스캔들 - 조선남녀상열지사
نخستین 200 خط.
ตัวละครส่วนใหญ่ที่ปรากฏในเรื่องนี้
ล้วนแต่มัวเมาในกามารมณ์ และประพฤติตนผิดทำนองคลองธรรม
ร้ายแรงเสียจนเหลือเชื่อว่า พวกเขาเคยมีตัวตนอยู่จริงหรือไม่
เป็นที่ทราบกันดีว่าในยุคโชซอน ซึ่งตั้งขึ้นบนพื้นฐานของหลักการขงจื๊อ
ซึ่งบุรุษจะต้องเป็นสุภาพบุรุษ ที่อยู่ในศีลในธรรม
และสตรีจะต้องเป็นสุภาพสตรี ที่เรียบร้อยและถ่อมตน
ดังนั้นตัวละครเหล่านี้ จึงดูไม่น่าเชื่อว่าจะอยู่ในยุคโชซอน
แม้ว่าเนื้อหาที่ปรากฏ
จะมีหลักฐานว่าเป็นเรื่องราว ที่มีพื้นฐานมาจากเรื่องจริง
ชื่อของตัวละครที่ใช้ก็อาจเป็นนามแฝง
ดังนั้น โปรดอย่าได้หยิบยกเป็นประเด็น ไม่ว่าจะในครอบครัวหรือกับใครก็ตาม
หากท่านเป็นผู้ที่ข่มใจตนเองได้ยาก หรือรู้สึกกระอักกระอ่วนกับเรื่องนี้
จงปิดมันเสีย และลบมันไปจากความทรงจำ
ประพันธ์ขึ้นในปี 1792 และเผยแพร่ในปี 1803
(จากนวนิยายเรื่อง "แดนเจอรัส ลิเอซอนส์")
นายท่าน พิธีใกล้จะจบแล้วนะขอรับ
ท่านควรรีบไปที่เรือนรับรองจะดีกว่าขอรับ
การก่อสร้างปราสาทฮวาซองเป็นอย่างไรบ้าง
ส่วนที่ยากที่สุดเสร็จสิ้นไปแล้วขอรับ
แต่ข้าก็ยังต้องไปกำกับด้วยตัวเองอยู่ดี
หลังเสร็จมื้อเช้านี้ ข้าก็จะต้องกลับไปทำงานแล้ว
แต่เจ้าหายไปตั้งหลายเดือน
จะไปทั้งที่เพิ่งมาได้คืนเดียวเองหรือ
ให้ข้าเตรียมงานแต่ง ตามกำหนดเดิมไหมเจ้าคะ
การก่อสร้างคงแล้วเสร็จ ภายในเดือนพฤศจิกายน
เช่นนั้นงานแต่งก็ควรเป็นช่วงต้นธันวาคม
ข้าจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อมเจ้าค่ะ
ได้ยินว่านางเพิ่งอายุ 16 เอง
นางช่างบริสุทธิ์และไร้เดียงสา
เหมือนดอกไม้ที่กำลังจะผลิบาน
ฮูหยิน หวังว่าเจ้าจะเข้าใจนะว่า ข้าต้องทำเช่นนี้ตามประสงค์ของบรรพบุรุษ
เพื่อมีทายาทสืบสกุล
ในเมื่อได้ตกลงใจกันไว้แล้ว
ข้าเห็นว่าควรนำตัวนางมาที่นี่โดยเร็วเจ้าค่ะ
แม้จะมั่งคั่ง แต่นางก็มาจากครอบครัวชั้นกลาง
ข้าควรจะสอนวิชาชั้นสูงให้นางก่อน
จะได้ปรนนิบัติผู้ใหญ่ได้ถูกต้อง
ขอบใจเจ้ามาก ฮูหยิน
จะว่าไปแล้วเจ้าก็อยู่คนเดียวมานานแล้วนะ
จะอยู่เป็นพ่อม่ายเช่นนี้ต่อไปหรือ
เจ้าน่าจะหาภริยาใหม่ ไว้มีทายาทสืบสกุลบ้าง
อย่าถือสาข้าเลยนะขอรับ
แต่คงต้องกล่าวว่า หัวใจข้ามีที่พอสำหรับคนเดียวเท่านั้น
ข้าเสียใจด้วย
แสดงว่าเจ้าคงรักภริยาสุดหัวใจเลยสินะ
เมื่อกี้เจ้าบอกว่า หัวใจเจ้ามีที่พอสำหรับคนเดียวงั้นรึ
สำหรับสตรีจะเป็นอย่างไรข้าไม่รู้
แต่บุรุษอย่างพวกเรา หัวใจมีเพียงห้องเดียวเท่านั้น
ถึงจะมีห้องเดียวจริง
แต่มีหญิงมากหน้าหลายตา เวียนเข้าออกในแต่ละวันล่ะสิ ใช่ไหม
แหม อย่างน้อยก็ทีละคนล่ะนะ
ตอนข้าออกไปเดินเล่น ดอกไม้นี่ดูสวยน่ารักดี
ข้าเลยเก็บมาให้ท่านน่ะ พี่หญิง
เจ้านี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ
แล้วคราวนี้ที่ท่านเรียกข้ามาด้วยเหตุใดเล่า
เรื่องโซอ๊กน่ะ
โซอ๊กหรือ
ก็หญิงสาวที่เหมือน ดอกไม้ใกล้เบ่งบานที่เราเพิ่งพูดถึงไง
ข้าอยากให้เจ้าทำให้นางตั้งครรภ์เสีย
ท่านหมายความว่าอย่างไร
พี่เขยเจ้ากำลังจะมีเมียใหม่
ทำไมเจ้าไม่หา ของขวัญแต่งงานให้เขาหน่อยล่ะ
ข้าก็พอเข้าใจ แต่…
เช่นนั้นของขวัญแต่งงานที่ข้าบอก เจ้าคิดว่าอย่างไร
ถ้าเจ้าทำให้นางตั้งครรภ์ได้น่ะ…
มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่น่ะสิ
ดูสิ นางทั้งหูหนวกและเป็นใบ้
จริงสินะ
นางเป็นคนใช้ที่เหมาะกับข้าที่สุด
แปลว่าเมื่อเจ้าสาวบริสุทธิ์ถึงมือเขา ก็จะพบว่านางมีครรภ์อย่างนั้นสิ ใช่ไหม
และข้าอยากให้เป็นลูกชายด้วย
ถ้าเกิดมีใครมารู้เข้า…
การแก้แค้นจะหอมหวานยิ่งขึ้น ต่อเมื่อเหยื่อไม่รู้ตัวว่ากำลังเจอกับอะไร
ข้าอยากเห็นสีหน้าเขาตอนรู้ความจริง ในเวลาที่นอนใกล้ตายอยู่บนเตียง
ข้ารู้ว่าเจ้าชังหน้าเขา ที่แย่งเอารักแรกของเจ้าไป
นี่แหละการแก้แค้นของเจ้า
และของข้าด้วย
ความเสน่หาและความพยาบาท…
คือสองสิ่งที่มอบความเริงใจให้เรา
แต่ข้าไม่อยากทำเช่นนั้นหรอก
ทำไมล่ะ
เด็กสาวเพิ่งอายุ 16 วัยกำลังอยากรู้อยากเห็นเต็มแก่
คำหวานไม่กี่คำก็คงทำให้นาง ยอมมอบกายให้ข้าเป็นแน่
มันง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างข้า
คิดว่าข้าเดินทางมาไกลขนาดนี้ แค่เพื่อร่วมพิธีของท่านเท่านั้นหรือ
เช่นนั้นเจ้ามาเพื่ออะไร
ท่านหญิงจอง ลูกสะใภ้ของท่านยุนกิลจินไงล่ะ
แม่ม่ายที่รักษาความบริสุทธิ์มาเก้าปี
จนได้ฉายาว่า "ประตูพรหมจารี" น่ะรึ
เป้าหมายของข้าคือนางนี่แหละ
ไม่ใช่ว่านางอยู่ที่กังฮวา กับพ่อแม่สามีหรือ
นางย้ายไปอยู่กับป้าที่เมืองข้างๆ เพื่อหนีจากกาฬโรคที่ระบาดน่ะ
เจ้าคิดว่าจะล่อลวง
แม่ม่ายที่น่าเวทนานั่น ด้วยเสน่ห์ของเจ้าได้หรือ
ข้าถือว่าเป็นหน้าที่ ที่ต้องสอนให้หญิงที่น่าสงสาร
ได้รู้ถึงการทำงานของขั้วหยินและหยาง
แปลว่าเจ้าอยากเปิดประตู ที่ปิดตายมาตลอด 27 ปีอย่างนั้นสินะ
ป่านนี้นางคงตายด้านไปแล้วกระมัง
พนันกับข้าไหมล่ะ
หมายความว่าเจ้าต้องการบางสิ่งจากข้ารึ
ถ้าเจ้าทำให้นางสิ้นบริสุทธิ์ได้
ข้าจะให้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ
สิ่งที่ลูกพี่ลูกน้องอย่างเจ้าต้องการมาตลอด
แต่ไม่เคยสมปรารถนา
แล้วถ้าเจ้าทำพลาดล่ะ
ข้าจะมอบชีวิตให้ท่าน
เจ้าต้องไปบวชเป็นพระเสีย
ตกลงตามนั้น
อีกไม่นานข้าจะกลับมารับรางวัล
แต่ต้องสำเร็จก่อนพี่เขยเจ้ากลับมานะ
และถ้านางยังบริสุทธิ์จริง ข้าต้องการหลักฐานด้วย
เลือดพรหมจรรย์ของหญิงวัย 27 ปี
ได้ความบ้างไหม
ทุกคืนก่อนเที่ยงคืน ราวกับแมวช่วงเป็นสัด
นางจะย่องออกจากบ้านอย่างเงียบเชียบ
ท่าทางนางเหมือนไปพบชายที่ไหนรึเปล่า
ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่มากหน้าเลยขอรับ
ว่ายังไงนะ
จริงๆ แล้วนางไปเข้ารีตกับพวกคาทอลิก
ที่นั่นน่าขนลุกมากขอรับ
พวกเขาบูชาภูตผีกันรึ
ทั้งชายทั้งหญิงจากทุกชนชั้น รวมตัวกันในห้องมืดๆ
พึมพำบทสวดที่ฟังไม่ออก…
คาทอลิกงั้นหรือ
ข้าจะเอาเงินให้เจ้า
นำไปบริจาคเสีย เสมือนว่าข้าเป็นผู้สนับสนุนลับ
พวกเขาทั้งขี้ระแวงและขี้สงสัย
และจะต้องใคร่รู้ว่าใครเป็นผู้ส่งเงินมา
จากนั้นค่อยหลุดชื่อข้า ทำเหมือนว่าเจ้าจำต้องบอกอย่างเลี่ยงไม่ได้
แล้วเด็กสาวนางนั้นชื่ออะไรนะ
สาวใช้ของท่านหญิงจองน่ะ
ใต้เท้าคงหมายถึงอึนชิล
ข้าจัดการเรื่องนางเรียบร้อยแล้ว
ขอเพียงท่านสั่งมา
แค่มองดอกไม้พวกนั้นจากที่นี่ ก็รู้สึกเหมือนจะได้กลิ่นเลยนะ
น่าประหลาดใจใช่ไหมล่ะ
เมืองจีนมีข้าวของน่าสนใจมากมายจริงๆ
ขอบใจเจ้าที่อุตส่าห์เชิญเรามาด้วย
สามีข้าเพิ่งกลับจาก เมืองหลวงของจีน ชื่อปักกิ่งน่ะ
เขาบอกว่าเมืองนั้น เหมือนเป็นอีกโลกหนึ่งเลย
มีผู้คนตาน้ำข้าวเดินกันขวักไขว่
และมีสิ่งของทันสมัยเยอะแยะเต็มไปหมด
มีแขกอื่นอยู่ที่นี่ด้วยหรือ
ลูกชายคนเล็กของข้าเอง
นี่ ไปเรียกอินโฮเข้ามาหน่อยซิ
เจ้าค่ะ
เขาเพิ่งกลับจากเรียนหนังสือที่ต่างเมืองน่ะ
แนะนำตัวหน่อยซิลูก
ข้าชื่อควอนอินโฮขอรับ
นี่ท่านหญิงฮอ ภริยาเจ้ากรมเวียง
นี่ท่านหญิงโอ ภริยาเจ้ากรมคลัง
และตรงนั้นท่านหญิงโช ภริยาใต้เท้ายู
ที่อยู่บ้านติดกับเรานี่เอง
ตอนเด็กๆ เจ้าเคยพบ ท่านหญิงโชแล้วใช่ไหมลูก
ขอรับ ท่านแม่
แหม โตเป็นหนุ่มแล้วนะ
หล่อเหลาเอาการเหมือนพ่อไม่มีผิด
ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงท่านหญิง ว่าทั้งสง่างามและมีความรู้เป็นเลิศ
โดยเฉพาะเรื่องบทกวีและวิชาการทหาร
ได้โปรดชี้แนะข้าบ้างขอรับ
เป็นเกียรติอย่างยิ่งจ้ะ
ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ
ทำไมไม่พาหลานสาวมาเที่ยวบ้านข้าบ้างล่ะ
ในสวนดอกไม้กำลังบานสวยเลยเชียว
อ้อ แล้วก็ให้ลูกชายท่านแวะมาบ้านข้าด้วยนะ
ข้าพอมีหนังสือให้เขาไว้ใช้ศึกษา เตรียมสอบเข้ารับราชการอยู่บ้าง
ท่านช่างมีน้ำใจจริงๆ
คุณหนูคะ
นายน้อยมาเยี่ยมเจ้าค่ะ
พี่สะใภ้ที่รัก ข้ามาเยี่ยมแล้ว
ข้าถูกส่งไปคอยอารักขาคณะทูตจากเมืองจีน
ข้าต้องไปอยู่ที่โซลจนถึงสิ้นปี
ท่านสบายดีหรือ
ข้าสบายดี
อึนชิล เจ้าไปจัดห้องรับรองให้เขาทีซิ
เจ้าค่ะ
ข้ามีเรื่องอยากจะคุยกับท่าน
ไว้ค่อยคุยตอนเช้าจะเหมาะสมกว่าไหม
ขอรับ
วันนี้อากาศดีจริง ข้าจะทากลิ่นกุหลาบ
นายท่านขอรับ
ท่านหญิงจองกับท่านป้าของนาง เพิ่งไปที่เรือนบงกชขอรับ
ท่านยังงามไม่เปลี่ยนเลยนะคะ
แต่หลานสาวข้าคนนี้ ไม่เคยคิดจะแต่งหน้าแต่งตาบ้างเลย
สำหรับเหล่าบุรุษแล้ว
ความบริสุทธิ์สมวัยของนาง อาจเป็นเครื่องสำอางที่ดีกว่าของข้าก็เป็นได้
สิ่งจำเป็นสำหรับข้า มีเพียงเสื้อผ้าที่ถูกกาลเทศะเท่านั้นเจ้าค่ะ
แต่ข้าก็อิจฉาความพิถีพิถัน และรสนิยมของท่านเช่นกัน
ท่านหญิงเจ้าคะ
ตายจริง ที่นี่มีบุรุษอยู่ด้วยหรือคะ
อย่าถือสาเลยนะคะ
เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของข้าเอง
ข้าชื่อโชวอน จากกังคยองขอรับ
นี่ภริยาท่านรองเสนาบดีที่อยู่บ้านข้างๆ กับหลานสาวท่าน รู้จักกันไว้สิ
อ้อ ท่านคือขุนนางโชวอน
คนที่ปฏิเสธบรรดาศักดิ์
เพราะยังเพลิดเพลินกับวรรณกรรมและศิลปะ ใช้ชีวิตอย่างเสรีและเป็นอิสระ
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกขอรับท่านหญิง
ได้ยินว่าท่านยังครองตัวเป็นโสด
เพราะมั่นคงกับภริยาผู้ล่วงลับหรือคะ
No comments yet. Be the first to leave one.