ย อย่าทำแบบนั้นสิ

ทำแบบไหน

แบบนี้ไง นายดูเศร้า ทำให้ฉันเศร้า

ทิ้งเบียร์แล้วไปสนุกกัน

นายเพิ่งรอดตายนะเพื่อน

นายเกือบต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่ทุกเช้า

สอบนั่นสอบนี่ ชายหาดก็ไม่ได้เห็น

ตอนนี้ เราจะได้สนุกแบบนี้ ไปตลอดชีวิต

ลืมไป อยู่แบบนี้ไปตลอดชีวิต

ดีกว่าไปเรียนที่เบิร์กลีย์เยอะเลย

โซอี้ คาร์ไมเคิล ที่ 3 นาฬิกา

- ชาร์ลี เธอซวยแล้ว - คราวนี้ฉันทำอะไรอีกล่ะ

เธอไม่ยอมหาเครื่องดื่มให้ฉัน

ฉันไมู่ร้ว่าเธอหิวน้ำ

ก็รู้แล้วนี่

- ขอโทษ - ไม่เป็นไร

เจ็บมากไหม

ตอนนี้เธอไม่ต้องว่ายน้ำแล้ว

น่าจะมีเวลาให้ฉันมากขึ้นนิดนึง

ฉันก็มีเวลาให้เธอนะ

- ไม่ต้องว่ายน้ำด้วย - แกไม่มีทางได้ว่ายน้ำหรอก ไอ้งั่ง

โซอี้ มานี่เร็ว

แป๊บนึง

เธอจะมางานปาร์ตี้เรียนจบของฉันใช่ไหม

คิดว่าไปนะ

ดี

เย้

ทำอะไรน่ะ

หนีตายอีกรอบ

ไม่เอาน่าเพื่อน นี่คืนวันเรียนจบนะ

ฉันไม่มีอารมณ์ว่ะ

ไว้เจอกัน

- ขอบคุณครับ - ไม่เป็นไรค่ะ

หวัดดี เฟร็ด

กำลังคิดอยู่ว่าคืนนี้จะได้เจอหนูไหม

หนูจะทำให้แฟนเพลงผิดหวังได้ไงล่ะ

ในขณะที่เธอหลับใหล...

ตลอดคืนฉันจะไม่ไปไหน

จะเล่นสนุกในความฝันยามสนธยา

เพราะทั้งชีวิต

ฉันจดจ่อเฝ้ารอ

ให้แสงลาลับ ให้ชะตาฟ้าเข้าข้าง

ฉันจะเอื้อมมือคว้า

สุดมือจนกว่าฟ้าจะสาง

ฉันจะเอื้อมมือคว้า

แสงแห่งชีวิตของฉันจะพบทางไป

ฉันรู้ว่าถ้าเอื้อมไกลเกินไป

ฉันจะไมื่ฟ้นคืนมา

แต่ฉันรู้จักดวงดารา

ดาวเหล่านั้น ใช่ว่าฉันจะได้พบทุกดวง

ฉันก็เลยจะไขว่คว้าต่อไป

ฉันรู้ว่าถ้าเอื้อมไกลเกินไป

ฉันจะไมื่ฟ้นคืนมา

แต่ฉันรู้จักดวงดารา

ดาวเหล่านั้น ใช่ว่าฉันจะได้พบทุกดวง

ฉันก็เลยจะ...

เฮ้

ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณตกใจ

นี่

ฉันเหรอ ฉันไม่ได้ตกใจ ไม่ต้องห่วง

- ฉันไม่ได้ขี้ตกใจ - นี่ เดี๋ยวผมทำให้

ทำไมเก็บของแล้วล่ะ คุณจะไปไหน

บ้าน ฉันต้องกลับบ้าน

บ้านเหรอ เดี๋ยวนะ คุณอยู่แถวนี่เหรอ

คุณไม่ได้เรียนที่เพอร์ดิวนี่

เปล่า ฉันเรียนอีกที่นึง

รู้ไหม ฉันเรียนจบวันนี้ และพ่อฉันขี้เป็นห่วงมาก

ฉันก็เลยต้อง... โอ้พระเจ้า

ฉันต้องไปแล้ว

เดี๋ยว เดี๋ยว ขอโทษนะ ทำไม...

ทำไมรีบจัง

ฉันต้องกลับบ้านไปหาแมว

- แมวเหรอ - ใช่ มันตายแล้ว

งั้นก็ไม่ต้องรีบแล้วสิ

รีบสิ ฉันต้องไปวางแผนงานศพ

ให้แมวที่ตายไปแล้ว

ใช่ มันตายสนิทเลย

เดี๋ยว เดี๋ยว

ผมยังไมู่ร้จักชื่อคุณเลย

คุณไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง อะไรของเธอเลยเหรอ

ครับ ระบบสติปัญญายังไม่เสียหาย

ไม่มีปัญหาในการกลืนหรือพูด